Τελικά κέρδισε ο Γολιάθ

Τελικά κέρδισε ο Γολιάθ
Βρίσκω το κουράγιο να γράψω λίγα πράγματα για τον ΑΡΗ μετά την επιστροφή μου από την Πάτρα στις 6 το ξημέρωμα. Είμαι ένας από τους ονειροπόλους-γραφικούς που πιστεύουν στα παραμύθια περί νίκης του Δαβίδ έναντι του Γολιάθ και έκανα το τρελό ταξίδι προς το όνειρο. Τι κι' αν πέφταμε, τι κι' αν ματαιώθηκαν τσάρτερ, τι κι' αν πολλοί φίλοι μας "κιοτέψανε", πίστεψα ότι μπορούσαμε. Και ξέρετε κάτι; Ακόμα το πιστεύω. Γιατί η ουσία του τελικού δεν ήταν το γκολ-πράγματι εκπληκτικό-του Ριβάλντο, αλλά το πέναλτι που άνοιξε σαν κερκόπορτα την άμυνα του ΑΡΗ και η ευκολία με την οποία δόθηκε.

Δε λέω ότι ήταν ανύπαρκτο. Λέω όμως ότι δεν θα δινόταν ΠΟΤΕ στην αντίθετη πλευρά με 0-0 σκορ. Ο ίδιος διαιτητής το 2000 με τον ίδιο - και χειρότερο- τότε τρόπο, στέρησε από την ομάδα μας την έξοδο στην Ευρώπη σε κείνο το αλήστου μνήμης ματς της Μυτηλίνης (0-1). Τ ο ίδιο έγινε και το 2003 στον Πύργο. Είναι και 100% εύστοχος αυτός ο Τζόρτζεβιτς που να πάρει!

Ο Δαβίδ (ΑΡΗΣ) έχασε τελικά από τον Γολιάθ (ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ), όπως συμβαίνει συνήθως στη ζωή, σε αντίθεση με τις...Γραφές. Δυστυχώς δεν μας ήθελε κανείς . Ούτε η τύχη (ευκαιρία Μπενίσκου στο 0-0, ούτε η διαιτησία (ανύπαρκτο οφσάϊντ στο τετ-α-τετ -γκολ του Κουεμάχα απέτρεψε το 1-1 και έγινε φυσικά γαργάρα από τα ΜΜΕ που επιδόθηκαν σε συνδυασμό σάμπα και...Παπαρίζου) . Χαζοχαρούμενη Ελλάς το μεγαλείο σου!!!!!!!! Ούτε καν το αντίπαλον δέος του Θρύλου δεν ήθελε κυπελλούχο τον ΑΡΗ, για να μην είναι αδιάφορος ο τελευταίος αντίπαλος του Ολυμπιακού πριν το νταμπλ!

Καημένε ΑΡΗ που έπεσες...αντιμέτωπος με τα πρόσκαιρα συγκλίνοντα συμφέροντα των...δεινοσαύρων του Ελληνικού Ποδοσφαίρου! Θα μου πείτε τι μας λες ρε φίλε , δε ξέρεις σε ποια χώρα ζεις, δεν ξέρεις τις ευθύνες των παραγόντων σου, κλπ...Όλα τα ξέρω. Ξέρω όμως ένα πράγμα: Ότι το καλοκαίρι του 2004 πριν η Εθνική μας κάνει το θαύμα ήταν πολύ μικρότερο μέγεθος στην Ευρώπη απ'όσο είναι ο ΑΡΗΣ στην Ελλάδα. Ωστόσο η διαιτησία σεβάστηκε τότε την προσπάθεια των παικτών μας και επέτρεψε όλους εμάς να ζήσουμε το όνειρο.

Θα ήταν πολύ εύκολο πιστέψτε με να μας καθαρίσουν νωρίς-νωρίς για να έχουν "εμπορικότερο" τελικό. Εδώ όμως τα όνειρα απαγορεύονται αυστηρά. Θυμίζω παρεμπιπτόντως και την κλοπή του κυπέλλου μπάσκετ φέτος στο Ηράκλειο από τους αδηφάγους Αδελφούς Γιαννακόπουλους. Ο ΑΡΗΣ πέφτει και ένας ολόκληρος λαός μελαγχολεί γι'αυτό. Όχι δεν μας φταίει η Αθήνα, δεν είμαι τόσο...γραφικός.

ΟΙ 3 ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ συμμάχησαν γι'αυτό με κoρυφαίο γεγονός το γελοίο ματς Καλαμαριά -ΠΑΟΚ. Είχαμε όμως ένα δικαίωμα στο όνειρο και στη χαρά και αυτά δεν μας δόθηκαν. Πονάμε πολύ για ότι έγινε. Συγχαρητήρια (ειλικρινή) στον Ολυμπιακό . ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΛΟ ΑΡΗΣ!

Mε εκτίμηση,
Νίκος Παρτσαφυλλίδης,
Νευρολόγος,
Θεσσαλονίκη.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ