Πυροβολήστε όλοι τον Πασκουάλ! Είναι πολύ βολικό...

Αν ο Παναθηναϊκός πάρει τον εφετινό τίτλο, οι πάντες θα μιλήσουν για το dna του συλλόγου και τη μαγκιά των παικτών να γυρίσουν την εις βάρος τους κατάσταση. Αν το χάσει, το εξιλαστήριο θύμα έχει ήδη βρεθεί. Θα τα φορτώσουν όλα στον Πασκουάλ και θα πάνε διακοπές. Αυτό όμως δεν συνιστά τίμια στάση. Γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος.

Δεν θέλουμε να χαλάσουμε τη λειτουργία των λαϊκών δικαστηρίων που έχουν στηθεί τις τελευταίες ημέρες για να δικάσουν τον Τσάβι Πασκουάλ (ακόμη και όταν ο Παναθηναϊκός νικά), έχουμε όμως την ανάγκη να αποδώσουμε δικαιοσύνη κατά πως εμείς την αντιλαμβανόμαστε χωρίς να αναζητούμε εύκολα θύματα και άλλοθι.

Οπως θα θυμάστε, ο Παναθηναϊκός πριν από περίπου μήνα ήταν μία ομάδα-περίγελος. Οχι για τις επιδόσεις της στο παρκέ, έστω και αν το 3-0 από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Φενέρμπαχτσε δύσκολα μπορούσε να χωνευτεί, αλλά για τον τρόπο που η ηγεσία της επέλεξε για το δρόμο της επιστροφής από την Κωνσταντινούπολη. Οι πράσινοι έφτασαν μία ανάσα από την οριστική διάλυση όταν οι τέσσερις (Τζέιμς, Σίνγκλετον, Φώτσης και Γκάμπριελ) αρνήθηκαν να επιβιβαστούν στο πούλμαν της ντροπής και ο Τσάβι Πασκουάλ βρέθηκε έναν πόντο από το αμήν και την παραίτηση.

Γνωστά και καταγεγραμμένα όλα αυτά από το σύνολο του ευρωπαϊκού τύπου από τα πρωτοσέλιδα του οποίου ο Παναθηναϊκός παρέλασε για τους λάθους λόγους. Απαντες εκείνες τις ημέρες στοιχηματίζαμε ότι οι πράσινοι, εφόσον προκριθούν στους τελικούς, θα ταπεινώνονταν από τον Ολυμπιακό και ότι θα έχαναν με συνοπτικές διαδικασίες μ' ένα ακόμη...τραυματικό 3-0.

Αντ'αυτού, βλέπουμε έναν Παναθηναϊκό να παλεύει και να καταθέτει στο παρκέ τον αθλητικό εγωισμό του που πηγάζει και από το DNA του συλλόγου. Σύμφωνοι, όχι με την ποιότητα του μπάσκετ που ταιριάζει στην ιστορία του αλλά πάντως με μία ασυμβίβαστη διάθεση να τα δώσει όλα προτού πέσει, αν πέσει εδώ που έφτασαν τα πράγματα. Σε όλο αυτό, σ' αυτήν την πορεία από την άβυσσο της χλεύης, στον ενάρετο δρόμο της μάχης, ο Πασκουάλ δεν μπορεί να μην έχει καμία συνδρομή.

ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ

Προφανώς, ο Καταλανός κόουτς έχει συγκεκριμένες ευθύνες για τον τρόπο που ο Παναθηναϊκός έχασε ουσιαστικά δύο δικά του παιχνίδια στο ΣΕΦ, ειδικά αυτό της Κυριακής. Αλλά για να φτάσει στο επίπεδο μία ομάδα-σκορποχώρι πριν 30 ημέρες να στριμώχνει τον Ολυμπιακό στα σχοινιά, διάολε κάτι έχει αλλάξει.

Ο Πασκουάλ να κάνει ομάδα με μπασκετικές αρχές αυτό το ασκέρι μάλλον δεν μπορεί. Στο κάτω-κάτω το ρόστερ δεν ανταποκρίνεται στη δική του μπασκετική φιλοσοφία με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο Καταλανός όμως φαίνεται ότι κάτι είπε στην... καρδιά των παικτών του, εντόπισε τον τρόπο να τους τσιγκλήσει και να τους βγάλει έναν πιο επιθετικό, με την καλή έννοια, εαυτό.

Κάπως έτσι οι Κυπελλούχοι έχουν φτάσει στο σημείο να χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο που δεν έχουν ήδη αρπάξει το πλεονέκτημα της έδρας από τον κουρασμένο και δίχως πολλά αποθέματα ενέργειας αντίπαλό τους. Συνιστά και αυτό μία πρόοδο. Θυμηθείτε ας πούμε πως έχασε ο Παναθηναϊκός στο παιχνίδι της κανονικής περιόδου στο ΣΕΦ. Με κάτω τα χέρια αν δεν σας βοηθά η μνήμη.

ΜΑΧΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΟΡΥΜΑΓΔΟ

Θαύματα στο μπάσκετ δεν γίνονται, ειδικά σε ομάδες που δεν υπάρχει η στοιχειώδης σύμπνοια μεταξύ της διοίκησης και των παικτών. Στον Παναθηναϊκό όχι μόνο δεν υπάρχει σύμπνοια αλλά στο αμέσως προηγούμενο διαστημα οι πάντες είχαν απασφαλίσει. Ο ιδιοκτήτης απειλούσε θεούς και δαίμονες, οι παίκτες μονομαχούσαν με οπαδούς στα social media και ο υγειώς σκεπτόμενος κόσμος παρακολουθούσε αποσβολωμένος μία κακόγουστη επιθεώρηση.

Μέσα σ' αυτόν τον ορυμαγδό, ο κόουτς κλήθηκε να ετοιμάζει μία ομάδα η οποία αν μην τι άλλο είχε ως στόχο να διατηρήσει την αγωνιστική της αξιοπρέπεια. Μέχρι στιγμής αυτός ο στόχος επιτυγχάνεται, γεγονός που σαφώς πιστώνεται στον Πασκουάλ και στο επιτελείο του που δεν παράτησαν τη μάχη ούτε σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Το που θα καταλήξουν οι τελικοί, ουδείς το γνωρίζει αυτήν την ώρα. Ο Παναθηναϊκός πάντως έχει τις δικές του πιθανότητες πλέον να επιστρέψει στην κορυφή. Ουδείς μετά τα τρία πρώτα παιχνίδια μπορεί να του απαγορεύσει να ονειρεύεται, οι λεπτομέρειες που χρειάζεται να διορθωθούν για να έρθει το μεγάλο διπλό δεν αποκλείεται να δουλευτούν και να προκύψουν.

Ακόμα πάντως και αν οι πράσινοι υποκύψουν σ' έναν αντίπαλο κουρασμένο μεν αλλά σαφώς πιο ποιοτικό και πιο...κωλοπετσομένο από αυτούς, δεν θα έχει έρθει το τέλος του κόσμου. Αλλωστε το εξιλαστήριο θύμα έχει βρεθεί και ακούει στο όνομα Τσάβι Πασκουάλ. Λες και όλοι οι υπόλοιποι έχουν πράξει το καθήκον τους στο ακέραιο σ' αυτήν την ομάδα και τους φταίει μόνο ο Καταλανός για τις αγωνιστικές-και όχι μόνο-αμαρτίες. Μεγάλη υποκρισία αν μην τι άλλο.

ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ

Κάτι τελευταίο για τη διαφορά που χάθηκε την Κυριακή. Πρώτα απ' όλα καμία ομάδα δεν παίζει μόνη της στο παρκέ, υπάρχει και αντίπαλος. Στην εν λόγω συγκυρία, ο αντίπαλος έχει παίξει τέσσερις τελικούς Ευρωλίγκας τα τελευταία έξι χρόνια και έχει ρίξει στο καναβάτσο ομάδες πολύ ποιοτικότερες του εφετινού Παναθηναϊκού. Το μπάσκετ επίσης είναι ένα άθλημα που την ανατροπή την έχει στο αίμα του. Εχουν ανατραπεί αποτελέσματα κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Θυμηθείτε μόνο τι χουνέρι σκάρωσε η Εθνική μας ομάδα στη Σλοβενία στον προημιτελικό του Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία και θα...κατανοήσετε.

Οι δέκα πόντοι διαφοράς στο 34' δεν προσφέρουν στο σύγχρονο μπάσκετ καμία απολύτως δικλείδα ασφαλείας. Και αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για μία ομάδα που παίζει μαζί μόλις μερικούς μήνες με παίκτες των οποίων τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά δεν ταιριάζουν με τη φιλοσοφία του κόουτς. Αλλά είπαμε, είναι βολικό να φταίει για όλα ο Πασκουάλ...