Το γκολ που έβγαλε όλη την ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ!

Ο Κώστας Γουλής γράφει για το τέρμα του Χίλιεμαρκ που εκτίναξε το… καπάκι της χύτρας κι έβγαλε από μέσα της το μεγαλύτερο "πράσινο" ξέσπασμα των τελευταίων ετών, το κανονικό γκολ του Περόνε, αλλά και τις… ελληνορωμαϊκές λαβές/πέναλτι του Ζίζιτς στον Μολέδο που άφησε ατιμώρητες ο Κουτσιαύτης και τον Παναθηναϊκό που ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ!

Που ‘στε; "Νεκροθάφτες" κι όλοι όσοι παρακαλάτε να "πεθάνει" ο Παναθηναϊκός, περιμένοντας να… σκυλέψετε το "πτώμα" του; Να είστε σίγουροι πως θα περιμένετε πολύ ακόμα. Θα περιμένετε… αιώνια! Γιατί αυτή η ομάδα ΔΕΝ πρόκειται να "πεθάνει", με κανέναν τρόπο, όσο κι αν είναι εδώ και καιρό στριμωγμένη στα… σχοινιά (ελέω και του "κανονιού" που βάρεσε ο απερχόμενος μεγαλομέτοχός της), πνιγμένη στα δεκάδες προβλήματά της και πολλές φορές βουτηγμένη στην εσωστρέφειά της…

Το γκολ του Οσκαρ Χίλιεμαρκ στο 93ο λεπτό, το γκολ που χάρισε την απίστευτη (έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς) νίκη επί της ΑΕΛ με 2-1, ήταν το μεγαλύτερο ΞΕΣΠΑΣΜΑ που έχει νιώσει εδώ και πάρα πολύ καιρό η ψυχή κάθε φίλου του Παναθηναϊκού. Ένα γκολ που έβγαλε όλη την ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ απ’ τις καρδιές παικτών, προπονητή, πάγκου κι εξέδρας. Ένα γκολ που σε ένταση και πανηγυρισμούς θύμισε άλλες… εποχές.

Σύμφωνοι, ο Παναθηναϊκός δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο με αυτή τη νίκη. Μα ελάτε για λίγο στη θέση όλων όσων ζουν, αυτά που ζουν εδώ και καιρό εντός κι εκτός της ομάδας. Σκεφτείτε λίγο το πώς εξελίχθηκε αυτό το ματς, με ευθύνη ΚΑΙ των παικτών του «τριφυλλιού» και των χαζών αποβολών του Σιλά και του Άλτμαν (ειδικά του Ισραηλινού η ενέργειά του ήταν πέρα για πέρα ανόητη και θα πρέπει να λάβει σκληρά μηνύματα απ’ το τεχνικό τιμ, για να μην «ξανακρεμάσει» έτσι την ομάδα του). Σκεφτείτε πόσο λίγο ήθελε για να έρθουν τα… πάνω-κάτω σ’ ένα ματς που ήλεγχε απόλυτα ο Παναθηναϊκός και πως έφτασε τελικά με γκολ… buzzer-beater σε μία νίκη βαθιάς… ανάσας για τη συνέχεια.

ΚΑΘΑΡΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΠΕΡΟΝΕ ΑΛΛΑ...

Να πούμε και για τα διαιτητικά; Ναι να πούμε, χωρίς υπεκφυγές. Το γκολ του Περόνε στο 89’ ήταν ΚΑΘΑΡΟ και κακώς ο α’ βοηθός Καραβασίλης (συνδέσμου Καβάλας) σήκωσε τη σημαία στην προσπάθεια του Αργεντινού. Εκεί, ναι, αδικήθηκε η ΑΕΛ. Εκεί όμως! Θέλετε όμως να πάμε και λίγο πιο πίσω;

Για να πούμε ΟΛΑ όσα έγιναν στο παιχνίδι; Στο 3’ και στο 18’ (ειδικά στη δεύτερη περίπτωση) ο Ζίζιτς τραβάει με κεφαλοκλειδώματα τον Μολέδο μέσα στην περιοχή. Τίποτα απ’ τον Κουτσιαύτη. Ο Ντέλετιτς γλίτωσε τρεις φορές την κίτρινη κάρτα στις μονομαχίες του με τον Χουλτ (με το αγκωνίδι να πέφτει… σύννεφο), μέχρι να κιτρινιστεί στο 87’, όταν τον κυνήγησε ο Χουλτ μετά τη νέα κλωτσιά που του έσκασε από πίσω (κι εδώ… χαζομάρα του Σουηδού που δεν είχε λόγο να χάσει την ηρεμία του).

Το πέναλτι που υποδείχθηκε στην… ελληνορωμαϊκή του Φατιόν στον Μολίνς στο 49’ είναι πέναλτι! Τι να κάνουμε τώρα; Ηταν πέναλτι και… πόντος στην πάλη για τον μεσοαμυντικό της ΑΕΛ, που έκανε καφακόλ. Κι επειδή έμειναν «ατιμώρητα» τα δύο προηγούμενα, είπε ο Ζίζιτς να το επαναλάβει στον Μολέδο στο 61ο λεπτό. Ξανά σιωπηλή η… σφυρίχτρα.

Θα μιλούσαμε για το ίδιο ματς, εάν ο Αρτινός ρέφερι έδειχνε αυτά που έπρεπε να έχει δείξει συνολικά στον αγώνα; Διότι το «…με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα… γυρίζω» έχει γίνει πλέον… εθνικό σπορ στην Ελλάδα.

Τι μένει από την πιο «δυνατή» (έως τώρα) βραδιά της χρονιάς στη Λεωφόρο; Το απίστευτο ξέσπασμα και οι πανηγυρισμοί για μία νίκη που άξιζε ο Παναθηναϊκός, ο οποίος θύμισε σε αρκετά σημεία του αγώνα την ομάδα του περσινού β’ μισού και θα μπορούσε να έχει απλοποιήσει νωρίτερα τα πράγματα. Αλλά όπως είπε και ο Ουζουνίδης στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα «… ο Θεός ήθελε να το κάνει έτσι για να το ευχαριστηθούμε περισσότερο».

Ο Ουζουνίδης που είναι εδώ, μαζί με το τιμ του και τους παίκτες του και θα συνεχίσουν να παλεύουν κάθε εβδομάδα. Κι όπου βγει… Κι όσο αντέξουν… Οσο αντέξουν; Γράψτε λάθος. ΘΑ ΑΝΤΕΞΟΥΝ! Ο Παναθηναϊκός θα αντέξει! Κόντρα σε όλους και σε όλα…