Η μαγκιά της Εβίνας Μάλτση

Ο Σωτήρης Γεωργίου αποθεώνει την Εβίνα Μάλτση γιατί έχει σκοπό να... πεθάνει στο παρκέ με το εθνόσημο στο στήθος και θυμάται ανάλογες περιπτώσεις ακριβοπληρωμένων σταρ, που τα... παράτησαν εύκολα με σκοπό να αφοσιωθούν στον σύλλογο του.

Αλήθεια πόσο περήφανους μας κάνει η Εβίνα Μάλτση, η κορυφαία Ελληνίδα μπασκετμπολίστρια, που δεν δίστασε να πει ότι αν τύχαινε να πεθάνει, θα ήθελε να αφήσει την τελευταία της πνοή με το εθνόσημο στο στήθος (σ.σ χτύπα ξύλο κορίτσι μου)! Πόσο γυναικεία μαγκιά αποπνέει η παρουσία της στα 39 της στο Ευρωμπάσκετ της Πράγας; Πόσο γουστάρεις να βλέπεις την Εθνική των γυναικών στην μάχη της για κάτι καλό, για έναν ακόμα λόγο. Γιατί βλέπεις μια κοπέλα που έχει περάσει και από το γυναικείο ΝΒΑ να τα δίνει όλα για την φανέλα με το εθνόσημο στα 39 της! Και όχι δεν είναι ζάμπλουτη, όχι δεν έχει λύσει το οικονομικό της πρόβλημα για 10 γενιές όπως πολλοί άλλοι ακριβοπληρωμένοι άσοι μας, που ενοχλούνται μόλις τους θίξεις λίγο τον εγωισμό. Αυτός είναι και ο λόγος που στέκομαι στην Μάλτση.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΑΡ ΜΑΣ;

Γιατί ψάχνω και δεν βρίσκω πολλούς ακριβοπληρωμένους σταρ μας που έχουν βγάλει λεφτά για 10 γενιές και έχουν λύσει όλα τα προβλήματα για πολλές ζωές. Αλλά αν και "σώθηκαν" από το μπάσκετ και αναδείχθηκαν σε πολλές περιπτώσεις από τις Εθνικές ομάδες, εν τούτοις θεωρούσαν την φανέλα με το εθνόσημο ή αγγαρεία ή επιλογή ανάγκης. Βλέπουμε παικταράδες όπως οι Αργεντίνοι (Τζινόμπιλι, Νοτσιόνι, Σκόλα και άλλοι) να πεθαίνουν στο γήπεδο για την φανέλα με το εθνόσημο της πατρίδας τους, ενώ θα μπορούσαν με τόσα εκατομμύρια από το ΝΒΑ να κάνουν ντόλτσε βίτα στα Μπόρα Μπόρα.

Και να επικαλεστούν, δικαίως, λόγω ηλικίας την ανάγκη ξεκούρασης για να βγάλουν την επόμενη σεζόν. Τα ίδια και οι Νοβίτσκι, Πάου Γκασόλ όπως κι άλλοι σούπερ σταρ του ΝΒΑ παρακαλώ, που τους βάζουν χέρι οι ομάδες τους με τα πανάκριβα συμβόλαια και τις... γράφουν για να παίξουν με την πατρίδα τους. Πόσο μάγκες όλοι αυτοί δηλαδή που προφανώς θεωρούν τιμή ύψιστη να φοράνε την φανέλα με το εθνόσημο;

Τους δικούς μας πολλές φορές τους ψάχναμε στα νησιά, καθώς προτιμούσαν τις διακοπές. Άλλους τους ψάχναμε, αλλά επικαλούνταν ανάγκη ξεκούρασης γιατί οι μεγάλες ομάδες τους τους είχαν ανάγκη φρέσκους στην Ευρωλίγκα. Άλλοι μανούριαζαν μόνοι τους γιατί ήθελαν τσιφλίκι και το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα και αποφάσιζαν, όποτε γούσταραν, να λένε τέλος αντίο. Έτσι γιατί είναι οι σταρ και τους ακολουθούν εκατομμύρια οπαδοί και γιατί έχουν λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα και κάνουν ότι θέλουν.

ΗΘΙΚΟ ΤΟ ΘΕΜΑ

Ασφαλώς ελευθερία έχουμε και με το ζόρι δεν πρέπει να πάιζε κανείς, αλλά από την άλλη υπάρχει και το ηθικό του θέματος. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι πολλοί που αποχωρούν όποτε θέλουν από την Εθνική μας, όταν την είχαν ανάγκη για να τους φτιάξει το όνομα και το επόμενο συμβόλαιο ήταν μπροστάρηδες. Επειδή κάποια στιγμή πρέπει να αναγνωρίζουμε τις αξίες, ανάλογα με το κατά πόσο ακολουθούν κάποιους κανόνες ιδιαιτέρως όταν μιλάμε για Εθνικές ομάδες, γι αυτό και το άρθρο.

Οχι λοιπόν, δεν γουστάρω παίκτες που οι ίδιοι αποφασίζουν για οιοδήποτε λόγο να αποσύρονται από την Εθνική μας ομάδα. Όλοι έπρεπε να είναι στρατιώτες πιστοί. Και ναι γουστάρω χίλιες φορές περισσότερο επειδή δεν είμαι οπαδός κανενός και ούτε... αρρωστάκι, να βγάζω το καπέλο και να βλέπω τον Πάου Γκασόλ, τους Αργεντίνους και την Εβίνα την Μάλτση και την παρέα της πάνω απ' όλα!

Απλά υπόκλιση.....