To “αίμα” της ΚΕΔ και το λευκό του “Τεό”
Την δημοσιοποίηση μίας δημοσκόπησης για την πρόθεση ψήφου των πολιτών ακολουθούν οι εκτιμήσεις για την ημέρα των νέων βουλευτικών εκλογών οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι… άστοχες. Αλλο παράδειγμα. Για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα οι απόψεις είναι συγκεχυμένες. Υπάρχουν κορυφαίοι οικονομολόγοι οι οποίοι χαρακτηρίζουν καταστροφή την επιστροφή στη δραχμή και άλλοι τόσοι που στην ουσία ενθαρρύνουν την χώρα μας να φύγει από το ευρώ γιατί είναι η μόνη σωτηρία της. Και στις δύο περιπτώσεις την τελική απόφαση την ξέρουν ένας ή δύο άνθρωποι οι οποίοι συνήθως δεν μιλούν.
Ετσι είναι αυτά τα πράγματα. Οπως γράφει και ο δημοσιογράφος Marc Roche στο βιβλίο του με τίτλο “Η τράπεζα” που έχει ως θέμα την Goldman Sachs “αυτοί που ξέρουν δεν μιλούν, ενώ όσοι μιλούν δεν ξέρουν”.
Περίπου την ίδια εικόνα συναντάμε και στον αθλητισμό όπου η υποκρισία περισσεύει. Συνήθως γύρω από αποτελέσματα και πράξεις στήνεται ένα γαϊτανάκι απόψεων οι οποίες τις περισσότερες φορές δεν ακουμπούν την πραγματικότητα.
Υπάρχουν όμως πράγματα τα οποία είναι φανερά δια γυμνού οφθαλμού. Μέχρι το βράδυ της προηγούμενης Πέμπτης η αυστηρότερη ποινή που επιβλήθηκε σε διαιτητή φέτος ήταν η “καρατόμηση” του Δαλούκα από τον οποίο ευνοήθηκε ο Παναθηναϊκός στον αγώνα με τον Αρη. Ο Ολυμπιακός φώναξε με όλη του τη δύναμη, από κοντά και ο επικοινωνιακός του μηχανισμός οπότε ήταν δύσκολο τα θεσμικά όργανα να αντέξουν την πίεση.
Μετά τα όσα έκαναν ο Καλόπουλος και οι συνεργάτες του στον αγώνα του “Γ. Καραϊσκάκης” θα ήταν δύσκολο η ΚΕΔ να χαριστεί στην διαιτητική ομάδα του ντέρμπι καθώς αυτός που φώναζε ήταν ο επίσης ισχυρός Παναθηναϊκός.
Στην ιστορία της Super League υπήρξαν αγώνες που οι διαιτητές έκαναν τουλάχιστον τα ίδια λάθη που έκαναν ο Δαλούκας και ο Καλόπουλος, αλλά τα έκαναν είτε υπέρ των “ερυθρολεύκων” ή των “πρασίνων”, ή σε αγώνες μεταξύ μικρομεσαίων ομάδων οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά. Στην χειρότερη μία σιωπηρή τιμωρία δύο ή τριών αγωνιστικών και τίποτε περισσότερο. Το ζήτημα στην Ελλάδα δεν είναι πόσο δυνατά φωνάζεις, αλλά πόσο δυνατός είναι αυτός που φωνάζει.
Η αλήθεια πάντως είναι ότι καμία τιμωρία δεν μπορεί να κάνει τους διαιτητές καλύτερους στην συνέχεια οπότε η λογική λέει ότι η ΚΕΔ επιχειρεί να τους τρομοκρατήσει ώστε να στείλει το μήνυμα και στους υπόλοιπους έχοντας συγχρόνως βάλει “φρένο” στις αντιδράσεις των θιγμένων.
Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αντί να μπει στο τραπέζι η ανάγκη διαχείρισης μίας κακής βραδιάς των διαιτητών ακολουθείται η εύκολη λύση που είναι να ριχθεί ο διαιτητής στην πυρά προς τέρψιν του εξαγριωμένου κοινού.
Θα συμφωνήσω ότι οι διαιτητές δεν είναι αρσακειάδες, αλλά ο χώρος δεν εξαγνίζεται με “καρατομήσεις” ή τοποθετώντας τους διαιτητές στο…. “ψυγείο”. Τουλάχιστον αυτό έδειξε το πρόσφατο παρελθόν.
Οι ανίκανοι ή οι “επίορκοι”, εάν υπάρχουν και τέτοιοι διαιτητές, επιβάλλεται να πάνε στα σπίτια τους. Οι υπόλοιποι όμως δεν πρέπει να “σφυρίζουν” τρομαγμένα γιατί το πιθανότερο είναι να κάνουν λάθη. Στο κάτω κάτω τους χτυπάνε οι παράγοντες, τους χτυπάνε τα ΜΜΕ, κάποιος δεν θα πρέπει να τους δείξει λίγη εμπιστοσύνη; Οι άνθρωποι, τουλάχιστον, που τους επέλεξαν; Πρώτη πρώτη η ΚΕΔ η οποία όμως δείχνει ότι θέλει το “αίμα” των διαιτητών να αποτελέσει το βάπτισμα του εξαγνισμού της.
Μεγάλη κουβέντα έγινε και γύρω από την λευκή ψήφο του Θόδωρου Ζαγοράκη στην πρόταση μομφής κατά του προέδρου Βαγγέλη Μαρινάκη που κατέθεσε η Παναθηναϊκός στη Super League. Θεωρητικά η λευκή ψήφος σε κάθε ψηφοφορία ερμηνεύεται ως κίνηση υπέρ του νικητή και όχι ως ουδέτερη στάση. Σ’ αυτή τη λογική ο Ζαγοράκης στην ουσία στήριξε τον πρόεδρο του Ολυμπιακού και της διοργανώτριας Βαγγέλη Μαρινάκη. Η άλλη ερμηνεία της κίνησης του προέδρου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ήταν ότι κράτησε ουδέτερη στάση για να μην πριμοδοτήσει τον επίσης “κακό” της διοργάνωσης Παναθηναϊκό.
Μάλλον όμως σ’ αυτή την εξίσωση δεν βγαίνει αυτό το αποτέλεσμα. Απλώς ο Ζαγοράκης ήξερε ότι από τη στιγμή που ο ίδιος δεν ξεκίνησε μία προσπάθεια να καταψηφιστεί ο Μαρινάκης καταθέτοντας συγχρόνως πρόταση για την εκλογή νέου προέδρου δικής του επιλογής έχοντας όμως δημιουργήσει προϋποθέσεις για την εκλογή του, έκρινε ότι καλύτερα είναι να έχει την επίφαση του ουδέτερου. Μόνο που από την ηγετική του προσωπικότητα οι απαιτήσεις του κόσμου του ΠΑΟΚ και όχι μόνο είναι πολύ μεγαλύτερες.
