Το δικό του παιχνίδι
Η Σλοβενία είναι ένας περίεργος αντίπαλος που θέλει ειδική διαχείριση για να ξεμπερδεύουμε μαζί της. Σε μία πρώτη ματιά διαθέτουμε σημαντική διαφορά σε έμψυχο δυναμικό, σε λύσεις (η απουσία του Μαυροκεφαλίδη θα είναι πλήγμα γι αυτό το παιχνίδι ιδιαίτερα στην επίθεση), σε εμπειρία, σε ομαδικότητα. Σχόλιο: Τάσος Μαγουλάς.
Ο προπονητής είχε σχεδιάσει μεγάλο μέρος του επιθετικού παιχνιδιού στην παρουσία του Μαυροκεφαλίδη αλλά δεν πήρε όσα περίμενε. Η απουσία από την συνέχεια του Ευρωμπάσκετ, θα δώσει περισσότερο χρόνο στον Μπουρούση, ίσως και στον Φώτση, θα μας στερήσει όμως από έναν πολύ ποιοτικό ψηλό.
Τι έχει η Σλοβενία; Ο Γκόραν Ντράγκιτς είναι πυραυλοκίνητος μεν, αλλά με ασταθές σουτ δε και η εθνική μας πήρε άριστα στο μαρκάρισμα του Ρούμπιο, παίκτη που, αναφορικά με το σουτ, μοιάζει πολύ.
Το ζήτημα για την Σλοβενία είναι ότι ο Μάλκοβιτς παρουσιάζει ένα σύνολο το οποίο στηρίζεται στην απίστευτη ενέργειά του και τα αθλητικά προσόντα. Δεν διαθέτει ταλέντο, δεν έχει την ποιότητα της καλής εθνικής Σλοβενία του 2005 για παράδειγμα, αλλά την έχει κάνει ομάδα η οποία κάθε βράδυ παίζει στο…ταβάνι της. Όλοι κυνηγούν τα ριμπάουντ, κινούνται χωρίς την μπάλα, πιέζουν στην άμυνα, έχουν το μυαλό τους στις πάσες του Ντράγκιτς. Τρομερές ταχύτητες.
Ακριβώς επειδή σε αυτό τον αγώνα δεν μπορούμε να στηριχθούμε μόνο στον εγωϊσμό των παικτών, όπως συνέβη με την Ισπανία των σούπερ σταρς, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλο αγώνα που προηγήθηκε ή έπεται, πρέπει ο κορυφαίος μας να είναι στον πάγκο.
Ο καλός προπονητής
Η άποψη για τον Τρινκιέρι δεν άλλαξε ούτε και θα αλλάξει διότι δεν πρόκειται για έναν άγνωστο κόουτς. Δεν είναι άχρηστος επειδή ηττηθήκαμε από την Φινλανδία, δεν έγινε ο κορυφαίος επειδή νικήσαμε την Ισπανία. Ακριβώς αυτές οι αντιθέσεις καταδεικνύουν την βασική του αδυναμία: έλλειψη πείρας τόσο από τον ίδιο όσο και από τους συνεργάτες του.
Όπως όμως τονίσαμε τόσες φορές, αυτή θα αποκτηθεί μέσα από τα παιχνίδια και πλέον φτάνοντας στην μέση του τουρνουά, το τιμ πέρασε από αρκετές στενωπούς ώστε να οδηγήσει την ομάδα.
Ο αγώνας με την Σλοβενία είναι ο πρώτος από τους πέντε τελικούς που αξίζει αυτή η ομάδα να δώσει ως το τέλος. Μία ιδιαίτερη ομάδα με έναν αντιπαθή αλλά τρομερά έμπειρο προπονητή.
Νίκη χωρίς…εκπλήξεις
Αν σε αυτό το παιχνίδι είμαστε έτοιμοι, μην μας εκπλήσει ο …άγνωστος Κλαβέρ των Μπλέιζερς, δεν ακολουθήσουμε αυτό που θέλουν οι γηπεδούχοι, θα τελειώσουμε και με τους διοργανωτές. Ούτε έδρες, ούτε διαιτητές μπορούν να σταματήσουν την καλή εθνική Ελλάδας, η οποία εμφάνισε για πρώτη φορά ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο. Έχει δουλέψει η ομάδα, το τονίζουμε από την αρχή, αλλά δεν ήταν πάντα σίγουρη γι αυτό που πρέπει να ακολουθηθεί. Εκεί είναι η διαφορά που χρειάζεται να κάνει ο Τρινκιέρι και μετά τον τραυματισμό του Μαυροκεφαλίδη, μοιάζει βέβαιο ότι δεν θα πειραματιστεί περισσότερο.
Μην ξεχνάμε ότι και με νίκη, δεν τελειώνουμε(ο δεύτερος τελικός με Κροατία) αλλά επιβεβαιώνουμε ότι είμαστε το μεγάλο φαβορί, μαζί με τους Ισπανούς, για το χρυσό.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια που όλοι μπερδευόμαστε. Σε μεγάλες διοργανώσεις δεν γίνεται αντιληπτή η διαφορά ανάμεσα στην κριτική και την επίκριση. Εμείς, εσείς, οι αθλητές, οι προπονητές, οι παράγοντες, μέσα στην πίεση τείνουμε να μπερδέψουμε την μία λέξη με την άλλη. Βεβαίως αρκετοί δεν έχουμε μάθει να δεχόμαστε κριτική. Ή άλλες φορές μπορεί να υπερβάλουμε. Ακόμα κι έτσι υπάρχει σαφέστατη διαχωριστική γραμμή με την επίκριση. Άλλο η καταγραφή λαθών, αδυναμιών, παραλείψεων και άλλο η αποδοκιμασία.
Πάμε για το 2/2. Περισσότερη κριτική, ελπίζουμε και «δηλώσεις», μετά τον τελικό της 22ας Σεπτεμβρίου. We believe…