Θέμα οργάνωσης

Θέμα οργάνωσης
Δεύτερη φορά οι οπαδοί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βοηθούν στο να μπλοκάρει η εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου της εταιρίας. Μετά από τον Αυστραλό Rupert Murdoch, οι φίλοι της ομάδας συμμετείχαν ενεργά στο ναυάγιο των προσπαθειών εξ Αμερικής, με πρωταγωνιστή τον Malcolm Glazer.

Οι οπαδοί του πλουσιότερου συλλόγου στον πλανήτη έχουν δύναμη, την ξέρουν και την χρησιμοποιούν εκεί που θεωρούν ότι χρειάζεται για να βοηθηθεί η ομάδα τους. Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της Γιουνάιτεντ προέρχεται από τους οπαδούς, μέσω της εμπορικής εκμετάλευσης του σήματος της ομάδας. Όταν λοιπόν απειλούν ότι θα μποϋκοτάρουν τα προϊόντα, η θέση τους γίνεται σεβαστή. Ακόμα και αν η υπόθεση Glazer ήταν πλασματική για να σταματήσει η πτώση της μετοχής των «Διαβόλων», κανείς δεν θα διανοείτο να κάνει κάτι ενάντια στην ισχυρή θέληση του λαού.

Το σημαντικό σε αυτήν την υπόθεση είναι η αμφίδρομης φύσης εξάρτηση που υπάρχει. Ο σύλλογος υπολογίζει σε επίπεδο σημαντικών αποφάσεων τους οπαδούς (που σημειωτέον κατέχουν και μερίδιο μετοχών) και αντίστοιχα οι οπαδοί λειτουργούν ασφαλιστικά για τα συμφέροντα της ομάδας. Σημαντικότερο βέβαια είναι ότι δεν το κάνουν για να καλύψουν «λαδιές» ή χρέη, αλλά στην προκειμένη περίπτωση για να διατηρήσουν το χαρακτήρα και την ακεραιότητα της ομάδας σε ένα άθλημα που αγαπούν κι ένα πρωτάθλημα που σέβονται. Δεν διαδήλωσαν, για παράδειγμα, όταν ο Φέρντιναντ τιμωρήθηκε για οκτώ μήνες, κι ας μην (σύμφωνα με την ελληνική νοοτροπία) «αποδείχθηκε» ποτέ ότι ήταν ντοπαρισμένος.

Αυτή η σχέση είναι πολύ μακριά από το ελληνικό σύνδρομο «κάτω τα χέρια από την ομάδα μου, ό,τι και να έχει κάνει». Το παράδειγμα του Φέρντιναντ συμπληρώνεται από το παρόμοιο του Καντονά, ο οποίος είχε τιμωρηθεί με εξάμηνο αποκλεισμό χωρίς κανείς να βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί, ενώ όταν οι δικοί μας ανταλάσσουν γροθιές και απειλές εξόντωσης δέχονται χάδια για να μην εξαγριωθεί το πλήθος.

Επίσης, πρέπει να παρατηρηθεί η εννιαία γραμμή των οργανωμένων οπαδών, δικαιολογώντας τον χαρακτηρισμό «οργανωμένοι». Στην περίπτωση Μπάγεβιτς – Original, οι «οργανωμένοι» οπαδοί της ομάδας άργησαν να πετύχουν την επιθυμητή φυγή του Σέρβου γιατί πολύ απλά δεν εκπροσωπούσαν την πλειοψηφία των φίλων της ομάδας. Οργανωμένοι εδώ δεν είναι αυτοί που οργανωμένα και μεθοδικά συνεργάζονται με την διοίκηση της ομάδας για να ληφθούν αποφάσεις και να παρθούν μέτρα, αφού η οργάνωση περιορίζεται στην καθαρά οπαδική έννοια του «σε ακολουθώ και φωνάζω υπέρ σου ‘no matter what’ και εσύ μου δίνεις εισιτήρια».

Το ίδιο παρατηρείται και όταν η εταιρία μεθοδεύει την οργάνωση των οπαδών χρίζοντάς τους «μέλη» χωρίς στην ουσία να προσφέρει προνόμια και λόγο. Πίσω από το σκεπτικό αυτό βρίσκεται η οικονομική ενίσχυση της ομάδας με, περίπου, αναγκαστικό τρόπο αφού είναι αδύνατο να βρεις έστω και εισιτήριο χωρίς να πληρώνεις συνδρομή, αντισταθμίζοντας την εμπορική αξιοποίηση του συλλόγου που βρίσκεται σε εμβρυακό στάδιο ακόμα. Βέβαια, τέτοιες μέθοδοι είναι «πρωτοποριακοί» για τα ελληνικά μέτρα και αυτό πρέπει να αναγνωριστεί, παρόλη την υστέρισή τους σε σχέση με τρόπους λειτουργίας του εξωτερικού.

Εξάλλου, η ανυπαρξία πραγματικής οργάνωσης των οπαδών έχει οδηγήσει μεγάλες ομάδες, όπως ο Παναθηναϊκός, σε γηπεδικό αδιέξοδο, αφού τόσα χρόνια οι «φίλοι» τους εθελοτυφλούν στα πραγματικά προβλήματα, περιορίζοντας τις απαιτήσεις τους στην κατάκτηση τροπαίων που μαθηματικά οδηγούνται στην ευρωπαϊκή απαξίωση, τώρα ειδικά που η δημιουργία «ειδικών» πρωταθλημάτων (βλ. G14) είναι προ των πυλών.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που ωρύονται για τα συμφέροντα των «ιστορικών» σωματείων που υποστηρίζουν πρέπει να παραδειγματιστούν από την οργάνωση των αντιστοίχων σε χώρες που σε αυτό το επίπεδο λειτουργούν καλύτερα. Ομοίως πρέπει να παραδειγματιστούν και οι ιδιοκτήτες-διαχειριστές αυτών των σωματείων, αλλά επειδή το κείμενο αφορά τους οπαδούς, αν αυτοί ποτέ θέλουν να δουν τους ρόλους τους να γίνονται ενεργοί και τις ομάδες τους να κοιτάνε στο μέλλον με αισιοδοξία, πρέπει να αλλάξουν στάση. Στην παρούσα φάση θεωρώ ότι πρέπει να αρχίσουν να υιοθετήσουν απαιτήσεις «κακές» για τις ομάδες τους, προκειμένου μακροπρόθεσμα αυτές να λειτουργήσουν σε πιο υγιές περιβάλλον. Ας δούμε επιτέλους αυτό το παράδειγμα του Φοίνικα, που τόσο συχνά μνημονεύουμε.

24MEDIA NETWORK