Τύχη και αποτελεσματικότητα

Η αλήθεια είναι πως η Καρπάτι άξιζε τουλάχιστον ένα γκολ, το οποίο εάν έμπαινε θα δυσκόλευε πολύ τα πράγματα στη ρεβάνς και θα μετέτρεπε την πρόκριση σε μια πολύπλοκη υπόθεση. Ενώ τώρα όλα έγιναν απλά και ξεκάθαρα. Χρειάζεται μόνο υπευθυνότητα και σοβαρότητα στην ρεβάνς για την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Θα είναι μια σημαντική επιτυχία για τον ΠΑΟΚ, διότι η διάρκεια είναι το στοιχείο που καθιερώνει μια ομάδα στην Ευρώπη.

Το παιχνίδι αυτό καθαυτό, ως αθλητικό θέαμα, ήταν αφόρητα βαρετό έως βασανιστικά κακό, από εκείνα που παρακαλάς να σφυρίξει ο διαιτητής την λήξη, αλλά, ευτυχώς, το αποτέλεσμα αποζημίωσε τους χιλιάδες φιλάθλους και οπαδούς του “δικεφάλου”που άφησαν τις παραλίες και γέμισαν την Τούμπα Αύγουστο μήνα.

Η ομάδα του Λάζλο Μπόλονι εμφανίσθηκε ανέτοιμη, με ανεπαρκή συνοχή, έλλειψη πλοκής και πολλές αρρυθμίες στην ανάπτυξή της, γεγονός, εν πολλοίς, δικαιολογημένο για την εποχή και για τα ελληνικά δεδομένα. Η απουσία επίσημων αγώνων δεν ξεπερνιέται εύκολα. Έτσι ήρθε ως απόλυτα φυσιολογική συνέπεια η ουκρανική κυριαρχία, ιδίως στο πρώτο ημίχρονο στην μεσαία γραμμή. Η Καρπάτι ήταν ένας τυπικός εκπρόσωπος του ουκρανικού ποδοσφαίρου, μια ομάδα συνόλου, απειλητική με καλή κυκλοφορία της μπάλας και συνεκτικότητα στις γραμμές της. Δεν ήταν καθόλου αμελητέα ποσότητα και είχε και περισσότερα παιχνίδια στο ενεργητικό της. Με βάση την εικόνα του αγώνα φθηνά την γλίτωσε ο άνευρος χθεσινοβραδινός ΠΑΟΚ, παίρνοντας μάλιστα το ιδανικό διαχρονικά σκορ για πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι, που είναι το 2-0.

Κι επειδή ομαδικά ο “δικέφαλος” υστέρησε εμφαντικά, οι προσωπικότητες που έχει στην σύνθεσή του καθόρισαν την εξέλιξη του αγώνα. Ο Κοντρέρας, ο Γκαρσία, ο Λίνο και ο Αθανασιάδης στην προκειμένη περίπτωση.

Εάν δεν υπήρχε αυτός ο μεγάλος παίκτης που λέγεται Κοντρέρας και έμπαινε το γκολ στην αρχή του αγώνα από τους Ουκρανούς, ίσως μιλούσαμε για δυσάρεστα πράγματα τώρα. Όσο έπαιξε, ακόμα και τραυματίας, δέσποζε με την παρουσία του στα μετόπισθεν Είναι αποδεδειγμένα πλέον ο καλύτερος ξένος αμυντικός στην ιστορία του ΠΑΟΚ, ξεπερνώντας σε προσφορά και τον Γιόζεφ Σάλαμον. Η σπουδαία του ποιότητα και η μεγάλη εμπειρία του συνθέτουν έναν ολοκληρωμένο στόπερ πολύ υψηλών προδιαγραφών.

Εάν δεν υπήρχε ένας άλλος μεγάλος παίκτης που λέγεται Γκαρσία, πιθανότατα δεν θα “ξεκλείδωνε” ποτέ η άμυνα των Ουκρανών. Με την ασυναγώνιστη φαλτσαριστή σέντρα με το αριστερό του πόδι, που είναι το σήμα κατατεθέν της πολύ σημαντικής καριέρας του, αφόπλισε την αντίπαλη άμυνα, ενώ κάλυψε την απειρία του Αρίας στην μεσαία γραμμή, με το κοφτερό ποδοσφαιρικό του μυαλό και την τεράστια εμπειρία του.

Εάν δεν υπήρχε ο μεγάλος παίκτης που λέγεται Λίνο ο ΠΑΟΚ πιθανότατα θα πήγαινε με το ριψοκίνδυνο 1-0 στην Ουκρανία, προσδίδοντας στοιχεία θρίλερ στην ρεβάνς. Ο Βραζιλιάνος μπακ κάλυψε επάξια στην αριστερή πλευρά το απόλυτο κενό του ευρισκόμενου σε κακή μέρα Βιεϊρίνια και ήταν διαρκής απειλή για τους Ουκρανούς, επισφραγίζοντας την πολύ καλή απόδοσή του με ένα εξαίσιο γκολ. Κατά παράδοξο τρόπο σ’ αυτό το ματς ήταν σχετικά καλός και αμυντικά.

Επίσης, εάν δεν υπήρχε αυτός ο σπουδαίος σέντερ φορ που λέγεται Αθανασιάδης πολύ δύσκολα θα άνοιγε ο δρόμος για την σημαντική νίκη μιας διαφαινόμενης πρόκρισης. Ο Έλληνας επιθετικός δεν είναι ακόμα μεγάλος παίκτης, αλλά μπορεί να γίνει. Έχει όλα τα προσόντα. Σκόραρε με εξαιρετική κεφαλιά, δείχνοντας την έφεσή του και στο ψηλό παιχνίδι σε αρκετές φάσεις του ματς. Απέδειξε πάλι ότι το «έχει» το γκολ, το οποίο είναι και η πεμπτουσία του ποδοσφαίρου. Μακάρι η ικανότητα του Μπόλονι στην ανάδειξη ταλέντων να βρει απόδειξη και στην περίπτωση του Αθανασιάδη, διότι θα έχει κερδίσει ο ΠΑΟΚ και το ελληνικό ποδόσφαιρο ένα γνήσιο ταλέντο στην πιο απαιτητική θέση.

Σημαντικός και χρήσιμος ήταν και ο Λαζάρ στην μεσαία γραμμή, παρότι ο ΠΑΟΚ ακόμα δεν “ρόλαρε” για να φανεί περισσότερο και ο ρόλος του διεθνή Ρουμάνου. Έχει ποιότητα, όμως, και αυτό είναι εμφανές, ενώ και ο νεοαποκτηθείς Γεωργιάδης μπήκε δραστήριος και ορεξάτος στον αγώνα. Ο Αρίας, από την άλλη, δεν φάνηκε καθόλου μέσα στο παιχνίδι και συνετέλεσε αποφασιστικά στην προβληματική εικόνα της μεσαίας γραμμής. Δεν ανέλαβε πρωτοβουλίες, «χανόταν» σε μεγάλα διαστήματα του αγώνα και τα περίμενε όλα από τους έμπειρους Γκαρσία και Λάζαρ. Εάν δεν αναλάβει ευθύνες, δεν κάνει τίποτα.

ΥΓ: Αυτό το ανόητο παιχνίδι με τα λέιζερ που παίζουν αρκετοί ανεγκέφαλοι στις εξέδρες στοιχειοθετεί δυσφήμιση για τον “δεικέφαλο” σε ευρωπαϊκό αγώνα. Οι… ξύπνιοι “σημάδευαν” με τις ακτίνες των λέιζερ ακόμα και τους τραυματίες αντιπάλους όταν αυτοί ήταν πεσμένοι στο χορτάρι. Δηλαδή, μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα. Ούτε δράμι μυαλό δεν υπάρχει…