Το λαχείο των πλέι οφ

Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, στάθηκε πολύ τυχερός και βρέθηκε εκεί που ήθελε, στα πλέι οφ του Champions League. Κάποιος φίλος του μπορεί να πει πως πριν έρθει ο αποκλεισμός της Μέταλιστ, ο “δικέφαλος” είχε σταθεί άτυχος στο χορτάρι, αφού θα μπορούσε να έχει προηγηθεί στην Τούμπα και να αλλάξει το στόρι των αναμετρήσεων. Η αλήθεια, όμως, είναι πως ο ΠΑΟΚ αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων και στις δύο αναμετρήσεις και δικαίως η ουκρανική ομάδα πήρε το εισιτήριο για τα πλέι οφ.

Λαχείο

Τιμωρήθηκε, αποκλείστηκε, ο ΠΑΟΚ πήρε τη θέση της και όλα αυτά που συζητούσαμε στο κείμενο πριν τον πρώτο αγώνα: μεγάλο χρηματικό μπόνους, εξασφαλισμένη παρουσία στους ομίλους του Europa και το δικαίωμα στο όνειρο, στην υπέρβαση των ομίλων του Champions League. Λαχείο.

Κι αφού η τύχη τα έφερε έτσι ώστε να του κάτσει ο πρώτος αριθμός του λαχείου, ο ΠΑΟΚ έχει την ελάχιστη υποχρέωση: να αξιοποιήσει τη συγκυρία στο μάξιμουμ. Να παλέψει όσο μπορεί απέναντι στη Σάλκε και αν δεν τα καταφέρει, να σταθεί στο Europa με τον τρόπο που (μας) συνήθισε τα προηγούμενα χρόνια. Πρωτίστως όμως, να δυναμώσει, χρησιμοποιώντας το οικονομικό μπόνους.

Η παρουσία στα πλέι οφ θα του αποφέρει 2.100.000 ευρώ, ανεξαρτήτως του τι θα καταφέρει κόντρα στη Σάλκε. Επιπλέον, τα σαφώς λιγότερα χρήματα που δίνουν οι όμιλοι του Europa είναι πια εξασφαλισμένα, ο ΠΑΟΚ μπορεί από τώρα να τα προσθέσει στους υπολογισμούς του. Χρειάζεται ενίσχυση.

Φίλος του ΠΑΟΚ μου ζήτησε στο twitter να γράψω για τον “δικέφαλο” ένα κείμενο αντίστοιχο μ’αυτό που έριχνε μια ματιά στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Του απάντησα πως το ρόστερ του ΠΑΟΚ δεν έχει δα και τίποτα τρομερά μυστικά: η συζήτηση για την απόκτηση ενός στόπερ και ενός παίκτη στην θέση πίσω από τον φορ γίνεται ήδη από αρκετό κόσμο.

Στόπερ

Οι περσινές επιλογές στο κέντρο της άμυνας δημιούργησαν γκρίνια και συζητήσεις από πολύ νωρίς. Χρειάστηκε να έρθει ο Ιανουάριος και να φτιαχτεί το δίδυμο Σίλντενφελντ-Κατσουράνη για να βρεθεί μια κάποια σταθερότητα, αν και οι συζητήσεις δεν σταμάτησαν κι αυτή τη φορά αφορούσαν τον Κατσουράνη ως στόπερ.

Ο Κατσουράνης διατηρήθηκε στη θέση του και επειδή αυτός που αποφασίζει λέγεται Στέφενς, η (αδικαιολόγητη) γκρίνια έχει καταλαγιάσει. Χάλασε, όμως, το δίδυμο με τον Κροάτη κι απ’οτι φαίνεται δεν χάλασε για να αναβαθμιστεί. Ο Βιτόρ ξεκίνησε άσχημα με το πέναλτι στην Τούμπα, είναι παίκτης που στα 24 δεν έχει παραστάσεις και γεμάτες χρονιές και το κυριότερο είναι πως δείχνει να μην έχει καλή χημεία με τον Κατσουράνη, με τους δυο τους να μην αλληλοσυμπληρώνονται στο χορτάρι.

Αμυντικοί που δεν κάνουν λάθη δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως αυτοί που το όνομα και η αξία τους είναι τέτοια που σταματάνε τις συζητήσεις (Κοντρέρας, Μέλμπεργκ, κτλ). Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από μια ομάδα που έχει γκρίνια και κουβέντα για τους στόπερ, ο ΠΑΟΚ το βίωσε καλά πέρσι. Ο Κατσουράνης χρειάζεται έναν καλύτερο παρτενέρ, γιατί δεν έχει εμπιστοσύνη στον Βιτόρ, γεγονός που μοιάζει να επηρεάζει τις αποφάσεις του στο χορτάρι.

Επιτελικός

Τα πράγμα μοιάζουν ξεκάθαρα και στη θέση του επιτελικού. Στα χαρτιά εκεί μπορούν να αγωνιστούν ο Βούκιτς, ο Λούκας ή και ο Λόρενς, ενώ υπάρχει και η επιλογή που έγινε στον αγώνα της Τούμπας, με το δίδυμο Αθανασιάδη-Σαλπιγγίδη να μετατρέπει τη διάταξη σε 4-4-2. Ημίμετρα και όχι ξεκάθαρες και ποιοτικές λύσεις.

Το 4-4-2 αφήνει το δίδυμο Τζιόλη/Λάζαρ χωρίς βοήθειες, σχεδόν καταδικασμένους να χάσουν το κέντρο απέναντι σε ομάδα που θα παίξει με έναν χαφ περισσότερο και θα έχει την ποιότητα να παλέψει. Ο Βούκιτς βγάζει τραυματισμούς κι ακόμα κι όταν είναι υγιής, παίζει στα όρια της περιοχής και δεν γίνεται τρίτος χαφ. Ο Λούκας ακόμα ψάχνεται κι ο Λόρενς δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου από τον Στέφενς στους αγώνες με τη Μέταλιστ.

Ο Στοχ είναι παίκτης που αν συνέλθει από την περσινή τραγική σεζόν μπορεί να ανεβάσει επίπεδο τον ΠΑΟΚ στα άκρα και εντελώς τυχαία έγραφα γι’αυτόν στη ματιά που είχα ρίξει στη Σλοβακία πριν τον αγώνα της Εθνικής. Ο Νέσιντ σκόραρε με το καλημέρα και θα δώσει λύσεις και ανταγωνισμό στην επίθεση, εκεί που ο Κλάους φάνηκε πέρσι στο δεύτερο μισό της χρονιάς να χειροτερεύει από την έλλειψη ανταγωνισμού.

Η εξίσωση είναι απλή, το 4-2-3-1 του Στέφενς χρειάζεται έναν παίκτη πίσω από τον φορ που θα ανεβάσει επίπεδο όσους παίζουν γύρω του. Όχι μόνο με ποιότητα και κάθετες πάσες, αλλά και με την ικανότητα να γίνεται τρίτος χαφ, όπως έκαναν συνήθως οι παίκτες που χρησιμοποιούσε εκεί στο παρελθόν ο Ολλανδός προπονητής. Χρειάζεται ξεκάθαρη λύση, που θα βάλει τη μηχανή σε καλύτερη λειτουργία και ταυτόχρονα θα μετατρέψει τις υπόλοιπες επιλογές σε plan-b.

Σωστά

Σιχαίνομαι τη λογική της απαίτησης από τους ιδιοκτήτες των ομάδων. Δεν έχω ποτέ υιοθετήσει τη στάση του “σκάστα, δώσε λεφτά, βάλε χρήμα, φέρε παιχταράδες”. Η όποια κριτική μου προσπαθώ να στοχεύει πάντα στην ορθότητα των όποιων επιλογών, όχι στο αν ξοδεύτηκαν πολλά χρήματα. Ίσα-ίσα, που θεωρώ ποιο σωστό το να κρίνεις κάποιον αρνητικά για τη λανθασμένη οικονομική ενίσχυση, παρά για το μέγεθός της. “Δουλειά” των ιδιοκτητών δεν είναι να ξοδεύουν πολλά, είναι να ξοδεύουν σωστά. Το πρώτο είναι επιλογή, το δεύτερο υποχρέωση.

Σ’αυτό το πλαίσιο, δεν υπάρχει “απαίτηση” από τον Σαββίδη να τα σκάσει χοντρά. Ο ίδιος μπορεί να έχει μιλήσει για Ροναλντίνιους και Ντρογκμπάδες, αλλά σημασία έχουν οι πράξεις κι όχι τα λόγια. Κι αυτές λένε πως η μέχρι τώρα πολιτική ήταν συνετή, χωρίς τρομακτικές υπερβάσεις, με λογική αύξηση του μπάτζετ. Το ίδιο λογικά οφείλει να κινηθεί και τώρα που βρέθηκε με τα χρήματα των πλέι οφ και εξασφάλισε αυτά του Europa.

Να ενισχυθεί, όχι γιατί οι παίκτες που θα αποκτηθούν θα προλάβουν σώνει και ντε να ανεβάσουν επίπεδο τον ΠΑΟΚ και να τον στείλουν στους ομίλους του Champions League, αλλά γιατί η ομάδα το χρειάζεται για όλη τη σεζόν.