Οι… ξεχασμένοι του Μπέντο οδηγούν στον τίτλο!

ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ: Από τον Μάριν που πήρε και άλλη ευκαιρία από τον Βασίλη Βούζα μέχρι τον Τσόρι και τον Καμπιάσο, οι ξεχασμένοι από τον Πάουλο Μπέντο ποδοσφαιριστές αξίας του Ολυμπιακού εξελίσσονται σε πρωταγωνιστές. Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος γράφει για τη νίκη-τίτλος.

Όσοι παρακολουθούν συστηματικά τον Ολυμπιακό είχαν καταλάβει καιρό τώρα ότι με τις εμμονές του Μπέντο και τόσο «κλειστό» ρόστερ θα ήταν από δύσκολο έως απίθανο να βγει η χρονιά όπως πρέπει. Το πρώτο πράγμα που επισήμανε ο Βασίλης Βούζας, αναλαμβάνοντας ως υπηρεσιακός τεχνικός, ήταν ότι θα ενεργοποιήσει όλους τους παίκτες.

Το έκανε σε δύο παιχνίδια και τα αποτελέσματα είναι ευεργετικά όχι μόνο για τον ίδιο κι εκείνους, αλλά για όλη την ομάδα. Ο Εστέμπαν Καμπιάσο για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις ημέρες ήταν εκείνος που έδωσε ποιότητα, ηρεμία και καθαρό μυαλό στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού. Ο Τσόρι Ντομίνγκες που επέστρεψε μετά από τρεις μήνες, μπορεί να μην έκανε πολλά, αλλά και μόνο η παρουσία του στο χορτάρι είχε την εξέδρα στο πόδι! Κυριολεκτικά. Σε κάθε του άγγιγμα, το «Καραϊσκάκη» ζεσταινόταν και αυτή η… κάψα μεταφερόταν στην ομάδα για να προσπαθήσει ακόμη πιο πολύ.

Ο Μάρκο Μάριν ήταν στενοχωρημένος στα αποδυτήρια μετά από το 1-0 με την Μπεσίκτας. Κατάλαβε πρώτος απ’ όλους ότι δεν αξιοποίησε την ευκαιρία που του έδωσε ο προπονητής. Του ζήτησε συγνώμη! «Κόουτς, δεν ανταποκρίθηκα στην εμπιστοσύνη σου», του είπε, με τον Βασίλη Βούζα να του απαντά «δεν πειράζει, θα πάρεις κι άλλη ευκαιρία. Σε πιστεύουμε…».

Την Κυριακή ήταν αυτή η… άλλη ευκαιρία. Τρεις μέρες μετά. Κι ένας παίκτης με την ποιότητα και τα χαρίσματα του Μάριν πήρε προσωπική ρεβάνς. Ήταν παντού στα 65 λεπτά που αγωνίστηκε. Πήρε την μπάλα στα πόδια, τη μοίρασε, την κράτησε, ντρίμπλαρε, βοήθησε ανασταλτικά, συνδύασε ουσία και φαντασία. Το «ήθελε» το παιχνίδι και το έδειξε. Έδωσε απαντήσεις και σε εκείνους που τον απαξίωσαν, αλλά και σε εκείνους που τον στήριξαν και δεν τον… ξέχασαν.

Μέχρι και ο Μπουχαλάκης που αγωνίστηκε για 20 λεπτά βοήθησε την ομάδα να κρατήσει το ρυθμό της, να βγει σωστά στην επίθεση, να αντέξει στην πίεση του Ατρομήτου που ήταν σαφώς πιο ξεκούραστος, αφού δεν είχε ματς μεσοβδόμαδα.

Η υπηρεσιακή τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού έβγαλε κι άλλα όπλα από τη φαρέτρα, τα οποία είχαν απενεργοποιηθεί εδώ και καιρό. Ξέρει καλά ότι δεν έχουν αγωνιστικό ρυθμό, αλλά έχουν διάθεση, εγωισμό και ποιότητα. Πόνταρε πάνω τους, λοιπόν, κι εκείνοι τον αποζημιώνουν…

Ο ΝΤΑ ΚΟΣΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ξύπνησε ξανά τον ανταγωνισμό στην ομάδα ο μέχρι πρότινος κόουτς της Κ20. Έστειλε μήνυμα σε όλους ότι θα παίξουν, αρκεί να δουλέψουν και «έδειξε» ότι κανείς δεν μπορεί να νιώθει ότι έχει τη φανέλα στο σπίτι. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μανουέλ Ντα Κόστα. Έμεινε στον πάγκο την Πέμπτη και δεν του άρεσε. Αγωνίστηκε ως αλλαγή με την Μπεσίκτας, αλλά με τον Ατρόμητο μπήκε και πάλι στην ενδεκάδα.

Κι αυτός έβγαλε αντίδραση. Όχι με νεύρα και επιπολαιότητα, αλλά με ενέργεια και θέληση. Έκανε μετά από πολύ καιρό το καλύτερό του παιχνίδι. Για πρώτη φορά ήταν (σχεδόν) αλάνθαστος. Μέχρι και γκολ έβαλε, ένα γκολ πολύ σημαντικό στην οικονομία όλη της χρονιάς. Δεν σταμάτησε να προσπαθεί, να κερδίσει μονομαχίες και να παλεύει μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Πρόσφερε ό,τι ακριβώς θέλει να βλέπει ο οπαδός του Ολυμπιακού απ’ όλους τους παίκτες ανεξαρτήτως αξίας και κλάσης.

Ασφαλώς προέκυψαν και αρνητικά θέματα στην εξέλιξη ενός παιχνιδιού στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» έπαιζαν χωρίς σέντερ φορ. Το γκολ το βρήκαν, ωστόσο, επειδή είχαν πλάνο, έβαλαν κάτω την μπάλα, την κυκλοφόρησαν χωρίς βιασύνη και «καμινάδες». Έπαιξε και κάθετα ο Ολυμπιακός, έστω κι αν τα 2 γκολ προήλθαν πάλι με σερβιρίσματα του Φορτούνη από την πτέρυγα.

Ο κόουτς των πρωταθλητών ήταν υποχρεωμένος να ισορροπήσει μεταξύ κόπωσης, περιορισμένων επιλογών, αλλά και της ανάγκης για κατάκτηση του «τριπόντου» πάση θυσία. Όλα αυτά δεν ήταν εύκολο να συνδυαστούν, αλλά συνδυάστηκαν επειδή και το πλάνο ήταν ξεκάθαρο και οι παίκτες είχαν τρομερή επιθυμία να το υπηρετήσουν. Να δώσουν ό,τι περισσότερο μπορεί ο καθένας.

Όσο για τον Ατρόμητο, το πάλεψε το παιχνίδι όσο περισσότερο μπορούσε. Την πλάτη του ασταθούς Παρέδες σημάδεψε ο Σα Πίντο ποντάροντας στην ταχύτητα του Λημνιού, ο οποίος δημιούργησε επικίνδυνες καταστάσεις στο πρώτο μέρος. Όταν η τρύπα διορθώθηκε με εντολή από τον «κόκκινο» πάγκο να περάσει δεξιά ο Ανδρούτσος και αριστερά ο Μάριν, οι «ερυθρόλευκοι» πάτησαν καλύτερα, πίεσαν περισσότερο και τελικά έφτασαν στη δίκαιη επικράτηση…

Για όσους δεν το κατάλαβαν αυτοί οι τρεις βαθμοί δεν αποτέλεσαν απλά μια βαθιά ανάσα μετά από σερί άσχημα αποτελέσματα στο πρωτάθλημα. Επέτρεψαν στον Ολυμπιακό να αγκαλιάσει την κούπα έξι στροφές πριν από το φινάλε του πρωταθλήματος. Κι αυτό δεν έγινε επειδή απλά ο Βούζας έκανε το αυτονόητο, αλλά επειδή η ομάδα πάλεψε όσο καλύτερα μπορούσε. Έβγαλε χαρακτήρα, ψυχικά αποθέματα και αστείρευτη διάθεση, έστω κι αν οι δυνάμεις ήταν μετρημένες…