Νας: “Αυτά παθαίνεις όταν αγωνίζεσαι πάνω από 1.300 παιχνίδια στο NBA”
Ο Στιβ Νας για ακόμα μία χρονιά ήταν υπερβολικά άτυχος. Ένας τραυματισμός στη μέση τον αφήνει και τη φετινή χρονιά εκτός αγώνων, με αποτέλεσμα να σκέφτεται πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης από την ενεργό δράση.
Ο 40χρονος γκαρντ τα τελευταία 3 χρόνια έχει ταλαιπωρηθεί από πολλούς τραυματισμούς, με συνέπεια να έχει αγωνιστεί μόλις σε 65 αγώνες συνολικά των Λος Άντζελες Λέικερς.
Ο ίδιος με ανοιχτή επιστολή του μέσω της επίσημης σελίδας του στο facebook θέλησε να δώσει κάποιες εξηγήσεις, αλλά και να ζητήσει την στήριξη των φιλάθλων στην προσπάθεια που κάνει η ομάδα:
“Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να αποπροσανατολίσω την ομάδα, αλλά ένιωσα πως έπρεπε να τα ακούσετε από το δικό μου στόμα.
Έχω χιλιάδες μίλια πίσω μου. Έχω αντιμετωπίσει πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς στη μέση και μετά από αγώνες συχνά δεν μπορώ να καθίσω στο αυτοκίνητό μου επιστρέφοντας σπίτι μου. Τις περισσότερες νύχτες έχω έντονες κράμπες και στα δύο πόδια την ώρα που κοιμάμαι και η λίστα των προβλημάτων είναι μεγάλη. Αυτά παθαίνεις όταν παίζεις πάνω από 1.300 παιχνίδια στο ΝΒΑ. Δεν σας τα λέω αυτά για να με λυπηθείτε, καθώς αντιμετωπίζω αυτούς τους πόνους σαν παράσημα τιμής, απλά θέλω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.
Πάντα δούλευα πολύ σκληρά και την τελευταία διετία έχω δουλέψει σαν σκυλί για να ξεπεράσω τα προβλήματα και να εμπνεύσω τους φιλάθλους των Λέικερς στο τελευταίο κεφάλαιο της καριέρας μου. Προφανώς η προσπάθειά μου δεν έχει φέρει αποτελέσματα, αλλά ουδέποτε δούλεψα πιο σκληρά, ουδέποτε έκανα τόσες θυσίες και ουδέποτε είχα μια τόσο δύσκολη πρόκληση ψυχολογικά και συναισθηματικά.
Καταλαβαίνω γιατί μερικοί φίλαθλοι είναι απογοητευμένοι. Δεν έχω καταφέρει να παίξω σε πολλά παιχνίδια ή στο επίπεδο που όλοι ήθελαν. Δυστυχώς αυτό είναι μέρος του πρωταθλητισμού. Μακάρι να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Θέλω να παίξω περισσότερο από κάθε τι στον κόσμο. Η απογοήτευση αυτή με έχει κάνει να χάσω τον ύπνο μου.
Η ανταγωνιστικότητα, ο επαγγελματισμός και η ελπίδα πως θα τα καταφέρω με έχουν κάνει να συνεχίσω να παλεύω. Τους τελευταίους 18-20 μήνες η πλάτη μου πονάει πολύ. Και το να το αγνοώ είναι πλέον ανεύθυνο. Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως η ζωή τελειώνει εδώ.
Είναι ίσως δύσκολο να το καταλάβουν κάποιοι πως είναι διαφορετικό να παίζεις στο ΝΒΑ και διαφορετικό να χτυπάς ένας μπαλάκι του γκολφ, ή να παίζεις τένις, ή να παίζεις μπάσκετ στον δρόμο. Αυτές οι δραστηριότητες δεν είναι εξουθενωτικές. Όμως, όταν παίζω ένα ματς στο ΝΒΑ μετά πρέπει να μείνω εκτός για μία με δύο εβδομάδες. Είναι διαφορετικό να πρέπει να επιταχύνεις και να κυνηγάς τον Στεφ Κάρι και τον Κάιρι Ίρβινγκ.
Κάνω αυτό που έκανα πάντα, μοιράζοντας με εσάς λίγη από την εξωγηπεδική μου ζωή, όπως κάνουν όλοι. Ελπίζω όλοι να επικεντρώσουμε τις δυνάμεις μας για το καλό των Λέικερς. Η ομάδα αυτή θα επιστρέψει και το Staples Center θα σείεται και πάλι”.
Διαβάστε ακόμα:
