Όσο πληγώνεται, τόσο… πωρώνεται

Η νέα εκτός έδρας νίκη επί της επίσης λαβωμένης πρωταθλήτριας Ισπανίας Βαλένθια ήρθε όπως λένε οι προπονητές by the book, ακόμη και χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη. Ο Γιάννης Ψαράκης αναλύει το παιχνίδι και τη νίκη της ομάδας του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Τελ Αβίβ, Κωνσταντινούπολη, Μιλάνο και στα καπάκια Βαλένθια. Ε, δεν το λες και ευκολάκι το εκτός έδρας 4/5 για το οποίο καμαρώνει δικαίως ο Ολυμπιακός με τη συμπλήρωση του 1/3 της κανονικής περιόδου της Ευρωλίγκα. Και όλα αυτά παίζοντας δίχως τον αρχηγό και φυσικό του ηγέτη, με πολλούς απανωτούς τραυματισμούς και απουσίες κομβικών παικτών. Τελικά μάλλον κάτι σκαμπάζουν από μπάσκετ προπονητές και παίκτες των ερυθρόλευκων…

Η νέα εκτός έδρας νίκη επί της επίσης λαβωμένης (δίχως τους πενταδάτους Ντιό και Ντούμπλιεβιτς) πρωταθλήτριας Ισπανίας Βαλένθια ήρθε όπως λένε οι προπονητές by the book. Μέσω του σκάουτινγκ, των οδηγιών του προπονητή και της πιστής εφαρμογής του από τους παίκτες. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που μέχρι το πρωί της επόμενης μέρας να έπαιζαν ο Ολυμπιακός όχι δεν επρόκειτο να χάσει, αλλά ούτε να χάσει για λίγο το προβάδισμα δεν θα γινόταν.

Οι ερυθρόλευκοι λοιπόν γνωρίζοντας την «τρύπα» στη ρακέτα απουσία του Ντούμπλιεβιτς «φόρτωσαν» το παιχνίδι τους επιθετικά στους ψηλούς και κυρίως στους φόργουορντ που πόσταραν τους λιγότερο δυνατούς αντιπάλους στο low post. Ο Πρίντεζης έκανε double-double πριν καν συμπληρωθεί το 30λεπτο, ο Παπανικολάου έκανε ίσως το πιο μεστό φετινό του παιχνίδι, ο Παπαπέτρου έκανε αθόρυβη αλλά άκρως ουσιαστική δουλειά.

Στην άμυνα ο «Πάπι» έκλεινε τρύπες με συνεχείς βοήθειες, το ριμπάουντ ήταν ομαδική υπόθεση (για αυτό και το συνολικό +17) αφού όσα καλάθια και αν έβαζε ο… μονοφαγάς Γκριν (0 ριμπάουντ, 0 ασίστ…) από έναν παίκτη οι ερυθρόλευκοι δεν επρόκειτο να χάσουν.

Η ψυχραιμία και το επαγγελματικά διαβασμένο παιχνίδι του Ολυμπιακού δεν επέτρεψε στη Βαλένθια να βρει ρυθμό σε κανένα σημείο παρά μόνο στο τελευταίο τρίλεπτο του ημιχρόνου με τους 11 σερί πόντους του Γκριν. Ο κόσμος δεν μπήκε ποτέ στην εξίσωση, ενώ όποτε γινόταν έστω απειλητική μειώνοντας στους 3-5 πόντους οι αντιδράσεις ήταν παροιμιώδεις κυρίως με τον «ξανθό δολοφόνο» Στρέλνιεκς, ειδικά στην 4 περίοδο που έκανε το εύθραυστο 63-58, 68-58 με 5 δικούς του πόντους.

Υ.Γ. Θυμήθηκα ότι κάπου ήθελα να γράψω μέσα στο κείμενο για τις απουσίες Σπανούλη, Μάντζαρη και Αγραβάνη και ότι ο Ολυμπιακός έπαιξε με 3 γκαρντ τον.,. θρασύτατο Τολιόπουλο. Αλλά δεν νομίζω ότι οι συμπαίκτες τους άφησαν να φανούν οι απουσίες τους…