Ο Μουρίνιο και η Γιουνάιτεντ επιστρέφουν

Σίγουρα πέτυχε πράγματα ο Μουρίνιο που είχε ανάγκη η Γιουνάιτεντ. Την έμαθε να αμύνεται, να παίζει σωστά, δημιούργησε ένα μεγάλο αήττητο σερί, κατέκτησε τρόπαια. Του χρόνου όμως για να πετύχουν θα πρέπει να διεκδικήσουν τίτλους ανάλογους με το πραγματικό μέγεθός τους. Ο Τσάρλυ αναλύει.

Ο τελικός με τον Άγιαξ είναι από τα λίγα παιχνίδια στον κόσμο που για μία ομάδα η αποτυχία με την επιτυχία κρίνεται σε έναν αγώνα. Η Γιουνάιτεντ και ο Ζοσέ Μουρίνιο θα έχαναν τα πάντα αν δεν κέρδιζαν το τρόπαιο και κέρδισαν πολλά που το κατέκτησαν.

Το τέλος του τελικού βρήκε τους παίκτες του μετά από σύνθημα του Μουρίνιο να δείχνουν τα τρία δάχτυλα, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δείξει πως κατέκτησαν φέτος τρία τρόπαια. Ο Μουρίνιο έβαλε μέσα και το καλοκαιρινό Σούπερ Καπ. Πλέον δικαιούται να ισχυρίζεται πως την πρώτη του χρονιά πέτυχε καθώς κατέκτησε το Λικ Καπ και το Γιουρόπα.

Έφερε στην Γιουνάιτεντ έναν Ευρωπαϊκό τίτλο τον πρώτο μεγάλο από την ημέρα που έφυγε ο Σερ Άλεξ και την επανέφερε στο Τσάμπιονς Λιγκ.

ΕΔΙΩΞΑΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΤΥΧΙΑ

Πλέον μπορεί να διαπραγματευτεί σαν ισχυρός και έχοντας μαζί του χρήμα και ένα μεγάλο κλαμπ που έδειξε πως μπορεί να επιστρέψει στο πιο υψηλό επίπεδο. Έχοντας κατακτήσει κάτι Ευρωπαϊκό τρόπαιο, έχοντας επιστρέψει στο Τσάμπιονς Λιγκ μπορεί να διαπραγματεύεται βρισκόμενος στο επίπεδο που του αρέσει.

Σαν ένας τεχνικός που ξέρει να παίρνει τίτλους και έχει μαζί του ένα μεγάλο μέγεθος, έναν τεράστιο σύλλογο που έχει την δυνατότητα να ρίξει χρήμα για να επιστρέψει στο πιο υψηλό επίπεδο. Αν έχανε στην Στοκχόλμη δεν θα ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Ο τίτλος που κατέκτησε έδιωξε μία κακοτυχία, μία ηττοπάθεια που υπήρχε τόσο στον ίδιο όσο και στην Γιουνάιτεντ.  Οι πορείες των Γιουνάιτεντ, Μουρίνιο μοιάζουν κοινές και μαζί πλέον προσπαθούν να επιστρέψουν.

ΑΡΚΟΥΣΑΝ ΤΑ ΛΙΓΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΑ

Στην Στοκχόλμη κατάφερε να κερδίσει εύκολα μία άπειρη ομάδα επειδή η δουλειά που έχει κάνει μέχρι σήμερα με την Γιουνάιτεντ ήταν αρκετή για να του δώσει με τον τρόπο που παίζει φέτος η Μάντσεστερ μία εύκολη νίκη.

Η Γιουνάιτεντ μπήκε να επιτεθεί μόνο 18 λεπτά. Σε αυτό το διάστημα έβγαλε επιθετικότητα και κατάφερε να ανοίξει το σκορ σε μία φάση που δεν μπορεί καν να χαρακτηριστεί ευκαιρία. Ο Φελαινί έστρωσε στον Πογκμπά για να κάνει ένα καλό σουτ εκτός περιοχής η μπάλα χτύπησε στον Σάντσες άλλαξε πορεία ο Ονανά έδειξε χαμηλής κλάσης τερματοφύλακας έχασε την ισορροπία του και η Γιουνάιτεντ άνοιξε το σκορ.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΞ

Έχοντας στο 18 προβάδισμα η Γιουνάιτεντ πήγε σε αυτό που ξέρει καλά. Άφησε την μπάλα στους παίκτες του Άγιαξ, χώρο για κατοχή μέχρι και το ύψος της σέντρας και πίεση με το που περνά ο αντίπαλος τον χώρο του κέντρου.

Βρέθηκαν σε πολύ καλή ημέρα οι Πογκμπά, Φελαινί, Ερέρα, κυριάρχησαν απέναντι στα παιδιά του Άγιαξ, κέρδισαν πολλές μονομαχίες και ποτέ δεν δέχτηκαν παιχνίδια ανάμεσα στις γραμμές. Αυτό ήταν και το μυστικό, να μην δεχτεί η Γιουνάτιεντ συνεργασίες ανάμεσα στις γραμμές, ώστε να μην ακουμπά η μπάλα στον Ντόλμπεργκ και να μην μπορούν να βγάλουν συνεργασίες οι Γιουνές, Τραορέ με τους χαφ και τον Ντόλμπεργκ.

Το πέτυχε αυτό η Γιουνάιτεντ σε έναν υπερβολικά υψηλό βαθμό και δεν απειλήθηκε. Σε ένα παιχνίδι με 31,1% μόλις κατοχής δεν δέχτηκε καμία καθαρή ευκαιρία και σκόραρε δύο τέρματα.

ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΤΙΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ

Ο Μουρίνιο διδάσκει στις προπονήσεις την αντεπίθεση. Του αρέσει αυτός ο άμεσος τρόπος παιχνιδιού και δεν έχει πρόβλημα να παραχωρεί νούμερα υψηλά κατοχής στον αντίπαλο, με σκοπό μέσα από την λειτουργία της ομάδας του να μην απειλείται.

Το πρόβλημα που αντιμετώπισε συνολικά φέτος η Γιουνάιτεντ που σε 5 εκτός έδρας παιχνίδια με τους μεγάλους στην Πρέμιερ πέτυχε μόλις ένα γκολ, είναι πως ακόμα και τον έλεγχο να έχει στην κατοχή του αντιπάλου, δεν μπορεί να βγάζει αντεπιθέσεις.

Πρόβλημα που την ακολούθησε την Γιουνάιτεντ και στον τελικό. Με την ευκολία που υπήρχε στο να κερδίζει μπάλες, απέναντι σε έναν άπειρο αντίπαλο που το αμυντικό του δίδυμο έκανε εύκολα το λάθος, οι επιθέσεις που έβγαλε ήταν πολύ λίγες. Βέβαια η εξέλιξη του αγώνα ήταν τέτοια που δεν έπαιξε κανένα ρόλο.

Στο 18 λεπτό έγινε το 1-0 με σουτ εκτός περιοχής που κόντραρε στο  48 λεπτό μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Μικιταριάν έκανε το 2-0.Ο Άγιαξ δεν απείλησε, οπότε μικρό το κακό, στους τελικούς μετρά το αποτέλεσμα. Όμως η εικόνα δείχνει τα μεγάλα προβλήματα που είχε φέτος συνολικά η Γιουνάιτεντ. 

Ο Μουρίνιο είχε μία εφιαλτική περσινή σαιζόν και επειδή φέτος απομακρύνθηκε έμεινε νωρίς εκτός διεκδίκησης τίτλου δέχτηκε αμφισβήτηση μεγάλη από τον Βρετανικό τύπο. Τώρα που ολοκληρώθηκε ας ρίξουμε μία ματιά στο που πέτυχε και που απέτυχε ο Πορτογάλος.

Όπως είπαμε και στον πρόλογο μας, το παιχνίδι στην Στοκχόλμη θα όριζε αν το πρόσημο όσο αναφορά στους στόχους είναι θετικό η αρνητικό. Ο ίδιος πανηγύρισε με τρία δάχτυλά σηκωμένα βάζοντας και το σούπερ καπ. Μέσα στην σαιζόν κατέκτησε το Λικ Καπ και το Γιουρόπα.

Πήγε πολύ άσχημα στο πρωτάθλημα μένοντας από νωρίς εκτός τίτλου, τερμάτισε 6, και στο κύπελλο αποκλείστηκε στους 8 από την Τσέλσι. Από την στιγμή που κατέκτησε εγχώριο τίτλο, έστω και τον πιο μικρό, Ευρωπαϊκό τίτλο και επέστρεψε η ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ από πλευράς στόχων πέτυχε.

ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ

Το μεγάλο πρόβλημα της Γιουνάιτεντ είναι πως Μόγιες και ειδικά ο Φαν Χαλ χάλασαν πολλά λεφτά χωρίς να καταφέρουν να έχουν αντίκρισμα, πληρώνεις για να βάλεις ποιότητα αυτό δεν συνέβη στα χρόνια του Μόγιες και ειδικά του Φαν Χαλ. Ο Σερ Άλεξ πέτυχε πολλά αλλά δεν άφησε μία ομάδα ικανή να είναι ανταγωνιστική στον Μόγιες, χρειάστηκαν και δόθηκαν χρήματα πολλά για να φτιαχτεί το ρόστερ, πετάχτηκαν όμως σε λανθασμένες επιλογές.

Ο Μουρίνιο δεν μπορεί να κατηγορηθεί πως απέτυχε το καλοκαίρι. Ξόδεψε χρήμα, αλλά και οι τρεις που πλήρωσε Μπαιγί, Μικιταριάν και φυσικά ο Πογκμπά, αποτελούν την βάση για το χτίσιμο των επόμενων χρόνων.

Χρήματα υπάρχουν, η Γιουνάιτεντ είναι ο πιο πλούσιος σύλλογος στον κόσμο αυτήν την εποχή και το καλοκαίρι θα πρέπει να αγοράσει τον παίκτη που θα κάνει την Μάντσεστερ να βγάζει φωτιές στην αντεπίθεση. Ο Γκριζμάν φαίνεται πως είναι η ιδανική επιλογή.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Εδώ είναι και το μεγάλο αγκάθι. Το ποδόσφαιρο που έπαιξε η Γιουνάιτεντ δεν ήταν ελκυστικό. Υπήρχε φανερή αδυναμία πλάνου ανάπτυξης, με αποτέλεσμα η Γιουνάιτεντ να δυσκολεύεται να κερδίσει ομάδες στο Ολντ Τράφορντ και να μην μπορεί να σκοράρει στα εκτός έδρας ντέρμπι. Είχε πρόβλημα όταν αντιμετώπιζε μαζική άμυνα, αλλά και πρόβλημα να επιτεθεί όταν ο αντίπαλος έπαιρνε μεγάλα νούμερα κατοχής.

Κέρδιζε πιο εύκολα από ένα σημείο και μετά  εντός έδρας ντέρμπι και εκτός έδρας μικρές ομάδες που ήθελαν να ανεβάσουν τις γραμμές τους. Με λίγα λόγια την βόλευαν παιχνίδια ίσον μέτρων ισορροπημένα. 

Δεν τα κατάφερνε όταν κόλλαγαν παιχνίδια στο Ολντ Τράφονρτ και όταν ο αντίπαλος του έπαιρνε μεγάλα νούμερα κατοχής. Δεν επιτρέπεται να έχει η Γιουνάιτεντ 9 ισοπαλίες στο Ολντ Τράφονρτ και μόλις 1 γκολ στα 5 εκτός έδρας ντέρμπι με Τσέλσι, Τότεναμ, Σίτι, Λιβερπουλ, Άρσεναλ στο πρωτάθλημα. 

Την επόμενη σεζόν πρέπει να λύσει αυτά τα δύο προβλήματα αν θέλει να είναι πραγματικά πετυχημένος. Καθώς του χρόνου, θα κριθεί πιο αυστηρά.

Υποχρεούται με τις μεταγραφές που θα κάνει και με την συνέχιση της δουλειά τους να παρουσιάσει μία ομάδα ικανή να ανοίγει άμυνες, να καθαρίζει τους μικρούς στο Ολντ Τράφοντ, να μην είναι βασανιστήριο να βλέπεις την Γιουνάιτεντ και επίσης να καταφέρει, στα παιχνίδια υψηλής δυσκολίας να βγάζει επιθέσεις και να μην παίζει μόνο για να μην δεχθεί γκολ, όπως έκανε όλη την φετινή σαιζόν.

ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ

Σίγουρα πέτυχε πράγματα που είχε ανάγκη η Γιουνάιτεντ. Την έμαθε να αμύνεται και να έχει ασφάλεια όταν έχει την κατοχή μπάλας ο αντίπαλος, δημιούργησε ένα μεγάλο αήττητο σερί που το είχε ανάγκη η ομάδα για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, κατέκτησε Ευρωπαϊκό τίτλο, του χρόνου όμως οι απαιτήσεις θα είναι μεγάλες.

Και ο Μουρίνιο πρέπει να επανέλθει ο ίδιος και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο επίπεδο που ανήκουν. Στην διεκδίκηση των πραγματικών μεγάλων τίτλων, της Πρέμιερ Λιγκ και να μπορέσει να ξανακάνει ξανά ανταγωνιστική την Γιουνάιτεντ στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Του χρόνου για να πετύχουν Γιουνάιτεντ και Μουρίνιο θα πρέπει να διεκδικήσουν τίτλους ανάλογους με το πραγματικό μέγεθός τους.