Απόσυρέ το και θα νικήσεις στον πόλεμο

Ο Νίκος Γιαννόπουλος στέλνει ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, καλώντας τον να αποσύρει το δημοψήφισμα της Κυριακής (5/7) προκειμένου να κερδίσει τον "πόλεμο".

Αγαπητέ Αλέξη,

Μεταξύ μας δεν ταιριάζουν οι τύποι, οπότε τα κ. Πρωθυπουργέ τα αφήνω κατά μέρος. Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά αλλά είσαι άνθρωπος της δικής μου γενιάς, άρα νιώθω ότι κατά κάποιο τρόπο σε ξέρω.

Γνωρίζω ότι το βλέμμα σου, παρά το γεγονός ότι τους τελευταίους πέντε μήνες ανακατεύτηκες, αναγκαστικά, με πολλή βρωμιά, παραμένει καθαρό. Μπορείς ακόμα να με κοιτάξεις στα μάτια. Ξέρω επίσης ότι όταν λες ότι δεν παντρεύτηκες την καρέκλα σου το εννοείς. Δεν είσαι τζάκι, δεν έγινες Πρωθυπουργός λόγω του επιθέτου σου ούτε επειδή σε βοήθησαν με τα χρήματά τους οι εξ αγχιστείας συγγενείς σου. Αυτά συνέβησαν με άλλους.

Προτίμησες να εξακολουθήσεις να μένεις στην Κυψέλη ακόμα και μετά την εκλογή σου. Δεν αγόρασες γραβάτα, ορκίστηκες με πολιτικό όρκο σε μία χώρα που ώρες-ώρες κάνει το Ιράν του Χομεϊνί να μοιάζει δυτική Ευρώπη. Ο τόπος επιλογής των διακοπών σου όλα αυτά τα χρόνια σταθερός. Οχι η Μύκονος ούτε κάποιο γιοτ πολυτελείας. Στη Μουτσούνα της Νάξου πηγαίνεις, εσύ, η Μπέτυ και τα παιδιά σου, χωρίς ανθρώπους ασφαλείας και λοιπούς κολαούζους. Ενίοτε πίνεις και τον καφέ σου στην Απείρανθο, στο χωριό του Μανώλη Γλέζου.

Κοντολογίς, είσαι ένας από μας. Ενας καθημερινός άνθρωπος, ένας νέος άνθρωπος, ένα παιδί της διπλανής πόρτας. Η εκλογή σου στην προεδρία του Συνασπισμού πριν μερικά χρόνια με γέμισε χαρά. Η εκλογή σου τον προηγούμενο Ιανουάριο επίσης. Είπα “επιτέλους, όχι μόνο αριστερός Πρωθυπουργός μα και της γενιάς μας άνθρωπος, τι ωραίο δώρο”.

Σε νοιάζομαι κατά κάποιον τρόπο σαν να σε ξέρω χρόνια, σαν να έχουμε μοιραστεί κάτι πολύτιμο. Γι' αυτό δεν μπορώ παρά να σου εξομολογηθώ κάτι που με βασανίζει από τη Δευτέρα το απόγευμα και για το οποίο είμαι πλέον σίγουρος. Αλέξη, με την απόφασή σου για δημοψήφισμα έστησες παγίδα στον εαυτό σου και έδωσες την κατάλληλη ευκαιρία στους “εταίρους” (τρομάρα τους) να σε χτυπήσουν εκεί που πονάς περισσότερο, στην τσέπη. Οχι τη δική σου, των τραπεζών, άρα και των πολιτών.

Αντιλαμβάνομαι τη λογική σου. Ηθελες να προκαλέσεις ένα σοκ, να συσπειρώσεις κόσμο, να δώσεις μηνύματα ότι παραμένεις σταθερός και αμετακίνητος στις κόκκινες γραμμές σου και να βάλεις ένα τεστ στις αγορές. Ως προς το τελευταίο, το ρίσκο σου δεν βγήκε, οι αγορές παραμένουν σχεδόν ανεπηρέαστες, την ίδια ώρα που σου έκλεισαν τις τράπεζες. Γράφω “σου έκλεισαν” γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν ήταν δική σου απόφαση, απλώς αναγκάστηκες να την υπογράψεις. Σε εκβίασαν με τον πιο ωμό τρόπο, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Που είναι η παγίδα; Σε κάθε αποτέλεσμα το βράδυ της Κυριακής, θα σε πάνε εκεί που θέλουν το πρωί της Δευτέρας. Σε περίπτωση ΝΑΙ έχεις πει μόνος του ότι θα υπογράψεις το κείμενο που θα σου δώσουν και ότι εν συνεχεία θα παραιτηθείς γιατί δεν είσαι Πρωθυπουργός παντός καιρού. Και μαγκιά σου. Αλλοι έστησαν Ζάππεια και μετά έγιναν μνημονιακότεροι των μνημονιακών.

Στο ΟΧΙ θα έχεις μεν μία νέα λαϊκή εντολή στα χέρια σου αλλά οι τράπεζες θα είναι ακόμα κλειστές. Ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Θα σε χορέψουν στο ταψί, θα σε απειλήσουν με διακοπή της ρευστότητας και με χρεοκοπία για να υπογράψεις και την τελευταία υποσημείωση. Αρα τι κάνεις; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα;

Οχι. Κατά τη γνώμη μου, έχεις ένα ακόμα χαρτί να παίξεις. Παίρνεις πίσω το δημοψήφισμα σήμερα το πρωί και επικοινωνείς με τον Ολάντ που έχει πει ότι θέλει λύσει τώρα. Του λες “πρόεδρε, το πήρα πίσω, ας μη χάνουμε άλλο χρόνο, πάμε στις Βρυξέλλες να συμφωνήσουμε”. Ετσι θα έχεις ακόμα λίγες ημέρες να διαπραγματευτείς και να θέσεις κάποια από αυτά που έχεις στο μυαλό σου. Θα τους αφαιρέσεις το επιχείρημα “πρώτα το δημοψήφισμα και μετά κουβέντα” γιατί μ' αυτό κερδίζουν χρόνο και σε γονατίζουν κάθε 24ωρο και περισσότερο. Θα τους πεις “τώρα!”

Να θυμάσαι κάτι. Στον πόλεμο (γιατί ΠΟΛΕΜΟ έχουμε) δεν κερδίζει πάντα αυτούς που πολεμάει με λύσσα και αυτοθυσία. Κερδίζει πολλές φορές και αυτός που ξέρει να διαχειρίζεται την ήττα σε μία μάχη. Ε, λοιπόν σ' αυτή τη μάχη θα χάσεις, αλλά θα κερδίσεις χρόνο για να οργανώσεις καλύτερα τις άμυνές σου για τον επόμενο γύρο. Και να είσαι σίγουρος ότι αυτός θα έρθει πολύ γρήγορα. Γιατί Αλέξη δεν σε γουστάρουν και είναι φανερό.

Τόλμησέ το λοιπόν. Τσαλάκωσε λίγο το προφίλ σου για να μην μπεις κάτι από την μπότα τους την επόμενη εβδομάδα. Πάρε ο,τι μπορείς τώρα, άνοιξε τις διαολεμένες τράπεζες, περιόρισε τον πανικό και στη συνέχεια, από Σεπτέμβριο, ξανά στον αγώνα. Γιατί είναι αγώνας διαρκείας, μαραθώνιος, όχι σπριντ. Μην προσπαθείς να τα πάρεις όλα τώρα, δεν σε ευνοούν οι συσχετισμοί, τα πυρά θα σε τσακίσουν. Κέρδισε χρόνο για σένα, για τον κόσμο που σε πίστεψε και για τη χώρα. Να πάρουμε όλοι μαζί μια ανάσα. Το δικαιούμαστε.

Αλέξη, μην σπαταλήσεις έτσι άδοξα το πολιτικό σου κεφάλαιο που για μένα είναι πολύτιμο για τους ανθρώπους που μοχθούν σ' αυτόν τον τόπο. Μη το σπαταλήσεις γιατί ήδη έχεις κάνει πράγματα σημαντικά. Τις 100 δόσεις, τη βοήθεια για την ανθρωπιστική κρίση (αν και σημαντικά μειωμένη), το νόμο για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών, το νέο αθλητικό νόμο για τον οποίο ο Υπουργός σου μάτωσε μαχόμενος μ' ένα σάπιο κατεστημένο. Μην τα πετάξεις όλα αυτά στα σκουπίδια, είναι μία προίκα για το μέλλον. Μην τα διαγράψεις για μία εμμονή. Αυτό είναι πλέον το δημοψήφισμα. Εμμονή, ίσως εγωισμός αλλά όχι η λύση που θέλεις. Ακόμα και το ερώτημα μπαγιάτικο φαντάζει.

Δεν σε γουστάρουν, στο είπα και πιο πάνω. Και εσύ δεν τους γουστάρεις. Γι' αυτό μην τους κάνεις τη χάρη να σε δουν λιωμένο στα πάτωμα, να υπογράφεις κάτι που σίγουρα δεν θέλεις να υπογράψεις. Μην προσθέσεις στην ιστορία της Αριστεράς ακόμη ένα... ηρωικό λάθος. "Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουργήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων". Το είχε πει ο Νίκος Μπελογιάννης και το είχες ποστάρει στις 30 Μαρτίου. Σε παρακαλώ, έχε το πάντα κατά νου.

Σ' ευχαριστώ...

ΥΓ. Αλέξη, μην χρησιμοποιείς, στο λέω φιλικά, τον όρο δημοκρατία όταν μιλάς για τους εταίρους και την Ενωση. Δεν σε καταλαβαίνουν, δεν ξέρουν τι σημαίνει, στο διευθυντήριο αυτό αλλιώς παίζεται το παιχνίδι. Μιλάει ο νόμος του ισχυρού και τα λεφτά. Θέλει πονηριά το πράγμα και χειρουργικές κινήσεις.

Κοινωνία ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Πήγε να βοηθήσει την γυναίκα του σε τροχαίο, παρασύρθηκε από όχημα και σκοτώθηκε

Απίστευτο δυστύχημα έγινε στο 10ο χιλιόμετρο της παλιάς Εθνικής Οδού Ιωαννίνων Ηγουμενίτσας, μεταξύ της Βιομηχανικής Περιοχής και της Κληματιάς. Πεζός που είχε σπεύσει να βοηθήσει τη γυναίκα του παρασύρθηκε από ΙΧ φορτηγάκι και σκοτώθηκε

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα