Τι συμβολίζει ο πανηγυρισμός με τον αλβανικό αετό

Ο Άντι Λίλα πανηγύρισε στο ματς με τον Ολυμπιακό σχηματίζοντας με τα χέρια του τον αλβανικό αετό. Κάτι που στο παρελθόν έχουν κάνει πολλοί ποδοσφαιριστές, όπως ο Κασάμι, ή ακόμα και ο Κονέ που ουδέποτε έκρυψε την αλβανική καταγωγή του.

Για την ιστορία, ο αλβανικός αετός είναι ένας λαϊκός μύθος της γειτονικής χώρας: Ένας νεαρός περπατούσε κάποτε αμέριμνος όταν πάνω από το κεφάλι του μια σκιά του έκρυψε τον ήλιο. Ο επιβλητικός αετός που πετούσε χαμηλά, κρατούσε στο ράμφος του ένα ψόφιο φίδι το οποίο και πέταξε στη φωλιά του για να παίξει μαζί του το μικρό αετόπουλο και εν συνεχεία χάθηκε στους αιθέρες. Μονάχα που το φίδι δεν ήταν ψόφιο. Ήταν ζωντανό και επικίνδυνο, έτοιμο να δαγκώσει το μικρό πουλί και να το γεμίσει με  δηλητήριο του.

Ο νεαρός παρακολούθησε τη σκηνή από μακριά και την κατάλληλη στιγμή με ένα βέλος, σκότωσε το φίδι και έσωσε το αετόπουλο. Στη συνέχεια πήρε το νεογνό μαζί του και κίνησε προς το σπίτι του, μέχρι που και πάλι η μεγάλη σκιά του έκρυψε τον ήλιο: "Γιατί πήρες το παιδί  μου;" τον ρώτησε ο μεγάλος αετός. "Γιατί το έσωσα και μου ανήκει" απάντησε ο νεαρός. "Δώσε μου το πίσω και θα σου δώσω αετίσια όραση και υπεράνθρωπη δύναμη" του είπε ο αετός. Έτσι κι έγινε. Για να μην τα πολυλογώ ο νεαρός, με την καθοδήγηση του αετού εξελίχθηκε σε μεγάλο και τρανό βασιλιά, οι χωρικοί τον αποκαλούσαν "γιο του αετού" και η χώρα που δημιούργησε "η γη του αετού".

Ο – δικέφαλος για να συμβολίζει το βορρά και το νότο – αετός πριν γίνει σύμβολο στη σημαία της Αλβανίας ήταν σύμβολο των πιο γνωστών  οικογενειών της περιοχής κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι κάπως έτσι επέζησε μέχρι τις 28 Νοεμβρίου του 1912 όταν έγινε και επισήμως η σημαία του νεογέννητου κράτους.