Μπλόκαρε κι εσύ τον Μπέντο, μπορείς!

Ο ΕΥΑΓ. ΜΙΧΟΣ γράφει για την ΑΕΚ που χωρίς να βγάλει ποιότητα, έφτασε στην πιο προβλέψιμη νίκη της επί του Ολυμπιακού. Με σωστό διάβασμα και το κλασικό ενωσίτικο πάθος αυτών των ντέρμπι, προκάλεσε αγκύλωση στον πρωταθλητή που πλήρωσε ξανά την ανυπαρξία στρατηγικής του προπονητή του.

Η πιο "κλισέ" συνθήκη της φετινής ελληνικής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας είναι πλέον πως θα μπλοκάρεις τον Ολυμπιακό του Πάουλο Μπεντο.“Έλα και εσύ να μας αγκυλώσεις...” θα μπορούσαν κάλλιστα να γράφουν οι “ερυθρόλευκες” φανέλες.

Έχουμε και λέμε: σταματάς τους δυο παίχτες που κατεβάζουν την μπάλα (Φορτούνης, Μάρτινς ή Ανδρούτσος) είτε με τακτική, είτε με μαν του μαν, είτε με ... φάουλ. Απομονώνεις απο τους μέσους και τους πλάγιους τον σέντερ φορ τους. Και τους αφήνεις να βγάζουν σέντρες στον έναν ή... κανέναν που πατάει περιοχή κατά τις πλαγιοκοπησεις (κυρίως των μπακ) και αυτό είναι όλο. Ο Ολυμπιακός του Μπέντο δεν σου βάζει γκολ ούτε με ... αίτηση, είτε παίξει με νέους, είτε με έμπειρους, είτε στο “Καραϊσκάκης”, είτε εκτός, είτε στην... Σελήνη! Κανένας αυτοματισμός, καμία υπεραριθμια, καμία οργανωμένη προσπάθεια, κανένα πλάνο στην επίθεση ή στην αντεπίθεση, καμία πρωτοτυπία, καμία έμπνευση. Πιο στείρος ... πεθαίνεις !

"Μπλόκαρε κι εσύ τον Ολυμπιακό. Μπορεις"!! Έτσι έχει καταντήσει ο Μπέντο τους πρωταθλητές. Και η ΑΕΚ δεν είναι Οσμανλισπορ ή Ατρόμητος. Με πάθος και φανατισμό, με έξυπνο αμυντικό πλάνο, με σωστό διάβασμα (όχι πως ήταν και κανένα πολύ δύσκολο...διαγώνισμα) ο Χιμένεθ έφερε στα μέτρα του το ντέρμπι. Ήξερε πως αν κρατούσε το... μηδέν παθητικό, μπροστά ένα γκολ θα έμπαινε. Είτε γιατί ο Αραούχο είναι "killer" και παικταράς για τα δεδομένα αυτής της ΑΕΚ. Και όντως ήταν μοναδικός που είχε χθες δυο τελικές, με ισάριθμα σπουδαία Stop από τον Λεάλι, αρχικά στο οφσάιντ του πρώτου ημιχρόνου και το δεύτερο στο 65΄, (αν γινόταν εκεί το 2-0 το σκορ ίσως να άνοιγε περισσότερο σε βάρος των “ερυθρόλευκων”)...

Είτε από κάποιο “στημένο”, είτε εκμεταλλευόμενος το... αξίωμα που θέλει την άμυνα του Ολυμπιακού και ειδικά τους στόπερ του, επιρρεπείς στο εύκολο λάθος. Και όντως το μοναδικό γκολ του ντέρμπι προήλθε από καλοκτυπημένη εκτέλεση φάουλ του Αϊντάρεβιτς, έστω κι αν η μπάλα εξοστρακίστηκε στο κεφάλι του Ντα Κόστα που βρισκόταν στο τείχος. Για την ακρίβεια το γκολ της ΑΕΚ μπορείς να το πεις και διπλό... αυτογκόλ του Ολυμπιακού. Πρώτα ο Λεάλι, που για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε κίνδυνος θάνατος με την μπάλα στα πόδια, δίνοντας εύκολη κατοχή στον αντίπαλο και έτσι προήλθε το...μοιραίο (για την ομάδα του) φάουλ. Με τον Ντα Κόστα στην συνέχεια από υπερβάλλοντα ζήλο να βάζει το κεφάλι του εκεί που δεν έπρεπε κατά την εκτέλεση και να “γράφει” το 1-0. Αντιδράσεις ασόβαρης άμυνας...

Η ΑΕΚ από την στιγμή που πήρε κεφάλι στο σκορ είχε πλέον... εύκολη δουλειά, να διατηρήσει το προβάδισμά της. Και τα κατάφερε χωρίς ουσιαστικά να κινδυνέψει ούτε σε ...μισή φάση ( μόλις 4 τελικές, από τις οποίες δυο “ψόφιες” στην εστία και με κατοχή 45%). Θα μπορούσε βέβαια αν ο διαιτητής Μάνταλος στο 52΄ έδινε το πέναλτι στο οποίο υπέπεσε ο Λαμπρόπουλος, τραβώντας τον Μποτία (σε εκτέλεση κόρνερ). Κατά τα άλλα ακόμη και έναν μήνα να έπαιζαν στο ΟΑΚΑ πιο πιθανό ήταν το 2-0 παρά η ισοφάριση.

ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει την επιτυχία της ΑΕΚ. Ούτε ακόμη το οτι όντως έγιναν διαιτητικά λάθη σε βάρος του πρωταθλητή. Πέτυχε μια καθαρή νίκη, τέτοια που τονώνει την αυτοπεποίθηση της και που ανεβάζει την "λίμπιντο" των οπαδών της. Και η οποία σε τελική ανάλυση βασίστηκε σε μια αγωνιστική δραστηριότητα γεμάτη δυναμική και πάθος. Αυτό το καθαρά ενωσίτικο πάθος που πηγάζει από την... μονομανία να κερδίσει τον Ολυμπιακό και από μόνη της προκαλεί συσπείρωση στο μέγιστο βαθμό.

Ενδεχομένως κάποιος να πει: έβγαλε ποιότητα η ΑΕΚ; Όχι, την...έκανε στην άκρη. Μόνο που δεν την χρειάστηκε και κανένας για να σταματήσει τον Ολυμπιακό του τελευταίου μήνα εκτός από την Λάρισα που αποτελεί την ομάδα – χαρά της...τελικής. Η ΑΕΚ ήταν αυτή που έπρεπε και όπως έπρεπε για να ξανακερδίσει (μετά τις δυο περσινές νίκες της στο ίδιο γήπεδο) τον Ολυμπιακό. Οπότε μπορεί να χαίρεται τον άξιο θρίαμβο της , να πανηγυρίζει και να παίρνει το καλύτερο τονωτικό , ενόψει της προσπάθειας της να μπει στα πλέι οφς ...

Όσον αφορά στον Ολυμπιακό, ήταν μια ομάδα χωρίς πλάνο, χωρίς στόχο, χωρίς...προπονητή! Με τον Πάουλο Μπέντο στην...νιρβάνα της κορυφής, να ψάχνει άλλοθι σε προσχηματική χρήση νεαρών. Χθες βέβαια που έσφιξαν οι κώλοι γύρισε στους έμπειρους. Μόνο που εκεί... ψηλά φαίνεται να κάνει πολύ κρύο, τόσο που παγώνει το μυαλό και ξεχνάς ακόμη και τα αυτονόητα. Αλλιώς δεν εξηγείται ότι έγινε αλλαγή και η τελευταία ελπίδα του να κάνει κάτι στο ματς, η...υπερβολική όρεξη του Φορτούνη.

Ή οτι αυτό που έπρεπε να κάνει μετά το 60΄(ειδικά άπω την στιγμή που ο Χιμένεθ έβαλε και τρίτο αμυντικό χαφ), να βάλει και δεύτερο φορ απλώνοντας την ομάδα του για να εκμεταλλευτεί τις πλαγιοκοπήσεις (γιατί κάθετα δεν μπορούσε να παίξει), ο Μπέντο το έκανε στο τέλος, με δέκα και τον Ντα Κόστα...σέντερ φορ! Αν δεν είναι ευθύνη του Πορτογάλου οτι ο Ολυμπιακός δεν έκανε φάση τότε ποιανού είναι; Σίγουρα όχι του...ρόστερ!