Όταν το κάνεις ντέρμπι με τον Απόλλωνα...

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος κάνει "φύλλο και φτερό" τον Ολυμπιακό μετά την εμφάνιση απέναντι στον Απόλλωνα και στέκεται στο γεγονός πως ο κόσμος περιμένει κάτι καλύτερο από ένα τόσο γεμάτο ρόστερ που ακόμη, όμως, δεν έχει ξεχωρίσει η ενδεδειγμένη ενδεκάδα. Δεκέμβρη μήνα...

Υπό νορμάλ συνθήκες η αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Απόλλωνα θα έπρεπε να έχει τελειώσει από το πρώτο ημίχρονο και με ευρύ σκορ. Η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις και πολλά ερωτηματικά. Όταν, λοιπόν, ακόμη και απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν μπορεί να κοιτάξει τους πρωταθλητές στα μάτια, το ματς είναι ισόπαλο μέχρι το 80ό λεπτό κάτι δεν πάει καλά.

Σε αυτό φυσικά δεν φταίει η ομάδα του Βούλιτς που ό,τι μπορούσε το έκανε και με το παραπάνω, αλλά οι "ερυθρόλευκοι" που στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού ήταν επιεικώς απαράδεκτοι. Για διάστημα μιας ώρας, είναι ζήτημα αν υπήρξαν έστω δύο-τρεις από τους γηπεδούχους που να ξεπέρασαν τη μετριότητα. Ο Ομάρ που θύμισε τον παλιό καλό μπακ πριν από τον τραυματισμό του, ο Ρομαό που στάθηκε αξιοπρεπώς στη θέση του και ο Κούτρης που –αν μη τι άλλο- ήταν φιλότιμος και προσπάθησε...

Όλοι οι άλλοι μπήκαν στο γήπεδο με διάθεση να νικήσουν με τη φανέλα. Με τη λιγότερη δυνατή προσπάθεια, χωρίς ίχνος συγκέντρωσης και με λάθη που δεν γίνονται ούτε σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Πρώτος σε αυτή την κατηγορία ήταν ο Παπέ Αμπού Σισέ, ο οποίος έκανε το χειρότερό του ημίχρονο από τη στιγμή που συστήθηκε στο κοινό της ομάδας. Στο γκολ, ωστόσο, που άνοιξε το σκορ πέρα από το "χοντρό" λάθος του νεαρού Σενεγαλέζου είναι αστεία και η αντίδραση του Μποτία, τον οποίο χόρεψε τρεις φορές ο Ελμπάζ πριν σκάψει τη μπάλα προ του Προτό. Όταν δεν μπορείς να σταματήσεις στο ένας με έναν, τον αντίπαλο φορ, ο οποίος μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα δεν ήταν καν βασικός, ασφαλώς και δεν μπορείς να ζητάς 800 με 900 χιλιάρικα το χρόνο για να ανανεώσεις το συμβόλαιό σου...

Αν το δούμε λίγο πιο ανάλαφρα, ο φετινός Ολυμπιακός δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις. Κάτι θα γίνει κάθε φορά για να ανέβουν οι σφυγμοί μέχρι το φινάλε. Βοήθησε σε αυτή την κατεύθυνση και ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος πείσθηκε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και αποφάσισε να αφήσει εκτός ενδεκάδας τον Ανσαριφάρντ, για να δώσει άλλη μία ευκαιρία στον Τζούρτζεβιτς. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι ο Σέρβος επιθετικός δεν έχει φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο για να αφήνει στον πάγκο τον Καρίμ. Μπορεί να έχει πάρει τα πάνω του τελευταία, αλλά ο Ιρανός είναι πολύ πιο αξιόπιστος απ’ όλες τις απόψεις. Πέντε φορές οφσάιντ βγήκε ο πρώην άσος της Παρτιζάν, μέχρι να μπει ο Καρίμ και να καθαρίσει το παιχνίδι με δύο γκολ μέσα σε πέντε λεπτά με συνολική παρουσία μισής ώρας. Δικαιωματικά έδειξε τη φανέλα του προς όλες τις κατευθύνσεις...

Γενικά το σχήμα του Ολυμπιακού με Ρομαό και Ταχτσίδη στα χαφ δεν τραβάει ιδιαίτερα, έστω και κόντρα σε μια ομάδα που έκανε σε όλο το ματς δύο τελικές, τη μία στην εστία (και γκολ)... Όπως, επίσης, δεν τραβάει ακόμη ο Σεμπά τον οποίο διατηρεί πεισματικά στην ενδεκάδα ο κόουτς, παρότι είναι μακριά από τον καλό εαυτό του. Ακόμη και ο Καρσελά που έχει αρκεστεί σε εκλάμψεις ως τώρα και χάνεται κατά διαστήματα, τουλάχιστον μπορεί να κάνει μια προσωπική ενέργεια, κάτι που δεν έχει στο ρεπερτόριό του ο Βραζιλιάνος. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που είναι και –φανερά- εκτός ρυθμού.

Αν απέναντι στους πρωταθλητές ήταν μια πιο ισχυρή ομάδα, το πιθανότερο είναι πως δεν θα καθάριζαν με αυτή την απόδοση. Πάλι καλά που ακόμη κι έτσι το πήραν το τρίποντο. Μάζευε κι ας είναι ρώγες που λέει και η παροιμία, αφού στο τέλος οι βαθμοί δίνουν το πρωτάθλημα, όπως κι αν κατακτήθηκαν...

Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να μην υπολογίσει κανείς ότι από την ενδεκάδα του Ολυμπιακού έλειπαν τα πιο βαριά χαρτιά του καλοκαιριού. Εμενίκε, Καρσελά, Οφόε, Βούκοβιτς, Ένγκελς και δεν συμμαζεύεται. Όλοι αυτοί στοίχισαν το καλοκαίρι ένα καράβι λεφτά και φτάσαμε χειμώνα για να μην παίζουν, έστω για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο...

Για να επιστρέψουμε στα του αγώνα, πάλι καλά που ανέβηκαν λίγο οι στροφές στο τελευταίο ημίωρο και αποκαταστάθηκε η τάξη. Έπαιξαν ρόλο και οι αλλαγές μιας και τόσο ο Καρίμ όσο και ο Πάρντο έδωσαν πνοή, ρυθμό και ουσία σε μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, αλλά ανέβηκε και ο Φορτούνης, ο οποίος όταν πατάει γκάζι αυτομάτως αλλάζει τις ισορροπίες ενός ματς.

Στο φινάλε, ωστόσο, όταν ο Ολυμπιακός με τέτοιες εμφανίσεις καθαρίζει τα παιχνίδια, έστω και με άγχος, έστω και με καρδιοχτύπι, γεμίζει πίεση τους άλλους διεκδικητές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο ρετιρέ έχουν συνηθίσει οι "ερυθρόλευκοι" όλα αυτά τα χρόνια, άρα μπορούν να διαχειριστούν και καλύτερα τη λέξη "κορυφή". Η εικόνα, ωστόσο, είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει καλύτερη για μια σειρά από ευνόητους λόγους. Σε τελική ανάλυση και ο κόσμος περιμένει κάτι καλύτερο από ένα τόσο γεμάτο ρόστερ που ακόμη, όμως, δεν έχει ξεχωρίσει η ενδεδειγμένη ενδεκάδα. Δεκέμβρη μήνα...

Υ.Γ.: Με αρκετά λάθη η διαιτησία του Τζοβάρα και δικαιολογημένα τα παράπονα των γηπεδούχων σε κάποιες φάσεις. Το να μην παίζεις καλά δεν δίνει το δικαίωμα και στον ρέφερι να σφυρίζει... αδιάφορα!