Εσύ επιλέγεις το πώς θα σε (κατα)γράψει η ιστορία…

Ο Κώστας Γουλής αφήνει στην άκρη τους… τύπους (και την πρώτη νίκη του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα) και ζητάει από τον ίδιο τον Γιάννη Αλαφούζο, να κλείσει για δυο λεπτά τα μάτια και να σκεφτεί πως ξεκίνησε την άνοιξη του ’12 την προσπάθεια σωτηρίας του «τριφυλλιού» και πως πάει τώρα, πέντε χρόνια μετά να ρίξει τον Παναθηναϊκό στον γκρεμό…

Να με συγχωρείτε που δεν θα γράψω για μπάλα. Για την πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα, για την προσπάθεια που κάνει ο Μαρίνος Ουζουνίδης για να ξαναβρεί αγωνιστικές «σταθερές» μέσα στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού.

Οι ώρες και οι στιγμές είναι πολύ κρίσιμες… Πιο κρίσιμες από ποτέ στη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού. Πιο δύσκολες κι απ’ τις μεγάλες κρίσεις στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ή ακόμη κι απ’ τον δύσκολο χρόνο μετά την κατάρρευση της πολυμετοχικότητας, όπου ξανά ο σύλλογος είχε βρεθεί στα όριά του…

Δεν κινδυνολογεί κανείς. Δεν είναι στιγμές για να… κυνηγάει κανείς «κλικς» στο διαδίκτυο. Η αλήθεια είναι εδώ και είναι απόλυτα σκληρή για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό που πλέον έχει μπροστά του ορατό, πιο ορατό από κάθε άλλη φορά, το «φάντασμα» της διάλυσης. Ξαναλέμε, ουδείς έχει τη διάθεση να κάνει την… Κασσάνδρα τέτοιες ώρες, όμως είναι ξεκάθαρο πια πως το «τριφύλλι» όχι απλά… μαράθηκε, αλλά είναι έτοιμο πλέον να ξεραθεί, διότι δεν υπάρχει άλλο «χώμα».

Και καταπώς φαίνεται, δεν υπάρχει μπροστά μας καμία προοπτική να ξαναμπεί φρέσκο «χώμα» για να «ξανανθίσει», να αντέξει και να μεγαλώσει ξανά, απ’ τη στιγμή που μετά το «ναυάγιο» της Κυριακής (17/9) στο δεύτερο ραντεβού του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με τον Γιάννη Αλαφούζο, η επόμενη μέρα έπαψε να εμπεριέχει μέσα της τις λέξεις «προοπτική» ή «ελπίδα».

Η διαφορά που υπήρχε απ’ την πρώτη συνάντηση ανάμεσα στις «κεφαλές» της ΚΑΕ και της ΠΑΕ την περασμένη Παρασκευή (15/9) δεν «γεφυρώθηκε». Ο Γιαννακόπουλος κατέθεσε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης αντιπρόταση, μέσα απ’ την οποία έδειχνε διάθεση να καλύψει 15 εκατ. ευρώ από το συνολικό χρέος (που όπως τόνισε) είναι στα 50 εκατ. ευρώ και να πάρει πάνω του μέσω του PAO Foundation και να διαχειριστεί τα 30 εκατ. ευρώ, που αφορούν μελλοντικές υποχρεώσεις της ομάδας.

Ο Αλαφούζος έμεινε στην αρχική του πρόταση: Να καλύψει 20 εκατ. ευρώ από το χρέος που δημιουργήθηκε επί των ημερών του (κι όχι το «κομμάτι» που παρέλαβε απ’ την πολυμετοχικότητα), συν άλλα 5 εκατ. ευρώ από διακανονισμούς που έχει κάνει η διοίκησή του με παίκτες-προπονητές-μάνατζερ κ.ο.κ. Ξεκαθαρίζοντας πως δεν είναι πλέον σε θέση να βάλει άλλα χρήματα για να καλύψει το υπόλοιπο ποσό. Κι απ’ τη στιγμή που η διαφορά έμεινε μεγάλη, η κουβέντα ολοκληρώθηκε μέσα σε μόλις 50 λεπτά…

ΠΡΟΣ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ...

Την ίδια ώρα όμως ο Παναθηναϊκός οδεύει ολοταχώς προς τα… βράχια, με την «καυτή πατάτα» να επιστρέφει στα χέρια του Γιάννη Αλαφούζου. Και η ΠΑΕ κινδυνεύει πλέον να… σκάσει στα χέρια του, με απρόβλεπτες διαστάσεις που φτάνουν μέχρι το… Ερασιτεχνικό. Όχι, διάολε, δεν γίνεται. ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να μπαίνει καν τέτοιο θέμα συζήτησης για τον Παναθηναϊκό. Για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ.

Κι όμως, μακριά απ’ τις κορώνες και τις πικρίες μίας κατάστασης που δεν τιμάει τον σύλλογο, η πραγματικότητα είναι αδίστακτη…

Ειδικά δε, αν επιβεβαιωθούν και οι φημολογίες που ολοένα και «φουντώνουν» (και δεν διαψεύδονται ούτε απ’ τους συνεργάτες του Γιάννη Αλαφούζου), πως έχει αποφασίσει να φύγει άμεσα, σταματώντας τη χρηματοδότηση της ΠΑΕ από τούδε και στο εξής…

Μίας ΠΑΕ που πρέπει έως τις 30 Σεπτεμβρίου να πληρώσει ένα ποσό περίπου 5 εκατ. ευρώ σε οφειλές και παλιούς διακανονισμούς, προκειμένου να μην αποβληθεί απ’ την UEFA –ελέω Financial Fair Play- για 1 έως 3 χρόνια.

Μίας ΠΑΕ που στο τέλος Οκτωβρίου πρέπει να δώσει άλλο 1,5 με 2 εκατ. ευρώ σε δόσεις συμβολαίων, σε ομάδες (Μπόκα Τζούνιορς, Κορίνθιανς) και σε άλλες υποχρεώσεις για να μην «διαλύσει» πριν καλά-καλά βγει το φθινόπωρο.

Μίας ομάδας που χρειάζεται συνολικά 17 εκατ. ευρώ για να βγει η σεζόν σε όλα τα επίπεδα (συμβόλαια, εφορία, προσωπικό, λειτουργικά έξοδα κλπ), την ώρα που τα μοναδικά (σοβαρά) έσοδα που της έχουν απομείνει (αφού έχει προπληρωθεί και διαθέσει ήδη τα χρήματα της κεντρικής χορηγίας της) είναι τα τηλεοπτικά της NOVA και ότι εισιτήρια «κόψει» στο γήπεδό της έως τον Μάιο…

Ας αναλογιστεί το μέγεθος και τη σημασία των στιγμών ο ίδιος ο Γιάννης Αλαφούζος. Κι ας αποφασίσει ο ίδιος, κι όχι οι συνεργάτες του που σχεδίαζαν… τρία πλάνα «εξόδου» του απ’ την ΠΑΕ την παραμονή του δεύτερου ραντεβού με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ΠΩΣ θέλει να τον γράψει η Παναθηναϊκή ιστορία;

Ως έναν άνθρωπο που κράτησε όρθια την ομάδα στην πιο κρίσιμη στιγμή της, πάλεψε για μία πενταετία με όλες του τις δυνάμεις κόντρα σε δεκάδες εχθρούς και άντεξε ως το φινάλε με αξιοπρέπεια;

Ή ως τον άνθρωπο που «βύθισε» τον σύλλογο στη διάλυση και έφυγε από την πίσω πόρτα με τη «στάμπα» του «μπροστινού»;

ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΜΑ

Ας ακούσει την καρδιά του και τη συνείδησή του. Αυτά που λένε τα μέσα του. Όχι οι συνεργάτες του… Πρόκοψε, άλλωστε, με τα όσα τον συμβούλευαν κατά καιρούς οι περισσότεροι υψηλόβαθμοι, «γαλονάτοι» συνεργάτες και συμβουλάτορές του. Που μέσα σε λίγους μήνες, κατάφεραν (διότι περί… κατορθώματος πρόκειται) να «σβήσουν» τις μάχες που δόθηκαν επί μία πενταετία, «συμμαχώντας» με τον «αιώνιο» αντίπαλο σε θεσμικά ζητήματα, αλλά κι επειδή έτσι το… πρόσταζε η πολιτική του κόμματος που έβαλε υπό τη «σκέπη» του, τους δύο «αιώνιους».

Με την (απογοητευτική) ανοχή κι ενδεχομένως την παρότρυνση του ίδιου του Γιάννη Αλαφούζου, σε αρκετές περιπτώσεις. Συνεργάτες που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν το πώς θα «φτιάξουν» το προφίλ τους και θα εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα και τις μικροπολιτικές τους. Κι όχι τα συμφέροντα του Παναθηναϊκού. Συνεργάτες που έδιωξαν με… ευχαρίστηση κόσμο τις τελευταίες ημέρες επειδή δεν άρεσαν στους νέους «φίλους».

Γιάννη Αλαφούζο, κάτσε λίγο και σκέψου… Σκέψου τι έκανες, πόσα λάθη έκανες, σκέψου τι κάνεις… Ζύγισέ το καλά. Αν θες, κλείσε τα μάτια σου και γύρνα το χρόνο πέντε χρόνια πίσω. Φέρε στο μυαλό σου τι ξεκίνησες να κάνεις, ποιος ήταν ο σκοπός σου, πόσο χρόνο, χρήμα και διάθεση ξόδεψες για να πολεμήσεις εγκληματικές οργανώσεις (τις πρώτες «ρίζες» της οποίας εσύ ξερίζωσες, αλλά κατάφερες –αλήθεια πως το κατάφερες- να το ξεχάσουν οι πάντες).

Πόσο πολύ προσπαθήσεις να βάλεις την πρώτη τριετία σε μία τάξη το οικονομικό φορτίο που παρέλαβες… Σκέψου πως ξεκίνησες και δες που πάει να σε βγάλει ο δρόμος. Και λίγο πριν τον γκρεμό, άνοιξε τα μάτια σου, στρίψε το τιμόνι…

Εσύ αποφασίζεις πως θα σε γράψει αυτή η αδίστακτη η ιστορία…