Συνέντευξη Φάνη Γκέκα στο contra.gr (vids)

Η συζήτησή μας ξεκίνησε από την «αγαπημένη όλων των Ελλήνων» και διέτρεξε όλες τις φάσεις τηςποδοσφαιρικής ζωήςτου: από τις αλάνεςτης Λάρισας μέχρι τη μέρα που πάτησε τη δική του κορυφή, σε ένα από τα σημαντικότερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Εκεί όπου έγραψε (προσωπική) ιστορία, σκοράροντας 20 γκολ σε 32 ματς και εκτοπίζοντας από την κορυφή σέντερ φορ – κολοσσούς όπως ο Μακάι και ο Κλόζε. Οι οπαδοί της Μπόχουμ πίνουν ακόμη νερό στο όνομά του, ενώ μεγάλοι σκόρερ του παρελθόντος, όπως ο Ρούντι Φέλερ και ο Στέφαν Κουντς, εξακολουθούν να τον μνημονεύουν.

Για τον Φάνη Γκέκα μικρή σημασία έχουν τώρα όλα αυτά.Η πρόκριση στα τελικά του μουντιάλ είναι η απόλυτη προτεραιότητα, ο απόλυτος στόχος.Υπερβαίνει μάλιστα κάθε τιπροσωπικό. «Οσα γκολ και να ‘χω βάλει ή να βάλω, αν δεν πάρουμε το εισιτήριο θα είναι σαν να μην έβαλα κανένα», λέει ο ίδιος και το εννοεί.

Συνέντευξη στην Αννα Σαλαπάτα

– Ελλάδα – Ουκρανία 0-0. Σας βγαίνει μια ικανοποίηση για το αποτέλεσμα, που δεν ξέρω αν συμμερίζονται οι Ελληνες φίλαθλοι…

Οπωσδήποτε δεν είμαστε ευχαριστημένοι 100%. Είναιένα σκορ που δίνει πιθανότητες50-50 και στις δύο ομάδες. Αν συνυπολογίσουμε τις ευκαιρίες που χάθηκαν, το γκολ που ακυρώθηκε και γενικότερα την εξέλιξη του παιχνιδιού θα έπρεπε να έχουμε κερδίσει τουλάχιστον 1-0.

– Εφαρμόσατε πιστά τις οδηγίες που σας έδωσε ο προπονητής πριν από το παιχνίδι ή κάτι άλλαξε στο γήπεδο;

Κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εφαρμόσαμε ό,τι είχαμε πει πριν από το παιχνίδι. Η Ουκρανία είναι μια σοβαρή και καλή ομάδα. Στο πρώτο δεκάλεπτο δεν ήμασταν καλοί, στη συνέχεια όμως βρήκαμε τα πατήματά μας και πιστεύω ότι κάναμε ένα πολύ καλό παιχνίδι παρά το γεγονός ότι το 0-0 δεν είναι σκορ ασφαλείας για μας.

-Το ξέρετε ότι στην Ουκρανία τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου εύκολα. Αγώνας χωρίς αύριο με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Στην Ουκρανία θα πρέπει να κάνουμε ό,τι κάναμε κι εδώ, να παραμείνουμε συμπαγείς και να μη δεχτούμε γκολ. Έχουμε και το πλεονέκτημα ότι και να δεχτούμε γκολ, αν βάλουμε κι εμείς, περνάμε. Οπότε τη μεγαλύτερη πίεση θα την έχουν αυτοί.

-Αν ήσουνεσύ προπονητής της Εθνικής θα επέλεγεςένα πιο ανοιχτό παιχνίδι στο ΟΑΚΑ;

Όχι, δεν θα επέλεγα κάτι άλλο. Δεν τίθεται θέμα συντηρητικού ή επιθετικού παιχνιδιού. Εδώ που έχουμε φτάσει, θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο προσεκτικοί την Τετάρτη για να κρατήσουμε το μηδέν.

– Και φυσικά περιττεύει, όταν πρόκειται για ένα τέτοιο ματς, να μιλάμε για θεαματικό ποδόσφαιρο. Εδώ δεν το κάναμε τις καλές μέρες…

Ποιο θέαμα; Το παιχνίδι κρέμεται σε μία πολύ λεπτή κλωστή. Αν προσπαθήσεις να προσφέρεις θέαμα και φας τρία γκολ, αυτό θα μείνει στο τέλος και τότε θα διαμαρτύρεστε –και δικαίως- ότι αποκλειστήκαμε άδοξα. Εμείς θέλουμε το αποτέλεσμα. Το έχω ξαναπεί, προκειμένου να κερδίσουμε, ας παίξουμε και καταστροφικό ποδόσφαιρο. Εννέα χρόνια τώρα δεν έχει αλλάξει ποτέ ο τρόπος που παίζει αυτή η ομάδα. Μόνο παίκτες έχουν αλλάξει. Είναι το ίδιο σύστημα. Ομάδα είναι αυτή, δε γίναμε ούτε Βραζιλία ούτε Ισπανία μέσα σε τέσσερα χρόνια. Κατακτήσαμε το Euro και προσπαθήσαμε να είμαστε μέσα σε όλες τις διοργανώσεις στη συνέχεια.

– Δεν θα έπρεπε όμως μετά από τόσα χρόνια να αλλάξει κάτι στον τρόπο που παίζει αυτή η ομάδα; Όλα αλλάζουν…

Όχι! Γιατί να αλλάξει; Η ομάδα πάει από επιτυχία σε επιτυχία, δεν βρίσκω κάποιο λόγο γι’ αυτό. Αυτό το σύστημα ξέρει και με αυτό έχει φτάσει μέχρι εδώ. Με αυτό το σύστημα, θα το ξαναπώ, είμαστε μέσα σε όλες τις διοργανώσεις.

– Οι σημερινοί διεθνείς είναι αντάξιοι εκείνων που πήραν το ευρωπαϊκό;

Ναι, νομίζω ότι οι παίκτες είναι εφάμιλλοιεκείνων του 2004.

– Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που θεωρεί ότι ήρθε το τέλος της εποχής Ρεχάγκελ, ότι ο προπονητής πρέπει να αλλάξει. Συμφωνείς;

Να φύγει ο Ρεχάγκελ; Αν φύγει, θα γυρίσουμε στην εποχή που τρώγαμε τεσσάρες και πεντάρες! Αυτό νομίζω εγώ, ότι θα πάμε πολύ πίσω.


– Κάποια στιγμή όμως θα γίνει κι αυτό, θα έρθει ο επόμενος. Αν θέλεις μπορώ να σου πω και τα ονόματα που ήδη ακούγονται…

Δεν νομίζω ότιστην Ελλάδα υπάρχει προπονητής που θα μπορέσει να διαχειριστεί τους παίκτες που έχει σήμερα η Εθνική. Ούτε ο Μπάγεβιτς ούτε ο Σάντος, κανείς. Ο διάδοχος του Ρεχάγκελ πρέπει να είναι κάποιο μεγάλο όνομα από το εξωτερικό που να εμπνέει εξ ορισμού σεβασμό και εκτίμηση.

– Σε είδαμε το Σάββατο να δυσανασχετείς ότανσε άλλαξε ο Ρεχάγκελ με τον Χαριστέα.

Ναι, η αλήθεια είναι ότι αντέδρασα λίγο έντονα, αλλά δεν είναιπαράλογο. Κάθε ποδοσφαιριστής θέλεινα παίζει 90 λεπτά, ειδικά σε ένα παιχνίδι που κρίνεται μια πρόκριση όπως αυτό. Σίγουρα δεν μου άρεσε που με έβγαλε ο προπονητής, όμως δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Ο προπονητής αποφασίζει. Ήταν μια αντίδραση της στιγμής.

– Θεωρείς ότι ο Ρεχάγκελ έχει χάσει σε σεβασμό με το πέρασμα των χρόνων; Κάθε φορά που λέγεται ή γράφεται κάτι άσχημο γι’ αυτόν, νιώθετε ακόμα την ανάγκη να τον υπερασπιστείτε;

Ο κόσμος δεν ξέρει τι ακριβώς γίνεται για να έχει άποψη. Ξέρει αυτά που διαβάζει στις εφημερίδες. Όμως αν κάποιος δεν μπορεί να εκτιμήσει ότι πριν απότον Ρεχάγκελ η Ελλάδα ήταν η «ελλαδούλα» που έτρωγε τέσσερα και πέντε γκολ και όταν ήρθε αυτός ο άνθρωπος πήραμε ένα ευρωπαϊκό, είμαστε μέσα σε όλες τις διοργανώσεις και έχουμε ανέβει στη παγκόσμια κατάταξη στις δεκαπέντε πρώτες θέσεις, τι να πω; Οποιος δεν το βλέπει αυτό ή δεν μπορεί να το εκτιμήσει, είναι άσχετος με το άθλημα.

– Σε εμάς τους δημοσιογράφους αυτές οι περίφημες εμμονές του έχουν πάρει διαστάσειςμύθου. Εσάς σας αγγίζουν;

Ο Ρεχάγκελ είναι ένας καταπληκτικός άνθρωπος και προπονητής. Για τις εμμονές που του καταλογίζουν όσον αφορά τους παίκτες, αν τα βάλουμε κάτω και δούμε την πραγματικότητα, δεν υπάρχουν και πολλοί στο ελληνικό ποδόσφαιρο για να τους εναλλάσουμε. Όταν ας πούμε στον Ολυμπιακό, τον Αρη, τον Παναθηναϊκό και γενικότερα παίζουν δεκαπέντε ξένοι και δύο Ελληνες, για ποια ανανέωση και εμμονές μιλάμε; Ας παίξουν πρώτα οι Ελληνες στις ομάδες μας και μετά θα έχει εναλλακτικές κι η Εθνική.

– Το γεγονός ότι παίζουν ελάχιστοι δικοί μας στις ομάδες βιτρίνας είναι θέμα επιλογής ή συγκυριών;

Είναι θέμα ξενομανίας! Όσο υπάρχει αυτό το φαινόμενο στην Ελλάδα, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα είναι μονίμως υπό αμφισβήτηση. Όταν θα φωνάζουν οι ομάδες για τους πιτσιρικάδες που θέλουν να παίζουν στην εθνική για να πάρουν μεταγραφή, δεν θα παίζει κανένας στην Εθνική.

– Στον Ολυμπιακό έπρεπε να αποδεκατιστεί η βασική ομάδα για να δούμε 2-3 πιτσιρικάδες στην ενδεκάδα. Και πήγαν μια χαρά μάλιστα…

Από ‘δω και πέρα έτσι πιστεύω, θα εύχονται όλοι να τραυματιστεί κάποιος για να παίξουν. Εκτός πια αν κάνουν οι Ελληνες «κοινοτικά» τα διαβατήρια τους και παίζουν σαν «κοινοτικοί» στις ομάδες τους!

– Να μιλήσουμε επί προσωπικού. Ξεκίνησες παίζοντας ποδόσφαιρο και παλεύοντας ταυτόχρονα στα ταπί της ελληνορωμαϊκής. Τι συνδυασμός ήταν αυτός;

Ναι, έκανα πάλη και έπαιζα μπάλα από τα έξι μου. Τα αγαπούσα και τα δύο αθλήματα, το ένα με βοήθησε στο άλλο. Η ταχύτητα, η έκρηξη και η δύναμη είναι κάποια από τα στοιχεία της πάλης που μετέφερα στη μπάλα. Από τους γονείς μου εξάλλουέμαθα να πειθαρχώ. Ένα στοιχείο που είναι εξίσου σημαντικό στον επαγγελματικό αθλητισμό.

– Το γκολ είναι ρέντα, αίσθηση ή ικανότητα;

Ρέντα αποκλείεται να είναι για μένα, όταν σε όλες τις ομάδες που παίζω τα τελευταία 8 χρόνια είμαι πρώτος σκόρερ. Καταρχήν είναι η αίσθηση που έχω και μετά η πολλή δουλειά που έχω κάνει σε αυτό που λέγεται σκοράρισμα.

– Κατά καιρούς σε έχουμε δει με διαφορετικά κομμωτικά στυλ. Είναι κάτι που κάνεις από άποψη, σου αρέσει να γίνεται κουβέντα για την εμφάνισήσου ή τίποτα από αυτά;

Περισσότερο έχει να κάνει με τη διάθεση που έχω τη συγκεκριμένη στιγμή.

– Η επίδοσή σου με τη Μπόχουμ φάνταζε σαν αφετηρία μιας σπουδαίας καριέρας στο εξωτερικό, στη Γερμανία ειδικά. Τι δεν πήγε καλά μετά;

Δεν άλλαξε κάτι, απλά στη Γερμανία συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από ό,τι εδώ. Εκεί τους ενδιαφέρει να παίζουν πρώτα οι Γερμανοί και μετά όλοι οι άλλοι.

Συνέντευξη Φάνη Γκέκα στο Contra.gr no2
Ανέβηκε από Contragr . – Ανακαλύψτε τα πιο καινούρια και καλύτερα αθλητικά βίντεο.

– Αισθάνεσαι μετανάστης στη Γερμανία; Καζαντζίδης κι έτσι…

Είναι δύο διαφορετικοί τραγουδιστές. Προτιμώ τον πρώτο. Ο Καζαντζίδης είναι ιστορία, πολύ μεγάλος τραγουδιστής.

– Η Γερμανία συγκριτικά με την Ελλάδα είναι μια εντελώς διαφορετική ποδοσφαιρική κοινωνία, για να το πω κομψά. Η προσαρμογή πώς ήταν;

Ήταν πολύ δύσκολα για μένα στην αρχή, δεν ήξερα ούτε γερμανικά ούτε καν αγγλικά όταν πήγα. Στην αρχή πήγα μόνος μου, μετά ήρθε και η οικογένειά μου. Ευτυχώς με βοήθησε πολύ η ομάδα, υπήρχε ένας άνθρωπος συνεχώς μαζί μου και βέβαια ένας προπονητής που με πίστευε. Το ποδόσφαιρο εκεί είναι μια γιορτή, δεν έχει καμία σχέση με εδώ.

– Σου λείπει η ποδοσφαιρική Ελλάδα;

Όχι, καθόλου.

– Θα επέστρεφες κάποτε;

Δεν θέλω να γυρίσω, αλλά ποτέ μη λες ποτέ. Αυτή τη στιγμή θα ήθελα να συνεχίσω έξω.

– Στην Πόρτσμουθ τι πήγε στραβά; Υπήρξε μια καθολική απαξίωση από τον προπονητή σου εκεί. Διάολε, τον γκολτζή μιας πρωταθλήτριας Ευρώπης είχε στη διάθεσή του…

Όταν πήγα άλλαξε ο προπονητής μέσα σε μια βδομάδα. Αυτός που ήρθε για μένα ήταν άσχετος με το άθλημα. Δεν με πείραζε που δεν με έβαζε να παίξω. Αυτό που με ενόχλησε πάρα πολύ ήταν ότι με προσέβαλλε ποδοσφαιρικά. Αυτή η εποχή ήταν από τις πιο άσχημες για μένα.

– Πιστεύεις ότι έκανε λάθος ο Παναθηναϊκός που σε άφησε να φύγεις; Η μετέπειτα πορεία σου αυτό έδειξε.

Εγώ δεν μπορώ να πω αν έκανε λάθος ο Παναθηναϊκός. Αυτό το κρίνει ο κόσμος και η μετέπειτα πορεία μου, όπως λες. Εμένα προσωπικά το ότι με άφησαν να φύγω με βοήθησε στην καριέρα μου. Μου έκανε καλό. Τώρα το τι έγινε πίσω, δεν ξέρω.

– Ένας από τους λόγους που έφυγες από τον Παναθηναϊκό ήταν ότι δεν δέχτηκες να πας στον ΠΑΟΚ ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Σαλπιγγίδη. Στην Εθνική πάντως έγινες βασικός πολύ συντομότερα απ’ όσο ο Δημήτρης. Ιντριγκαδόρικο ακούγεται…

Για μας τους ποδοσφαιριστές είναι περίεργο το συναίσθημα να είσαι πίσω από κάποιον άλλο. Έχω βρεθεί κι εγώ στη θέση που είναι ο Δημήτρης και ίσως ξαναβρεθώ στο μέλλον. Μπορεί να μην είμαι καν στην Εθνική αύριο μεθαύριο. Το τι έγινε τότε είναι παρελθόν και δεν με ενδιαφέρει. Σημασία έχει ότι είμαστε και οι δύο καλοί ποδοσφαιριστές και στελέχη της εθνικής. Παίζουμε για την ίδια ομάδα.


– Η νυν ομάδα σου, η Λεβερκούζεν, είναι ένα κεφάλαιο που μέσα σου έχει τελειώσει;

Ναι, έχει τελειώσει. Δεν θέλω να συνεχίσω εκεί. Τα πράγματα έχουν αλλάξει πάρα πολύ για μένα από τη μέρα που πήγα και πιστεύω ότι μου κάνει κακό να είμαι εκεί.

– Πως μπορείς να είσαι σε μια ομάδα όταν μέσα σου έχει τελειώσει; Αν ας πούμε κληθείς να παίξεις κάποια στιγμή;

Δεν είναι εύκολο, αλλά μην ξεχνάς ότι ήμουνέξι μήνες στο Πορτσμουθ κάνοντας, ουσιαστικά, διακοπές. Και σιγά μην παίξω στη Λεβερκούζεν…

– Διακοπές στο Πόρτσμουθ; Ειλικρινά δεν μπορώ να τις φανταστώ. Να ‘ταν στο Λονδίνο, τουλάχιστον…

Η ζωή στην Αγγλία δεν είναι εύκολη.Ευτυχώς είχα παρέα τον Άγγελο (σ.σ. τον Μπασινά) και πέρασε σχετικά ευχάριστα ο καιρός. Κάναμε καλή παρέα οικογενειακά. Αλλιώς θα ήταν πάρα πολύ δύσκολα για μένα. Δυστυχώς στοποδόσφαιρο συμβαίνουν αυτά.

– Έχεις ζήσει έναν υποβιβασμό στη Λάρισα και μια άνοδο με την Καλλιθέα. Τα θυμάσαι αυτά ή σου φαίνονται πια πολύ μακρινά;

Θυμάμαι τα πάντα. Όταν πέσαμε κατηγορία ήταν ένα συναίσθημα πολύ άσχημο, πολύ δύσκολο για όλους μας και για τον κόσμο. Ήταν σαν να βίωναν την καταστροφή στη Λάρισα. Όλη η πόλη ζούσε ένα δράμα. Ευτυχώς στη συνέχεια πήρε την ομάδα ένας άνθρωπος που τη βοήθησε πολύ και μπορεί να την πάει ακόμη καλύτερα αν προβεί σε κάποιες αλλαγές. Η άνοδος της Καλλιθέας και γενικά τα χρόνια μου εκεί ήταν από τα καλύτερα της καριέρας μου, ειλικρινά. Μόνο καλά λόγια μπορώ να πω.

– Διαβάζουμε συχνά για το ενδιαφέρον ομάδων από τη Γερμανία και αλλού, κι από την Ελλάδα ακόμα. Υπάρχει κάτι πέρα από τα δημοσιεύματα;

Πρωταρχικός μου στόχος είναι να συνεχίσω στη Γερμανία, αλλά δεν θα έλεγα όχι και σε κάποια πρόταση από άλλη χώρα. Πλην της Ελλάδας, αυτή τη στιγμή.

– Σε έχει προσεγγίσει κάποια ομάδα από την Ελλάδα;

Οι εφημερίδες με προσεγγίζουν εδώ και χρόνια! Αυτές γράφουν για ομάδες. Επίσημα δεν έχω κάτι. Ειδικά τώρα είναι πολύ νωρίς ακόμη.

– Γιατί, πιστεύεις, οι Έλληνες που έχουν παίξειστην Ευρώπη δεν έχουν κάνεικαριέρα μακράς διάρκειας και επιστρέφουν γρήγορα πίσω; Μια πρόχειρη εξήγηση ίσως είναι ότι κουβαλάνε τα βάρη του ελληνικού ποδοσφαίρου…

Σωστό. Η ποδοσφαιρική παιδεία που υπάρχει έξω δενυπάρχει εδώ. Εμείς οι Έλληνες συνηθίσαμε να είμαστε λίγο τεμπέληδες. Στο εξωτερικό δουλεύουν πολύ, όποιος το αντέξει αυτό πιστεύω θα προχωρήσει, όποιος δεν το αντέξει θα γυρίσει σπίτι του.

– Αν ο Ρεχάγκελ δεν ήταν Γερμανός θα σου έδειχνε την ίδια εμπιστοσύνη;

Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Ευτυχώς έτυχε να είναι Γερμανός προπονητής στην ομάδα μας και καλός. Δεν θα πω ποτέ άσχημη κουβέντα γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Ευτυχώς που βρέθηκε στο δρόμο μας.

– Θα άλλαζες τη θέση του αρχισκόρερ που έχεις σήμερα στην Εθνική με μια απλή συμμετοχή στην -θρυλική πλέον- ομάδα του 2004;

Είναι πολύ δύσκολη ερώτηση. Ποιος δεν θα ‘θελε να είναι μέλος εκείνης της Εθνικής; Ναι, μπορεί και να το άλλαζα. Προς το παρόν όμως απολαμβάνω το ότι είμαι πρωταγωνιστής του σήμερα.

– Οταν σκοράρεις με την εθνική, οι εφημερίδες κάνουν λογοπαίγνια με το όνομα σου, του τύπου «Φάνη-κε η Αφρική» και τέτοια. Σου αρέσουν ή τα βρίσκεις κακόγουστα;

Δεν ασχολούμαι καν. Γενικά δεν ασχολούμαι με όσα γράφουν για μένα οι Ελληνες δημοσιογράφοι, αν και μετά το παιχνίδι με την Λετονία όπου έβαλα τέσσερα γκολ μπορώ να πω ότι άλλαξε προς το καλύτερο η κατάσταση. Εγώ πάντως δεν έχω αλλάξει κάτι στον τρόπο που παίζω. Ο ίδιοςπαίκτης είμαι, απλά έτυχε να βάλω τέσσερα γκολ. Δυστυχώς πολλές φορές γράφονται πράγματα χωρίς πολλή σκέψη, που προσβάλλουν τον ποδοσφαιριστή. Γι’ αυτό και δεν διαβάζω εφημερίδες, προτιμώ το ιντερνέτ. Σε όλη Γερμανία υπάρχουν μόνο δύο εφημερίδες και η αντιμετώπιση του ποδοσφαιριστή είναι διαφορετική. Αν θέλουν να είμαι στην αφάνεια, για να κάνω κι εγώ λογοπαίγνιο με το όνομά μου, ας είμαι.

– Γιατί λες ότι έχει ο Τύπος αρνητική διάθεση απέναντί σου; Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η μεγαλύτερη μερίδα του τύπου γράφει μόνο καλά για σένα.

Δεν εννοώ όλο τον Τύπο. Μια μερίδα που είναι κατευθυνόμενη, ίσως. Γενικά, δεν είμαι άνθρωπος που μιλάω σε εφημερίδες. Είμαι κατά του να μιλάω πολύ. Ίσως αυτό να μην αρέσει σε κάποιους που αρέσκονται να έχουν τους «δικούς τους», τους «ρουφιάνους» όπως λέω εγώ, και τους πειράζει. Εγώ δεν θα πάρω τηλέφωνο να μιλήσω με κανέναν όπως κάνουν κάποιοι άλλοι που θέλουν να βρίσκονται στην επικαιρότητα. Εγώ δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Δεν έχω πρόβλημα και στην αφάνεια να είμαι. Είμαι σε καλή κατάσταση και αυτό μου αρκεί.


– Ελα όμως που ο σύγχρονος ποδοσφαιριστής επιβάλλεται να ξέρει από μάρκετινγκ, να ξέρει να πουλάει τον εαυτό του. Ειδικά αν θέλει να κάνει καριέρα έξω…

Αυτά είναι θέματα με τα οποία πρέπει να ασχολείται ο μάνατζέρ μου. Εγώ θέλω μόνο να παίζω μπάλα καλά και τίποτα άλλο, δεν είμαι ο άνθρωπος των δημοσίων σχέσεων. Και πολλές φορές όταν μιλάω, λέω πράματα που δεν αρέσουν.

– Αν ήσουν σε ένα πόστο που θα είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις κάποια πράματα στο ελληνικό ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι, τι θα άλλαζες πρώτα;

Τους παράγοντες. Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο κακό το κάνουν αυτοί. Αν συγκρίνετε ποιοι είναι στις αντίστοιχες θέσεις σε ομάδες του εξωτερικού, ποιοι είναι μάνατζερ και τεχνικοί διευθυντές και ποιοι είναι εδώ θα καταλάβετε τι εννοώ.

– Γίνονται πάντως κάποια δειλά βήματα κι εδώ. Ιβιτς παλιότερα, Βρύζας πρόσφατα, Κονσεϊσάο τώρα.

Σε κάποιες ομάδες μόνο. Αυτοί που πλαισιώνουν τις περισσότερες ομάδες, βλέπουν τη μπάλα τετράγωνη. Γι’ αυτό γίνονται και οι επιλογές που γίνονται και πετάμε τόσα λεφτά σε ξένους που έρχονται να κάνουν διακοπές.

– Παρακολουθείς ελληνικό πρωτάθλημα;

Όταν προλαβαίνω, γιατί παίζουμε Σάββατο,βλέπω. Το καλό είναι ότι ενισχύθηκε ο Παναθηναϊκός. Έχει φτιάξει μια ομάδα ανταγωνιστική σε Ελλάδα και Ευρώπη και αυτό είναι καλό, όχι μόνο γιατί θα κοντράρει τον Ολυμπιακό, αλλά και επειδή σταματά το μονοπώλιο που υπήρχε. Μετά τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, το χάος.

– Και μέσα σε αυτό το «χάος» που λες ήρθε ένας Κούπερ στην Ελλάδα. Εκτός αν χαθεί κι αυτός στη μετάφραση…

Ένας προπονητής από μόνος του δεν φέρνει την άνοιξη, δεν μπορεί να κάνει μια ομάδα μεγάλη. Χρειάζονται και πολλά άλλα συστατικά. Καλοί παίκτες, καλή νοοτροπία. Καλύτερη παιδεία, γήπεδα και παράγοντες.

– Έχεις σκεφτεί το μεταποδοσφαιρικό σου μέλλον;

Ναι, θα ήθελα να κάνω ποδοσφαιρικές ακαδημίες. Να ασχοληθώ με τα παιδιά και τις βάσεις που πρέπει να έχουν για να παίξουν καλή μπάλα. Ενα από τα καλά που έχω αυτή τη στιγμή στη Γερμανία είναι ότι είμαι σε μια χώρα που δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε αυτόν τον τομέα και προσπαθώ να αποκομίσω ό,τι είναι καλύτερο σε γνώση και γνωριμίες για να το εφαρμόσω στο μέλλον.

– Τον Φάνη εκτός γηπέδων πως θα τον περιέγραφες;

Γενικά είμαι σοβαρός. Όταν με πειράζει κάτι θα το πω, έχω παρεξηγηθεί πολλές φορές και από εσάς τους δημοσιογράφους και από τον κόσμο γύρω μου γιατί θα πω αυτό που σκέφτομαι με ειλικρίνεια, χωρίς να σκεφτώ το κόστος. Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στη φιλία, γι’ αυτό έχω λίγους καλούς φίλους. Είμαι αυτό που βλέπεις, ένας απλός άνθρωπος, ένας απλός ποδοσφαιριστής. Δεν είμαι ο Ροναλντίνιο και προσπαθώ να βελτιωθώ κι άλλο.

– Μια υπόσχεση για την Τετάρτη;

Να είμαστε καλά και να γυρίσουμε με χαμόγελο.