Ο Ρινάλντι ήταν του Στραματσόνι!

Η πραγματική «πατρότητα» της μεταγραφής του Αργεντινού επιθετικού: Αποκλειστική επιλογή του Ιταλού πρώην προπονητή του ΠΑΟ κι όχι του Ζιλμπέρτο Σίλβα η απόκτηση του Αργεντινού. Ολο το παρασκήνιο του περασμένου καλοκαιριού και πως έφτασαν οι «πράσινοι» να πληρώσουν τον… κούκο αηδόνι για τον 23χρονο φορ, πασχίζοντας πλέον να απαλλαγούν απ’ το τεράστιο συμβόλαιό του.

Από τις δέκα μεταγραφές που έκανε το καλοκαίρι του 2016 ο Παναθηναϊκός, θεωρείται ακόμη και σήμερα -11 μήνες μετά- εκείνη που άφησε πίσω της τη μεγαλύτερη… σκόνη. Όχι γιατί ο Λαουτάρο Ρινάλντι (περί ου ο λόγος) έκανε… θραύση στην Ελλάδα με το «τριφύλλι». Κάθε άλλο! Ο Αργεντινός φορ αποδείχθηκε «άνθρακας» χαμηλότατης ποιότητας για τους «πράσινους κι όχι ο «θησαυρός» που περίμεναν για να δώσει την επιπλέον ώθηση στην επιθετική τους γραμμή και να αποτελέσει σταδιακά τη «διάδοχη» κατάσταση του Μάρκους Μπεργκ (εξ ου και το 4ετές συμβόλαιο)

Η «σκόνη» πάνω απ’ τη μεταγραφή του «Ρίνα» απ’ την Αρχεντίνος Τζούνιορς στον Παναθηναϊκό παραμένει πολύ μεγάλη, πολύ απλά διότι το ισοζύγιο προσφοράς/παρουσίας και κόστους/συμβολαίου, συνιστά… πρόκληση! Όχι μόνο οι 300.000 ευρώ που δαπανήθηκαν για να αποκτηθεί ο 23χρονος επιθετικός, αλλά (πολύ περισσότερο) το συμβόλαιο των 500.000 ευρώ «καθαρά», για έναν παίκτη που τερμάτισε την περσινή σεζόν με μηδέν (!) γκολ σε 16 συμμετοχές σε πρωτάθλημα, Κύπελλο κι Ευρώπη και μόλις 3 «ενδεκαδάτες» παρουσίες.

Ολο αυτό το διάστημα, όπου ο Ρινάλντι βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής, δείχνοντας πλήρη ανεπάρκεια για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Παναθηναϊκού (έχασε τις τελευταίες «ευκαιρίες» του ΚΑΙ επί Ουζουνίδη τον περασμένο Γενάρη), το ερώτημα που κυριαρχούσε σε κάθε κουβέντα γύρω απ’ τον Αργεντινό ήταν το «…ποιανού εισήγηση αποτέλεσε;». Κοινώς ποιόν τον «έφερε» στον Παναθηναϊκό, «δένοντας» τον σύλλογο για μία τετραετία με ένα συμβόλαιο που (μαζί με την εφορία) φτάνει τα 3,6 εκατ. ευρώ. Για έναν παίκτη που διεκδικεί ήδη μία θέση στις πιο αποτυχημένες μεταγραφικές κινήσεις (βάση δεδομένων) της τελευταίας 25ετίας, κι αποτελεί εδώ και μήνες το μεγαλύτερο «βαρίδι» στον οικονομικό σχεδιασμό της νέας σεζόν, καθώς όλες οι έως τώρα απόπειρες να «σπάσει» το συμβόλαιό του έπεσαν στο… κενό.

ΤΟΥ ΖΙΛΜΠΕΡΤΟ; ΝΟ!

Η αίσθηση και η πληροφόρηση που υπήρχε απ’ το περασμένο καλοκαίρι, ήταν πως η επιλογή Ρινάλντι, αποτέλεσε 100% εισήγηση του περσινού τεχνικού διευθυντή του Παναθηναϊκού Ζιλμπέρτο Σίλβα. Ο Ρινάλντι και ο Νούνο Ρέις συγκεκριμένα, με την πλειοψηφία των άλλων οκτώ μεταγραφικών κινήσεων (πλην του Κουλιμπαλί) να θεωρούνται «επιλογές Στραματσόνι». Αυτή η αίσθηση/πληροφόρηση συνόδευσε όλους αυτούς τους μήνες τη μεταγραφή του Ρινάλντι κι αποτελούσε πάντα ένα απ’ τα μεγάλα «αλλά», για τον άλλοτε αρχηγό της εθνικής Βραζιλίας. Πολύ περισσότερο μετά την αποχώρησή του απ’ την τεχνική διεύθυνση του συλλόγου, λίγους μήνες μετά…

Η αλήθεια ωστόσο, όχι μόνο δείχνει, αλλά είναι πολύ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ! Διότι οι πληροφορίες του Contra.gr από την Αργεντινή και την Ιταλία, αναφέρουν πως η (πραγματική) «πατρότητα» της μεταγραφής του Λαουτάρο Ρινάλντι στον Παναθηναϊκό είναι άλλη. Κι έχει την «υπογραφή» (και αυτή) του Αντρέα Στραματσόνι.

Ο Αργεντινός ουδέποτε  υπήρξε επί της ουσίας επιλογή του Ζιλμπέρτο Σίλβα. Την περίοδο του βασικού «χτισίματος» του περσινού Παναθηναϊκού στο Τέχελεν της Ολλανδίας, όταν τέθηκε επί τάπητος η προοπτική απόκτησης ενός επιπλέον επιθετικού, για να δώσει μεγαλύτερο «βάθος» κι «ανάσες» στον Μπεργκ, ο τότε τεχνικός διευθυντής του «τριφυλλιού» στράφηκε κυρίως σε περιπτώσεις της πατρίδας του, αλλά και στην αγγλική «αγορά». Γνωρίζοντας βεβαίως, πως οι πιθανότητες να «περάσει» η δική του επιλογή δεν ήταν… μεγάλες, αφού ο «Στράμα» είχε πάρει πάνω του (με τις ευλογίες της διοίκησης) σχεδόν όλο το μεταγραφικό κομμάτι. Και οι αρμοδιότητές του Ζιλμπέρτο ήταν «ψαλιδισμένες». Επί της ουσίας ο ίδιος αποτελούσε από ένα σημείο και μετά (με εξαίρεση την επιλογή του Ρέις) κυρίως «εκτελεστικός» και (πολύ λιγότερο) τεχνικός διευθυντής.

Ο «ΣΤΡΑΜΑ» ΚΑΙ Ο ΛΕΖΚΑΝΟ

Ο Στραματσόνι άρχισε να ασχολείται με την περίπτωση του Ρινάλντι, την ίδια περίοδο που «έτρεχε» το θέμα του Κριστιάν Λεντέσμα. Μέσω «ιταλικού» συνδέσμου, είχε μιλήσει ήδη με τον (βασικό) μάνατζερ του Ρινάλντι, τον Πασκουάλ Λεζκάνο, έναν από τους πιο «σκληρούς» και «killer» ατζέντηδες της Λατινικής Αμερικής. Έναν Αργεντινό στην καταγωγή μάνατζερ, ο οποίος αφού «έφτιαξε» το όνομά του στην πατρίδα του, στην πορεία μετέφερε τη βάση του (αλλά και τα δικαιώματα και την άδειά του) στην Κολομβία, αναλαμβάνοντας τα δικαιώματα πολλών ποδοσφαιρικών αστεριών της χώρας…

Μετά την επιστροφή του Παναθηναϊκού απ’ την περσινή προετοιμασία του, ο Στραματσόνι παρέδωσε στον Ζιλμπέρτο Σίλβα μία λίστα υποψηφίων επιθετικών, έχοντας το όνομα του Λαουτάρο Ρινάλντι στην κορυφή της. Με την επισήμανση μάλιστα πως «…γι’ αυτόν θέλω να κάνεις τα πάντα για να τον αποκτήσουμε…». Ο Ζιλμπέρτο ανέλαβε να προχωρήσει τις επαφές, ωστόσο στην πορεία διαπίστωσε πως το… μπλέξιμο ήταν τεράστιο. Πέντε διαφορετικοί μάνατζερ απ’ τη Λατινική Αμερική φέρονται να τον είχαν προτείνει ταυτόχρονα και διεκδικούσαν «μερίδια», προμήθειες κ.ο.κ.

Ο… ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ

Σε κάποιο σημείο μάλιστα, η μεταγραφή φάνηκε να… εκτροχιάζεται, κάτι που προκάλεσε τον έντονο εκνευρισμό του «Στράμα», ο οποίος ζήτησε την «παρέμβαση» Αλαφούζου, διότι «…δεν πρέπει να χαθεί αυτός ο παίκτης». Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού ανταποκρίθηκε, στην υπόθεση μπήκε ακόμη πιο «ενεργά» ο βασικός μάνατζερ του Ρινάλντι Πασκουάλ Λεζκάνο που ανέλαβε να «καθαρίσει» το θέμα με τους άλλους ατζέντηδες και με την (διεκπεραιωτική) παρουσία κι ενός Ελληνα ατζέντη της απολύτου εμπιστοσύνης του Ζιλμπέρτο που ανέλαβε τις επί μέρους συζητήσεις, η μετακίνηση του Αργεντινού άρχισε να δρομολογείται στις αρχές του περασμένου Αυγούστου (5 Αυγούστου ανακοινώθηκε). Με όλα αυτά όμως, το όλον κόστος της μεταγραφής είχε ανέβει πλέον στο… Θεό κι ο Ρινάλντι είχε αποκτήσει (δίχως να το δικαιολογεί το βιογραφικό του) μία πολύ μεγάλη υπεραξία, η οποία «πληρώθηκε» πολύ, πολύ ακριβά απ’ τον Παναθηναϊκό με το ύψος του συμβολαίου του που έφτασε τις 500.000 ευρώ.

Εδώ βεβαίως γεννάται και το ερώτημα «…γιατί ο ίδιος ο Ζιλμπέρτο, δεν έβαλε ένα “φρένο” στη μεταγραφή, απ’ τη στιγμή που το κόστος της είχε πάρει τον… ανήφορο;». Αυτό είναι σίγουρα και δική του ευθύνη, ωστόσο οι εξελίξεις (και τα όσα ακολούθησαν τους επόμενους μήνες) κατέδειξαν πως πολύ απλά δεν… μπορούσε ή μάλλον ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ. Η ουσία ωστόσο, είναι πως η «μεταγραφή Ρινάλντι» «χρεώθηκε» στον ίδιο και τον ακολουθεί μέχρι και σήμερα, χωρίς ο Βραζιλιάνος (λόγω χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασίας) να κάνει κάτι για να τη «βγάλει» από πάνω του. Όπως κι αρκετά ακόμη πράγματα της περσινής σεζόν, που τα κράτησε μέσα του φεύγοντας…

ΓΟΥΛ