Προβληματικό φαβορί

Ρέντα και γκίνια

Ο ΠΑΟΚ έχει ρέντα. Του πάνε όλα δεξιά, ακόμα κι αυτά που στην αρχή φαίνονται αρνητικά. Βρέθηκε ξαφνικά στους ισχυρούς της πρώτης κλήρωσης και το ίδιο ξαφνικά επέστρεψε στους ανίσχυρους. Έτσι του έτυχε η Μέταλιστ, τον απέκλεισε και μετά τιμωρήθηκε και του έδωσε τη θέση της στα play-off. Σάλκε έβγαλε η κληρωτίδα, μια ομάδα με πολλά προβλήματα στις δύο πρώτες αγωνιστικές της Μπουντεσλίγκα, που εσχάτως έχασε και τον Χούντελαρ με τραυματισμό.

Αντιθέτως, οι Γερμανοί βρίσκονται σε κακό φεγγάρι: ο,τι μπορεί να πάει στραβά, πηγαίνει. Κι είναι οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς πως η χρονιά ξεκίνησε ονειρεμένα. Δεν είχαν συμπληρωθεί δύο λεπτά παιχνιδιού στην πρεμιέρα της Μπουντεσλίγκα, όταν ο Χούντελαρ πήρε την μπάλα με πλάτη, την έδωσε στον Ντράξλερ και κινήθηκε στον χώρο για να πάρει την ασίστ και να σκοράρει στην πρώτη επίθεση της χρονιάς.

Δύσκολα κανείς φαντάζονταν την κατηφόρα που ακολούθησε. Δέκα λεπτά αργότερα, ο Ματίπ έκανε χέρι-πέναλτι, το Αμβούργο ισοφάρισε. Είκοσι λεπτά αργότερα, ο Ντράξλερ δεν κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα τραυματισμού που απέκτησε κατά την διάρκεια του αγώνα και έγινε αλλαγή, ενώ το Αμβούργο πήρε κεφάλι στο σκορ με αυτογκόλ του Χίλντερμπραντ. Προβληματική εικόνα σε άμυνα κι επίθεση, τελικό αποτέλεσμα 3-3.

Δεύτερη αγωνιστική με δύο αλλαγές στην ενδεκάδα. Ο Χόγκερ στη θέση του Νοϊστάντερ, που απογοήτευσε στην πρεμιέρα και έγινε αλλαγή στο 58’, ο Σαντάνα στη θέση του Ματίπ, μπας και βελτιωθεί λίγο η άμυνα. Αποτέλεσμα: διασυρμός με 4-0, με ακόμα χειρότερη εικόνα σε άμυνα και επίθεση, με κερασάκι στην τούρτα της καταστροφής τον τραυματισμό του Χούντελαρ, λίγο πριν το ημίχρονο.

Όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, τα προβλήματα που έχει η Σάλκε στην ανάπτυξη και στην επιθετική λειτουργία δεν είναι μικρότερα απ’αυτά που κάνουν μπαμ στην αμυντική οργάνωση. Στα δύο πρώτα παιχνίδια για την Μπουντεσλίγκα δεν κατάφερε να πάρει πραγματικά καλό βαθμό πουθενά: ούτε στην άμυνα, ούτε στην επίθεση, ούτε στα αμυντικά, ούτε στα επιθετικά transitions.

Ντράξλερ

Η απουσία του Ντράξλερ σχεδόν σε όλο τον αγώνα της πρεμιέρας δίνει ένα άλλοθι στην Σάλκε, αλλά η αλήθεια είναι πως τα ίδια προβλήματα ανάπτυξης είχε και απέναντι στην Βόλφσμπουργκ. Τον πιτσιρικά είχαμε εκθειάσει από πέρσι, στο κείμενο που έριχνε μια ματιά στην Σάλκε ενόψει της πρεμιέρας με τον Ολυμπιακό. Ο Ντράξλερ τότε έπαιζε στα αριστερά, όμως η πώληση του Χόλτμπι στην Τότεναμ τον έφερε στην “τρύπα”, να αγωνίζεται πίσω από τον Χούντελαρ.

Την θέση του στα αριστερά έχει πάρει ο 22χρόνος Κλέμενς, που ήρθε το καλοκαίρι από την Κολωνία, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει προσφέρει τίποτα απ’αυτά που έδινε στο πλάι ο Ντράξλερ, ο Αφελάι, ο Μπαρνέτα ή ο Μπάστος. Κόντρα στο Αμβούργο, ο Ντράξλερ έλειψε από νωρίς κι όλα ήταν πιο δύσκολα, ενώ, κόντρα στην Βόλφσμπουργκ, ο Λουίς Γκουστάβο έκανε δύσκολη τη ζωή του πιτσιρικά και τον ανάγκασε να βγαίνει στα αριστερά για να “αναπνεύσει”.

Ο Ντράξλερ πήρε 37 φορές την μπάλα στα πόδια του, αλλά τις περισσότερες το έκανε μακριά από την περιοχή στον χώρο της σέντρας ή όταν έβγαινε στο πλάι. Και μπορεί να είχε μόνο μία λάθος πάσα σε 35 προσπάθειες, όμως μόνο επτά εξ αυτών ήταν στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και μόνο μία οδήγησε συμπαίκτη του σε σουτ.

Τζόουνς και Φουχς

Στην αρχή της ανάπτυξης, ο Τζόουνς είναι ο παίκτης που συνήθως παίρνει την πρώτη πάσα από τους στόπερ. Δεν έχει απειλητικά μέτρα με την μπάλα, αρέσκεται στο να σημαδεύει τα άκρα και να ψάχνει με μακρινές πάσες τον Φαρφάν στα δεξιά και τον Ντράξλερ, όταν αυτός βγαίνει αριστερά, ενώ το ίδιο έκανε κι ο Νοϊστάντερ στο διάστημα που αγωνίστηκε στην πρεμιέρα.

Στα αριστερά είναι κομβικός εδώ και χρόνια ο ακραίος μπακ, Φουχς. Ο Αυστριακός περνάει μεγάλο διάστημα του αγώνα παίζοντας πάνω από τη σέντρα. Έφτιαχνε πάντα μια πολύ απειλητική πλευρά με τον παίκτη που είχε μπροστά του (Ντράξλερ, Μπαρνέτα, Αφελάι ή Μπάστος), αλλά μέχρι στιγμής δεν κάνει το ίδιο με τον Κλέμενς. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να είναι αυτός που θα αλλάξει πολλές πάσες με τον Ντράξλερ και πάνω του η Σάλκε χτίζει πάντα πολλές επιθέσεις.

Κενό

Κι όπως συνήθως συμβαίνει με τόσο επιθετικούς μπακ, το πρώτο μέλημα του Αμβούργου και της Βόλφσμπουργκ όταν κέρδιζαν την μπάλα, ήταν να την μεταφέρουν στο κενό που αφήνουν τα ανεβάσματα του Φουχς, κενό που δεν καλύπτουν ως οφείλουν οι υπόλοιποι της άμυνας. Γι’αυτό και “παίχτηκε” πολύ ο Βιεϊρίνια, γι’αυτό κι ο Αυστριακός είχε μόλις τρία κερδισμένα τάκλινγκ στα οκτώ που επιχείρησε, αφού βρίσκεται συχνά εκτός θέσης, με καθυστερημένες επεμβάσεις.

Ο Πορτογάλος “χόρεψε” τον Φουχς για το 2-0, είχε δοκάρι και έφτιαξε φάσεις για τους συμπαίκτες του. Σημαντικό στοιχείο στο γράφημα είναι και τα δύο βέλη με το ανοιχτό μπλε, που δείχνουν τις παράλληλες σέντρες που ο Βιεϊρίνια τελείωσε με σουτ: είναι οι φάσεις πως ο Φουχς δεν εκτέθηκε όταν η μπάλα πήγε στην πλευρά του, αλλά όταν έγινε σέντρα από την απέναντι πλευρά και δεν ακολούθησε ως όφειλε την κίνηση του Βιεϊρίνια στην περιοχή.

Φορ

Ο Χούντελαρ είναι γνωστός σε όλους. Στην πρεμιέρα του έφτασαν τρία σουτ για να πετύχει δύο γκολ, ενώ στον αγώνα με την Βόλφσμπουργκ πρόλαβε πριν τραυματιστεί να έχει δοκάρι στο μοναδικό του σουτ, στην καλύτερη ευκαιρία της Σάλκε. Ο Σαλάι που θα πάρει την θέση του είναι ακόμα πιο ψηλός, με ύψος 1.93, κι αυτός ικανός στο να παίξει με πλάτη για να κερδίσει μάχες και να βάλει τους υπόλοιπους στο παιχνίδι.

Στην πρεμιέρα μπήκε ως αλλαγή, όταν η Σάλκε έπαιξε με δύο φορ και 4-4-2, πήρε το ριμπάουντ μετά από σουτ του Κλέμενς και έκανε το 3-3. Στην 2η αγωνιστική έπαιξε σε όλο το δεύτερο ημίχρονο, προσπάθησε να κάνει την δουλειά του Χούντελαρ, κατεβαίνοντας χαμηλά για να τραβήξει τους αμυντικούς και να ξεκινήσει επιθέσεις, αλλά η συνολικά απογοητευτική εικόνα της Σάλκε τον ανάγκασε να τελειώσει τον αγώνα χωρίς προσπάθεια για γκολ.

Στημένα και αέρας

Πριν πάμε στις τελικές σκέψεις, μια ματιά στον αέρα. Η Σάλκε είναι δυνατή στα στημένα, εκεί πέτυχε 11 από τα 58 γκολ που είχε πέρσι στην Μπουντεσλίγκα. Φέτος μπορεί να βρήκε εκεί το 2ο γκολ με το Αμβούργο, όταν το κόρνερ εκτελέστηκε με πάσα και ο Χούντελαρ σκόραρε μετά τη σέντρα του Φουχς, αλλά η Σάλκε έχει ήδη δεχθεί τρία γκολ από στημένες φάσεις, ενώ ψηλά ήρθε και το 1-2 του Αμβούργου. Τα γραφήματα δείχνουν τις εναέριες μονομαχίες στις μέχρι τώρα αναμετρήσεις στην Μπουντεσλίγκα. Αξίζει να δείτε πως η Σάλκε έχει χάσει τις επτά από τις 14 εναέριες μονομαχίες μέσα στην περιοχή της.

Σκέψεις

Είναι δεδομένο πως ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να προσέξει πολύ τον Ντράξλερ, με τον Τζιόλη να επιτηρεί τον χώρο μπροστά από την περιοχή και τους υπόλοιπους να προσέχουν όταν ο Γερμανός βγαίνει στο πλάι. Στα άκρα ο Φαρφάν κινείται αρκετά ως δεύτερος φορ και πιο σημαντικό μοιάζει το στοίχημα στην άλλη πλευρά, αυτήν του Φουχς. Ο Κίτσιου θα χρειαστεί βοήθεια απ’όποιον παίκτη αγωνιστεί μπροστά του, ειδικά όταν ο Ντράξλερ πάει αριστερά.

Ταυτόχρονα, ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να επιδιώξει να μεταφέρει την μπάλα γρήγορα στο κενό πίσω από τον Αυστριακό, με τον τρόπο πχ που ο Τζιόλης έβγαλε τετ-α-τετ τον Γεωργιάδη στον πρώτο αγώνα με την Μέταλιστ. Τα κενά υπάρχουν, η άμυνα της Σάλκε είναι πάντα ψηλά και η πίεση στην μπάλα δεν είναι πάντα μεγάλη: οι επιθετικοί θα βρουν κενά για να κινηθούν, οι μέσοι (ελπίζω πως) θα βρουν χρόνο για να σημαδέψουν σωστά, ειδικά αν ο Στέφενς προσθέσει χαφ στον άξονα.

Ο Σαλάι σίγουρα θα είναι πρόβλημα, όπως θα ήταν κι ο Χούντελαρ, αφού η σωματοδομή του δύσκολα θα αντιμετωπιστεί απ’τους στόπερ του ΠΑΟΚ. Θεωρώ πως στις κινήσεις του Σαλάι μακριά από την περιοχή θα είναι χρήσιμο το κορμί του Τζιόλη. Ο Έλληνας μέσος, όμως, δεν θα μπορεί να βρίσκεται παντού, γι’αυτό και μοιάζουν λογικές οι σκέψεις για χρησιμοποίηση τρίτου χαφ από τον Στέφενς.

Τα καλά χτυπήματα του Λούκας και η δουλειά του Στέφενς στις στημένες φάσεις δίνουν ελπίδα στον ΠΑΟΚ πως θα μπορεί να απειλήσει και μ’αυτόν τον τρόπο, αρκεί να δείξει προσήλωση στις αντίστοιχες φάσεις της Σάλκε. Κι ο Δικέφαλος δεν θα πρέπει να ξεχνάει πως μπορεί η ανάπτυξη των Γερμανών να μοιάζει προβληματική, όμως δεν παύουν να είναι μια ομάδα που πέρσι πέτυχε 11 γκολ στην αντεπίθεση, τα περισσότερα από οποιανδήποτε άλλη στην Μπουντεσλίγκα. Η αμυντική οργάνωση δεν θα πρέπει να χαθεί ούτε μία στιγμή.

Φαβορί

Όσο κακό κι αν είναι το φεγγάρι των Γερμανών, όσο κι αν το ρόστερ τους δεν μοιάζει (ακόμα) να έχει την περσινή ποιότητα, η Σάλκε είναι το φαβορί και μάλιστα αδιαμφισβήτητο. Τα παραπάνω προβλήματα βγαίνουν σε αγώνες υψηλότερης έντασης και ρυθμού από το ελληνικό, τα αναδεικνύουν ομάδες με σαφώς καλύτερο υλικό απ’αυτό του ΠΑΟΚ.

Συν τοις άλλοις, τα προβλήματα είναι καλά όταν μπορείς να τα εκμεταλλευθείς, αλλά είναι μπελάς όταν αναγκάζουν τον αντίπαλο να ανασυνταχθεί και να δει τον αγώνα σαν μια ευκαιρία για ανασυγκρότηση, αντιστροφή του αρνητικού κλίματος, διέξοδο απ’την αγωνιστική κρίση. Και μπορεί στα αυτιά μας να ακούγονται ωραία τα νεύρα των παικτών, που ο ένας τα ρίχνει στον άλλον, αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε πως οι γερμανικές ομάδες έτσι κάνουν. Βρίζονται, τσακώνονται, ρίχνουν χολή και παρόλα αυτά συνεχίζουν.

Σε κάθε περίπτωση, ο Δικέφαλος οφείλει να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες, η ευκαιρία του είναι ιστορική. Ρέντα έχει, άγχος δεν έχει και η παρουσία του Στέφενς, που ξέρει την Σάλκε σαν την παλάμη του χεριού του, είναι τρομερό όπλο. Όλα για όλα, κι ο,τι βγει.