Χέρι-χέρι… μόνοι μας

Η Εθνική μετά από πολύ καιρό αγωνίστηκε σε υψηλά στάνταρς. Το τελικό σκορ θεωρώ πως την αδικεί. Σίγουρα θα μπορούσε να μετουσιώσει σε γκολ νωρίτερα μία από τις πολλές ευκαιρίες που έκανε. Αν γινόταν κάτι τέτοιο, τότε θα μιλούσαμε για θρίαμβο. Όχι πως τώρα δεν μιλάμε.

Πέρα από τη χαρά που έδωσε σε όλους τους Ελληνες η σπουδαία νίκη στην Κωνσταντινούπολη και η πρόκριση στα τελικά του τουρνουά, αυτό που μένει σαν εικόνα είναι μια φάση του αγώνα, πριν το 0-1, όπου ο Σαμαράς και ο Καραγκούνης κρατούσαν την μπάλα στο κέντρο και ο Ρεχάγκελ τους φώναζε να βγουν μπροστά. Αν μη τι άλλο αυτό έδειχνε πως ο Γερμανός προπονητής ήθελε περισσότερο και από τους παίκτες τη συγκεκριμένη νίκη λέγοντας ένα βροντερό όχι στον Φατίχ Τερίμ που του «πέταξε το γάντι» την Τρίτη λέγοντας ότι Ελλάδα και Τουρκία θα προκριθούν χέρι-χέρι.

Εχουν περάσει 7 χρόνια από τη μέρα που ανέλαβε ο Χερ Οτο την Εθνική μας ομάδα και για μία ακόμη φορά απέδειξε πόσο μεγάλος προπονητής είναι. Οι επικριτές του μπορούν να περιμένουν τουλάχιστον μέχρι τον Ιούλιο του 2008.

Οσον αφορά στην Τουρκία, πλήρωσε την υπεροψία της μετά το 1-4 στο γήπεδο Καραϊσκάκη. Μια υπεροψία που εκφράζεται από το γεγονός πως δύο μέρες μετά τον θρίαμβο στο Φάληρο έσπευσαν να κλείσουν ξενοδοχείο και προπονητικό κέντρο μέχρι τις αρχές Ιουλίου 2008, μέχρι δηλαδή την επόμενη μέρα του τελικού του Euro!

Όταν τον Νοέμβριο οι Ελληνες θα γιορτάζουν την μεγάλη πρόκριση, την ίδια ώρα οι φίλοι και γείτονες Τούρκοι θα ψάχνουν εναγωνίως τη νίκη κόντρα στη Νορβηγία για να καταφέρουν να πάμε χέρι-χέρι στα γήπεδα Αυστρίας και Ελβετίας.