Άγημα... στον Άγιο Γεράσιμο

Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τους παίκτες της Εθνικής Εφήβων που αγωνίζονται σε ρυθμούς ΝΒΑ και δεν έχουν το δικαίωμα ούτε της ατομικής βελτίωσης ούτε της μερικής ξεκούρασης.

Άγημα... στον Άγιο Γεράσιμο

Αυτό το καλοκαίρι βλέπουμε τον Χαραλαμπόπουλο στο Ηράκλειο, τον βλέπουμε και στο Βόλο. Με... ένα πόδι ή με δύο, στο παρκέ. Ο Παπαγιάννης να βρίσκεται στο κέντρο της ρακέτας. Ο Μουράτος να έρχεται από τον πάγκο, πότε να παίζει, πότε να μην παίζει. Ο Σκουλίδας σε ένα καλοκαίρι, σε δύο διοργανώσεις, με 23 λεπτά μέσο όσο σε 13 παιχνίδια ως τώρα σε 30 ημέρες. ΝΒΑ γίναμε και δεν είναι η πρώτη φορά. Ακόμα καλύτερα ή...χειρότερα τα πράγματα για παιδιά που είδαμε στην u19 και μετά από δύο ημέρες έτρεχαν με την U20.

Ας μείνουμε όμως στην προσπάθεια των Εφήβων στον Βόλο. Σε αυτή την... διπρόσωπη εικόνα όπου στον πρώτο γύρο χάναμε από όλους στον δεύτερο τους νικήσαμε όλους. Έρχεται ο κρίσιμος αγώνας με την Γαλλία όπου...

Συνέχεια στο παρκέ

Όπου; Είτε θα νικήσουμε, είτε θα χάσουμε. Δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα. Και; Να αναλύσουμε τί έχουμε δει ως τώρα στον Βόλο; Παιδιά 18 χρονών και κάτω που πηγαινοέρχονται σε όλη την Ελλάδα και παίζουν με ρυθμούς ΝΒΑ μέσα στο καλοκαίρι χωρίς δευτερόλεπτο ξεκούρασης.

Δεν ξέρουμε αν με την φόρα που έχουν, τους βάλουν και κανένα άγημα στις 16 Αυγούστου στον Άγιο Γεράσιμο μεγάλη η χάρη του. Διότι θέλουμε την χάρη του να φωτίσει όσους επιμένουν κάθε καλοκαίρι να τραβολογάνε αυτά τα παιδιά με την ελπίδα ενός μεταλλίου.

Όχι από τους "Αμερικανούς"

Όταν το κολλέγιο του Μήτογλου και του Ντόρσεϊ απάντησαν σχεδόν με... χαμόγελα, αρνητικά, στην πιθανότητα να παίξουν με την u20,  ήταν αποτέλεσμα μπασκετικής λογικής. Αυτά τα νέα παιδιά έχουν ΑΝΑΓΚΗ έστω το μισό καλοκαίρι για να δουλέψουν ατομικά και να βελτιωθούν.

Ας μην γελιώμαστε. Τα παιδιά που ακολουθήσαμε και πέρυσι, με εξαίρεση τον Σκουλίδα, βρίσκονται ακριβώς στο ίδιο σημείο μπασκετικά. Ναι, ιδιαίτερα ο Χαραλαμπόπουλος, φαίνεται πως παίζοντας στην Ευρωλίγκα διαθέτει τεράστια αυτοπεποίθηση και στους συνομίληκους αισθάνεται ή τους λίγο μεγαλύτερους αισθάνεται τρομερά άνετα. Αλλά πόσο καλύτερος έχει εμφανιστεί στις αδυναμίες του; Ο Παπαγιάννης; Ο Μουράτος; 

Ο Λούντζης που παίζει ακόμα με το πηγαίο ταλέντο του έχει ορισμένες εκπληκτικές στιγμές αλλά ως 17χρονος είναι και ασταθής.

Θέλουμε μετάλλιο

Στο τέλος της ημέρας ούτε ο Χρηστίδης, ούτε ο Μιλιντίγεβιτς, ούτε ο Φλιώνης, ο Δίπλαρος, ο Ντουζίδης θα κριθούν από ένα τουρνουά όπου είναι σαφές πως η ομάδα πάει ΜΟΝΟ για το αποτέλεσμα. Το προπονητικό τιμ το έχει ξεκαθαρίσει αυτό και δεν γίνεται να τους ψέξεις.

Άλλωστε γι αυτό τον λόγο, προφανώς, η ομοσπονδία διάλεξε ένα συμπαγές τιμ από την Α1, χωρίς παραστάσεις κι εμπειρίες από δουλειά με μικρά παιδιά(πλην Δοξάκη) ώστε να έρθει το αποτέλεσμα. Όταν κατεβαίνεις να παίξεις άλλωστε θες και την νίκη μεν, αλλά...

Οι ευθύνες των συλλόγων

Το τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά στο μέλλον κανονικά έπρεπε να εξαρτάται από τις ομάδες τους οι οποίες μοιάζει να μην έχουν κανένα πρόβλημα που οι επενδύσεις τους, το μέλλον τους, παίζουν σε ρυθμούς εξοντωτικούς. Δεν είναι μόνο φέτος βεβαίως βεβαίως αλλά επειδή για δεύτερο καλοκαίρι οι ίδιο μικροί «ήρωες» δεν έχουν το δικαίωμα ούτε της ατομικής βελτίωσης ούτε της μερικής ξεκούρασης, είναι καιρός να το καταδείξουμε.

Πάλι. Δεν θα γίνει κάτι διότι ουδείς ενδιαφέρεται και αυτή την φορά δεν θα ψέξουμε την ομοσπονδία που θέλει νίκες, αλλά τους συλλόγους που κάνουν τα μπάνια τους. Αν όμως συμβεί κάτι μέσα στην χρονιά τότε θα τους φταίει η ομοσπονδία και τότε θα έχουν όλο το λάθος του κόσμου.

Διότι αν δύο πανεπιστήμια, είδαν πολύ προσεκτικά το καλύτερο για τους αθλητές τους, δεν γίνεται τεράστιες και μη ομάδες να μην ασχολούνται.

Στο τέλος του τουρνουά, ό,τι κι αν έχει κάνει η ομάδα, θα είμαστε διπλά υπερήφανοι γι αυτά τα παιδιά για την σοβαρότητα, τον συγκλονιστικό επαγγελματισμό τους και την αυταπάρνησή τους. Τότε θα κάνουμε μία αγωνιστική ακτινογραφία. Τώρα, στην ημέρα ρεπό, ευκαιρία για σκέψεις.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όποιος διερωτάται πώς γίνεται μία ομοσπονδία με οικονομικά ζητήματα, όπως προκύπτει από πολλές πλευρές, να διοργανώνει δύο διεθνή τουρνουά, η απάντηση είναι μία: wild card. Όχι μόνο πληρώσαμε τα 800.000 (ο πρώτος πληθυντικός ταιριάζει απόλυτα διότι η ομοσπονδία αποτελεί κρατικά επιχορηγούμενο φορέα) αλλά  και δύο διοργανώσεις που δεν ήθελε κανείς να αναλάβει. Όπως είχε δηλώσει ο Γιώργος Βασιλακόπουλος: "Τις διεκδικούμε για να βγάλουμε την Ελλάδα από την μιζέρια". Φυσικά τις προσθέσαμε στο...πακέτο της wild card διότι είμεθα κιμπάρηδες.

Διαβάστε ακόμη:

Ελλάδα - Ρωσία 61-57

Προκρίθηκε στα προημιτελικά του Ευρωμπάσκετ η Εθνική Εφήβων

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα