H εμφάνιση που έμοιαζε με σπάνιο έργο τέχνης

Ο Τσάρλυ γράφει για την ομάδα που όποιος αγαπάει τον αθλητισμό αναγκάζεται να είναι μαζί της.

Ο Ολυμπιακός έκανε ακόμα έναν άθλο και συνεχίζει να κερδίζει φίλους. Την παραμονή του Final 4 ανοίξαμε γραμμές με τον Θέμη και μας έκανε εντύπωση πόσοι φίλοι του Παναθηναϊκού βγήκαν να πουν πως υποστηρίζουν τον Ολυμπιακό. Μία ομάδα με αρχές που ξεχειλίζει από υγεία και αποτελεί μία συνέχεια του Παναθηναϊκού. Μην βιαστούν κάποιοι να παρεξηγηθούν, το Ελληνικό μπάσκετ είναι πάνω από κόμπλεξ και όταν λέω συνέχεια εννοώ σε γνώση του αθλήματος, σε  νοοτροπία και λογική.

ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΦΙΛΑΘΛΟΙ

Ο Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει κάτι που όλοι οι υγιείς φίλοι του αθλητισμού το αναγνωρίζουν το σέβονται. Ακόμα και αν δεν υποστηρίζεις τον Ολυμπιακό η ομάδα των Αγγελόπουλων, του Σφαιρόπουλου, του Σπανούλη και των πολλών Ελλήνων σε αναγκάζει να την σέβεσαι και να την θαυμάζεις. Για 4η συνεχόμενη φορά σε Final 4 ο Ολυμπιακός ταπείνωσε την ΤΣΣΚΑ. Ο τρόπος που θα το έκανε γνωστός.

ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΤΡΟΠΟ

Ξέρουμε τόσο καλά αυτά τα παιχνίδια που όποιος άκουσε την εκπομπή της Πέμπτης θα θυμάται πως μαζί με τον Θέμη και τους ακροατές φωτογραφίσαμε την εξέλιξη αλλά και το αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός έχει τον τρόπο που τον βολεύει για να κερδίζει αυτά τα παιχνίδια. Χρειαζόταν να φτάσει μέχρι το τέλος έχοντας ζεστούς τους πάντες και τον Σπανούλη δίχως να έχει κουραστεί. Από την στιγμή που οι Παπανικολάου, Μάτζαρης, Πρίντεζης, Αγραβάνης έφεραν τον Ολυμπιακό κοντά στο σκορ στο τελευταίο κομμάτι του παιχνιδιού ήταν δεδομένο πως εκεί θα μιλήσει ο καλύτερος. Ο καλύτερος στο γήπεδο και όχι στην στατιστική. Έφτασαν στην τελική ευθεία οι Σπανούλης, Ντε Κολό και φάνηκε η διαφορά, ποιος είναι νικητής, ποιος ξέρει να κερδίζει και ποιος είναι αυτός που μυρίζει την ήττα και τρέμει.

ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟΥΣ 80 ΠΟΝΤΟΥΣ

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Αυτό συζητούσαμε στην εκπομπή της Πέμπτης, ξέραμε το σενάριο που θα προσπαθήσουν να υπηρετήσουν οι παίκτες του Σφαιρόπουλου. Είναι το ίδιο με αυτό που τους πήγε στον τελικό  της Μαδρίτης. Μόνο που τότε ο Ολυμπιακός είχε δεχτεί 68 πόντους. Εκεί ήταν και η δυσκολία αυτού του παιχνιδιού πως στα προηγούμενα τρία Final 4 ο Ολυμπιακός είχε πετύχει κάτι που γνώριζε πως δεν γινόταν να συμβεί αυτή την φορά. Είχε κρατήσει και τις 3 φορές την ΤΣΣΚΑ κάτω από τους 70 πόντους. Φέτος έμοιαζε αδύνατον όσο καλή άμυνα και να βγει να κρατηθούν τόσο χαμηλά οι παίκτες του Ιτούδη. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις να πάει ο Ολυμπιακός στους 80 πόντους.

ΤΑ 18 ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ ΕΚΡΙΝΑΝ ΤΗ ΜΑΧΗ

 Οι 82 πόντοι μπήκαν με πολύ ψυχή, χρειάστηκε μάχη για την κάθε μπάλα, ώστε να κερδηθούν τα 18 επιθετικά ριμπάουντ που ήταν το κλειδί της επιτυχίας. Μετά από κάθε άστοχο σουτ, υπήρχε μία απίστευτη μάχη κάτω από το καλάθι της ΤΣΣΚΑ, που επέτρεψε στην ομάδα του Ιτούδη να πάρει μόλις 23 αμυντικά ριμπάουντ και να χάσει 18.

Κερδισμένες μάχες που έφεραν ελεύθερα σουτ και άνοιξαν την άμυνα της ΤΣΣΚΑ. Γέμισαν με αυτοπεποίθηση την ομάδα του Σφαιρόπουλου και επέστρεψαν τον φόβο και την αμφιβολία στα πρόσωπα, στο μυαλό και στα χέρια των παικτών της ΤΣΣΚΑ.

ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΡΟΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΑ

Σε όλες τις αναλύσεις πριν από το παιχνίδι το ζητούμενο ήταν να το πάει ο Ολυμπιακός στο τέλος, γιατί εκεί η καρδιά η ψυχή το μυαλό, όλα όσα κρίνουν αυτά τα παιχνίδια θα ήταν υπερ του. Το δύσκολο ήταν να το πετύχει αυτό, καθώς η ΤΣΣΚΑ είχε περισσότερες λύσεις. Έπρεπε να γίνει και με τον Σπανούλη να μην χάσει δυνάμεις. Συνέβη, ο Ολυμπιακός το πέτυχε χάρη στην ψυχή των Ελλήνων που διαθέτει και στο γεγονός πως οι Αμερικάνοι έχουν δεχτεί να κάνουν τους ρολίστες. Όσοι μπήκαν έδωσαν ότι είχα και πρόσφεραν πολλά.

Ο Γκριν τα δύο μεγάλα σουτ στο τέλος, Οι Μπιρτς, Γανγκ απίστευτες άμυνες που φόβισαν τους Ρώσους, όμως αυτοί που κράτησαν τον Ολυμπιακό ήταν τα δικά του παιδιά. Οι Μάντζαρης, Παπανικολάου, Πρίντεζης.

ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΣΕ ΑΦΗΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΝΟΙΧΤΟ

 Πραγματικά είναι να υποκλίνεσαι. Καθώς όταν υπάρχει ένα μόνο πλάνο νίκης και αυτό εφαρμόζεται όχι για πρώτη φορά αλλά για ακόμα μία φορά στο 100% σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα και χειροκροτείς. 

Η εμφάνιση του Ολυμπιακού ήταν σαν ένα σπάνιο έργο τέχνης. Που όταν ολοκληρώνεται το κοιτάς ανοίγεις το στόμα και χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις χειροκροτείς. Αν φυσικά είσαι οπαδός του, ξεσπάς καθώς το συναίσθημα που βγάζει αυτή η ομάδα είναι έντονο.

ΟΣΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ

Δεν έχω να σημειώσω τίποτα άλλο. Δεν χωρά αυτή η νίκη πολλές αναλύσεις. Άλλωστε ήταν γνωστό το πώς θα έρθει. Από την στιγμή που ήρθε, με 18 επιθετικά ριμπάουντ με τον Ολυμπιακό να φτάνει στους 82 πόντους, τους Έλληνες να βγαίνουν ξανά μπροστά για να τραβήξουν την ομάδα στα δύσκολα, τους Αμερικάνους να κάνουν την βρώμικη δουλειά και τον Σπανούλη στο τέλος να παίρνει την μπάλα και να καθαρίζει οι υπόλοιποι χειροκροτούμε και ευχόμαστε στην ομάδα να φέρει αυτό που αξίζει. Ένα ακόμα Ευρωπαϊκό, το 4ο του συλλόγου, το 3ο στις τελευταίες 6 διοργανώσεις. Ότι και να συμβεί την Κυριακή, αυτή η παρέα Ελλήνων που διαχειρίζεται τέλεια τα τελευταία 3 χρόνια ο Γιάννης Σφαιρόπουλος θα βρεθεί σε 4ο τελικό τα τελευταία 6 χρόνια. Όχι μόνο οι οπαδοί του Ολυμπιακού αλλά  όσοι αγαπάνε τον αθλητισμό αναγκάζονται να πάνε μαζί τους.