Τον Ομπράντοβιτς δεν τον έκαναν μύθο οι τίτλοι, αλλά οι παίκτες του

Το τέλος της σεζόν στην Ευρωλίγκα έδωσε απαντήσεις. Έδειξε σε πολλούς που με ευκολία έκριναν τον Ομπράντοβιτς, πόσο λάθος έκαναν. Ο Ζοτς έκλεισε στόματα και όχι για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά περισσότερο με το μπάσκετ που έπαιξε η ομάδα του. Γράφει ο Τσάρλυ.

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να φανεί ανταγωνιστικός στον τελικό με την Φενέρμπαχτσε. Έγινε φανερό στον τελικό πως η ομάδα του Σφαιρόπουλου ξεπέρασε το ταβάνι της και είναι άξια συγχαρητηρίων. Δικαιούνται να έχει το ιστορικό παράπονο, ότι μέσα σε τρία χρόνια βρέθηκε σε δύο τελικούς απέναντι σε ομάδες που έχουν την οργάνωση του Final 4 στην πόλη τους.

Δεν θα το μάθουμε ποτέ, αλλά πιθανότατα ένα από τα δύο παιχνίδια να είχε καταφέρει να το πάει στο τέλος ο Ολυμπιακός. Αυτό που μένει φυσικά είναι πως έχει δώσει το παρών σε 4 τελικούς στα τελευταία 6 χρόνια και οι εικόνες και τα συναισθήματα που έχει αφήσει αυτή η παρέα.

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΟΜΠΡΑΝΤΟΒΙΤΣ

Το τέλος της σεζόν στην Ευρωλίγκα έδωσε απαντήσεις. Έδειξε σε πολλούς που με ευκολία έκριναν τον Ομπράντοβιτς αυτά τα χρόνια που δούλευε για να παρουσιάσει μία ομάδα έτοιμη να φέρει έναν τούρκικο σύλλογο στην κορυφή της Ευρώπης, πόσο πρόχειρα κρίνουν.

Για έναν περίεργο λόγο από ανθρώπους που δεν έχουν μνήμη, δεν κατανοούν πως ο Ομπράντοβιτς δεν έφτιαξε τον μύθο του μόνο με τους τίτλους, αλλά με τον σεβασμό που έχουν όσοι δούλεψαν μαζί του στο πρόσωπο του. Στο πόσο κατάφερε να τους επηρεάσει την σκέψη τους, τον τρόπο που σκέφτονται το άθλημα και σε πολλές περιπτώσεις την φιλοσοφία ζωής τους.

Αθλητές σε διαφορετικές εποχές, που έχουν συνεργαστεί με πολλούς προπονητές και όταν γυρνάνε το μυαλό τους πίσω, αναγνωρίζουν τον Ομπράντοβιτς σαν σταθμό στην καριέρα τους, ως τον άνθρωπο που τους επηρέασε με τον τρόπο σκέψη τους περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Η ομάδα του Ομπράντοβιτς αποστόμωσε πολλούς και όχι για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά περισσότερο με το μπάσκετ που έπαιξε. Στις πρώτες φάσεις του δεύτερου ημιτελικού, έρχονταν στο μυαλό εικόνες από το παρελθόν Η Φενέρ φώναζε πως είναι ομάδα του Ομπράντοβιτς που ήρθε έτοιμη να κατακτήσει τον τίτλο. Μας έφερε στο μυαλό εικόνες από το παρελθόν, με συμμετοχές του δικού του Παναθηναϊκού σε Φάιναλ 4.

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΕΝΕΡ

Είναι αστείο που παρότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν τόσα πολλά χρόνια τεχνικός στον Παναθηναϊκό, επηρέασε την ομάδα σε ένα απίστευτο βαθμό, κατέκτησαν μαζί του τόσους τίτλους, ο ιδιοκτήτης του συλλόγου αποφάσισε να τιμωρήσει μετά από ήττα από την Φενέρ την ομάδα του, γυρνώντας την με πούλμαν.

Αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός από αντίπαλο με μεγαλύτερο μπάτζετ, που δουλεύει με τον Ομπράντοβιτς για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια και ενώ ο δικός του προπονητής δεν είχε καν ρόστερ δικής του επιλογής και αποφάσισε να τιμωρήσει τους παίκτες του.

Από τότε η Φενέρ διέσυρε με 50 πόντους εκτός έδρας την Εφές, τον αντίπαλο που ο Ολυμπιακός ίδρωσε για να περάσει στο Final4 και κέρδισε με φανερή ανωτερότητα Ρεάλ και Ολυμπιακό. Μου προξενούσε εντύπωση πως πριν μπούμε στα πλέι οφ και στην σειρά των παιχνιδιών με τον Παναθηναϊκό, υπήρχαν άνθρωποι στην Ελλάδα, που παρότι ξέρουμε τόσο καλά πως ο Ομπράντοβιτς δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και ξέρει τον τρόπο να έχει σε καλή κατάσταση τις ομάδες του όταν πρέπει έδιναν ιδιαίτερη σημασία στις ήττες του Φενέρ και στο κακό της πρόσωπο στο τελευταίο κομμάτι της κανονικής περιόδου.

Μάλιστα με απίστευτη αφέλεια είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα στην χώρα πως ο Παναθηναϊκός λόγω έδρας είναι φαβορί. Σε αυτό το κλίμα παρασύρθηκε το τεχνικό επιτελείο οι αθλητές, μα πάνω από όλα ο ιδιοκτήτης της ομάδας και συνέβησαν όσα συνέβησαν. 

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ

Ο Ομπράντοβιτς απέδειξε πως αυτό που χρειαζόταν για να δημιουργήσει την ομάδα που να αντιπροσωπεύει το μπάσκετ του ήταν χρόνος.  Επειδή οι Τούρκοι δεν είχαν ξαναπάρει Ευρωλίγκα και δεν έχουν την τεχνογνωσία του αθλήματος του χρειάστηκε περισσότερος από ότι συνήθως.

Τα βήματα γίνονταν όμως σταθερά. Την δεύτερη χρονιά την έβαλε στο F4, την τρίτη στον τελικό και ένα ριμπάουντ μακριά από το τρόπαιο και την τέταρτη την κατάλληλη στιγμή η Φενέρ ήταν έτοιμη για την κούπα. Όταν έπρεπε εμφανίστηκε ανώτερη από όλους και με 44 ασίστ σε δύο παιχνίδια, απέδειξε πως δεν είχε αντίπαλο.

Ο Ομπράντοβιτς επέλεξε να φορμάρει την ομάδα την κατάλληλη στιγμή, δεν πιάστηκε στη φάκα της νέας διοργάνωσης. Από την στιγμή που η έδρα σε ακολουθεί μόνο σε μία σειρά δεν είχε και τόσο νόημα να έχει φορμαρισμένη την Φενέρ στην διάρκεια της σεζόν, άλλωστε δεν πρόκειται κανένας να θυμάται τον πρώτο της κανονικής περιόδου. Επέλεξε ένα μικρό ρόστερ και το ζητούμενο ήταν μέσα από σωστή διαχείριση να είναι όλοι υγιής στα πλέι οφ.

Μην ξεχνάμε πως στα άσχημα διαστήματα της Φενέρ, έλλειπε ο Μπογκντάνοβιτς και υπήρχαν και άλλοι τραυματισμοί. Ο Ομπράντοβιτς έδειξε τον δρόμο μέχρι να αλλάξει η διοργάνωση και να πάμε μέχρι τέλους σε σειρές.  Από την στιγμή που το αβαντάζ το κουβαλάς μόνο σε μία σειρά δεν χρειάζεται μεγάλη πίεση στην κανονική περίοδο,  ούτε να δίνεις τόσο μεγάλη σημασία στο αβαντάζ έδρας.

Αυτό που παίζει ρόλο να είσαι έτοιμος με το που ξεκινάνε τα πλέι οφ. Στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό πήραμε το μήνυμα, αυτό που του έλλειπε για να αποκτήσει τον χαρακτήρα του φαβορί ήταν να πάρουν τα πάνω τους οι Βέσελι, Ντάτόμε. Αυτό συνέβη στο Final 4 και η ομάδα που παρουσίασε ο Ομπράντοβιτς δεν παιζόταν.

ΑΣΤΕΙΑ Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΠΕΡΙ ΜΠΑΣΚΕΤ

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που δεν γίνεται μετά από όσα έχει πετύχει να περιμένουμε την επόμενη επιτυχία για να τον παραδεχτούμε. Ήξερα πως δεν θα συνέβαινε αλλά στις δύσκολες του στιγμές αυτά τα 4 χρόνια τόνιζα πως ακόμα και ποτέ να μην πάρει ξανά Ευρωλίγκα αυτά που έχει πετύχει είναι αρκετά για να μην μπορεί να υπάρξει σε αυτόν καμία αμφισβήτηση.

Όταν έχεις πάρει τόσα τρόπαια με τόσες διαφορετικές ομάδες και συνθήκες δεν χρειάζεσαι το επόμενο για επιβεβαίωση. Φυσικά η δουλειά με τον Ομπράντοβιτς σημαίνει και επιτυχία. Απλά τίποτα δεν μπορεί να γίνει αυτόματα, χρειάζεται χρόνος.

Η διοίκηση της Φενέρ του έδωσε τον χρόνο και πέτυχε κάτι που κανείς δεν είχε καταφέρει, να φτάσει τούρκικο σύλλογο στην κορυφή της Ευρώπης. Κάποιοι θα κάνουν λόγω για το μπάτζετ, αλλά ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως πρόκειται για αστείο επιχείρημα.

Δεν γίνεται άλλωστε πουθενά, ο πιο πετυχημένος προπονητής στο άθλημα του να δουλεύει με χαμηλά μπάτζετ. Οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες ενός προπονητή του δίνουν το δικαίωμα, να πάει σε ομάδα  με μεγαλύτερο μπάτζετ. Από εκεί και πέρα ο χρόνος θα τον καθιερώσει η θα τον κατεβάσει ξανά.

ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ

Ο Ομπράντοβιτς πέτυχε να μείνει περισσότερα χρόνια από οποιονδήποτε άλλον στο πιο υψηλό επίπεδο, γιατί καταφέρνει κάτι απίστευτα δύσκολο. Να έχει την δίψα να διεκδικεί επίμονα κάτι που έχει κατακτήσει ξανά και ξανά.

Το πιο δύσκολο που πετυχαίνει για μένα  είναι ότι μπορεί να βρίσκει κουράγιο να διδάξει το μπάσκετ που θέλει σε τόσες διαφορετικές εποχές. Να εξελίσσεται παρότι έχει κατακτήσει τα πάντα και να έχει την υπομονή για να ξεκινήσει έναν νέο επιτυχημένο κύκλο όταν κλείνει ο προηγούμενος.

Πολλοί πέρυσι δεν το κατάλαβαν αλλά η Φενέρ άνοιξε τον δικό της κύκλο στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Πλέον μετρά δύο σερί τελικούς και το παρελθόν αλλά και η εικόνα της δείχνει πως θα υπάρχει συνέχεια.

ΔΙΧΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΥ

Για τον Ολυμπιακό δεν αλλάζει το παραμικρό από όσα ανέφερα στο προηγούμενο κείμενο. Βρέθηκε σε ακόμα έναν τελικό και μπορεί ο σύλλογος να νιώθει περηφάνια για αυτήν την ομάδα, που με την υγεία που βγάζει κερδίζει κόσμο.

Κατάφερε να διχάσει τον κόσμο του Παναθηναϊκού και να υπάρχουν οπαδοί του που να τσακώνονται μεταξύ τους για την ομάδα που θα έπρεπε να υποστηρίξουν. Αυτή η παρέα Ελλήνων θα μείνει για πάντα στο μυαλό των Ελλήνων φιλάθλων.