Το καμάρι της Ιβηρικής

Οι προπονητές υπάρχουν για να φτιάχνουν συστήματα μέσα απ’ τα οποία οι παίκτες θα μπορούν να βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό. Αλλά το σημαντικό παραμένει ο «εαυτός», τι έχει ο κάθε παίκτης μέσα του. Απόδειξη το δεύτερο γκολ του Παναθηναϊκού στο ματς με τον Πανιώνιο.

Αυτό που έχει πετύχει η ανάπτυξη του Παναθηναϊκού είναι να βγάλει τον Σισέ στα αριστερά να κινείται παράλληλα με το τέρμα του Πανιωνίου. Από την άλλη, η άμυνα του Πανιωνίου βρίσκεται εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει. Τετράδα στην ευθεία, να κινείται παράλληλα προς το τέρμα κλείνοντας τη διείσδυση του Γάλλου. Αλλά που είναι ένα αμυντικό χαφ να μαρκάρει τον Σισέ; Εκεί που θα έπρεπε να είναι. Κάπου έξω από την οθόνη, να καλύπτει ένα από τα χαφ του Παναθηναϊκού. Οπότε έχουμε: Παράσχος – Νιόπλιας 1–1, στο σκορ των προπονητών σημειώσατε «Χ».

Εδώ όμως μπαίνουν οι ικανότητες των παικτών. Βλέποντας ότι δεν έχει άλλη επιλογή, ο Σισέ δοκιμάζει το σουτ. Καλό, γωνιακό, χαμηλό, αλλά με την κίνηση να γίνεται παράλληλα χωρίς τη δυνατότητα να ρίξει το σώμα στην μπάλα. Και σουτ χωρίς το βάρος του σώματος μέσα δεν έχουν carrying power. Μπορεί να ξεκινήσουν δυνατά, αλλά ξεθυμαίνουν στη διαδρομή.

Από την άλλη, κάτω από τα γκολπόστ του Πανιωνίου έχουμε το καμάρι της Ιβηρικής, Ισαάκ Μπεθέρα. Ο οποίος δεν έχει άλλον παίκτη του Παναθηναϊκού να βρίσκεται κοντά στην περιοχή για να του τραβάει την προσοχή. Δεν ανησυχεί για σουτ, κεφαλιά, κόρνερ πλάγιο άουτ, επανορθωτικό λάκτισμα, εναρκτήριο λάκτισμα ή κάποια άλλη κίνηση του Σισέ που θα μπορούσε να απειλήσει το τέρμα του. Εχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί για δύο, τρία δευτερόλεπτα (μια αιωνιότητα και κάτι δηλαδή για ποδοσφαιρικό χρόνο) τον Σισέ να κάνει την κίνηση του και να σουτάρει. Παρ’ όλα αυτά, το τρώει. Και μετά adding insult to injury, μουρμουράει στα μπακ του Πανιωνίου ότι του έκοβαν την οπτική επαφή. Σε αυτό το σημείο χάνεται η λογική. Η μπάλα δεν έχει περάσει κάτω από τα πόδια κάποιου μπακ. Το να πέσουν όλοι οι αμυντικοί κάτω σαν να γινόταν βομβαρδισμός θα ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία. Τι στο διάολο λοιπόν ζήταγε ο συμπαθής Μπεθέρα;

Το μόνο που μπορεί να ζήταγε είναι συγχώρεση από τον Θεό και τους ανθρώπους που παίζει τέρμα. Να θυμηθεί κι ο Πανιώνιος ποιος τον έφερε για τερματοφύλακα για να του ζητήσει το ποσοστό ή τουλάχιστον μια συγγνώμη. Ο μόνος που δεν χρειάζεται να ζητήσει συγγνώμη είναι ο Παράσχος που μετά το ματς διακριτικά τα έχωσε στον Μπεθέρα. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να βρει κάποιον που θα μπορεί να ξεχωρίσει το δεξί από το αριστερό γάντι. Από αυτόν που έχει για τερματοφύλακα καλύτερος θα είναι.

Οσο για την αγωνιστική, ο ΠΑΟΚ έπαιξε την καλή μπάλα, ο Παναθηναϊκός τη μέτρια και ο Ολυμπιακός τη συνηθισμένη, του δόκτορα Τζέκιλ και του κυρίου Χάιντ. Με την προβλεπόμενη καλή, ατομική μπάλα του πρώτου ημιχρόνου και την ακόμα πιο προβλεπόμενη ψυχοβγαλτική του δεύτερου. Με ένα ερώτημα. Αυτό που κάνει ο Μπόζινταρ Μπάντοβιτς με τον Στολτίδη είναι για να ικανοποιήσει το δημοσιογραφικό lobby του παίκτη ή για να δει αν μπορεί να τον κάνει αντιπαθητικό στην κερκίδα ότι παίζει στην ενδεκάδα με μέσον;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στην φυσική κατάσταση που βρίσκεται ο Στολτίδης, από το να παίζει ενενήντα λεπτά είναι προτιμότερο να παίζει ο δαιμόνιος Φετφατζίδης, ο αέρινος Νικλητσιώτης ή ο διαμπερής Σοϊλέδης. Ακόμα κι ο Μπεθέρα…

O ΠΑΟΚ του Ομπάμα

Η δουλειά ενός προπονητή φαίνεται περισσότερο από παντού στις στημένες φάσεις και το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ είναι από εκείνα που έχουν πληρωθεί με κουβάδες ιδρώτα στις προπονήσεις. Γκολ χρονισμού αφού το τρικ είναι ο Λίνο να βρει τον Βιεϊρίνια στην κίνηση, διαφορετικά το μικρό ύψος του Πορτογάλου δεν επιτρέπει ελπίδες ότι θα πάρει την κεφαλιά. Ο Λίνο πετυχαίνει τον Βιεϊρίνια στην κίνηση το γκολ μπαίνει και πέντε λεπτά αργότερα ο Τζάγκι, ως συνήθως, λείπει από την αριστερή πλευρά της άμυνας της Ξάνθης, αυτή την φορά ο Βιεϊρίνια θα είναι αυτός που θα κάνει την σέντρα και ο Ιβιτς θα πιάσει την κεφαλιά και όταν η καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος αντιμετωπίζει την χειρότερη επίθεση τα δύο γκολ είναι βουνό.

Τα τρία γκολ οροσειρά, οπότε το μάτι παίζει στην οθόνη και σκέφτεσαι πράγματα που σε άλλη εξέλιξη του ματς δεν θα σε είχαν απασχολήσει. Όπως για παράδειγμα τι μυαλό κουβαλάει αυτός που διαλέγει τα crawl στην ΕΡΤ. Τα crawl είναι τα γραμματάκια στην βάση της οθόνης με τον μυστήριο που τα γράφει να έχει διαλέξει σαν πιασιάρικο θέμα του δελτίου των ειδήσεων ότι ο Ομπάμα δίνει μάχη με το Κογκρέσο για να περάσει νόμο για την υγεία. Ολοι εμείς οι ασφαλισμένοι αμερικάνοι που βλέπαμε το ματς δεν κρατιόμαστε να δούμε το θέμα να αναπτύσσεται στο δελτίο.

Είναι οι στιγμές που γυρνάς ματς. Στην συγκεκριμένη περίπτωση στο ΟΑΚΑ. Οπου η ΑΕΚ κέρδισε ένα από τα πιο άχαρα ματς της σεζόν εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι τα χαφ του Εργοτέλη, που παίζουν στον άξονα εκτός περιοχής, αν σουτάρουν δεν μπορούν να βγάλουν την μπάλα ούτε άουτ. Οπότε όλες οι επιθέσεις γινόντουσαν από το πλάι και με τον Μπούντιμιρ σε μια από τις δύσκολες του μέρες ο Εργοτέλης ήταν σαν τα σκυλιά με τα αυτοκίνητα. Όπως τα σκυλιά όταν κυνηγάνε ένα αυτοκίνητο και το φτάνουν μετά δεν ξέρουν τι να το κάνουν έτσι και ο Εργοτέλης όταν έφτανε με την μπάλα στην περιοχή οι φάσεις δεν είχαν μετά. Το ότι ο Εργοτέλης όμως δεν ισοφάριζε το ματς δεν ήταν αρκετό να σταματήσει την εξέδρα της ΑΕΚ από το να αποδοκιμάσει την ομάδα. Όχι κάποιον συγκεκριμένο παίκτη αλλά όλους μαζί με τον προπονητή.

Στο τελευταίο μπορώ να πω ότι σε ένα σημείο έχουν απόλυτα δίκιο. Ότι οι τρεις παίκτες που απαίτησε ο Μπάγεβιτς να αποκτηθούν, ο Λεονάρντο, ο Μάκος και ο Καράμπελας μπορεί και να ήταν οι τρεις χειρότεροι του ματς. Ιδιαίτερα ο Λεονάρντο δείχνει ένα στοιχείο που μου έλεγε ένας βετεράνος πρώην συμπαίκτης του στον Λεβαδειακό. Ότι δεν αντέχει την κλοτσιά. Να προσθέσω ούτε το τζαρτζάρισμα, αφού μετά από μία σύγκρουση που είχε με τον Κορδονούρη στην διεκδίκηση μιας κεφαλιάς, ο Λεονάρντο κινήθηκε σε χώρους που δεν υπήρχαν αντίπαλοι. Μέχρι να τον αντικαταστήσει ο Μπάγεβιτς και να φύγει στην ασφάλεια των αποδυτηρίων, που δεν υπάρχει πόνος και δυστυχία και Κορδονούρηδες να πηδάνε για κεφαλιές.