Αυτό που έπαιξε ο Ολυμπιακός δεν ήταν ποδόσφαιρο!

Ο Τσάρλυ σχολιάζει τον Τάκη Λεμονή που δεν πιστεύει στο ρόστερ του και έπαιξε για να αποφύγει τον διασυρμό. Στο τέλος μάλιστα έμεινε ευχαριστημένος από την προσπάθεια, χωρίς να έχει παίξει καθόλου ποδόσφαιρο!

Η αλήθεια είναι πως ο φετινός Ολυμπιακός δεν άνηκε στο επίπεδο που παίζεται το ποδόσφαιρο στο Champions League.

Το ρόστερ του και η δουλειά που ξεκίνησε το καλοκαίρι δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσουν ένα ανταγωνιστικό πρόσωπο απέναντι σε ομάδα που μπορεί και θέλει να βάλει ένταση στο παιχνίδι της.

Παρακολουθώντας την εικόνα των "ερυθρόλευκων" είναι φυσιολογικό ο οπαδός της ομάδας να αγανακτήσει.

Άλλωστε αυτό που παρέταξε ο Τάκης Λεμονής δεν υπάρχει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Μία ενδεκάδα δηλαδή με τρία κεντρικά χαφ που δεν μπορούν να τρέξουν καθόλου με τη μπάλα, δεν έχουν τη δυνατότητα να απειλήσουν, να καλύψουν αποστάσεις και μπροστά τους ένα δεκάρι να περιμένει με πλάτη δίχως να υπάρχει η παραμικρή κίνηση για να αξιοποιηθεί.

Στην πράξη το μόνο τρέξιμο που έβγαζε επιθετικότητα από τον  Ολυμπιακό ήταν αυτό του Φιγκέιρας από τα δεξιά.

ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΟ 9ΑΡΗ

Το να αποφασίσει ένας κόουτς να μην πάει με καθαρό φορ, αλλά με ποδοσφαιριστή που θα κινείται εκτός περιοχής δεν σημαίνει κατά ανάγκη αμυντική προσέγγιση. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο σε αυτή τη λογική πάνε προπονητές που θέλουν να δουλέψουν αυτοματισμούς, χρησιμοποιώντας επιθετικό με ικανότητα στην συνεργασία.

Επιζητούν να δημιουργηθούν χώροι για να πατήσουν περιοχή παίκτες από το πλάι ή από τις πίσω γραμμές.

Προπονητές που διδάσκουν επιθετικό ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο όπως ο Σπαλέτι στη Ρόμα με Τότι, Κλοπ με Φιρμίνο, Ντελ Μπόσκε με Φάμπρεγας, Σάρι με Μέρτενς. Δεν γίνεται να παίξεις χρησιμοποιώντας ψεύτικο εννιάρι μ' έναν "βαρύ" ποδοσφαιριστή που θα περιμένει τη μπάλα με πλάτη και ταυτόχρονα όταν έρχεται σε κατοχή να μην υπάρχει η παραμικρή κίνηση και προσπάθεια για συνεργασία μαζί του.

Αν πας με ψεύτικο εννιάρι-δεκάρι όπως ο Λεμονής με τον Φορτούνη, είναι απαραίτητο όταν η μπάλα ακουμπά πάνω του να υπάρχει κίνηση από τους δύο εσωτερικούς μέσους και τους δύο ακραίους επιθετικούς.

Ο ΛΕΜΟΝΗΣ ΗΞΕΡΕ

Ο Ολυμπιακός αυτό που προσπάθησε να παίξει δεν ήταν ποδόσφαιρο. Δεν είχε κανένα πλάνο επίθεσης. Κάτι που ο προπονητής του γνώριζε και το έκανε κατανοητό με τις δηλώσεις του, μετά το τέλος του παιχνιδιού στην ΕΡΤ.

"Με τον τρόπο που επιλέξαμε να επιτεθούμε ήταν δύσκολο να πατήσουμε περιοχή και να δημιουργήσουμε πολλές ευκαιρίες" δήλωσε. Στο ερώτημα τώρα γιατί ο τεχνικός πήγε με μία προσέγγιση που δεν μπορεί να του προσφέρει πατήματα στην αντίπαλη περιοχή και ευκαιρίες η απάντηση είναι απλή.

Υπάρχει και σε εικόνα. Είναι αυτή από το πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού με την Σπόρτινγκ. Όταν ο Μπέσνικ Χάσι έκανε το λάθος να μην ασχοληθεί με την Σπόρτινγκ και να κατεβάσει τον Ολυμπιακό με το... δικό του ποδόσφαιρο.

Σχήμα που είχε επιθετικό, με τα εξτρέμ Καρσελά, Μάριν στην ενδεκάδα, ανάμεσα τους δημιουργό τον Φορτούνη και πίσω τους τον  box to box χαφ Οφόε. Με αυτή τη λογική, προσπαθώντας να κερδίσει με τα δικά του "όπλα" ο Ολυμπιακός, αγωνιστικά, διασύρθηκε και η εικόνα του αγώνα ήταν για να δεχτεί 6 γκολ από το ημίχρονο.

ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΡΟΣΤΕΡ ΤΟΥ

Φυσικά και υπάρχει μία μέση λύση, σχετικά με αυτό που είδαμε από τον Χάσι και αυτό που παρέταξε ο Λεμονής στη Λισαβόνα.

Ο λόγος που ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν κατέληξε σε μία ενδεκάδα που θα συνδύαζε το... διάβασμα στον αντίπαλο, τα μέτρα θα ήταν πιο χαμηλά, αλλά θα είχε και έναν τρόπο ανάπτυξης είναι πως ο προπονητής δεν πιστεύει το ρόστερ του για το συγκεκριμένο επίπεδο τουλάχιστον.

Και γι' αυτό το λόγο δήλωσε ευχαριστημένος από την προσπάθεια των παικτών του και παραδέχτηκε πως "...η Σπόρτινγκ είναι καλύτερη ομάδα από εμάς".

Ο τεχνικός των "ερυθρόλευκων" παραδέχθηκε με τεράστια ευκολία πως η 3η παραδοσιακά δύναμη της Πορτογαλίας είναι καλύτερη ομάδα από τον Ολυμπιακό. Φυσικά έχει δίκιο, είπε την αλήθεια, αυτή όμως η παραδοχή πρέπει και να αποτελέσει αφορμή για μια γενικότερη κουβέντα σχετικά με το τι έχει φταίξει, ποια είναι τα λάθη που έχουν ρίξει τόσο πολύ το ευρωπαϊκό επίπεδο του Ολυμπιακού.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΣΕΜΠΑ

Για το παιχνίδι δεν νομίζω πως χωράνε και πολλές αναλύσεις, άλλωστε τα δύο τέρματα ήρθαν από ένα χώρο που η Σπόρτινγκ είχε ξεκάθαρο και τεράστιο πλεονέκτημα. Το δίδυμο των Πιτσίνι, Μάρτινς δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί από τους Κούτρη, Καρσελά.

Το τόνιζα στην εκπομπή με τον Θέμη την παραμονή του αγώνα, πως η δυνατή πλευρά των Πορτογάλων είναι η δεξιά και εκεί πρέπει να αγωνιστεί ο καλύτερος... αμυντικός εξτρέμ του Ολυμπιακού, δηλαδή ο Σεμπά.

Αν έχεις αυτόν τον ποδοσφαιριστή στο ρόστερ σου, αυτές τις αποστολές πρέπει να φροντίζεις να τις αναλαμβάνει. Γιατί αν δεν χρησιμοποιήσεις σε αυτά τα παιχνίδια τον Σεμπά, είναι λάθος να τον κρατάς στην ομάδα σου.

Στη φάση που έγινε το 1-0 η επίθεση της Σπόρτινγκ ξεκινά από εύκολο ανέβασμα του Πιτσίνι που δεν έχει ακολουθήσει ο Καρσελά. Για την ακρίβεια ο Μαροκινός δεν υπάρχει στη φάση. Ο Ολυμπιακός είχε σαν πλάνο να δίνει βοήθεια στα μπακ ο εσωτερικός χαφ.

Στη συγκεκριμένη στιγμή κακώς βρέθηκε ο Ταχτσίδης, που προσέφερε μία αχαρακτήριστη νωχελική βοήθεια χωρίς ένταση, ο ίδιος κωλόκατσε και άφησε τον Πιτσίνι να περάσει και έτσι δημιουργήθηκε η φάση που στο τέλος της ο Ντοστ ανέδειξε τις αδυναμίες του δίδυμου Μποτία, Έγχελς.

Κάτι που ο Ολλανδός βέβαια έκανε εμφατικά και ντροπιαστικά για τους στόπερ του Ολυμπιακού και στο τρίτο τέρμα.

Τρία λεπτά αργότερα, ξανά από την ίδια πλευρά χτυπήθηκε η ελληνική ομάδα, αυτή τη φορά πληρώνοντας την ακαταλληλότητα του Κούτρη να αντεπεξέλθει σε υψηλής έντασης και ρυθμού ματς. Υπάρχουν κάποια θέματα που η ποδοσφαιρική προσέγγιση είναι πολύ απλή, αλλά στην Ελλάδα μας αρέσει να τα μπερδεύουμε. 

ΕΓΙΝΑΝ ΠΑΙΚΤΑΡΑΔΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟ

Ο Κούτρης και ο Ταχτσίδης είναι παιδιά που είναι εύκολο να τα αξιολογήσεις. Έχουν σε ανεπτυγμένο βαθμό συγκεκριμένα  πλεονεκτήματα και αδυναμίες. Δημιουργείται ένας... αφελής θόρυβος όταν παίζουν καλά σε ματς που τους ταιριάζουν και έρχεται αδικαιολόγητος αιφνιδιασμός όταν είναι δεδομένο πως ο ρυθμός του παιχνιδιού θα τους εκθέσει.

Ο Παναγιώτης είναι ένα "βαρύ" παιδί, που έχει ποδοσφαιρικά ορθή σκέψη με τη μπάλα, ποιοτική πάσα από χαμηλά και ικανότητα με κάθετη να αξιοποιήσει κίνηση συμπαίκτη του. Σε παιχνίδια με αντίπαλο στο επίπεδο του Λεβαδειακού, που δεν χρειάζεται να χάσει δυνάμεις από την αμυντική προσπάθεια, δεν έχει να κυνηγήσει τρεξίματα αντιπάλων και η ομάδα του έχει υψηλή κατοχή θα είναι καλός.

Αν τώρα πάει και ο αντίπαλος πολύ χαμηλά, δεν τον πιέσει καθόλου στην κατοχή, παράλληλα του δώσει τη δυνατότητα να πάρει χρόνο και χώρο για να πασάρει θα είναι άριστος.

Ο Κούτρης, επίσης, είναι ένα γρήγορο παιδί που έχει σαν αβαντάζ πως κάνει πολλά ανεβάσματα στο ίδιο παιχνίδι.

"Τρέχει" τη μπάλα και είναι γρήγορος. Έχει δυνατά πόδια και φθάνει με μεγάλη συχνότητα στο ύψος της αντίπαλης περιοχής. Η θέση όμως του μπακ έχει μια ποικιλομορφία, δεν μπορείς να αξιολογείς έναν μπακ μόνο από τις επιθετικές του επιδόσεις, χρειάζεται να τον κρίνεις, πώς λειτουργεί όταν πιέζεται στην προσπάθεια να κερδίσει μέτρα, πως λειτουργεί όταν έχει απέναντι του έναν φουλ μπακ. Αν είναι καλός στο προσωπικό μαρκάρισμα στα αντίπαλα εξτρέμ, αν ξέρει πώς να δίνει βοήθειες στα στόπερ, αν γνωρίζει πώς να λειτουργεί τακτικά όταν η μπάλα βρίσκεται σε άλλον χώρο και άλλα πολλά.

Ο Κούτρης σε αναμετρήσεις που ο αντίπαλος, τον δικό του εξτρέμ τον κρατάει για να κυνηγά τον εξτρέμ του Ολυμπιακού, είναι δεδομένο πως θα τα πάει περίφημα. Αφού δεν έχει κάποιον να τον πιέσει και το παιδί διαθέτει πνευμόνια. Τρέχει γρήγορα, μπορεί να σεντράρει να σουτάρει και να απειλήσει.

Σε παιχνίδια όμως που πρέπει να λειτουργήσει σε ίσα μέτρα και να παίξει στο ένας με ένας με κάποιον αντίπαλο φουλ μπακ, όπως στη "Λεωφόρο" και πολύ περισσότερο όταν υπάρχει εξτρεμ να τον παίξει στο ένας με ένας και να τον πιέσει στην δική του κατοχή, έχει σοβαρό πρόβλημα.

Πρόβλημα που αν συνεχίσει να παίρνει ευκαιρίες, με δουλειά, υπομονή και από τον ίδιο και από την ομάδα του δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να λύσει. Όμως αυτήν την εποχή σε ματς ανταγωνιστικά, υψηλού ρυθμού ο Κούτρης αποτελεί αχίλλειο πτέρνα του Ολυμπιακού.

ΓΛΙΤΩΣΕ ΤΟ... ΑΤΥΧΗΜΑ

Ήταν δεδομένο από τα κενά που έμειναν το καλοκαίρι πως η φετινή χρονιά στο Champions League θα αποτελέσει μια ταλαιπωρία. Ήρθε και η κλήρωση να βάλει τον Ολυμπιακό σε κίνδυνο να υποστεί μεγάλους διασυρμούς.

Η αλήθεια είναι πως με την διαχείριση του Λεμονή... πόνεσαν τα μάτια μας. Αυτό που έπαιξε ο Ολυμπιακός στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση δεν ήταν ποδόσφαιρο, δεν υπήρχε καν τρόπος για να βγει αντεπίθεση, όμως έτσι κατάφερε να μην πάθει πραγματικά μεγάλη ζημιά.

Ο φετινός Ολυμπιακός ήταν επίφοβος για να περάσει άσχημα ευρωπαϊκά βράδια που θα αποτελούσαν στίγμα στην ιστορία του. Ο Λεμονής κατέβασε σχήματα που γνώριζε πως είναι αδύνατον να επιτεθεί. Λειτούργησε για να μην γνωρίσει κάποια σκληρή ήττα ο Ολυμπιακός. Τουλάχιστον το ατύχημα απεφεύχθη...