Όταν 30 εκατ. ευρώ παίζουν με Αχαρναϊκό!

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος αναλύει γιατί ο Λεμονής έριξε τόσα πολλά "βαριά χαρτιά" σε ένα παιχνίδι Κυπέλλου της σειράς, τις αλλαγές ρόλων και αποκωδικοποιεί τις εντολές από τον πάγκο. Παράλληλα, "βαθμολογεί" την παρουσία των 14 που αγωνίστηκαν ενόψει της "μάχης" με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο...

Δεν ξέρω πόσοι μπήκαν στη διαδικασία να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση Κυπέλλου ανάμεσα στον Αχαρναϊκό και τον Ολυμπιακό στο γήπεδο της Νεάπολης, ένα παιχνίδι που δεν είχε και ιδιαίτερα μεγάλη σημασία για τους πρωταθλητές. Ακόμη λιγότεροι, φαντάζομαι, είναι όσοι μπήκαν στη διαδικασία να «τσεκάρουν» με τι ενδεκάδα και τι αλλαγές αντιμετώπισε το συγκεκριμένο παιχνίδι ο Τάκης Λεμονής.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ έριξε στη «μάχη» παίκτες αξίας 30 εκατομμυρίων! Τόσο κοστίζει, σύμφωνα με το Transfermarkt.de η ενδεκάδα και οι τρεις αλλαγές που συμμετείχαν στο 90άλεπτο. Στο καθαρά αγωνιστικό σκέλος, σε ένα παιχνίδι που πολλές φορές οι παίκτες ομάδων που κάνουν πρωταθλητισμό αντιμετωπίζουν ως αγγαρεία, οι «ερυθρόλευκοι» ήταν καλύτεροι του αναμενομένου.

ΦΑΚΙΡΗΣ Ο ΚΑΡΣΕΛΑ, ΑΛΛΑ...

Με έναν Καρσελά να ζωγραφίζει στο τερέν της Νεάπολης, να μοιράζει 4-5 εμπνευσμένες ασίστ, με τις δύο να γίνονται γκολ από Ζιλέ και Μαρτίνς και να σου αφήνει την απορία. Πού είναι αυτός ο παίκτης στα μεγάλα παιχνίδια; Γιατί ως τώρα δεν έχει βγάλει τα χαρίσματά του στο χορτάρι εκεί που πραγματικά τον έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός; Είναι θέμα προσαρμογής; Είναι ζήτημα νοοτροπίας; Το σίγουρο είναι πως ένας τόσο προικισμένος παίκτης, έχει να δώσει πολλά και να κάνει τη διαφορά, αρκεί να το καταλάβει και να ανεβάσει στροφές σε μεγαλύτερης κρισιμότητας και σημασίας αγώνες.

Γενικά, η ομάδα του Πειραιά αντιμετώπισε σοβαρά το παιχνίδι. Έβγαλε ενέργεια, απέδωσε συνδυαστικό ποδόσφαιρο, άρεσε με μια κουβέντα, παρότι δεν είχε να ξεπεράσει κάποιο υψηλό εμπόδιο. Το ότι δούλεψαν έτσι, πάντως, όλοι όσοι δούλεψαν κάτι δείχνει και για την αλλαγή της εικόνας προς το καλύτερο, αλλά και για την επιμονή του κόουτς να εκμεταλλευθεί κάθε ευκαιρία για να περάσει τα «θέλω» του στην ομάδα.

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Λεμονής ακουγόταν συνεχώς στη διάρκεια της αναμέτρησης. Δεν το αντιμετώπισε χαλαρά, ούτε μετά το 0-1, ούτε μετά το 0-2. Συνεχώς όρθιος ζητούσε στερεότυπα τα ίδια πράγματα. Η πρώτη πάσα να πηγαίνει είτε από τον Καπίνο (σ.σ. επέστρεψε και ως αρχηγός στην ενδεκάδα), είτε από τους δύο αριστεροπόδαρους στόπερ (Νικολάου, Βούκοβιτς) στον Ταχτσίδη για να κάνει παιχνίδι από πίσω. Όσο βαρύς κι αν είναι ακόμη ο «Ιταλός», μπορεί να κουμαντάρει καλά το ρυθμό, «βλέπει» γήπεδο κι έχει την κατάλληλη τεχνική για να σπρώξει σωστά τη μπάλα...

Η επόμενη και πιο απαιτητική εντολή του πάγκου ήταν το «άλλαξε» είτε στα ελληνικά, είτε στα «αγγλικά» (σ.σ. change) κάθε φορά που ένας παίκτης κρατούσε τη μπάλα στα πόδια του πάνω από μερικά δευτερόλεπτα. Κάποια στιγμή τα «άκουσε» ο Ταχτσίδης με τον Λεμονή να του φωνάζει από τον πάγκο «Παναγιώτη η μπάλα να τρέχει, όχι εσύ μαζί της». Εννοώντας προφανώς ότι δεν θέλει «κουβάλημα», αλλά καλή και γρήγορη κυκλοφορία.

Εκείνος που δεν βολεύτηκε με τον Παναγιώτη σε ρόλο οργανωτή πίσω από τη σέντρα, ήταν ο Ζιλέ, ο οποίος πέρα από τη γκολάρα που έβαλε έμοιαζε έξω από τα νερά του. Χωρίς συγκεκριμένο ρόλο, μιας και δεν είναι ούτε 6άρι, ούτε 8άρι. Γι’ αυτό ίσως έγινε αλλαγή στο ημίχρονο και μπήκε ο Ζντίελαρ να υπηρετήσει το ρόλο του «κόφτη» και να ελευθερώσει ακόμη περισσότερο τον Ταχτσίδη για να κάνει παιχνίδι.

Η ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΡΟΛΟΙ

Ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε με 4-2-3-1 στο πρώτο ημίχρονο με Μάριν αριστερά, Μαρτίνς 10άρι και Καρσελά δεξιά, αλλά από την ανάπαυλα η αλλαγή προκάλεσε και νέους ρόλους. Ο Καρσελά πέρασε αριστερά, ο Μάριν μπαλαντέρ και ο Μαρτίνς δεξιά θέση από την οποία, μάλιστα, πέτυχε και το 0-2.

Στα θετικά της ιστορίας και η κεφάτη επιστροφή του Εμενίκε, ο οποίος προφανώς πήρε το μάθημά του και γύρισε με διάθεση και γκολ, ενώ χαμόγελα προκάλεσε και ο Βρουσάι, ο οποίος με επιτόπια ντρίμπλα στη φάση του 0-3 πήρε τα «μπράβο» από τον κόουτς, έστω κι αν στην πρώτη του επαφή δεν έκανε σωστή επαφή με τη μπάλα και άκουσε την ατάκα: «Έλα Μάριε, κάνε καλό κοντρόλ».

Επισημαίνω αυτές τις μικρές λεπτομέρειες ενός αγώνα που θα ξεχαστεί γρήγορα επειδή πολύ απλά ο Λεμονής δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Το έλεγε και μετά από το νικηφόρο 1-0 επί του ΠΑΟΚ ότι «έχουμε μπροστά μας πολύ δουλειά» και το εννοεί. Γι’ αυτό κι έριξε στο χορτάρι παίκτες συνολικής αξίας 30 εκατομμυρίων όπως προανέφερα, επειδή όλοι αυτοί είναι εν δυνάμει βασικοί παίκτες και στον μαραθώνιο της σεζόν, ο Ολυμπιακός, αν μη τι άλλο, θα πρέπει να αξιοποιήσει όσο γίνεται καλύτερα το βάθος στο ρόστερ του...

Για να το πάμε και λίγο παραπέρα, το φετινό «σεντούκι» του Ολυμπιακού κρύβει... θησαυρούς. Υπάρχει πολύ χρυσάφι για να αξιοποιηθεί, αλλά ο Χάσι δεν άνοιξε ούτε το μισό. Έβαζε ότι είχε τοποθετήσει πάνω-πάνω και είχε ξεχάσει τους υπόλοιπους. Ο Λεμονής το «κλειδί» θα το βρει, το σεντούκι θα το ανοίξει όλα, αρκεί να διαλέξει και να συνδυάσει σωστά τα «κομμάτια».

Και μόνο το ότι σε αυτό το παιχνίδι έπαιξαν παίκτες της αξίας του Καρσελά, του Εμενίκε, του Μάριν, του Μάρτινς, του Ζιλέ, του Τζούρτζεβιτς (σ.σ. ψάχνει εναγωνίως ένα γκολ για να... ξεμπουκώσει και να λυθεί, αλλά δεν τον θέλει και η μπάλα), του Φιγκέιρας, κάτι λέει. Όπως, επίσης, ο Βούκοβιτς και ο Μίλιτς που πληρώθηκαν άνω του εκατομμυρίου έκαστος για να αποκτηθούν, αλλά ως τώρα δεν έχουν βρει θέση στην ενδεκάδα. Κάτι λέει και για την προσέγγιση του κόουτς.

Τη διάθεση για αξιοποίηση του υλικού στο έπακρο, αλλά και την αξιοποίηση της κάθε ευκαιρίας για βελτίωση. Χρόνος δεν υπάρχει πολύς, αλλά ο Λεμονής προσπαθεί να αγοράσει όσο περισσότερο μπορεί για να βγάλει όσο γίνεται περισσότερα από μια ομάδα που από πλευράς ονομάτων έχει πληθώρα, αλλά στο γήπεδο μέχρι τώρα είχε δείξει πολύ λιγότερα απ’ όσα πρέπει και μπορεί. Στο ματς της Λεωφόρου (σ.σ. θα τα πούμε αναλυτικά αύριο-μεθαύριο) θα φανεί κατά πόσο θα είναι ανοδική η πορεία...