Στρατηγική πώλησης

“Ο Κόκκαλης τρελάθηκε;”. Ο Ξάδελφος, που μου το έλεγε, έχει ένα άψογο ολυμπιακό pedigree. Μεγάλωσε βλέποντας τις αφίσες του Αναστόπουλου, αντί για την έξοδο του Μεσολογγίου για πιο ιστορική επέτειο της Ελλάδας έχει την είσοδο των επιστημόνων στο Καραϊσκάκη και πίνει τον καφέ του στο Jimmy’s σε ερυθρόλευκη καρέκλα που του την έχουν φυλάξει από την προηγούμενη επίπλωση. Οπότε το ερώτημα του δεν πρέπει να απασχολεί μόνο τον ίδιο, αλλά και μερικές άλλες εκατοντάδες χιλιάδες που πιστεύουν ότι για να είναι κάποιος πρόεδρος στον Ολυμπιακό πρέπει να περπατάει στο νερό, να περνάει μέσα από χοντρούς τοίχους και να σταματάει σφαίρες με τα δόντια. Από τους οπαδούς του Ολυμπιακού που πιστεύουν ότι πρόεδροι υπάρχουν δύο ειδών, του τύπου Σαλιαρέλης και του τύπου Κόκκαλης και οτιδήποτε ενδιάμεσο δεν έχει σχέση με την ομάδα.

Τρελάθηκε λοιπόν ο Κόκκαλης και μπήκε στο διοικητικό συμβούλιο μισή ώρα καθυστερημένος, άφησε τον Σάββα να μιλήσει ένα τέταρτο, άφησε τον Μπαρμπή να μιλήσει άλλο τόσο και μετά είπε «ψαχνόμαστε όλοι για επενδυτή» και έφυγε. Το «τρελάθηκε» δεν θα το έλεγα. Ιδίως όταν αυτός που τον λένε τρελό κάνει κάτι που είναι μια χαρά για το συμφέρον του. Γιατί με την αναβολή που έδωσε στις αποφάσεις ο Σωκράτης Κόκκαλης και με το «ψαχνόμαστε όλοι μας για αγοραστή» πετυχαίνει πρώτον, να στείλει το μήνυμα στην αγορά «ανοίξαμε και δεχόμαστε, και τα 100 που ζητάγαμε προηγουμένως μην τα παίρνετε τοις μετρητοίς». Ξεκινάει και πάλι την διαδικασία χωρίς να χρειάζεται να πει ότι το κάνει. Δεύτερον, αυτό που πετυχαίνει είναι να μην ανεβάσει την τιμή αγοράς των μετοχών δίνοντας χρήματα για προπονητή και μεταγραφές. Τώρα μπορεί να λέει ότι δεν θέλει να φορτώσει τον μελλοντικό αγοραστή με δικές του αποφάσεις, όπως να δώσει διετές συμβόλαιο στον Βαλβέρδε και αν δεν κάνει στον επόμενο να χρειάζεται να πληρώσει την αποζημίωση. Τρίτον, έχει δικαίωμα να λέει ότι οι λύσεις για τις 14 Ιουνίου είναι έτοιμες και δεν θα υπάρχει καθυστέρηση, αφού η τότε ξεκινάει η προετοιμασία. Τέταρτον και τελευταίο, τότε θα έχει το δικαίωμα να λέει «που είναι οι ολυμπιακάρες που λέγανε ότι θα βάλουνε τα λεφτά». Τώρα δεν μπορεί να το πει αφού το κατοστάρικο που ζητούσε ο Κόκκαλης συν τα χρέη ήταν βαρύ.

Υποθέτω ότι αυτή είναι η στρατηγική πώλησης του προέδρου του Ολυμπιακού, που εμφανώς μαζεύει λεφτά, πιθανότατα γιατί δεν βλέπει μέλλον στην Ελλάδα. Το επόμενο λοιπόν δεκαήμερο προβλέπεται ενδιαφέρον. Όχι για τα ονόματα των ενδιαφερόμενων να αγοράσουν τον Ολυμπιακό, που είναι γνωστά και άντε να προστεθεί κανένα πιασιάρικο όπως της Γιάννας ή ακόμα και του Λάτση, αλλά για την τιμή. Πόσο μπορεί να πιάσει η πιο ακριβή ομάδα στην Ελλάδα, αφού ο Ολυμπιακός εκτός από οπαδούς έχει και γήπεδο; Με τον Παναθηναϊκό να έχει αποτιμηθεί πριν δύο χρόνια στα 300 εκατομμύρια, η τιμή που θα πιάσει ο Ολυμπιακός θα δείχνει και που βρίσκεται η οικονομία μας.

The Great American Outlaw

Αν σας έχει τύχει να έχετε κάποια χρόνια ένα βιβλίο στην βιβλιοθήκη, να μην το έχετε ανοίξει και κάποια στιγμή να παίρνετε την μεγάλη απόφαση και μετά να μην μπορείτε να το ακουμπήσετε κάτω θα με καταλάβετε.

Αυτό το «The Great American Outlaw», του Frank Richard Prassel στοίχειωνε το ράφι της βιβλιοθήκης μία εξαετία. Το μόνο που το έκανε να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ήταν μια χαρακιά στο οπισθόφυλλο όπως θα την έριχνε ο Ντίντης στην Κατερίνα Χέλμη. Ο λόγος ήταν ότι όταν είχε έρθει το πακέτο με τα βιβλία στο σπίτι επάνω στην βιασύνη μου να το ανοίξω του είχα ρίξει μία με τον κόφτη, που έκοψε σπάγκο, χαρτόνι και οπισθόφυλλο.

Τέλος πάντων η βιασύνη με είχε μαράνει… Εξι χρόνια το λιβάνιζα μέχρι ένα βράδυ που είχα ξεμείνει από διαβαστικό υλικό είπα να το ξεκινήσω. Οι 323 σελίδες κείμενο πήγαν μονοκόματα. Όχι μόνο γιατί το θέμα το γουστάρω αλλά επειδή έχει ωραίες κατηγοριοποιήσεις των παρανόμων ξεκινώντας από τους ληστές και τους πειρατές και καταλήγοντας στον «Φυγάδα». Aπό την τηλεοπτική σειρά με τον David Jansen και όχι την ταινία με τον Harrison Ford.

Τέλος πάντων αν γουστάρετε να διαβάζετε για την πραγματική ιστορία της παρανομίας το βιβλίο το συστήνω.

Εδώ να προσθέσω ότι την λέξη παρανομία, που στα Αγγλικά είναι outlaw την χρησιμοποιούμε στα ελληνικά λανθασμένα. «Παράνομος» δεν είναι κάποιος που έχει παραβεί τον νόμο αλλά κάποιος που λόγω της παράβασης του νόμου το δικαστήριο του στέρησε το δικαίωμα της προστασίας που του παρέχει. Δηλαδή ο «παράνομος» είχε τα ίδια δικαιώματα που είχε ένα ζώο του δάσους, που μπορούσε να κυνηγηθεί χωρίς τον φόβο της ποινικής δίωξης. Μέχρι αυτό το βιβλίο αυτό που ήξερα ήταν ότι ετυμολογικά η λέξη outlaw προερχόταν από τα δύο προφανή στοιχεία της το «out» και το «law».

Ο Prassel υποστηρίζει ότι το δεύτερο στοιχείο είναι από την σκανδιναβική λέξη laga, που σήμαινε την ισότιμη υπόσταση τους μέλους μιας ομάδας που μετά από την απόφαση του δικαστηρίου της ομάδας χανόταν. Μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση που έχετε δικαίωμα να την επαναλαμβάνετε κάνοντας τους φίλους σας στην παρέα να σας βαριούνται και αποκλείοντας σας την πιθανότητα να βρείτε γκόμενα.

Οπότε όποιος πάει να δει τον Robin Hood ας το έχει στο μυαλό. Παρά το ότι εγώ όλο το αναβάλω γιατί έτσι όπως βλέπω την φωτογραφία με το Ράσελ Κρόου στο άλογο είναι σαν να πήρανε τον Braveheart την φούστα και να τον βάλανε να το καβαλήσει. Κάποια στιγμή θα σφίξω τα δόντια και θα πάω με την υπόσχεση ότι θα γράψω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ τις εντυπώσεις μου.