Η κόκκινη τράπουλα θέλει ανακάτεμα

Αν μοναδικό κριτήριο για τις επιλογές είναι η προπόνηση και τα GPS των παικτών, δεν θα χρειαζόταν ο Μπέντο, αλλά κομπιούτερ. Ο Σεμπά δεν ήταν βασικός ούτε από τον Σίλβα που τον έφερε κόντρα σε "κλειστές" άμυνες. Η επιμονή στα... ίδια στερεί ποιοτικά εργαλεία. Γράφει ο Σταύρος Γεωργακόπουλος

Το ποδόσφαιρο είναι το πιο ωραίο και το πιο συναρπαστικό άθλημα επειδή είναι απρόβλεπτο. Φαβορί δεν υπάρχουν στο φύλλο αγώνα, αν δεν το αποδείξουν στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός του Champions League τα προηγούμενα χρόνια όχι απλά έβγαλε γλώσσα κόντρα σε αντιπάλους – μεγαθήρια, αλλά τους... γλέντησε κανονικά. Και στο "Καραϊσκάκη" (Ατλέτικο, Γιουνάιτεντ, Γιουβέντους, Ντόρτμουντ, Μπενφίκα) και μακριά από αυτό (με κορυφαία τη νίκη στο Λονδίνο σε βάρος της Άρσεναλ).

Η φετινή σεζόν δεν ξεκίνησε καλά. Στη διάρκεια του καλοκαιριού τα είδαμε... όλα. Ακόμη κι έτσι, όμως, η ομάδα βρήκε τον τρόπο να αντιδράσει. Να δείξει χαρακτήρα, έστω και μετά από έναν οδυνηρό αποκλεισμό. Να μείνει δυνατή και να "ταπεινώσει" ξανά εκείνους που βιάστηκαν να την υποτιμήσουν. Γι' αυτό και ατενίζει από την κορυφή τους υπόλοιπους στη βαθμολογία. Γι' αυτό και εξασφάλισε, χωρίς να χρειαστεί την τελευταία αγωνιστική, αλλά και χωρίς να ιδρώσει, την πρόκριση στους "32" του Europa League.

Εχθρός του καλού, ωστόσο, είναι το καλύτερο. Ο Ολυμπιακός έχει ένα πολύ γεμάτο ρόστερ, τριάντα ποδοσφαιριστών, ένα ρόστερ που με σωστή διαχείριση μπορεί να αποδώσει ακόμη καλύτερα. Ο Πάουλο Μπέντο ανέλαβε την ομάδα σε μια πολύ κρίσιμη καμπή της περιόδου. Σε μια περίοδο έντονων αναταράξεων, γκρίνιας, εσωστρέφειας, έντονου προβληματισμού και ανησυχίας για την επόμενη μέρα.

Κατάφερε να ξανακάνει ομάδα τον Ολυμπιακό. Να περάσει τις αρχές του στα αποδυτήρια, να θυμίσει σε όλους ότι το "εγώ" πρέπει να μπει κάτω από το "εμείς". Και τηρεί απαρέγκλιτα αυτή την αρχή, καθώς μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει το σύνολο. Όποιος δουλεύει, θα αμείβεται. Όποιος κάνει του κεφαλιού του θα βλέπει τα παιχνίδια από την εξέδρα... Καλά μέχρι εδώ; Μια χαρά...

Το ερώτημα που προέκυψε, ωστόσο, στον αγώνα της Πέμπτης με τη Γιουνγκ Μπόις κι έγινε ακόμη πιο έντονο στην αναμέτρηση με την Κέρκυρα, είναι μήπως οι επιλογές του Πορτογάλου κόουτς οδηγήσουν την ομάδα στο άλλο άκρο. Ποιο είναι αυτό; Να παίζουν για εκείνον και την ομάδα μόνο όσοι παίρνουν χρόνο συμμετοχής και όλοι οι υπόλοιποι τα φορτώσουν στο κόκορα...

Για να τα λέμε όλα, κανείς παίκτης δεν δικαιούται δια να ομιλεί, όταν δεν είναι συνεπής στις συμβατικές του υποχρεώσεις. Όταν δεν τα δίνει όλα στην καθημερινή δουλειά του που είναι η ώρα της προπόνησης. Μόνο αν υπάρχει αίσθημα δικαιοσύνης μπορεί να λειτουργήσει όλο το σύστημα.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ

Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός και όλες οι άλλες μεγάλες ομάδες του πλανήτη, οφείλουν να αξιοποιούν όλες τις αρετές του υλικού τους. Σεβόμενος απόλυτα τις αποφάσεις του προπονητή, για τον οποίο ισχύει το "όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος", οφείλω να παρατηρήσω ότι ο Μπέντο πρέπει να ξαναμοιράσει την τράπουλα και του δίνεται τώρα η ευκαιρία μετά την απρόσμενη γκέλα με τον ΑΟΚ.

Ανήκω στην κατηγορία εκείνων που ποτέ δεν θα κάνουν υπόδειξη στον προπονητή για το ποιος και πότε πρέπει να αγωνιστεί. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, αν εκείνος έχει δικαίωμα να πηγαίνει κόντρα στην κοινή λογική. Δεν είπε ούτε έγραψε κανείς ότι ο Τσόρι πρέπει να παίζει βασικός στον Ολυμπιακό. Το ίδιο ισχύει και για τον Μάριν, έστω κι αν λίγοι -όχι στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ολόκληρη- έχουν την ποιότητά του. Με το να είναι παίκτες τέτοιου επιπέδου εντελώς απενεργοποιημένοι, έστω κι ως εναλλακτικές επιλογές, η ομάδα κερδίσει ή χάνει;

Ο Μάρκο Μάριν, στα δικά μου μάτια, είναι πολύ πιο συμβατός και ποιοτικός από τον Σεμπά σε παιχνίδια όπως το χθεσινό, απέναντι σε μαζική άμυνα και σε κλειστούς χώρους. Είναι από εκείνους που μπορούν με μια ενέργεια στο ένας με έναν και σε τηλεφωνικό θάλαμο να ντριμπλάρουν, να δημιουργήσουν ρήγμα, να πάρουν πάνω τους μια προσωπική ενέργεια.

Αυτός ο ποδοσφαιριστής, έστω κι αν υστερεί σε φυσική κατάσταση ή σε διάθεση, δεν μπορεί να βοηθήσει σε τέτοια παιχνίδια ούτε ως αλλαγή; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Εδώ στο ελάχιστο που έχει αγωνιστεί ως τώρα, έχει προλάβει να μοιράσει τρεις ασίστ. Στην πρεμιέρα κόντρα στη Βέροια, μια ομάδα αντίστοιχου βεληνεκούς με την Κέρκυρα, έδωσε δύο τελικές κι άλλη μία στο εκτός έδρας 2-0 με τον Πανιώνιο.

Τότε ο Μάριν είχε καλύτερη φυσική κατάσταση ή δούλευε περισσότερο; Δεν το πιστεύω. Συνήθως οι χαρισματικοί ποδοσφαιριστές δεν είναι οι πρώτοι στην προπόνηση. Κακά τα ψέματα. Δηλαδή ο Φορτούνης επέστρεψε στην ενδεκάδα και δεν ξαναβγήκε επειδή έγινε πιο δραστήριος στην προπόνηση ή επειδή δεν υπάρχει άλλος σαν αυτόν σε όλο το πρωτάθλημα;

Ο ΣΙΛΒΑ ΚΑΙ Ο ΣΕΜΠΑ

Δεν θέλω, σε καμία περίπτωση, να πω ότι ο προπονητής πρέπει να βάζει τα "ονόματα", δουλέψουν, δε δουλέψουν. Είπαμε, πάνω απ' όλους η ομάδα. Αλλά ακόμη και ο Μάρκο Σίλβα που έφερε τον Σεμπά, σε τέτοια παιχνίδια, κόντρα σε αντιπάλους που κλείνονται στο καβούκι τους, τον άφηνε συνήθως στον πάγκο! Ξέρετε γιατί; Επειδή υστερεί σε ατομική ποιότητα που αποτελεί "κλειδί" για να διασπάσεις "κλειστές" άμυνες. Δεν έχει το "εύκολο" γκολ, δεν έχει το "ένας με έναν", δεν έχει την "τελική" πάσα.

Για ποιο λόγο, λοιπόν, να παίζει συνεχώς ο -φιλότιμος- Βραζιλιάνος και να μην πάρει κάποιος άλλος την ευκαιρία; Γιατί να μην παίξει βασικός έστω ο Πάρντο βρε αδερφέ; Χειρότερος ήταν όσο χρησιμοποιήθηκε ο Κολομβιανός; Όταν παίζουν σερί εντός-εκτός, Ελλάδα και Ευρώπη, Σεμπά και Ελιουνούσι, δύο πράγματα θα συμβούν αναπόφευκτα. Πρώτον θα κλατάρουν και δεύτερον η ομάδα θα γίνει εντελώς προβλέψιμη.

Μια γκέλα δεν μπορεί να φέρει την καταστροφή. Και δεν πρέπει να φέρει την καταστροφή. Τροφή για σκέψη, όμως, πρέπει να αποτελέσει. Να γίνει ένας πρόχειρος λογαριασμός του τι έχει πάει καλά και τι όχι. Πάνω απ' όλα πρέπει να μοιραστεί ξανά η τράπουλα. Δεν γίνεται μοναδικό κριτήριο για να παίζει ένας παίκτης να είναι το GPS που έχει στην πλάτη του και καταγράφει τα πάντα. Αν ήταν αυτό το μοναδικό κριτήριο, τότε δεν χρειαζόταν προπονητής στον πάγκο, αλλά ένα κομπιούτερ να αναλύει δεδομένα.

Ο κάθε παίκτης οφείλει να σέβεται τον προπονητή και να λέει "ναι" στις υποδείξεις του. Και ο κάθε προπονητής, όμως, οφείλει να μην βάζει τον εγωισμό του πάνω από το καλό της ομάδας. Δεν γίνεται να μην "βλέπει" τον Μάριν, να αποκλείει τον Τσόρι επειδή έκανε παράπονα δημοσίως και να περιορίζει έτσι τις επιλογές του. Την Πέμπτη με τη Γιουνγκ Μπόις έγινε μία αλλαγή επειδή στον πάγκο ήταν ο Καμπιάσο, ο Ομάρ και οι πιτσιρικάδες...

Ασφαλώς και ο προπονητής, ο κάθε προπονητής, είναι το αφεντικό και αποφασίζει. Αυτή είναι η δουλειά του, να παίρνει ευθύνες. Και ο Μπέντο δεν κωλώνει να πάρει την ευθύνη. Δεν τον νοιάζει το κόστος των επιλογών του. Θα έπρεπε, όμως, έστω σε ένα βαθμό, να τον νοιάζει. Να τον νοιάζει το πως θα αξιοποιήσει το διαθέσιμο ρόστερ. Δεν γίνεται να του κάνουν και οι 30 παίκτες. Κάποιοι περισσεύουν, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αλλά αν το περιορίσει και στους μισούς, από ένα σημείο και μετά θα μείνει από επιλογές. Κι όταν χρειαστεί να βγάλει κάποιον από το... ψυγείο, εκείνος υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, να παραμείνει "παγωμένος".

ΑΚΡΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΥΨΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Και οι ακραίες επιλογές έχουν υψηλό κόστος. Παντού και πάντα χρειάζεται και ο λεπτός χειρισμός ή σωστή ισορροπία. Αυτός που θα κερδίσει και τον δύστροπο παίκτη. Τον λιγότερο εργατικό. Εκείνον που θέλει μια μπάλα για πάρτη του, αλλά αν του τη δώσεις, θα κάνει... αγγέλους. Τώρα είναι η ευκαιρία να τα δει όλα αυτά ο Μπέντο. Τώρα που ήχησε ο πρώτος συναγερμός και ακούστηκε από την... Κέρκυρα. Αν το κάνει, θα είναι όχι μόνο καλός προπονητής, αλλά και μάγκας προπονητής... Αν δεν το κάνει, κινδυνεύει να "πνιγεί" από τις εμμονές του.

Είπαμε, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Κι αυτό το "καλύτερο", το απαιτεί και ο κόσμος και η διοίκηση και η φανέλα. Όποιος δεν το πιστεύει, ας ξαναδεί στο βίντεο τα δύο τελευταία ματς σε σύγκριση με πολλά από τα προηγούμενα... Όσο κόβεις κλαδιά, πληγώνεις το δέντρο. Δεν παραγνωρίζω ότι έγιναν τέσσερις αλλαγές στην ενδεκάδα σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι, αλλά αναρωτιέμαι αν ήταν οι ενδεδειγμένες κι αν τελικά απέδωσαν. Μάλλον όχι...

Y.Γ.: Ο Πάουλο Μπέντο άφησε να εννοηθεί στις δηλώσεις του ότι με κάποιους από τους "κομμένους" υπάρχει και θέμα συμπεριφοράς. Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, καλά κάνει και "απαντάει" με αυτό τον τρόπο, ενώ ίσως θα έπρεπε να δείξει ακόμη πιο σκληρό πρόσωπο. Όποιος κάνει του κεφαλιού του, να πάει σπίτι του...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Γκέλα ολκής ο Ολυμπιακός
Ο λαός τον Τσόρι θέλει
Το οφ-σάιντ "φάντασμα"

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα