Ο “Big Sam” γεννήθηκε άνδρας
Τύπος ήσυχος, μοναχικός, αποφασιστικός. Προσωπικότητα. Και εντός και εκτός γηπέδων. Ο Γιώργος Σαμαράς έμαθε από τα 13 του να είναι και να συμπεριφέρεται σαν άντρας, δε συμβιβάστηκε με την πρωτιά στο χωριό της Ελλάδας και έφτασε στα 27 του να αποτελεί τον καλύτερο ποδοσφαιρικό πρεσβευτή της χώρας.
Η αφορμή για το κείμενο είναι το ρεκόρ του Σαμαρά με το οποίο ξεπέρασε τον “θρύλο” της Σέλτικ Χένρικ Λάρσον. Η αιτία όμως για να γράψεις τρία πράγματα για τη ζωή του Σαμαρά είναι όλα όσα, αθόρυβα ή ηχηρά, έχει καταφέρει να κάνει από μικρό παιδί μέχρι σήμερα.
Στη διαμόρφωση των σημαντικών γεγονότων που έπλασαν την καριέρα και το χαρακτήρα του “Big Sam” υπάρχει άρρηκτα συνδεδεμένο το όνομα ΟΦΗ. Στα 8 του καθάριζε τα παπούτσια του Νιόπλια στο Βαρδινογιάννειο, στα 13 έφυγε για τη Χέρενφεϊν, με όνειρο να κάνει καριέρα ανάλογη με αυτή του Μαχλά που τότε μεγαλουργούσε στη Φίτεσε. Στο Ηράκλειο μεγάλωσε, το άφησε για να δοκιμάσει τις δυνάμεις και τα όρια του, και τώρα που τα ξεπέρασε περιμένει τη στιγμή που θα επιστρέψει για να κοιτάει όλη μέρα τη θάλασσα.
Η φυγή από την Ελλάδα ήταν σωτήρια. Σε ηλικία 13 ετών του παρουσιάστηκε η ευκαιρία να διδαχθεί ποδόσφαιρο στη Χέρενφεϊν. Σωστό ποδόσφαιρο, ολλανδικής σχολής. Την άρπαξε. Έμαθε τα βασικά με σωστό τρόπο. Μπήκε σε σωστές ράγες και άρχισε τη διαδρομή του. Πώληση στη Μάντσεστερ Σίτι με ποσό ρεκόρ για Έλληνα ποδοσφαιριστή (9 εκατομμύρια ευρώ) και στη συνέχεια, Σκωτία. Στον παράδεισό του.
Αυτά όμως δεν έγιναν ούτε τυχαία, ούτε επειδή είναι ομορφόπαιδο. Δούλεψε και στερήθηκε. Δεν έζησε εφηβικά χρόνια, βόλτες, κοπάνες, πενταήμερες, αλκοόλ. Από τα εννιά του χρόνια είχε ειδικό γυμναστή για μυική ενδυνάμωση και φυσική κατάσταση. Οι προπονήσεις ήταν καθημερινές και όταν έφευγε από το γήπεδο και τελείωνε και η ατομική του προπόνηση, κλώτσαγε την μπάλα στους τοίχους του σπιτιού. Γεννημένος για το ποδόσφαιρο.
Η ιστορία αγάπης με τη Σέλτικ άρχισε κάπως νωθρά. Δανεικός για έξι μήνες. Τα… vibes του, ωστόσο, έδεσαν αμέσως με την ομάδα της Γλασκώβης. Αντί για έξι μήνες είναι στους Καθολικούς εδώ και τέσσερα χρόνια. Σε αυτό το διάστημα έχει καταφέρει σημαντικά πράγματα, έχει πανηγυρίσει τίτλους μα κυρίως τώρα τελευταία δείχνει ότι έφτασε στην ποδοσφαιρική ωριμότητα για να έχει και διάρκεια. Αυτό δηλαδή που είχε ζητήσει δημόσια ο Νιλ Λένον μετά το ντέρμπι με τη “μισητή” Ρέιντζερς τον Ιανουάριο του 2011: “Ήταν ασταμάτητος. Αλλά θέλουμε να είναι συνέχεια έτσι”.
Τα συνεχόμενα γκολ του Σαμαρά στο Τσάμπιονς Λιγκ όπως αυτό με την Μπαρτσελόνα στο “Καμπ Νου”, επιβραβεύουν την πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Το έδειχνε άλλωστε και από τα ματς με την εθνική ομάδα στις αρχές Σεπτέμβρη. Τότε που γύρισε τη ροή στη Λετονία (Σεπτέμβρη) και τότε που ανάγκασε τον Σάντος να πει χαριτολογώντας: “κοίτα να φοράς συνέχεια επιδέσμους για να παίζεις όπως με τη Βοσνία και τη Σλοβακία”.
Οι επίδεσμοι στον αγκώνα ήταν για τον τραυματισμό στη Ρίγα. Αγόρασε μπλε άσπρους για την εθνική ομάδα και μαύρους πράσινους για τη Σέλτικ. Κίνηση που δείχνει την προσήλωση του Σαμαρά στα χρώματα των δύο ομάδων της καρδιάς του.
Για την Ελλάδα και για τη Σέλτικ ο Σαμαράς είναι είδωλο. Στο “Σέλτικ Παρκ” γίνεται τραγούδι. Στην εθνική είναι ο ποδοσφαιριστής που λατρεύεται και αναγνωρίζεται όσο λίγοι. Υπάρχει περιστατικό που βεβαιώνει και τα δύο. Όταν η εθνική πήγε να παίξει στη Μάλτα στα προκριματικά για τη Νότια Αφρική, τρεις οπαδοί της Σέλτικ από τον τοπικό σύνδεσμο έψαξαν και βρήκαν τελικά το Σαμαρά για να τον βραβεύσουν! Στην άσημη και ήσυχη Μάλτα…
Τα φώτα δεν τον “τρελαίνουν”. Προτιμά την ησυχία του, τους λίγους και καλούς φίλους του, τις ταινίες και τη μουσική. Ακόμη και στις σχέσεις που κατά καιρούς είχε με γυναίκες που κατέχουν μια καλή θέση στην ελληνική showbiz και στα μίντια της χώρας, έμενε διακριτικά μακριά. Προτιμά τα all star από τις γραβάτες, τις μακαρονάδες της μαμάς του από τα σούσι. Ζούσε και ζει για τη στιγμή, και όχι για το φλας. Όπως αυτή στο Παγκρήτιο το 2009 όπου σχεδόν τρέλανε το Ρεχάγκελ.
Η εθνική έδινε αγώνα με το Ισραήλ και στο 1-1 κέρδισε πέναλτι. Οι οδηγίες από το Γερμανό προπονητή ήταν ξεκάθαρες: “Σαλπιγγίδης”. Ο Κρητικός όμως δεν καταλάβαινε τίποτα. Είχε τρία λεπτά στον αγωνιστικό χώρο, αλλά δεν μάσησε. Πήρε την μπάλα, πήγε στα 11 μέτρα, χωρίς να νοιώθει τι γίνεται στο σύμπαν γύρω του. Σκόραρε για την Ελλάδα και την Κρήτη, και αποθεώθηκε.
Η αγάπη του για την πατρίδα, δεδομένη και εκδηλωμένη με ποικίλους τρόπους. Από την απόρριψη της Αυστραλίας (μπορούσε να πάρει υπηκοότητα μιας και ο πατέρας του γεννήθηκε στη Μελβούρνη), μέχρι το σύνθημα “Bring Them Back” για τα Ελγίνεια μάρμαρα που ανέγραφε το t-shirt μετά το 2-0 κόντρα στην Κροατία. Τότε είχε σκοράρει και έκανε δηλώσεις που ταξίδεψαν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Διαβάστε ακόμη
