Το πρωτάθλημα αρχίζει
Λίγο πριν την έναρξη της Ελληνικής Σούπερ Λιγκ το θερμόμετρο ανεβαίνει καθώς η πρώτη αγωνιστική έχει πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια με το ντέρμπυ σαφώς να ξεχωρίζει.
Έφτασε λοιπόν ο καιρός να αφήσουμε τις ‘ξένες’ ομάδες που υποστηρίζουμε και να ασχοληθούμε με τα δικά μας χάλια, για να διαπιστώσουμε εάν όλα αυτά που αραδιαζόντουσαν καθημερινά στις εφημερίδες ήταν αλήθεια ή απλώς θεωρίες κάποιων επιτήδειων δημοσιογράφων. Να εξακριβώσουμε βρε αδερφέ εάν ο Ριβάλντο κοιμόνταν όντως στο ίδιο δωματιο με τον Ράμος της ΑΕΚ, ή αν ο Σαριέγκι που έφερε ο Παναθηναϊκός ‘καταπίνει’ όντως τον Νταβίντ Βίγια της Βαλένθια.
Είναι γεγονός ότι η αθλητική ενημέρωση στην Ελλάδα εκτός από ‘πολύπλευρη’ είναι και προφητική. Η ακατάσχετη υπερβολή, νομίζω πως είναι η προέκταση της φαντασίας που έχουμε σαν λαός. Οι επίδοξοι ‘ντελάληδες’ των ΜΜΕ πολλοί, και η ματαιοδοξία τους ακόμα περισσότερη. Αλήθεια θυμάται κανείς όλα τα ονόματα που αναφέρθηκαν κατά την διάρκεια του καλοκαιριού σαν μεταγραφικοί στόχοι της ομάδας του; Αμφιβάλλω εάν κάποιος μπορεί να ανακαλέσει όλα τα ονόματα που φιγουράρανε για μέρες ή ίσως και μήνες, στους διογκωμένους τίτλους των εφημερίδων. Όλοι οι νεοφερμένοι όμως, κατά ένα περίεργο τρόπο, υποσχέθηκαν τίτλους και πολλά γκολ στους μισητούς αντιπάλους. Σιγά, ένας-ένας ρε παιδιά. ¨Ενα πρωτάθλημα και 1 κύπελλο έχουμε σε αυτήν την χώρα. Δεν είμαστε και Πρέμιερ Λιγκ να μοιράζουμε 4 τσαγερά και να έχουμε 4 ομάδες στο Τσάμπιονς Λιγκ. Για να μην αναφέρω για τους ‘ειδικούς’ που προσπάθησαν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα στα φιλικά και να μας διατυπώσουν τις βαρύγδουπες διαπιστώσεις τους.
Γιατί κύριοι ο ΠΑΟΚ έχασε 7-0 στο φιλικό με μια ΜΠΟΥ-γερμανική 3ης κατηγορίας να πούμε, ε; Κάτσε ρε συ καρντάσι τα παιδιά ούτε το jet lag δεν είχαν ξεπεράσει καλά-καλά. Ο Νούνιες κάπως ‘γεμάτος’ αλλά ξέρει μπάλα, το θέμα είναι εάν θα προσαρμοστεί στα Ευρωπαϊκά δεδομένα. Δηλαδή να είμαστε καλυμμένοι από παντού. Η κωλοτούμπα είναι το δεύτερο εθνικό μας σπορ μετά το τελετουργικό ανακάτεμα του αφρού στον φραπέ βεβαίως-βεβαίως.
Παράλληλα με το πρωτάθλημα θα ξεκινήσουν και τα παράπονα για αδικία, η γκρίνια, η κριτική, τα λαϊκά δικαστήρια, οι κατάρες, τα παλτά και θα φανερωθούν τα λάθη της διοίκησης και του προπονητή που δεν τους ‘έλιωσε’ όπως έπρεπε στην προετοιμασία. Αυτή η παραφιλολογία στην Γκρέτσια δεν έχει τελειωμό.
Ο ¨Ελληνας φίλαθλος δυστυχώς έχει μολυνθεί με διάφορες ασθένειες που δεν τον αφήνουν να χαρεί το άθλημα. Έχουμε χάσει την πραγματική χαρά και το νόημα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα που δεν είναι τίποτα άλλο από την τέρψη με θέαμα, των αχόρταγων ματιών αυτών που θα πληρώσουν το εισιτήριο τους και θα αφιερώσουν την Κυριακή τους για να δούνε την ομάδα τους. Δεν παραδεχόμαστε την ήττα και την ανωτερότητα του αντιπάλου παρά μόνο εφευρίσκουμε χίλιες δύο δικαιολογίες για να γλυκάνουμε τον πόνο μας. Καμιά φορά δεν απολαμβάνουμε το ματς γιατί είχαμε βάλει μισό-διαμέρισμα στο 1Χ και τελικά έσκασε διπλό. Γιατί άραγε να μην μπορούμε να δούμε το παιχνίδι μαζί με τους ‘θανάσιμους εχθρούς’ μας με το δίχρωμο κασκόλ του ο καθένας, αλλά θα πρέπει να υπάρχει μια διμοιρία ανάμεσα για να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή του παιχνιδιού φορτίζοντας ακόμα περισσότερο το κλίμα.
Δυστυχώς σε κάποια πράγματα χρειαζόμαστε μεταμόσχευση εγκεφάλου το γρηγορότερο. Αλίμονο στους μάγκες που τα σπασαν όλα και έχουν καλύτερο στρατό από τον δικό μας. Δεν θα έρθουν στην έδρα μας; Θα τους περιμένουμε και τότε θα αποδωθεί δικαιοσύνη. Απίστευτες ιστορίες, ανούσια βία. Ποιος να χαρεί λοιπόν και ποιος να κλάψει;
Ο ηττημένος γλύφει τις πληγές του καθώς αμφισβητεί την εγκυρότητα της ανικανότητας του, ενώ ο νικητής είναι βασιλιάς πάνω σε χάρτινο πύργο που με το πρώτο αεράκι τρέμει μέχρι τα θεμέλια. Κάτι τέτοιες σκέψεις κάνω και αναπολώ τις στιγμές που ήμασταν πιτσιρικάδες και κλοτσούσαμε το τόπι. Εκεί να δείτε fair-play, χτύπησες φίλε είσαι καλά; Εκεί να θαυμάσετε περίτεχνες ενέργειες πάνω στο χώμα της αλάνας παρακαλώ όχι στα πολυτελή χαλάκια των σύγχρονων γηπέδων. Γιατί μόνο στο παιδικό αθώο πνεύμα δεν υπάρχει δόλος για την νίκη, ύπουλα συμφέροντα και σκοτεινές μηχανογραφίες.
Η σκληρή πραγματικότητα όμως επιτάσσει να κατακεραυνώσουμε τον ηττημένο του ‘ντέρμπυ των αιωνίων’ και να θεοποιήσουμε το νικητή. Η σκληρή πραγματικότητα δείχνει ότι αυτό που γίνεται στην χώρα μας δεν έχει προηγούμενο. Που αλλού ακούστηκε να απολύεται ο προπονητής με μαφιόζικο τρόπο 10 μόλις μέρες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος; Κι όμως στην Ελλάδα του 2007 είναι όλα πιθανά.
Πάμε λοιπόν όλοι μαζί…. Το πρωτάθλημα αρχίζει.. και η εξέδρα πλημμυρίζει…. με τα δίχρωμα κασκολ.. Mα το ντέρμπυ είναι στημένο.. Και από πριν ξεπουλημένο.. Γίνεται χαμός σε κάθε γκολ..
Ελλάς!
