Η λύση στο Γόρδιο... Παναθηναϊκό δεσμό

Το "Κεντρί" επανέρχεται και ως συνήθως "τσιμπάει" με πάθος την αθλητική, και όχι μόνο, επικαιρότητα! Πώς έχουν όλοι αποκομίσει την αίσθηση ότι επίκειται λύση για τον Παναθηναϊκό, πότε περίπου αυτή θα έρθει και πώς παραμένει ακόμα και τώρα επτασφράγιστο μυστικό.

Το... Παναθηναϊκό θρίλερ βρίσκεται στην κορύφωσή του, αφού η κατάσταση έφτασε στο μέχρι εδώ και μη παρέκει. Και όμως, υπάρχει μία περίεργη ηρεμία, μία, αν θέλετε, σχετική... λούφα σαν να ετοιμάζεται κάτι πολύ σημαντικό και τρομερά ανακουφιστικό για την ιστορική ΠΑΕ.

Τι είναι αυτό; Ουδείς γνωρίζει! Ακόμα και οι ψίθυροι μένουν πίσω από τις κλειστές πόρτες και δεν φτάνουν ποτέ προς τα έξω. Ακόμα δε και στα τηλέφωνα οι γνώστες προσέχουν σε ποιους και τι λένε! Τα πάντα, έτσι και αλλιώς, μπορεί να παρεξηγηθούν. Και δεν θέλει και πολύ στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα να υπάρξουν παρεξηγήσεις.

Ολοι όμως βγάζουν μία σιγουριά, ή, αν θέλετε, δεν άγχονται. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης το είπε και μετά το ματς της Τούμπας: "Θα βρεθεί η λύση και ο Παναθηναϊκός θα βρει το δρόμο του". Πως; Με ποια εχέυγγυα; Από ποιον; Η κουβέντα εκεί σταματά.

Προφανώς τη λύση δεν θα την δώσει ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος ο οποίος μόλις διαπίστωσε ότι η καθημερινότητά του θα γινόταν κόλαση, προτίμησε να την κάνει με ... ελαφριά πηδηματάκια. Τρόμαξε ο Χριστιανός όταν είδε τι σόι καράβι πάει να κουμαντάρει. Εκτός αν δέχθηκε "ενόχληση" από τρίτο που τον... συμβούλευσε να μην ασχοληθεί. Και αυτό πιθανό είναι.

Λύση πάντως θα βρεθεί. Αυτό πληροφορείται και η στήλη. Οχι όμως μέσα στο 2017. Θα έρθει πρώτα το νέο έτος, η κατάσταση θα ωριμάσει και άλλο (πριν σαπίσει) και τότε κάποιος θα λύσει το γόρδιο δεσμό των χρεών. Μέχρι τότε, μείνετε συντονισμένοι.

ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Ο τεράστιος Μανώλης Χιώτης, ο βιρτουόζος του μπουζουκιού τον οποίο μνημόνευσε ακόμα και ο Τζϊμι Χέντριξ, μαζί με τη μούσα του, τη Μαίρη Λίντα με τη βελούδινη φωνή.

"Περασμένες μου αγάπες"

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Μουσική: Μανώλης Χιώτης

Ερμηνεία: Μαίρη Λίντα

Πρώτη εκτέλεση: Το 1958. Επακολούθησαν εκατοντάδες. Λαϊκό τραγούδι μιας άλλης, χρυσής εποχής!

ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΠΡΙΜ ΤΟΥ... 2013

Για να διαπιστώσετε ποιο κράτος μας έφτασε στα τρία μνημόνια...ένα ακόμη μικρό παράδειγμα.

Μέχρι τα Χριστούγεννα, η Πολιτεία θα πληρώσει στους Ελληνες Ολυμπιονίκες τα πριμ που τους οφείλει. Οχι, φυσικά, για το 2017, μην βιάζεστε, υπάρχουν χρόνια μπροστά γι' αυτά. Τα πριμ του 2013, του 2014 και του 2015 χρωστάει η Ελλάδα στα παιδιά που την δόξασαν τα προηγούμενα χρόνια στις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις ανά τον κόσμο.

Μάλιστα, είναι σημαντικό ποσό καθώς η συνολική οφειλή φτάνει τα 3.5 εκ ευρώ! Σε ποιον να το πεις και ποιος να σε πιστέψει. Αλλά αυτό είναι το κράτος που μας έφτασε στη χρεωκοπία, όχι μόνο με δική του ευθύνη βέβαια. Και ο ιδιωτικός τομέας, που τα περίμενε όλα έτοιμα από το δημόσιο, δεν πήγε πίσω.

Καταλαβαίνετε επίσης ότι για να θεραπευτούν οι παθόγενειες αυτού του είδους θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 10 χρόνια! Αλλά, ρε παιδί μου, πριν από 10 χρόνια, είχαμε ... ανάπτυξη και...δουλειές. Και όταν τότε κάποιοι μιλούσαν για σαθρή ανάπτυξη που θα σαρωθεί με το πρώτο κύμα κρίσης, χαρακτηρίζονταν απλώς λαϊκιστές και φοβικοί. Αφού όλα λύνονται από το μαγικό χέρι της αγοράς! Τι; Οχι;

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ

Την Παρασκευή η Δίκη της Χρύσης Αυγής φτάνει σε μία... ιστορική φάση. Αν δεν βάλει και άλλα εμπόδια η υπεράσπιση, ο Δημήτρης Κουσουρής θα αρχίσει την κατάθεσή του.

Ισως το όνομα να μην σας λέει κάτι. Και όμως, θα έπρεπε να σας λέει πολλά. Απλώς η δολοφονική επίθεση που δέχθηκε ο φοιτητής (τότε, σήμερα Ιστορικός) Κουσουρής το 1998 δεν έφτασε μέχρι τα τηλεοπτικά παράθυρα.

Ο νεαρός, εκείνη την εποχή, σπουδαστής πάλεψε γενναία για τη ζωή του, υποβλήθηκε σε πολλάπλες χειρουργικές επεμβάσεις και όχι μόνο στάθηκε ξανά στα πόδια του αλλά εξελίχθηκε σε λαμπρό επιστήμονα. Η κατάθεσή του στη δίκη της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία και φυσικά το δικό της συμβολισμό.

Ο Κουσουρής, όπως είπαμε και πιο πάνω, είναι ιστορικός επιστήμονας. Οποιοι διάβασαν το βιβλίο του "Δίκες των δοσίλογων 1944-1949" (Εκδόσεις Πόλις) διαπίστωσαν ότι το μετακατοχικό κράτος δεν έδειξε σπουδαίο... ζήλο στην τιμωρία των δοσίλογων της κατοχής. Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς ως "άρτιο επιστημονικό έργο".