Ο Ολυμπιακός τρομάζει για δύο συγκεκριμένους λόγους...

Ο Γιάννης Ψαράκης δεν μένει τόσο στο σκορ και τη διαφορά όσο στη συνεπή εμφάνιση του Ολυμπιακού απέναντι στη Χίμκι. Το αήττητο, οι απουσίες, ο Μιλουτίνοφ και η συντήρηση δυνάμεων ενόψει της δυσκολότερης συνέχειας των "ερυθρόλευκων" στην Ευρωλίγκα.

Τι κρατάω από τον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Χίμκι; Τις τελευταίες δύο φάσεις του αγώνα με τη διαφορά κοντά στους 20 πόντους στο τελευταίο λεπτό.

Η μπάλα στον Παπαπέτρου που ποστάρει κοντύτερο αντίπαλο και του βάζει καλάθι η μία. Πικ-εντ-ρολ Τολιόπουλου-Μπόγρη που απέφερε κερδισμένο φάουλ στον 2ο. Και όλα αυτά στον garbage time ενός κερδισμένου απ' ώρα ματ...

Τι θέλω να πω με τα παραπάνω; Ότι ο Ολυμπιακός συνεχίζει να παίζει το μπάσκετ του προπονητή του, το by the book με αρχή, μέση και τέλος μπάσκετ ανάλογα με τον αντίπαλο. Low tempo και πέντε εναντίον πέντε σε έδρα όπως της Μακάμπι. Παιχνίδι στο transition κόντρα στην αφελέστατη αμυντικά Χίμκι.

Και στα δύο; Το ίδιο αποτελεσματικός. Κυρίως δε; Μπάσκετ που μπορεί να μην εντυπωσιάζει με καρφώματα και πάσες πίσω από την πλάτη, αλλά έχει ουσία και αποτελεσματικότητα.

Δεν το λέω εγώ. Το "λέει" το 4-0 στην εκκίνηση της σεζόν δίχως τον ηγέτη/αρχηγό του, δίχως τον χρησιμότατο αμυντικά τουλάχιστον Τιλί και με τέσσερις άλλους πρωτάρηδες στην ομάδα ξένους που έπεσαν κατευθείαν στα βαθιά.

Η νίκη επί της Χίμκι πριν από μία τριάδα ακόμη πιο δύσκολων αποστολών (εκτός με Μπαρτσελόνα και Φενέρμπαχτσε, εντός με Παναθηναϊκό) αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, δεδομένου ότι ο Ολυμπιακός έκανε παράλληλα συντήρηση δυνάμεων! Ουδείς έπαιξε περισσότερο από τα 23 λεπτά του ουσιαστικού και πάλι Χόλις Τόμπσον, ο οποίος με εξαίρεση ένα τρίλεπτο... ταλαιπωρίας αμυντικά στο υπόλοιπο διάστημα ήταν εξαιρετικός.

Δίπλα του ο καλύτερος εφετινός Μάντζαρης με ουσία και αυτός στο παιχνίδι του, ο Πρίντεζης με κεκτημένη ταχύτητα από το Τελ Αβίβ, ο εκρηκτικός στην αρχή Παπαπέτρου ακόμη και ο οικονομος ΜακΛιν με 9 πόντους και 5 ριμπάουντ σε λιγότερο από 15 λεπτά. Δηλαδή ξέρετε πολλούς άλλους αναπληρωματικούς ψηλούς του 14λεπτου με τέτοια επιθετική προσφορά και μάλιστα κόντρα σε ομάδα που διαθέτει αθλητικά κορμιά (Ρόμπινσον, Γκιλ, Τόμας) όπως η Χίμκι;

Κυρίως όμως ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη μεταγραφή του, τον Μιλουτίνοφ ο οποίος μας έχει... αποστομώσει όλους όσους πέρυσι τέτοια εποχή ζητούσαμε επισταμένα την αποπομπή του.

Έκλεισε τ' αυτιά του, δούλεψε μεθοδικά, έβαλε καινούργια πράγματα στο παιχνίδι του (μέχρι και αλα Νοβίτσκι fade away jumper είδαμε...) και έχει εξελιχθεί στον πιο σταθερό και αποτελεσματικό παίκτη στα χέρια του Σφαιρόπουλου.