Η επόμενη ημέρα στην Εθνική

Ο Σωτήρης Γεωργίου καταπιάνεται με το μέλλον της Εθνικής μπάσκετ, την ανάγκη ν' αναλάβει μόνιμος προπονητής και την προσαρμογή στα νέα δεδομένα γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Για ακόμα μία φορά η Εθνική μπάσκετ, η αγαπημένη όλων, απογοήτευσε και έδειξε μικρότερη των προσδοκιών.

Η αλήθεια είναι ότι εδώ και χρόνια ψάχνουμε με το φανάρι τα μεγάλα αποτελέσματα, τους τίτλους και τα μεγάλα ραντεβού όπως η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και η αλήθεια είναι ότι αυτή η Ελλάδα, μέσω Τύπου και παραγόντων, φόρτωνε τον κόσμο με προσδοκίες που δεν ταυτιζόταν με την πραγματική εικόνα της.

Γκασόλ και Νοβίτσκι δεν είχαμε ποτέ

Επιμένω εδώ και χρόνια πως η Ελλάδα δεν έχει ταλέντο σε σχέση με βασικές αντιπάλους της. Για την ακρίβεια δεν έχουμε παίκτες-σταρ, παίκτες παγκόσμιας κλάσης. Ακόμα και ο Διαμαντίδης ή ο Σπανούλης είναι μεγάλοι παίκτες, αλλά δεν είναι φερ' ειπείν Πάου Γκασόλ ή Νοβίτσκι. Η Ελλάδα πάντα είχε ταλέντα, αλλά ποτέ παίκτες με τα σωματικά προσόντα άλλων ομάδων. Ομάδων με 5-6 διεθνείς με σοβαρή παρουσία στο ΝΒΑ, το οποίο εμείς το κοιτούσαμε μόνο από την TV και όποιος πήγαινε δεν ακουμπούσε.

Εμείς ψάχναμε προπονητή και ηρεμία μετά από κάθε... καρπαζιά, αλλά δεν την εξασφαλίζαμε αρχίζοντας συνέχεια από το μηδέν.

Κανείς παρόλα αυτά δεν έχει δει την πικρή αλήθεια. Ότι είμαστε παραδοσιακά μια Εθνική ομάδα που παίζει έξυπνα, είναι εξαιρετική στην άμυνα και απίστευτη στην τακτική. Ταυτόχρονα όμως με λιγότερο ταλέντο. Γεμάτη "χρυσούς" ρολίστες, αλλά χωρίς παίκτες να βάζουν την μπάλα στο καλάθι, με εξαίρεση τους Διαμαντίδη και -βασικά στον τομέα αυτό- Σπανούλη.

ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΣΟΥΤΑΡΟΥΝ

Στο μπάσκετ χρειάζεται το σκορ. Η μπάλα μετράει να μπαίνει στο καλάθι. Εμείς δεν έχουμε παίκτες μοναδικούς όπως ο Πάου και ο Νοβίτσκι, και πλέον δεν έχουμε ούτε ηγέτη με τις αποχωρήσεις των παλαιότερων, αφού διάδοχος δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Το χειρότερο είναι ότι δεν έχουμε έστω ένα-δυο παιδιά που να σουτάρουν. Οι περισσότεροι περιφερειακοί, όπως π.χ στο Τορίνο ο Καλάθης και ο Μάντζαρης στο Τορίνο, τρέμουν να εκτελέσουν από τα 4 μέτρα και ψάχνουν να διώξουν από πάνω τους την μπάλα!

ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ

Αναλύσαμε το πώς και το γιατί, διότι οι προπονητές στις μικρές ηλικίες βάζουν τα Ελληνόπουλα στη λογική να σκέφτονται αποκλειστικά και μόνο το πλάνο, να παίζουν άμυνα και να μην παίρνουν πρωτοβουλίες εκτός συστήματος. Γι' αυτό και όλοι μα όλοι οι παίκτες μας είναι προβλέψιμοι στο σετ παιχνίδι. Και ασφαλώς σχεδόν κανείς πηγαίνει να κάνει 1.000 σουτ την ημέρα σε ατομική προπόνηση.

Αναπόφευκτα στα χιαστί παλεύουμε και χάνουμε. Και τα βάζουμε με την τύχη, την ατυχία, οτιδήποτε άλλο εκτός από την πικρή αλήθεια πως με 1-2 σουτάκια από μακριά θα είχαμε νικήσει σχεδόν όλους.

Δεν θα καταλήξουμε στο άλλο άκρο της, στο άκρο της ισοπέδωσης. Τα παιδιά προσπάθησαν, πάλεψαν σε όλες τις διοργανώσεις και αυτό το πιστώνονται. Μην κρυβόμαστε όμως. Είμαστε μια καλή ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης, αλλά υστερούμε σε ταλέντο και σ' ένα καλαθάκι παραπάνω. Υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να πάρεις 1-2 μεγάλα ματς, θα χάσεις όμως 6-7.

ΜΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΣΤΙΛ

Η ομάδα στην Ιταλία απέτυχε, μολονότι πάλεψε και πλέον όλους τους ενδιαφέρει η επόμενη ημέρα.

Ποια θα είναι αυτή; Ξεκάθαρα πια οφείλουμε να δούμε ότι η Εθνική αλλάζει στιλ. Οι μεγάλοι ηγέτες τελείωσαν, όπως τουλάχιστον τούς ξέραμε. Πλέον μπορεί να έχουμε ένα νέο μεγάλο ηγέτη στα επόμενα χρόνια, τον Γιάννη Αντετοκούμπο, αλλά με εντελώς διαφορετικό στιλ μπάσκετ και φιλοσοφία.

Η Ελλάδα πλέον γίνεται... αμερικανοθρεμμένη με επιρροές από το ΝΒΑ. Και αν δεν βρούμε σουτέρ, θα πάμε ουσιαστικά σ' ένα αμερικανικό μοντέλο τύπου Γαλλίας, με αθλητικούς παίκτες. Χωρίς βέβαια τούτο να λύνει το πρόβλημα του σκορ. Στο πόιντ άλλωστε δεν υπάρχει το μεγάλο πλέι μέικερ.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Τουλάχιστον η ομάδα έχει μέλλον. Πρώτα απ' όλα θέλει προπονητή και πιστεύω ότι μετά απ' όλα όσα είδαμε η θέση ανήκει δικαιωματικά στον Παναγιώτη Γιαννάκη. Η θέση του Εθνικού προπονητή ταιριάζει σε κόουτς που πρέπει να ασχολείται σε μόνιμη βάση με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και να εμπνέει τους παίκτες. Ακόμα και ο Κώστας Μίσσας, που είναι υπεύθυνος για όλες τις ομάδες μας και με μεγάλη επιτυχία σε αυτόν τον τομέα, είναι άριστος για τη θέση αυτή.

Κατόπιν η ομάδα θα χρειαστεί πίστωση χρόνου για 2-3 χρόνια. Θα είμαστε σε καλό επίπεδο και θα παλεύουμε με λίγη τύχη για μια καλή πορεία, αλλά θέλουμε 2-3 χρόνια για να γίνουν μεγάλοι παίκτες τα ταλέντα μας.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΛΙΚΟ

Η νέα Εθνική θα πρέπει να έχει βάση τα νέα παιδιά. Ο Πρίντεζης θα είναι η παλιά καραβάνα και κοντά του Σλούκας και Καλάθης, οι μοναδικοί έτοιμοι πόιντ γκαρντς. Ο δεύτερος οφείλει -επιτέλους- να βάλει το σουτ στο ρεπερτόριό του, αν δεν θέλει να δει το κασέ του να πέφτει στα επόμενα χρόνια ή θέλει να παίξει πράγματι μεγάλο μπάσκετ.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο θα είναι ο μπροστάρης. Αλλά μόλις "ψηθεί" 1-2 χρόνια ακόμα στο ΝΒΑ και φτιάξει το σουτ του γιατί στην Ευρώπη στο σετ μπάσκετ χάνεται. Σε 2-3 χρόνια θα γίνει -πιστεύω- ένας μικρός Νοβίτσκι.

Να οι βάσεις. Από πίσω δε έρχονται και νέα παιδιά. Στο "5" ο Παπαγιάννης με τη δουλειά στο ΝΒΑ θα είναι ο στυλοβάτης μαζί με τον Κουφό. Ο Παπαπέτρου είναι πια ώριμος, αν και έχει ακόμα πολλά να βελτιώσει αγωνιστικά. Ο Χαραλαμπόπουλος είναι από τα μεγαλύτερα πρότζεκτ του ελληνικού μπάσκετ, αλλά θα πρέπει επιτέλους να παίξει το μπάσκετ που πρέπει. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να αποκτήσει μπασκετικό τσαμπουκά και θράσος, καθώς προς το παρόν τρέμει ακόμη και να σουτάρει.

Και έχουμε και τον δεινό σκόρερ Ντόρσεϊ στην περιφέρεια, δίπλα σε παιδιά από τα κολέγια όπως ο Μήτογλου, ο Όγκαστ.

Ο Θανάσης Αντετοκούμπο μόλις βελτιώσει λίγο το επιθετικό κομμάτι θα είναι και αυτός χρήσιμος.

Γενικά υπάρχει μια γενιά με προσόντα γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούμπο που θα φέρει, θεωρώ, αποτελέσματα. Αρκεί να δουλέψει ο καθένας σωστά, να βρούμε ένα προπονητή, να ηρεμήσουμε και να παίξουμε το μπάσκετ που μας ταιριάζει πλέον βάση σύνθεσης.

Η ομάδα έχει μέλλον και καλό, αλλά ας προσγειωθούμε. Είμαστε όλες οι ομάδες πια με την απόσυρση των Ισπανών σταρ, στο ίδιο σχεδόν επίπεδο και πλέον χρειάζεται και λίγο τύχη και συγκυρία...

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα