Η δικαίωση Λεμπρόν και το "παραμυθάκι" των Γουόριορς

Ο Σωτήρης Γεωργίου υποκλίνεται στον Λεμπρόν Τζέιμς και γράφει για τον Στέφεν Κάρι.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και από τους αγαπημένους μου παίκτες, μάλλον επειδή κάτι δεν μου ψιλοαρέσει το στιλάκι του γενικά. Παρόλα αυτά εκτιμώ ότι ο Λεμπρόν Τζέιμς, περί ου ο λόγος, είναι ο κορυφαίος παίκτης του ΝΒΑ εδώ και χρόνια καθώς μιλάμε για έναν υπεραθλητή.

Τα όσα είδαμε φέτος στις σειρές των πλέι οφ του ΝΒΑ είναι πραγματικά πολύ σπουδαία. Η αποθέωση του μπάσκετ. Μεγάλες στιγμές που το μπάσκετ μπορεί σε τόσο μεγάλο επίπεδο και συχνότητα να προσφέρει. Και ειδικά στα φετινά πλέι οφ με τις απίστευτες σειρές στην Δύση με μπασκετάρα αλλά και στους μεγάλους τελικούς με την μάχη δύο διαφορετικών σχολών.

Το ότι για πρώτη φορά στην ιστορία γύρισε σειρά από 1-3 είναι ιστορικό κατόρθωμα των Καβαλίερς και μάλιστα ότι γύρισαν απέναντι στην ομάδα με το καλύτερο, από φέτος, ρεκόρ όλων των εποχών για κανονική περίοδο. Ακόμα και στο 3-1 είχα πει και στον Sport24radio 103,3 ότι αν και με έχουν εντυπωσιάσει οι πρώην πια πρωταθλητές, εν τούτοις δεν αποκλείω τίποτα και ιδιαίτερα όταν έγινε γνωστό ότι δεν θα έχουν σε ένα παιχνίδι λόγω τιμωρίας τον Γκριν και στην συνέχεια τον σέντερ Μπόγκατ.

ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ

Το Κλίβελαντ με την άμυνα, την ενέργεια και τα σώματα που είναι πολύ πιο αθλητικά από αυτά των πρωταθλητών, έκανε το απίστευτο πραγματικότητα δίκαια και καθαρά. Μείωσε εκτός σε 2-3 καθώς, η απώλεια του Γκριν για το Γκόλντεν Στέιτ  είναι τεράστια και στη συνέχεια με ψυχολογία και την έδρα και βρίσκοντας αντίπαλο χωρίς σέντερ, με την απουσία του Μπόγκατ, έγινε το απίστευτο.

Οι Γκόλντεν Στέιτ είναι μια ομάδα που παίζει ένα πολύ... χαρούμενο και ελκυστικό για τον θεατή μπάσκετ αλλά δεν τρομάζει. Δεν πιστεύω ότι το μπάσκετ αυτό, δηλαδή να σουτάρεις σαν τρελός από το σπίτι σου, είναι το αγαπημένο μου και ότι φέρνει πάντα τίτλους. Βέβαια το Γκόλντεν Στέιτ σε πολλά παιχνίδια έπαιξε και άμυνα και γενικά έδειξε ότι δεν είναι μόνο η ομάδα των Κάρι-Τόμπσον και του σουτ και του τριπόντου. Αλλά και πάλι αν και εντυπωσίασε όταν στην κανονική περίοδο διέλυσε σε όλα τα ντέρμπι τους αντιπάλους του, δεν έπειθε.

Γελούσα και γελάω όταν ακούω ότι είναι η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Αν έπαιζε στην δεκαετία του '90 όχι απλά θα έτρωγε 20π χαλαρά από τους τότε Μπουλς, αλλά για πλάκα θα είχε 20 ήττες από τις τότε ομαδάρες. Το επίπεδο του ΝΒΑ έχει πέσει. Δεν έχει σχέση με παλιά και οι ομάδες που έχουμε τώρα δεν έχουν καμία σχέση με τις τότε υπερομάδες και ας δείχνουν πιο αθλητικές ή πιο χοτ.

ΤΑ SOCIAL MEDIA ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΜΥΘΟΥΣ

Στην ουσία η κατακόρυφη αύξηση των social media είναι αυτή που δημιουργεί πλέον μύθους με την αναπαραγωγή από απλές φάσεις μέχρι σχόλια και τον σχετικό ντόρο. Συνεπώς επιμένω ότι οι Γουόριορς είναι μια χαρούμενη να βλέπεις ομάδα, που ξέρει να παίζει και εξαιρετική άμυνα και ας μην φαίνεται, αλλά όχι, δεν είναι υπερομάδα. Εχει κενά, ενώ το κλειδί είναι ο Γκριν.

Η άμυνα των Καβαλίερς με την ενέργεια και την ατομική υπεροχή σε σωματοδομή γύρισε την σειρά με αυτό τον επικό τρόπο, καθώς τους κράτησε κάτω από τους 100π σε 3 συνεχόμενα παιχνίδια και τα δύο στο σπίτι των πρώην πια πρωταθλητών. Κλειδί και ο περιορισμός των τριπόντων και η κούραση και εκνευρισμός του Κάρι που ξαφνικά στην σειρά έδειξε κοινός θνητός, ενώ το Κλίβελαντ περιόρισε επιθετικά τις προσπάθειες του Λοβ που δεν ταιριάζει στην ομάδα και έδωσε πολλές ατομικές φάσεις στον Ίρβινγκ που έχει υπεροπλία με την μέτρια ατομική άμυνα του Κάρι.

Ε ΟΧΙ ΚΑΙ... ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ!

Και εδώ έχουμε το άλλο ερώτημα. Εξωγήινος ο Κάρι σε τι; Ενας καλός χειριστής της μπάλας και τρομερός σουτέρ πράγματι. Αλλά δεν σου γεμίζει το μάτι, δεν είναι Μάτζικ. Δεν κάνει πολλά πράγματα. Θα βάλει 25-30π με σχετικά καλά ποσοστά, αλλά κάνει μόνο αυτό. Και από την άλλη πλευρά  ο Λεμπρόν, ένας τύπος που κάνει τα πάντα. Παίζει άμυνα, ποστάρει, σουτάρει, πασάρει σαν πόιντ παρά το ύψος του, διαβάζει μις ματς, παίρνει ριμπάουντ, είναι ηγέτης, σουτάρει τρίποντα, έχει το τριπλ νταμπλ ψωμοτύρι. Τι σχέση έχει αυτός ο διαστημικός σε σώμα υπερπαίκτης με τον Κάρι;

Ο Λεμπρόν έχει ακουσει πολλά, μέχρι ότι είναι λούζερ. Οχι, είναι ο κορυφαίος παίκτης από το 2000 και μετά και είναι στην ελίτ κοντά στον Τζόρνταν και τους άλλους πραγματικούς αστέρες και όχι κατασκευάσματα ψηφοφοριών των social media.

Το βέβαιο είναι ότι απ' όλα αυτά κερδισμένο ήταν το μπάσκετ και όλοι εμείς! Άντε Και του χρόνου!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Δάρδαλης: Ό,τι πλησιέστερο στην (αθλητική) τελειότητα

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα