Ο "τεμπέλης" που έγινε "εχθρός"!

Το Contra.gr γυρίζει το χρόνο πίσω και κάνει μία αναδρομή στην "πράσινη" πορεία του Σπύρου Ρισβάνη: Το ελπιδοφόρο ξεκίνημα, η εμπιστοσύνη που χάθηκε, η «ταμπέλα», το μεγάλο λάθος του ’15, η κίνηση του Ουζουνίδη που δεν πρόλαβε και η απόλυτη μετάλλαξή του στα ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Από «Σπυράκος» της «πράσινης» Ακαδημίας, σε ένα (απόλυτο) persona non grata για τους φίλους του Παναθηναϊκού και για πολλούς μέσα στο κλαμπ. Μέσα σε λιγότερο από μία τετραετία... Ηταν μόλις 19,5 ετών όταν ο Σπύρος Ρισβάνης υπέγραφε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του (3ετές) με το «τριφύλλι», αρπάζοντας απ’ τα μαλλιά την ευκαιρία που του έδωσε ο Γιάννης Αναστασίου στην καλοκαιρινή προετοιμασία του 2013. Τότε, που στις αρχές εκείνης της νέας προσπάθειας (πριν καν μπουν στην ομάδα οι Μπεργκ, Σίλντενφελντ, Πράνιτς), το ταξίδι των «πράσινων» για το καλοκαιρινό χτίσιμο στο ολλανδικό Οστερμπέεκ έμοιαζε με… σχολική εκδρομή, αφού οι 12 απ’ τους 19 που είχαν ταξιδέψει προέρχονταν απ’ την Ακαδημία του συλλόγου.

Από εκείνο το τσούρμο των πιτσιρικάδων, ο ψιλόλιγνος Ρισβάνης ξεχώρισε από νωρίς. Και έμοιαζε ως ένα απ’ τα λιγοστά «πράσινα» στοιχήματα σε μία προετοιμασία που δεν σκόρπιζε και… ενθουσιασμό, λόγω της λειψανδρίας και της δυσπιστίας που υπήρχε για το πρότζεκτ «…πάμε με λίγα και καλά για να χτίσουμε κάτι καινούργιο», το οποίο ήταν τότε σε εξέλιξη.

Ο Ρισβάνης πήγε πολύ καλά στα φιλικά, ο Αναστασίου «γούσταρε» το θράσος και την ηρεμία που είχε με τη μπάλα στα πόδια, αν και οι παραστάσεις του από υψηλό επίπεδο ήταν μηδαμινές και όλα πήραν (τότε) το δρόμο τους. Στις 30 Ιουλίου 2013, έγινε επαγγελματίας κι όλοι περίμεναν πως μέσα στα επόμενα χρόνια θα εξελισσόταν σ’ ένα πολύ σημαντικό πρότζεκτ για το σύλλογο.

Προερχόταν άλλωστε, απ’ τα σπλάχνα της ομάδας όντας ήδη από 11,5 ετών μέλος των τμημάτων υποδομής του Παναθηναϊκού, ενώ οι «πράσινες ρίζες» του ήταν ακόμη πιο… βαθιές, αφού πριν πάει στο «τριφύλλι» ξεκίνησε να… κλωτσάει τη μπάλα στην Ακαδημία του Κρίστο Βαζέχα. Εκεί έπαιζε επιθετικός και μ’ αυτές τις συστάσεις αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2005 απ’ τους «πράσινους», όντας για δύο χρόνια στράικερ στο «φυτώριο» του Παναθηναϊκού. Αυτός που του άλλαξε όλη την πορεία και την καριέρα ήταν ο τότε προπονητής του στην ομάδα Παίδων του «τριφυλλιού», Άρης Κυριαζής, ο οποίος τον γύρισε στην άμυνα (λόγω ύψους) προσφέροντάς του (πολύ) περισσότερες προοπτικές εξέλιξης.

ΟΤΑΝ ΧΑΘΗΚΕ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

Στην πρώτη επαγγελματική του σεζόν στον Παναθηναϊκό (2013-14) η ευκαιρία δεν άργησε να έρθει. Ο Αναστασίου τον έριξε στα… βαθιά στις 15 Σεπτεμβρίου του ’13 στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Πλατανιά (όπου όπως λέγεται, ο «Ολλανδός» έπαιζε το… κεφάλι του μετά απ’ το νωθρό ξεκίνημα των «πράσινων») και ο Ρισβάνης τον δικαίωσε. Ακολούθησαν άλλες 18 συμμετοχές, με τον «μικρό» να κερδίζει σταθερή θέση στο ροτέισον του Παναθηναϊκού και να έχει μπροστά του όλες τις προϋποθέσεις για ακόμη καλύτερα πράγματα.

Όλα, ωστόσο, άρχισαν να αλλάζουν απ’ την καλοκαιρινή προετοιμασία του ’14 στο Γκνιέβινο της Πολωνίας. Ο Ρισβάνης δεν ήταν σε καλή κατάσταση, οι «έντονες παρατηρήσεις» απ’ τον Αναστασίου και των συνεργατών του (που θεωρούσαν πως ο νεαρός στόπερ είχε «ψηλώσει» απότομα) ήταν στην… ημερήσια διάταξη και σιγά-σιγά άρχισε να χάνεται η εμπιστοσύνη. Ο «μικρός» έπαψε να παίρνει με την ίδια συχνότητα ευκαιρίες, κουβαλώντας πάνω του τη «στάμπα» του «τεμπέλη».

Που δεν δούλευε όσο έπρεπε για να βελτιώσει τις αδυναμίες του, που πήγαινε τελευταίος και έφευγε πρώτος απ’ τις προπονήσεις, που δεν «άκουγε» και δεν έδειχνε διάθεση για να αλλάξει. Λίγο-λίγο τέθηκε στο περιθώριο, βρέθηκε μεταξύ πάγκου και (τις περισσότερες φορές) εξέδρας και οι «πράσινοι» αποφάσισαν (με πρωτοβουλία των τότε διευθυντών, Φύσσα-Βόκολου) να δοθεί στις αρχές Ιανουαρίου του ’15 δανεικός για 6 μήνες στον Πανιώνιο για να παίξει και να… συνέλθει αγωνιστικά. Λίγο νωρίτερα άλλωστε, είχε αποκτηθεί και ο Στάθης Ταυλαρίδης κι ως εκ τούτου, ο χώρος και ο χρόνος είχε ελαχιστοποιηθεί για τον ίδιο.

ΤΟΝ «ΞΥΠΝΗΣΕ» Ο ΟΥΖΟΥΝΙΔΗΣ

Στη Ν. Σμύρνη, ο Ρισβάνης υπό τις οδηγίες του σημερινού προπονητή των «πράσινων» Μαρίνου Ουζουνίδη, «ξύπνησε» απ’ τον αγωνιστικό «λήθαργό» του. Ο Εβρίτης τεχνικός, «μανούλα» (και) στο κομμάτι της ψυχολογίας, «τσίγκλησε» τον εγωισμό του και πήρε πολλά πράγματα στο γήπεδο απ’ τον νεαρό στόπερ. Το καλοκαίρι του ’15 κι ενώ όλα έδειχναν πως θα επέστρεφε στον Παναθηναϊκό από διαφορετική «αφετηρία», οι αποφάσεις που πάρθηκαν, ήταν πολύ μακριά απ’ αυτά που περίμενε κι ο ίδιος.

Οι «πράσινοι» που είχαν μπει πλέον σε καθεστώς «ανοιγμάτων» και «επενδύσεων» σε παίκτες τύπου Σάντσεθ και Τελάντερ, εκτίμησαν πως δεν υπήρχε καθόλου χώρος για το νεαρό στόπερ. Λέγεται μάλιστα, πως καθοριστικό ρόλο στην τελική απόφαση έπαιξε και η έκθεση του τότε βοηθού του Αναστασίου, Στηβ Ρούτερ, ο οποίος δεν είχε «πειστεί» απ’ τις εμφανίσεις του Ρισβάνη με τον Πανιώνιο και τον θεωρούσε ακόμη «τεμπέλη».

ΤΟΝ ΗΘΕΛΕ, ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΡΓΑ

Η… διαδρομή «Γ. Καλαφάτης»-Ν. Σμύρνη, επαναλήφθηκε, μόνο που ετούτη τη φορά ήταν με καθεστώς «ελευθερίας». Απόφαση που η συνέχεια (απ)έδειξε πως ήταν απόλυτα λανθασμένη κι ένα τεράστιο λάθος της τότε ηγετικής ομάδας του αγωνιστικού τμήματος του Παναθηναϊκού (Φύσσας, Βοκολος, Αναστασίου και Ρούτερ). Κι ας μπήκε μία τριπλή ρήτρα που έδινε ποσοστό μεταπώλησης 25% στους «πράσινους» (από το καλοκαίρι του ’15 έως τον Γενάρη του ’17), δικαίωμα επαναγοράς απ’ τον Παναθηναϊκό αν ερχόταν πρόταση άλλης ομάδας με ισόποση προσφορά και ρήτρα 1 εκατ. ευρώ για Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ ή ΑΕΚ. Διότι στη Ν. Σμύρνη ο Ρισβάνης έγινε βασικό κι αναντικατάστατο στέλεχος του Πανιωνίου, βελτιώθηκε, είχε προπονητές που βρήκαν τα «κουμπιά» του και εξελίχθηκε…

Και μολονότι τον περασμένο Δεκέμβρη, λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του Παναθηναϊκού απ’ τον Ουζουνίδη, ο 48χρονος τεχνικός προσπάθησε να τον «ψήσει» για να γυρίσει στους «πράσινους», ήταν πλέον πολύ… αργά. Ο Ολυμπιακός είχε κάνει ήδη την κίνησή του και είχε αποσπάσει την υπογραφή του.

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΟ

Στο ποδόσφαιρο άλλωστε όλα… μέσα είναι. Τα όποια «λάθη» πληρώνονται και ο καθείς κάνει τις επιλογές του. Αυτό που εκνεύρισε ωστόσο, τους πάντες στο «τριφύλλι» δεν ήταν η απόφαση του Ρισβάνη να πάει στον Ολυμπιακό. Αλλά η τρομακτική αλλαγή της συμπεριφοράς του απέναντι στους «πράσινους» απ’ την ημέρα που έκλεισε στους Πειραιώτες. Το απίστευτο «ξύλο» που έριχνε στον Μπεργκ και στους άλλους επιθετικούς του Παναθηναϊκού, οι ασταμάτητες βρισιές του προς τους «πράσινους» και στα τρία ματς (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) του Απριλίου και του Μαΐου (έγραψε… ιστορία η ατάκα του Εμποκού στο ματς της Ν. Σμύρνης «φίλε, γιατί μου λες συνέχεια f… you;») και όλο το concept του «καυγατζή» που έβγαζε στο γήπεδο. Σαν να ήθελε να… αποδείξει πράγματα. Να «εκδικηθεί» και να «αποδείξει».

Προς τον Μπεργκ πάντως όλο αυτό, ήταν τουλάχιστον… φάουλ. Διότι κι ο ίδιος ο 23χρονος στόπερ, αν έκανε μετά τα ματς δεύτερες και τρίτες σκέψεις, θα έβρισκε σε μια άκρη του μυαλού του εικόνες απ’ τις προπονήσεις και τις προετοιμασίες, με τον Σουηδό να μένει αρκετές φορές μαζί του και μετά το τέλος του προγράμματος και να του δίνει συμβουλές. Ο ίδιος ωστόσο, επέλεξε να πατήσει το delete και να «χτίσει» μια σχέση… οργής με την πρώην ομάδα του και την κερκίδα. Τα clasico των «αιωνίων» της επόμενης σεζόν, μόλις απέκτησαν ακόμη ένα πρόσωπο που θα διχάσει κι άλλο…