Ζώνη εσείς, ζώνη κι εμείς

Μπορεί η Σλοβενία να την εγκλώβισε επιθετικά σε μεγάλο διάστημα του αγώνα, μπορεί να της έκοψε το ρυθμό, μπορεί να της έκλεισε τους διαδρόμους προς του ψηλούς, μπορεί και να της σταμάτησε την καλή κυκλοφορία στην περιφέρεια. Κι άλλα μπορεί. Το αντίδοτο όμως σ’ όλα αυτά ήταν η δική της άμυνα ζώνης που εφάρμοσε πιστά και αποτελεσματικά χωρίς παρεκτροπές.

Έβγαλε εκτός αγώνα τον Γκόραν Ντράγκιτς, περιόρισε τη δράση των ψηλών (αν εξαιρεθούν κάποια χαμένα αμυντικά ριμπάουντ), ανάγκασε εν πολλοίς τους Σλοβένους να είναι μονοδιάστατοι στο παιχνίδι τους. Ναι μεν έβαλαν κάποια μακρινά σουτ, αναμενόμενο μετά το τραγικό ποσοστό του πρώτου ημιχρόνου, αλλά στο κρίσιμο σημείο ξέμειναν πάλι από λύσεις. Έδειξαν μάλιστα αδύναμοι να διαχειριστούν την κατάσταση όταν γύρισαν το ματς, έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους και επί της ουσίας δεν πίστεψαν στη νίκη.

Αντίθετα οι δικοί μας παίκτες είχαν εκτός από σωστές αμυντικές αντιδράσεις και… καρδιά. Στοιχείο απαραίτητο για ματς – θρίλερ, που κρίνονται στο ένα σουτ. Ζήσης και Φώτσης κατέχουν δικαιωματικά το ρόλο των ηγετών και το απέδειξαν, ενώ το διάβασμα των καταστάσεων από τον πάγκο μπορεί να χαρακτηριστεί άψογο, ιδίως στο σημείο που η ομάδα είχε κολλήσει επιθετικά. Έχει μέταλλο αυτή η ομάδα, όποιες κι αν είναι οι απουσίες της.

Σίγουρα τα προβλήματα απέναντι στην κλειστή ζώνη παραμένουν, αλλά οι 69 πόντοι αρκούν για να νικήσεις αντιπάλους επιπέδου Σλοβενίας. Στο ίδιο μοτίβο αναμένεται να κινηθεί και το ματς με τη Ρωσία, η οποία έχει ψηλά παιδιά και φημίζεται για το δυνατό, σωματικό παιχνίδι της στην άμυνα. Αλλά επειδή οι προβλέψεις δεν μ’ αρέσουν, ας απολαύσουμε μια ομάδα που δεν τα παρατάει στα δύσκολα, ευελπιστώντας πως θα συνεχίσει το ίδιο επιτυχημένα τουλάχιστον μέχρι την οκτάδα.