Ψυχρός πόλεμος… φαρμάκων

Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος ολοκληρώνεται με την παντελή επικράτηση των συμμαχικών δυνάμεων, κάτι, ωστόσο που δεν συνεπάγεται την κατάπαυση των… πυρών. Αμέσως μετά, μία νέα αέναη διαμάχη,ανάμεσα στον δυτικό (καπιταλιστικό) και ανατολικό (σοσιαλιστικό ή κομουνιστικό) κόσμο, σε διπλωματικό αυτή τη φορά επίπεδο, αρχίζει επηρεάζοντας κάθε διάσταση της κοινωνικής ζωής. Πώς ήταν δυνατόν, από την… παγίδα να γλιτώσει ο αθλητισμός, το μόνιμα εύκολο θύμα; Αποτελούσε, άλλωστε, και αποτελεί την καλύτερη μορφή προπαγάνδας, προκειμένου να δοθεί η εντύπωση πως οι επιτυχίες των αθλητών είναι αποτέλεσμα της κρατικής διοίκησης.

Ήδη από τη δεκαετία του ’50, η χρήση αναβολικών ουσιών είναι ο πλέον διαδεδομένος τρόπος ούτως ώστε ένας αθλητής, πουπληροί βέβαια τις απαραίτητες προδιαγραφές, να μετατραπεί σε υπερ-πρωταθλητή. Πρωτοπόρος η Σοβιετική Ένωση, με… ειδικάπειραματόζωα κυρίως αθλητές βαρέων σπορ (άρση βαρών, πάλη), ενώ λίγα χρόνια αργότερα με πιο εξελιγμένες μορφές στεροειδών αναβολικών στο παιχνίδι θα μπουν οι Αμερικάνοι, ο μεγάλος αντίπαλος των Σοβιετικών.

Εκεί όμως που το ντόπινγκ θα γίνει “επιστήμη”, στηριζόμενη από επίσημες υπηρεσίες του κράτους είναι στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, ή αν θέλετε στο ανατολικό κομμάτι της μοιρασμένης χώρας. Ομάδες απαρτιζόμενες από γιατρούς, διατροφολόγους, γυμναστές και προπονητές από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 θα αναπτύξουν ειδικά προγράμματα λήψης αναβολικών, τα οποία στηρίζονται οικονομικά και αποκλειστικάαπό το κράτος. Θύματα οι ίδιοι οι αθλητές, οι οποίοι είτε λόγω του φόβου του καθεστώτος είτε λόγω της αμάθειας, δεν απορρίπτουν την συστηματική χορήγηση στους οργανισμούς τους των περιβόητων πλέον μπλε χαπιών.

Και όμως οι συγκεκριμένες πληροφορίες δεν αποτελούν ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Όταν το 1989 το τείχος του Βερολίνου καταρρίφθηκε και μαζί με αυτό έπαψε να υφίσταται το κράτος της Ανατολικής Γερμανίας, τα αρχεία της Stazi έφεραν στην επιφάνεια χιλιάδες πληροφορίες για το τον συστηματικό τρόπο, με τον οποίο εκατοντάδες αθλητές είχαν μετατραπεί σε όργανα της κρατικής μηχανής προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοτεινοί σκοποί του κράτους. Οι μηνύσεις κατά των εκτελεστικών οργάνων έπεσαν βροχή και η δίκη του 2000 ήρθε ως απόρροια της μεγάλης αντίδρασης. Τότε αντιλήφθηκαν πολλοί τα εγκλήματα (μόνο ως τέτοια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν) που έγιναν σε βάρος ανθρώπινων ζωών.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν έχει αποδειχθεί κάτι το παρόμοιο. Όχι τουλάχιστον ακόμη. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, η ατομική πρωτοβουλία είναι αυτή που παίζει το βασικό ρόλο. Αυτό τουλάχιστον αποδείχθηκε περίτρανα, όταν τον Οκτώβριο του 2003 το σκάνδαλο της εταιρείας BALCO, με απ’ αρχή την ανακάλυψη της τετραϋδρογεστρινόνης, έκανε το γύρο του κόσμου. Ο Βίκτορ Κόντε, ένας μεγαλέμπορος σκευασμάτων και συμπληρωμάτων διατροφής κατηγορήθηκε για διακίνηση απαγορευμένων από την WADA ουσιών. Στις λίστες πελατών ουκ ολίγα ονόματα παγκόσμιας φήμης αθλητών.