Super Cup: Ένα κακόγουστο αστείο

Ο θεσμός του Σούπερ Καπ ξεκίνησε στη χώρα μας το 1987 με τη διεξαγωγή του αγώνα Παναθηναικού – ΟΦΗ με τελικό νικητή τον Παναθηναικό. Ακουλούθησαν άλλοι 2 τελικοί ώσπου φτάσαμε στο 1990. Εκείνη τη χρονιά ο Παναθηναικός ανακυρήχθηκε πρωταθλητής και ο Ολυμπιακός κυπελλούχος. Έως εκείνη τη στιγμή δεν είχε διεξαχθεί αγώνας Σούπερ Καπ ανάμεσα στου δύο αιωνίους. Μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε και σε μια περίοδο έξαρσης της βίας με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να διεξαχθούν ούτε φιλικά ανάμεσα στις λεγόμενες μεγάλες ομάδες. Κάνοντας εδώ μια παρένθεση θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι μέχρι και τη δεκαετία του 1980 και όταν ακόμα τα σοβαρά διεθνή φιλικά ήταν κάτι ανάμεσα σε άγνωστη λέξη και μακρινή ελπίδα για τις ελληνικές ομάδες, διεξάγονταν φιλικά παιχνίδια ανάμεσα σε Ολυμπιακό, Παναθηναικό και ΑΕΚ. Άλλωστε ήταν ο μόνος τρόπος για να έχουν δυνατά φιλικά στα πόδια τους οι ποδοσφαιριστές των ομάδων.

Το καλοκαίρι του 1990 στιγματίζεται από τις φήμες για επικείμενη μετεγγραφή του Στράτου Αποστολάκη από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναικό. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού – βρισκόμενοι εν μέσω διοικητικών και αγωνιστικών κρίσεων – δεν αντέχουν στο άκουσμα των συγκεκριμένων φημών και το κλίμα δυναμιτίζεται. Από την πλευρά του ο Γιώργος Βαρδινογιάννης συντηρεί ένα κλίμα μυστικοπάθειας για τη συγκεκριμένη μετεγγραφή και σύσσωμος ο ελληνικός τύπος ψάχνει από άκρη σε άκρη στην Ελλάδα να βρει που έχει κρυφτεί ο Στράτος Αποστολάκης. Με τα πολλά πολλά η μετεγγραφή ανακοινώνεται και το τι επακολουθεί δεν περιγράφεται. Υπό τον υπαρκτό φόβο των επεισοδίων στον τελικό του Σούπερ Καπ, η ΕΠΟ αποφασίζει να ακυρώσει τη διεξαγωγή του.



Αυτό και μόνο το πλήγμα στο συγκεκριμένο θεσμό φτάνει για να τον απαξιώσει εντελώς. Τα επόμενα χρόνια ο θεσμός γίνεται μπαλάκι στα γραφεία των ποδοσφαιρικών παραγόντων που με κριτήρια που παραμένουν άγνωστα άλλοτε αποφασίζουν τη διεξαγωγή του τελικού και άλλοτε όχι. Πιο συγκεκριμένα καθ’ όλη την τελευταία εικοσαετία έχουν διεξαχθεί 7 τελικοί με χρονικά κενά χωρίς Σούπερ Καπ τη διετία 1990-1991, το 1993 και από το 1996 έως και πέρυσι.



Κάπου στα μέσα του φετινού καλοκαιριού, η ΕΠΟ αποφάσισε να ξαναδώσει μια ευκαιρία στο συγκεκριμένο θεσμό. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως τα χρόνια έχουν περάσει, τα πάθη έχουν κάπως ηρεμήσει και άλλωστε Ολυμπιακός – Λάρισα θα ήταν ο τελικός και άρα ο κίνδυνος επεισοδίων ανύπαρκτος. Οι ομάδες συμφωνούν και ως ημερομηνία αποφασίζεται λίγες ημέρες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Αμ δε. Η μια δικαιολογία διαδέχεται την άλλη, ο τελικός μια μετατίθεται και μια ακυρώνεται, ώσπου τελικά φτάνουμε στην απόφαση να διεξαχθή Τετάρτη 31 Οκτωβρίου!!



Κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσης του θεσμού αποτελεί η συνέντευξη τύπου των προπονητών των δύο ομάδων, οι οποίοι πέρα από τα προφανή – πως ένας τέτοιος αγώνας είναι λάθος να διαξάγεται τέτοια εποχή – ανακοινώνουν ότι θα αγωνιστούν με πολλές αλλαγές – κοινώς με αναπληρωματκούς!!



Άραγε δεν ντρέπεται η ΕΠΟ με το αποτέλεσμα του προγραμματισμού της; Μπορεί να υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα για έναν τέτοιο αγώνα (τηλεοπτικά, χορηγοί), αλλά όλα έχουν και ένα όριο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το όριο έχει ξεπεραστεί προ πολλού. Ένας αγώνας που θα έπρεπε κανονικά να αποτελεί γιορτή και να διεξάγεται ως πρώτος αγώνας της νέας χρονιάς, ένα αγώνας που καλό θα ήταν να διαξάγεται πάντα ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες της χώρας, έχει καταντήσει ένα κακόγουστο αστείο που δεν εξυπηρετεί κανέναν από τους στόχους του θεσμού.