Λύση ανάγκης ο Μίσσας, αλλά όχι κακή

Ο Σωτήρης Γεωργίου καταπιάνεται με το θέμα του ομοσπονδιακού προπονητή μετά την οριστικοποίηση της ανάληψης της τεχνικής ηγεσίας από τον Κώστα Μίσσα.

Ο Κώστας Μίσσας μπήκε, οριστικά πια, στο τιμόνι της Εθνικής ομάδας και αναμένεται πλέον το πλάνο του για το Ευρωμπάσκετ.

Μια λύση που είναι όντως ανάγκης και ασφαλώς προκαλεί ερωτηματικά, αλλά δεν μοιάζει να είναι τόσο κακή.

Πάμε πάντως να κάνουμε μια ανασκόπηση των όσων μεσολάβησαν μέχρι εδώ και να δούμε τι έχουμε μπροστά μας.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ ΕΔΩ

Η ΕΟΚ έφτασε στο σημείο να  απαξιώνεται για το γεγονός ότι δεν είχε βρει προπονητή για το επερχόμενο Ευρωμπάσκετ ένα μήνα πριν από την προετοιμασία. Γιατί φτάσαμε στην ώρα μηδέν όμως; Διότι η ΕΟΚ δεν έχει την οικονομική άνεση να προσεγγίζει μεγάλα ονόματα από το εξωτερικό. Επίσης με τη διαχρονική κόντρα των "αιωνίων" δεν θέλει προπονητή που να δουλεύει σε έναν εκ των δύο ή να έχει εργαστεί παλαιότερα.

Ως εκ τούτου αυτή φαντάζει η πιθανότερη εκδοχή για το γεγονός πως δεν ασχολήθηκε με τον Πεδουλάκη, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν ταιριάζει με το νέο αμερικάνικο στιλ που θέλουμε να λανσάρουμε λόγω Αντετοκούμπο και όχι μόνο.

Από την άλλη ο Γιαννάκης πληρώνει την κόντρα με τον Βασιλακόπουλο, παρά τις περασμένες συνεργασίες τους, ενώ ο Ιτούδης έχει την ΤΣΣΚΑ που δεν τον αφήνει.

Με τον Μπαρτζώκα όμως τι συνέβη; Προφανώς ήθελε την ησυχία του, ιδιαίτερα μετά από μια δύσκολη σεζόν.

Άλλωστε η ΕΟΚ θέλει full time κόουτς και γι' αυτό η λύση που είχε απομείνει από τους νέους τεχνικούς ήταν ο Πρίφτης. Ο οποίος είναι χρόνια στο τιμ και έχει σχέση και με την ΕΟΚ λόγω απόσπασης από το δημόσιο. Ο ίδιος -όπως έχουμε γράψει- θα ήταν ήδη ο νέος προπονητής μας έστω για το Ευρωμπάσκετ. Επειδή όμως δεν έχει λύσει το κλειστό συμβόλαιό του με τον Άρη και έχει να πάρει καλά χρήματα δεν άλλαξε στάση. Κι αν φύγει από τον Άρη, προτιμάει το εξωτερικό που τα χρήματα σε μέτρια ομάδα καλής αγοράς είναι πολύ καλύτερα απ' όσα θα πάρει από την ΕΟΚ.

Το άλλο όνομα που έπαιξε ήταν του Σούλη Μαρκόπουλου. Κρίθηκε όμως ότι είναι μεγάλος σε ηλικία και παλιάς κοπής, χωρίς όμως ν' αμφισβητείται η αξία του.

ΜΙΣΣΑΣ ΑΝΑΓΚΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ!

Μοιραία φτάσαμε στον Κώστα Μίσσα που έχει χρόνια να κοουτσάρει, αλλά έχει αναλάβει όλες τις υποδομές και τον έλεγχο των Εθνικών ομάδων. Ο 64χρονος τεχνικός έχει δουλέψει με απόλυτη επιτυχία στα χαμηλότερα κλιμάκια και πήρε και το χρυσό του Ευρωμπάσκετ Νέων στην Ρόδο το 2009. Γνωρίζει δηλαδή τον κορμό της εθνικής. Έχει επίσης καλές σχέσεις με τους Αμερικανούς, υψηλό μπασκετικό IQ και (έχοντας μιλήσει μαζί του) πολύ ωραίες και πρωτοποριακές απόψεις.

Η αλήθεια είναι ότι ο Μίσσας αναλαμβάνει σε μια εποχή αλλαγής μετά την αποχώρηση της παλιάς φρουράς και προ των πυλών της αμερικανοποίησης της εθνικής που αφήνει την επιμονή στο αμυντικό σχέδιο και αλλάζει μοντέλο.

Ο Μίσσας έχει τον σεβασμό των παικτών, είναι έμπειρος και, προς το παρόν, δεν ξέρουμε αν θα είναι φουλ τάιμ. Η αλήθεια είναι ότι η Εθνική ομάδα δεν είναι σύλλογος και συνεπώς δεν έχεις να κτίσεις κάτι, αλλά να διαχειριστείς. Με την εμπειρία του ο δοκιμασμένος και στα δύσκολα Μίσσας μπορεί να κοντρολάρει τα παιδιά αυτά έχοντας δουλέψει με επιτυχία μαζί τους, συναντώντας παράλληλα με μερικές παλιές καραβάνες. Συνεπώς δεν είναι κακή επιλογή, αλλά από την άλλη δεν παύει να θεωρείται μια λύση ανάγκης, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα είχε αναλάβει καιρό πριν όντας και στην ΕΟΚ.

Η Ομοσπονδία ήθελε τα περασμένα χρόνια ένα σύγχρονο προπονητή και γι' αυτό εμπιστεύτηκε το μοντέλο Κατσικάρη, το οποίο απέτυχε. Και πλέον πάει σε εμπειρία και καλό διαχειριστή.

Το εγχείρημα μπορεί να επιτύχει. Ο Μίσσας ξέρει μπάσκετ, μπορεί να το μεταδώσει, έχει καλές ιδέες αλλά από την άλλη δεν εργάστηκε και ποτέ σε μεγάλη ομάδα.

Ένα επιπλέον στοιχείο; Πρόσφατα ανέλαβε τεχνικός σύμβουλος στο γυναικείο τμήμα του Ολύμπιακού! Σκεφτείτε τι θα γινόταν, αν έπαιρνε τη δουλειά ο Σφαιρόπουλος. Παρόλα αυτά δεν ξέρεις τι μπορεί να πει ο καθένας...

Ο Μίσσας έχει την ευκαιρία του στο Ευρωμπάσκετ να κλείσει την καριέρα του με μεγάλες στιγμές σε ένα κορυφαίο τιμόνι. Δεν έχει τρομερή πίεση και δεν φοβάται κάτι σε αντίθεση με ένα νέο τεχνικό που ήξερε ότι θα ήταν σε ηλεκτρική καρέκλα.

Καλή επιτυχία στον κόουτς...