Ρόδα, τσάντα και κοπάνα
Είναι γνωστό πως για τη μεγαλύτερη μερίδα του Τύπου ο Κόκκαλης αφενός κάνει τρομερά σωστές κινήσεις, αφετέρου σπανίως κάνει λάθος. Φέτος, για παράδειγμα, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην του χρεώνει την καλοκαιρινή αποδυνάμωση της ομάδας. Είναι εύκολη η κριτική σε αυτό το θέμα, κυρίως γιατί το αποδέχονται όλοι οι φίλοι του Ολυμπιακού, οπότε αν γράψεις πως ο πρόεδρος φταίει, δεν στεναχωρείς κανέναν.
Προσωπικά, φέτος, δεν τον έχω κατηγορήσει για τίποτα. Πρώτον, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Να τα χώσεις σε κάποιον που δεν πλήρωσε, όταν δεν είχε μαντήλι να κλάψει; Τί νόημα έχει; Ούτε, βέβαια, επανέλεβα την ίδια κριτική όταν ούτε το Γενάρη έβαλε το χέρι στην τσέπη και βολεύτηκε με Λούα Λούα και Ντάτολο. Όταν χρωστάς και πάρεις ένα γερό μεροκάματο στο ΚΙΝΟ, πας στις τράπεζες να πληρώσεις, δεν πας στη Γλυφάδα για ψώνια. Έτσι έκανε κι ο Σωκράτης με τα λεφτά του Champions League.
Δεύτερον, όσον αφορά τα καθαρά ποδοσφαιρικά, Κετσπάγιες, Μιχαήλ, Ζίκο, Σαντάνες, Μπάντοβιτς κι όλα τα πειράματα Ντάρμα που έγιναν στον φετινό Ολυμπιακό, πάλι δεν βρήκα λόγο για καμία άσχημη κριτική. Κι αυτό γιατί τα ίδια κάνει κι έκανε πάντα ο Κόκκαλης. Έτσι όπως δεν τα έχω χειροκροτήσει ποτέ, παρότι έφερναν πρωταθλήματα, έτσι δεν τα κατακεραυνώνω τώρα που δεν έφεραν. Τις ίδιες μη ποδοσφαρικές κινήσεις έκανε πάντα ο Κόκκαλης, ο ίδιος ήταν. Κάποτε για τις ίδιες βλακείες, τον αποθέωναν. Όταν όμως τη μία αποθεώνεις και την άλλη κριτικάρεις, ενώ ο άνθρωπος κι οι πρακτικές του είναι ίδιες, σημαίνει πως κρίνεις το αποτέλεσμα, όχι τη μέθοδο. Άρα είσαι οπαδός, όχι δημοσιογράφος.
Ένα ακόμα παράδειγμα του πρίσματος με το οποίο βλέπουν τον Κόκκαλη είναι η τωρινή κατάσταση στον Ολυμπιακό. Έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό, αλλά μετά τα ματς με τη Μπορντό και το ντέρμπι στο “Σπύρος Λούης” το πράγμα έχει ξεφύγει και μοιάζει με ταινία. Δεν ξέρω αν είναι πιο πολύ προς το “Τρελό Θηριοτροφείο” ή το “Ρόδα, τσάντα και κοπάνα”. Εδώ και μέρες τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στου Ρέντη απασχολούν το μεγαλύτερο μέρος του ρεπορτάζ του Ολυμπιακού. Διαβάζεις για τον κακόμοιρο τον Μπάντοβιτς και τα παλόπαιδα τους παίκτες.
Το μοναδικό για το οποίο δεν γίνεται αναφορά είναι η ευθύνη του μοναδικού ανθρώπου που φταίει. Γιατί δεν γίνεται να πούμε σοβαρά πως φταίει μόνο ο Μπάντοβιτς, που τον έβαλαν να κάνει κάτι που δεν είναι, ή μόνο οι παίκτες, που βρήκαν και τα κάνουν. Αυτός που φέρει καθαρά τη μεγαλύτερη ευθύνη είναι ο καπετάνιος, ο αρχηγός κι αυτός φυσικά και δεν είναι ο Μπάντοβιτς. Και παρόλα αυτά, τα μόνα κείμενα που διαβάζεις το όνομα του Κόκκαλη είναι αυτά για τις συνομιλίες με τον Λαυρεντιάδη.
Όλοι στην ΑΕΚ πιστεύουν πως μεγάλο μέρος των φετινών δεινών τους οφείλεται στο γεγονός πως δεν είχαν διοίκηση. Προφανώς έχουν ένα δίκιο. Η πλάκα είναι πως ακριβώς το ίδιο συμβαίνει φέτος στον Ολυμπιακό, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Και κανείς δεν λέει κουβέντα, όλοι σφυρίζουν αδιάφορα.
