Το νέο “αίμα” της Ισπανίας

Ξεκινάμε από την Εθνική Ισπανίας: Δεν είχαν καμία δουλειά ο Ιγιαραμέντι, ο Ίσκο, ο Τιάγκο (ίσως και 1-2 ακόμα) να παίξουν στο Ευρωπαϊκό U21. Η θέση τους ήταν στην εθνική των ανδρών, στο Confederations. Να ξεκουραστούν Μπούσκετς, Τσάβι, Ινιέστα, Πικέ και λοιπά κουρασμένα παλικάρια και να κατέβει η Ισπανία για πρώτη φορά με νέα πρόσωπα. Να τους δώσει την ευκαιρία να δείξουν τι αξίζουν, να ενσωματωθούν με τους υπόλοιπους, να δει κι ο Ντελ Μπόσκε στο χορτάρι μια Εθνική που δεν θα “πατάει” στην ραχοκοκκαλιά της Μπαρτσελόνα.

Δεν έγινε έτσι, η τριάδα πήγε μαζί με τον Μουνιάιν, τον Ινίγο Μαρτίνεθ, τον Μπάρτρα, τον Μοντόγια και τα άλλα παιδιά στο Ευρωπαϊκό U21 και το πήρε για πλάκα. Walk over που λένε και στο Νησί, με κάτω τα χέρια που λέμε κι εμείς εδώ. Πέντε ματς, πέντε νίκες, πρωτιά σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες κι η τριάδα Τιάγκο, Ιγιαραμέντι και Ίσκο να αγωνίζεται λες και παίζουν άντρες με παιδιά.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, οι τρεις τους πήραν μεγάλες μεταγγραφές. Η Ρεάλ πρώτα πήρε τον Ίσκο, σήμερα συμφώνησε να πληρώσει την ρήτρα του Ιγιαραμέντι, ενώ ο Τιάγκο μοιάζει έτοιμος να φύγει για το Μόναχο, παρότι φαινόταν πως η Γιουνάιτεντ θα είναι αυτή που θα τον κλέψει από την Μπαρτσελόνα.

Ίσκο

Ο Ίσκο είχε φέτος την ευκαιρία να λάμψει και να συστηθεί στον περισσότερο κόσμο μέσω της πορείας της Μάλαγα στο Champions League. Με τον Πελεγκρίνι στο τιμόνι και τον 21χρονο Ίσκο ως το μεγάλο αστέρι, η Μάλαγα έφτασε μια ανάσα απ’τους ημιτελικούς. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι θα μπορούσε να πετύχει στην διοργάνωση, αν δεν μετρούσε εκείνο το γκολ του Σαντάνα στις καθυστερήσεις, όμως η πορεία ήταν αρκετή για να αναδειχθεί ο Ίσκο.

Δύσκολα θα έμενε στη Μάλαγα και για ένα διάστημα φαινόταν σχεδόν σίγουρο πως ο Πελεγκρίνι θα τον πάρει μαζί του στη Σίτι. Ο Ζιντάν έπεισε τον Ίσκο να προτιμήσει την Ρεάλ κι οι “μερένχες” μετά από χρόνια θα έχουν τέτοιον Ισπανό στην ομάδα τους. Πιτσιρικά, παιχταρά, γρήγορο, τεχνίτη, με ικανότητα στη δημιουργία και τρομερά αποτελεσματική ντρίμπλα (3.3 ανά αγώνα στο CL, με ποσοστό επιτυχίας 53%), με πολύ υψηλό ποσοστό στις πάσες για μεσοεπιθετικό (84.7% στο πρωτάθλημα και 86% στο CL). Ο Εζίλ πλέον έχει ανταγωνισμό και μάλιστα υψηλό, από έναν παίκτη που μοιάζει πιο ικανός για το απρόβλεπτο και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμος απ’τον αντίπαλο.

Φιάσκο

Ο Τιάγκο Αλκάνταρα μπορεί να αποδειχθεί μια από τις κλοπές της δεκαετίας. Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έβγαλε τα τελευταία χρόνια η Μασία φεύγει για μόλις 18 εκατομμύρια ευρώ, κι αυτό γιατί η Μπάρτσα δεν φρόντισε να τον χρησιμοποιήσει τόσο ώστε να διατηρήσει την αρχική ρήτρα των 90 εκατομμυρίων.

Το συμβόλαιο του προέβλεπε πως για να μείνει η ρήτρα στα 90, θα έπρεπε να παίξει μίνιμουμ 30 λεπτά σε τουλάχιστον 60% των αγώνων της Μπαρτσελόνα το 2013. Ο Τιάγκο όντως έπαιξε ακριβώς στο 60% των αγώνων (36/60), όμως έπιασε το μίνιμουμ των 30 λεπτών μόνο σε 14 απ’αυτά κι έτσι η ρήτρα έπεσε στο πολύ χαμηλό ποσό των 18 εκατομμυρίων.

Πρωτοφανές φιάσκο για μια ομάδα του επιπέδου της Μπαρτσελόνα, που υποτίθεται πως η προτεραιότητα στους παίκτες των ακαδημιών είναι εκ των βασικών αρχών της. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως ο Τιάγκο θα έπρεπε να παίξει περισσότερο πέρυσι, όχι μόνο λόγω του όρου στο συμβόλαιο, αλλά κυρίως γιατί τον χρειαζόταν μια κουρασμένη ομάδα, που φώναζε πως είχε ανάγκη από φρεσκάδα και νέους πρωταγωνιστές.

Κι όταν η γκάφα έγινε γνωστή, η Γιουνάιτεντ φαινόταν πως θα είναι η ομάδα που θα αρπάξει τον Τιάγκο για μόλις 18 εκατομμύρια και (επιτέλους) θα ανανεώσει το κέντρο της, μ’έναν παίκτη πολύ διαφορετικό απ’αυτά που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η Μπαρτσελόνα προσπάθησε να κρατήσει τον παίκτη, προσφέροντας συμβόλαιο με διπλάσιες αποδοχές και εγγυημένο χρόνο συμμετοχής, η Ρεάλ προσπάθησε να μπει σφήνα μπας και τον “κλέψει” εκείνη, η Γιουνάιτεντ ήταν πάντα το φαβορί, ώσπου μίλησε ο Γουαρδιόλα.

Μπάγερν

“Θέλω ή αυτόν ή κανέναν άλλον”, είπε στην Μπάγερν κι όπως όλα δείχνουν, η διοίκηση θα του κάνει το χατήρι και θα εντάξει τον Τιάγκο στη μηχανή. Τα “τι θα τον κάνει” που κυκλοφορούν από την ώρα που έσκασε η βόμβα νομίζω πως έχουν εύκολες απαντήσεις. Ο Τιάγκο δεν μοιάζει με κανέναν εκ των Κρος, Σβαϊνστάιγκερ και Μίλερ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως αυτομάτως είναι ήδη καλύτερος τους. Μπορεί, όμως, να φέρει πράγματα που εκείνοι δεν έχουν, όπως την ικανότητα στην ντρίμπλα και το απρόβλεπτο, την γνώση των “θέλω” του Πεπ, μαζί με μεγάλα ποσοστά στις μεταβιβάσεις και συμμετοχή στην δημιουργία ευκαιριών.

Όπως άλλωστε δήλωσε κι ο ίδιος ο Γουαρδιόλα, ο Τιάγκο μπορεί να παίξει σε 4-5 θέσεις, προφανώς εννοώντας πως τον φαντάζεται και στις τρεις θέσεις του κέντρου, μαζί με άλλες δύο στην επιθετική τριάδα. Κι αν κάποιοι αναρωτιούνται για τους Μαρτίνεθ και Γκουστάβο, η απάντηση για τον Βάσκο είναι πως ο Γουαρδιόλα τον θέλει και στο κέντρο της άμυνας και για τον Βραζιλιάνο πως ο Πεπ δεν συνηθίζει να παίζει με κόφτες-destroyers του παιχνιδιού. Ο Μασεράνο πήγε στην Βαρκελώνη ως world-class κόφτης κι έπαιξε σχεδόν αποκλειστικά ως αμυντικός.

Ιγιαραμέντι

Αφήσαμε για το τέλος τον Ιγιαραμέντι, που είναι και το πιο πρόσφατο θέμα, αλλά και ο πιο άγνωστος εκ των τριών. Μόλις σήμερα ανακοινώθηκε πως η Ρεάλ είδε κι απόειδε με τις διαπραγματεύσεις με την Σοσιεδάδ κι αποφάσισε να πληρώσει τη ρήτρα και να τελειώνει με την υπόθεση του 23χρονου αμυντικού μέσου, που και αυτός πείστηκε από τον Ζιντάν να πάει στη Μαδρίτη. Προφανώς και τα 36 εκατομμύρια ευρώ είναι τεράστιο ποσό για αμυντικό μέσο με μόλις μία πλήρη χρονιά στην Πριμέρα, όμως τα εγχώρια ταλέντα πάντα κοστίζουν πολύ και οι μεγάλες ομάδες δεν έχουν πρόβλημα στο να τα σκάνε.

Το θέμα είναι να κάνουν καλές επιλογές κι ο Ιγιαραμέντι φαίνεται πως είναι τέτοια. Κριτήριο δεν θα είναι φυσικά το Euro U21, όπου ο Βάσκος έκανε πλάκα μαζί με τους υπόλοιπους, αλλά οι επιδόσεις στην Πριμέρα. Ο Ιγιαραμέντι πέρασε μεγάλο διάστημα με την δεύτερη ομάδα της Σοσιεδάδ και μόλις πρόπερσι πήρε 16 ματς ως βασικός, κυρίως στην αρχή και στο τέλος της σεζόν. Ήταν αρκετά για να τραβήξουν πάνω του τα βλέμματα και να τον κάνουν βασικό στην σεζόν 2012-13, όταν και έπαιξε σε 32 απ’τα τα 38 ματς στην Πριμέρα Ντιβιζιόν.

Νέος Τσάμπι

Κι αφού είναι καταδικασμένος λόγω θέσης, στυλ παιχνιδιού, σωματοδομής και καταγωγής να θεωρείται ο “νέος Τσάμπι Αλόνσο”, πάμε να δούμε πως συγκρίνονται τα νούμερά του μ’αυτά του παίκτη που μοιάζει να έρχεται να αντικαταστήσει στην Ρεάλ.

Ο Ιγιαραμέντι είχε τον ίδιο αριθμό επιτυχημένων τάκλινγκ με τον Αλόνσο, με 3.8 ανά αγώνα και ελαφρώς καλύτερο ποσοστό επιτυχίας (80%-79%). Έκλεβε όμως περισσότερο την μπάλα, 2.3 φορές σε κάθε ματς σε σχέση με το 1.9 του Αλόνσο, δείγμα πως ο μικρός έχει από νωρίς την ικανότητα να διαβάζει σωστά το παιχνίδι για να κλέψει μια πάσα, αλλά και τα πνευμόνια για να είναι πιο ενεργητικός στο χορτάρι. Πήρε τις ίδιες κίτρινες με τον Αλόνσο (11) κι έκαναν σχεδόν τα ίδια φάουλ ανά αγώνα, παρότι ο μικρός αγωνιζόταν σε ομάδα που αμυνόταν για μεγαλύτερο διάστημα από την Ρεάλ.

Με την μπάλα στα πόδια δεν θα μπορούσε να έχει από τα 23 του την ικανότητα του Αλόνσο, που είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο στο να μεταφέρει την μπάλα με μακρινή πάσα προς τους επιθετικούς.

Ο Ιγιαραμέντι προς το παρόν προτιμά απλές μεταβιβάσεις, όμως κάθε άλλο παρά κακός χειριστής είναι. Είχε 80.7% εύστοχες μεταβιβάσεις σε σχέση με το 83% του Αλόνσο και μπορεί να μην διακρίνεται για την δημιουργία ευκαιριών, αλλά έφτιαχνε τουλάχιστον μία σε κάθε αγώνα της Σοσιεδάδ, καλή συγκομιδή για αμυντικό μέσο. Τα τρεξίματα του με την μπάλα έχουν βελτιωθεί, αλλά ακόμα δεν τολμάει πολύ με αυτήν. Πέρυσι δοκίμασε να ντριμπλάρει μόνο έξι φορές σ’όλο το πρωτάθλημα, αλλά τουλάχιστον έδειξε πως ξέρει να επιλέγει τη στιγμή, αφού οι πέντε εξ αυτών ήταν πετυχημένες.

Καθαρός και μυαλωμένος στο παιχνίδι του, χάνει ελάχιστες φορές την μπάλα από αντίπαλο, και παρότι είναι μικρός στο μάτι, δεν είναι εύκολο να τον περάσει κανείς κι έτσι πέρσι δέχθηκε λιγότερες ντρίμπλες από τον Αλόνσο. Εκεί που σίγουρα μπορεί να βελτιωθεί περισσότερο είναι στην εκτέλεση, αφού ακόμα δεν έχει γκολ στην μεγάλη κατηγορία, αλλά το σκοράρισμα δεν είναι στα βασικά ζητούμενα από έναν κόφτη σαν κι αυτόν.

Μέλλον

Ίσκο, Τιάγκο και Ιγιαραμέντι σίγουρα θα είναι παίκτες που θα μας απασχολήσουν πολύ τη σεζόν που έρχεται και πιθανότατα για πολλά χρόνια ακόμα. Μέχρι να τους δούμε εν δράση με τις νέες τους ομάδες, οι μεταγγραφές τους ήδη λένε κάποια πράγματα.

Αν ο Τιάγκο τελικώς πάει στην Μπάγερν, οι Βαυαροί αποδεικνύουν πως ξέρουν να κοιτάζουν και εκτός Μπουντεσλίγκα και δεν διστάζουν να φέρουν Ισπανούς στα 22-23, είτε τινάζοντας την μπάνκα με τον Μαρτίνεθ, είτε “κλέβοντας” τον Αλκάνταρα. Οι μεταγγραφές του Ίσκο και του Ιγιαραμέντι δείχνουν σαφή στροφή της Ρεάλ, που τα σκάει στην εγχώρια αγορά και στις μικρές ηλικίες, κάτι που στην Μαδρίτη είχε να συμβεί από τότε που έπαιρνε τον Σέρχιο Ράμος απ’την Σεβίλλη. Τέλος, το φιάσκο του Τιάγκο φανερώνει πως στην Μπαρτσελόνα “κάτι δεν πάει καλά” και εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου.