Τελικά τί είναι το ποδόσφαιρο;

Τελικά τί είναι το ποδόσφαιρο;
Αφορμή για αυτό μου το κείμενο στάθηκε το θέμα της φυγής ή όχι του Ζιοβάννι από τον Ολυμπιακό.

Ολυμπιακός κι εγώ από μικρό παιδί, θυμάμαι αμυδρά τα 4 συνεχόμενα επί Νταϊφά και από εκεί και πέρα παρακολουθώ ανελλιπώς τον Ολυμπιακό. Είμαι μέλος και έχω διαρκείας τα τελευταία 7 χρόνια και πηγαίνω στο γήπεδο πολύ περισσότερα. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, έχω δει αυτά τα 25 χρόνια παιχταράδες και ψυχάρες που δύσκολα περιγράφονται. Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται περίεργο, κανένας από όλους αυτούς δεν συνδέθηκε με χαρακτηρισμούς όπως : ίνδαλμα, μάγος, θεός, σε τέτοιο βαθμό όπως ο Ζιοβάννι Σίλβα ντε Ολιβέιρα. Και το κυριότερο: ακόμα και από αντιπάλους!

Χωρίς να δίνει κάθε τρεις και λίγο συνεντεύξεις ή να κάνει βαρύγδουπες δηλώσεις στην τηλεόραση περί «Ολυμπιακάρας» και του «υπέροχου λαού του Θρύλου» και τα σχετικά, κατάφερε να αποκτήσει μια πολύ βαθιά ψυχική σχέση με τους οπαδούς του Ολυμπιακού που είναι και θα παραμείνει ανεξήγητο φαινόμενο! Αυτή η σιωπηλή επικοινωνία του με τις καρδιές μας δεν έχει προηγούμενο!

Είναι ο παίκτης που όταν ανακοινώθηκε η μεταγραφή του, ρωτάγαμε ο ένας τον άλλον αν αληθεύει ή είναι πάλι κάποια από τις γνωστές «μεταγραφές» που διαβάζουμε κατά καιρούς στις εφημερίδες. Είναι ο παίκτης που στην καλύτερη ποδοσφαιρική του ηλικία (28 ετών) ήρθε στην Ελλάδα και μετά από μόλις 6 μήνες γνώρισε την «ελληνική φιλοξενία» αντιπάλων (Λάζαρος Σέμος) και νοσοκομείων.

Είναι ο παίκτης που ανάγκασε τον στριφνό και καθόλου εκδηλωτικό Άγγελο Αναστασιάδη να του δώσει το χέρι του στο ματς Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ με τον Ηρακλή. Είναι ο παίκτης που έπαιξε σχεδόν μόνος του την Ρεάλ Μαδρίτης στο 3-3 του ΟΑΚΑ, όπως έκανε και στα χρόνια του στην Μπάρτσα και παραμένει ακόμα ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο Champions League. Έστω και μόνο στα εντός έδρας παιχνίδια! (Πώς έγινε κύριοι φόβητρο ο γηπεδούχος Ολυμπιακός? Με τα γκολ του Οκκά?).

Είναι ο παίκτης που στο τέλος της πρώτης τριετίας του παρέμεινε στην ομάδα με λαϊκή απαίτηση! Στην φιέστα του 5ου συνεχόμενου τίτλου στο ΟΑΚΑ όπου 70.000 κόσμου (και όχι μόνο οι 15.000 της θύρας 7!) ζητούσε από τον Κόκκαλη να τον κρατήσει!

Είναι ο παίκτης που ανέβηκε ΠΡΩΤΟΣ στην οροφή του πούλμαν στην Αττική Οδό με την τεράστια σημαία στα χέρια του. Είναι ο παίκτης που άνοιξε το σκορ και απλοποίησε τα πράγματα στο ιστορικό πλέον «παιχνίδι της Ριζούπολης» παίρνοντας κυριολεκτικά παραμάζωμα όλη την άμυνα του Παναθηναϊκού.

Είναι ο παίκτης που «έβαλε το κερασάκι στην τούρτα» στις 21 Μαρτίου 2001 στην Λεωφόρο (όλοι θυμούνται τις λεπτομέρειες...). Είναι ο παίκτης που κατά ομολογία του μεγαλύτερου εν ενεργεία σκόρερ στην Ελλάδα, του Αλέκου Αλεξανδρή, τον έβγαλε με τις ασίστ του 2 φορές πρώτο σκόρερ του Ελληνικού Πρωταθλήματος.

Και πέρυσι που έλειπε ο Αλέκος, ανέλαβε ο ίδιος αυτό τον ρόλο με απόλυτη επιτυχία : 21 γκολ ο ίδιος και άλλα 15 για τον παρτενέρ του Νέρι Καστίγιο! Κάτι βέβαια που όπως φάνηκε ουδόλως απασχόλησε τον κ. Μπάγιεβιτς, αφού φρόντισε ο ίδιος με τις μεταγραφές-βόμβα που κατόπιν δικής του εισήγησης πραγματοποιήθηκαν, να φορέσουν την φανέλα ιερά τέρατα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου όπως οι Οκκάς, Μάριτς, Ρέζιτς, Ντακόλ, Φιλιππάκος!!!!! Και να κάνουν τον Ζιοβάννι να μοιάζει ποδοσφαιρικός νάνος μπροστά τους! Αλήθεια, πόσο πικρά μπορεί να γελάσει κανείς...

Και τώρα, μετά από όλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι «έγκριτοι» Ολυμπιακοί και βαθύτατοι «γνώστες» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, που απαιτούν να φύγει από την ομάδα! Και μαζί με αυτούς και κάποιοι ανώνυμοι φίλαθλοι της ομάδας που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το ποδόσφαιρο είναι μαγεία, είναι έμπνευση, είναι τέχνη! Κάποιοι που ξέχασαν κιόλας τις στιγμές που τους χάρισε, ξέχασαν με τι λαχτάρα έτρεχαν στα περίπτερα να χαζέψουν τα πρωτοσέλιδα του μάγου, ξέχασαν σε τελική ανάλυση να απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο. Και η ποδοσφαιρική τους μιζέρια τούς υπαγορεύει να ζητάνε από τον Κόκκαλη παίκτες-κράμμα σπρίντερ, μαραθωνοδρόμου και αρσιβαρίστα! Και αν για όλους αυτούς, η ηλικία του Ζιοβάννι, το ότι δεν μαρκάρει, το ότι είναι αργός το ότι άλλο τέλος πάντων τους ενοχλεί είναι λόγος για να φύγει, θα τους ρωτήσω: έχει ο Ολυμπιακός την πολυτέλεια να διώχνει παίκτες αυτής της κλάσης?

Μπορεί να ξανάρθει αντίστοιχος στην Ελλάδα? Οι Ζιντάν, Φίγκο, Μαλντίνι, Βιέρι, Κρέσπο και τόσοι και τόσοι άλλοι της ίδιας ή και μεγαλύτερης ηλικίας από του Ζιοβάννι, θα τους χάλαγε εάν έρχονταν στον Ολυμπιακό?Γιατί τελικά τι είναι το ποδόσφαιρο? μήπως είναι μία σύγκρουση υπεραθλητών και υπερανθρώπων όπου υπερισχύει η δύναμη και η ταχύτητα? Ή μήπως μία ιδιόμορφη τέχνη που σαγηνεύει και μαγεύει τα πλήθη σε όλο τον πλανήτη επειδή ακριβώς εκφράζεται μέσα από παίκτες τύπου Ζιοβάννι?

Όπως και να έχει το πράγμα, ότι και να γίνει τελικά, εμείς οι άρρωστοι ποδοσφαιρόφιλοι, Ολυμπιακοί και μη, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να παραμείνει στην ομάδα! Αλλά αν τελικά φύγει, θα θυμόμαστε για πάντα τον μεγαλύτερο μάγο, το μεγαλύτερο ταλέντο, την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ιδιοφυϊα που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα:
τον ΖΙΟΒΑΝΝΙ ΣΙΛΒΑ ντε ΟΛΙΒΕΙΡΑ!!!
«ΖΙΟ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ»

Παντελής Μωυσής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ