Κώστας Αρβανίτης: Υπάρχει ένα καρτέλ στον χώρο του ραδιοφώνου

Ο διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης της 24MEDIA μιλά για το "χειροποίητο" Ραδιόφωνο 24/7 καθώς και για το ζήτημα με τις μετρήσεις των ραδιοφωνικών σταθμών και τις τρέχουσες εξελίξεις στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Με πρόγραμμα που δεν σταματά, το "Ραδιόφωνο 24/7" στους 88,6 είναι ένα ραδιόφωνο ζωντανό, ένα ραδιόφωνο "χειροποίητο", όπως το αποκαλούν.

Ενημερωτικό, με καθημερινή ειδησεογραφία, πολυθεματικό, που εντάσσει στις ειδήσεις και την ψυχαγωγία και τον πολιτισμό. Ρεπορτάζ, αποστολές, πολιτικές συζητήσεις, πρόζα, αθλητισμό αλλά και μουσικούς παραγωγούς, θέατρο και εικαστικά...

«Διαφωνώ με το κομμάτι που ομαδοποιεί τα ραδιόφωνα και τα κάνει "θεματικά". Το ραδιόφωνο είναι όπως η ζωή και περιλαμβάνει τα πάντα» σημείωσε ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης, που έχει αναλάβει τη διεύθυνση του "Ραδιοφώνου 24/7", μιλώντας στο Tvxs.gr για το νέο εγχείρημα αλλά και για το ζήτημα με τις μετρήσεις των ραδιοφωνικών σταθμών και τις τρέχουσες εξελίξεις στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Γιατί ονομάζεται "χειροποίητο" το "Ραδιόφωνο 24/7";

Αρχικά το δικό μας ραδιόφωνο δεν έχει έτοιμες playlists. Οι άνθρωποι ασχολούνται πολύ με το μέσο, γράφουν πρόζες, επιστρέφουν στο κείμενο και αναζητούν τις μουσικές. Δεν υπάρχει απλά ένας υπολογιστής που παίζει. Εδώ έρχονται άνθρωποι από όλους τους χώρους και δεν αναλωνόμαστε μόνο στην επικοινωνία μιας τηλεφωνικής γραμμής. Για μας το χειροποίητο είναι ουσιαστικά το ανθρώπινο, το προσιτό που έχει αγγίγματα.

Πού επικεντρώνεται περισσότερο το πρόγραμμα (ειδησιογραφία, ενημέρωση, αθλητισμός) και ποια η διαφορετικότητα σε έναν χώρο που καλύπτει μια ευρεία γκάμα αισθητικής και μουσικής;

Το πρόγραμμα τα έχει όλα. Εγώ διαφωνώ με το κομμάτι που ομαδοποιεί τα ραδιόφωνα και τα κάνει «θεματικά». Το ραδιόφωνο είναι όπως η ζωή και περιλαμβάνει τα πάντα. Από πότε ο πολιτισμός για παράδειγμα δεν είναι θέμα της πολιτικής ζωής; Είμαστε ένα ενημερωτικό ραδιόφωνο με όλη τη σημασία της λέξης και δε χρειάζεται να γίνονται διαχωρισμοί. Αυτό από μόνο του κάνει μια διαφορά και έχουν πρόβλημα ακόμα και οι διαφημιστές για το πού θα το κατατάξουν.

Αυτό φυσικά υπήρχε και είναι το κλασικό ραδιόφωνο που οι παλιότερες γενιές το έζησαν σαν γενική αισθητική με το παλιό δεύτερο πρόγραμμα, με τα πρώτα βήματα της μη κρατικής ραδιοφωνίας, όπως τον Αθήνα 9,84 και το κανάλι 15. Μετά μπήκαμε σε μια βίαιη ιστορία τηλεφωνικού ραδιοφώνου και του ραδιοφώνου της καταγγελίας, αλλά νομίζω ότι έχει κλείσει αυτός ο κύκλος. Η διαφορά μας και αυτό που θέλαμε να κάνουμε είναι ξεφύγουμε από το «έτοιμο». Δε θέλουμε να παίζουμε έτοιμες μουσικές ή πρόζες που πολλές φορές είναι άσχετες με το τραγούδι, όπως συμβαίνει στα άλλα ραδιόφωνα. Οι περισσότεροι επίσης δημιουργούν ένα site για το ραδιόφωνο. Εμείς όμως κάναμε το αντίθετο.

Και πόσα άτομα απασχολεί το ραδιόφωνο για να υλοποιήσει τους σκοπούς που περιγράφετε;

Εδώ απασχολούμε 80 άτομα, από δημοσιογράφους μέχρι τεχνικούς και παραγωγούς. Μπορούμε κι εμείς να κάνουμε ραδιόφωνο με πέντε άτομα. Αλλά εμείς θέλαμε κάτι διαφορετικό, με αποτέλεσμα πολλές φορές να μας θεωρούν ανόητους. Πολλοί σκέφτονται για παράδειγμα «γιατί να έχω 80 άτομα ενώ μπορώ να έχω ένα ραδιόφωνο που θα μου αποφέρει τα ίδια λεφτά με επτά άτομα;». Απλά εμείς θέλαμε να ξεφύγουμε από αυτή τη νοοτροπία.

Ξεκινήσατε με μια μεγάλη αποκάλυψη για τα Paradise Papers. Πού βρίσκεται η έρευνα τώρα και τι να περιμένουμε;

Η έρευνα συνεχίζεται και ότι βγαίνει το ανακοινώνουμε. Το ελληνικό κατεστημένο άνοιξε και έκλεισε το θέμα στη Μαρέβα Μητσοτάκη και το έκανε όπως το βόλευε. Εμείς προχωρήσαμε και δώσαμε όλο το πακέτο, όπως τραπεζίτες, επιχειρηματίες που είχαν offshore εταιρίες και πολλούς άλλους που φοροδιαφεύγουν. Φυσικά πολλούς από αυτούς θα τους ξαναδούμε και στα Panama Papers. Το θέμα είναι ότι αρκετοί έχουν μάθει ότι η ειδησεογραφία, τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην εφημερίδα και στο διαδίκτυο πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένους όρους. Να δούμε τώρα πόσο θα αντέξουμε.

Οι φωνές διαμαρτυρίας και τα παράπονα που ακούγονται για τον τρόπο μετρήσεων των ραδιοφωνικών σταθμών συνεχώς πληθαίνουν. Ποια η γνώμη σας πάνω στο θέμα;

Πρόκειται για ένα καρτέλ. Ουσιαστικά οι ιδιοκτήτες των ραδιοφωνικών σταθμών πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν έχουν στην ιδιοκτησία τους τον αέρα. Ο αέρας είναι δημόσιο αγαθό και παραχωρείται. Ένα δεύτερο ζήτημα είναι ότι θεωρώντας τον αέρα δικό τους, μετρούν και διανέμουν τη διαφήμιση κατά το δοκούν. Βάζουν δηλαδή προδιαγραφές που τους εξυπηρετούν. Έτσι λοιπόν τα τέσσερα - πέντε μεγάλα μαγαζιά συναποφασίζουν μέσα από τα δικά τους όργανα, πως θα μετράνε, πως θα αποκλείουν και πως θα καθορίζουν τα νεανικά, τα μεγάλα και τα μικρά κοινά. Και μετά διανέμουν μόνοι τους τη διαφημιστική πίτα. Αλλά και εκεί αν το ψάξουμε περαιτέρω θα δούμε ότι υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία, διαφημιστικών εταιριών και εταιριών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτός είναι και ο ορισμός του καρτέλ.

Εδώ μπαίνει κι ένα πολιτικό ερώτημα. Στο πρώτο κομμάτι της προηγούμενης πολιτικής κατάστασης κατανοούσαμε πλήρως γιατί γινόταν αυτό, αφού ήταν μια συμμαχία συμφερόντων με πολιτικά συστήματα, όπου μάλλον τα συστήματα επέλεγαν τους πολιτικούς. Αυτό που μας κάνει εντύπωση σήμερα είναι γιατί η συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν προχωράει στην ίδια τακτική που ακολουθείται και στην τηλεόραση με τους διαγωνισμούς.

Από την κυβέρνηση προωθείται και το νομοσχέδιο για τις άδειες των ραδιοφωνικών σταθμών. Πιστεύετε ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση για τη ρύθμιση του ραδιοφωνικού τοπίου;

Αυτό το νομοσχέδιο προωθείται εδώ και τρία χρόνια. Σίγουρα έτσι θα μπουν κάποιοι κανόνες. Αυτό που ζούμε τώρα, στην Ελλάδα δεν είναι καπιταλισμός, αλλά μια Λατινική Αμερική στον προηγούμενο αιώνα. Μέσα από τη λογική αυτή δεν κρίνεται η βιωσιμότητα ή όχι μιας ραδιοφωνικής εταιρίας, αλλά η βιωσιμότητα μιας άποψης. Η μουσική είναι ζήτημα δημοκρατίας. Κι οι κανόνες αυτοί είναι χρήσιμοι. Διότι μπορούν να αποφασίσουν για παράδειγμα ότι ο συγκεκριμένος ραδιοφωνικός σταθμός ή ο παραγωγός, σύμφωνα με τα στοιχεία των διαφημιστών πουλάει ή δεν πουλάει.

Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο οι διαφημιστές να καθορίζουν πλήρως τη «δημοκρατία» της χώρας. Και τα είδαμε αυτά και στη τηλεόραση που δημιούργησε κόμματα, πολιτικούς και συνθήκες πολιτικής κατάστασης στη χώρα. Οπότε στο ραδιόφωνο μπαίνει για μας ένα πολύ σημαντικό θέμα, σχετικά με το πώς μετράει και πώς καθορίζει τη δημοκρατία.

Τι πρέπει να γίνει με τα δημόσια ραδιόφωνα;

Καταρχήν αν δεν υπάρχει σοβαρό δημόσιο ραδιόφωνο δεν μπορεί να υπάρχει και καλό ιδιωτικό ραδιόφωνο. Γιατί η ΕΡΤ έχει και τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις και το ανθρώπινο δυναμικό και την κουλτούρα να ανεβάσει τον πήχη και να κάνει τον ιδιώτη πιο ανταγωνιστικό. Προσωπικά δε θεωρώ ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση δεν είναι καλή, αλλά ένα δυνατότερο πρώτο και δεύτερο πρόγραμμα, βελτιώνει την ποιότητα ακρόασης και για τα ιδιωτικά ραδιόφωνα. Αυτό είναι απαραίτητο κυρίως για να σταματήσουν να λειτουργούν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί σαν κασετόφωνα. Το ραδιόφωνο δε χρειάζεται να παίζει ασταμάτητα μουσική, αλλά να έχει φωνή και άποψη.

Έχετε εδώ και πολλά χρόνια εμπειρία και γνώση στην τηλεόραση. Ποια η άποψη σας για τον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών και το Mega;

Ο διαγωνισμός των τηλεοπτικών αδειών είναι κάτι που χρειάζεται. Είναι καλό να μπουν κάποιοι κανόνες και να πληρώσουνε. Σχετικά με το Mega είναι φανερό ότι οι μέτοχοι οδήγησαν το κανάλι σε αφανισμό για δικούς τους σκοπούς. Κράτησαν κάποιους εργαζόμενους, μείωσαν τα χρέη τους προς τις τράπεζες, ενώ οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι. Και η αλήθεια είναι ότι απορώ που κάποιοι εργαζόμενοι βγαίνουν και υποστηρίζουν ότι φταίει η πολιτική. Για μένα είναι ολοφάνερο ότι η ευθύνη είναι των μετόχων.

Προκάλεσε αίσθηση ότι οι ιδιοκτήτες των καναλιών και η αντιπολίτευση μιλούσαν για απεριόριστες άδειες και ξαφνικά εμφανίζονται μόνο έξι από τις επτά άδειες. Τι πιστεύετε ότι συμβαίνει;

Να δούμε αρχικά πόσες θα μείνουν από αυτές τις έξι τηλεοπτικές άδειες. Θεωρώ ότι το τεχνικό λάθος της κυβέρνησης ήταν όταν έκανε διαγωνισμό για τέσσερις τηλεοπτικές άδειες, δίνοντας άλλοθι σε πολλούς να χτυπήσουν την ουσία του διαγωνισμού και ουσιαστικά τη συναλλαγή που είχανε τα πολιτικά συστήματα με τα άλλα συστήματα. Υπήρχαν κάποιοι που δεν είχαν να πληρώσουν και οι πολιτικοί τους φίλοι τούς έκαναν το χατίρι. Τα τζάκια στην Ελλάδα δεν είναι πολλά και φάνηκε από την εξέλιξη των πραγμάτων, καθώς μετά βίας γίνανε κι αυτές οι έξι αιτήσεις. Και όπως είπα και πριν, να δούμε αν θα περάσουν οι φάκελοι, γιατί ο διαγωνισμός είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Πάντως το λάθος που είχε γίνει φάνηκε, γιατί είναι πολύ λίγες οι εταιρίες που μπορούν να αντέξουν ένα τέτοιο πόθεν έσχες για να μπουν στο διαγωνισμό. Και συμφωνώ με αυτό, αφού και στην τηλεόραση χρειάζονται άνθρωποι για να μπορεί να παραχθεί σωστά το περιεχόμενο. Και για τον νόμο του ραδιοφώνου περιμένω να δω αν θα βάλουν ζητήματα περιεχομένου. Δεν αρκεί να έχεις απλά μια συχνότητα, θα πρέπει να πεις και τι περιεχόμενο έχεις όπως κι από πού παίρνεις τις ειδήσεις. Γιατί τείνουν να γίνουν όλο ένα καλοστημένο copy paste όπως στο ίντερνετ.Σαμπντόρια ο Παναθηναϊκός