Μακριά η βαλίτσα
Η αλήθεια είναι ότι δεν περισσεύει η αισιοδοξία για ευόδωση του ενδιαφέροντος της αυτού Υψηλότητας για τον Παναθηναϊκό, αλλά παρ' όλα αυτά κανείς δεν πιστεύει ότι θα γραφτεί σύντομα ο επίλογος αυτής της ιστορίας. Σχολιάζει ο Δημήτρης Κριτής. Η πρόταση του Φεϊζάλ και η αντίδραση του Γιάννη Αλαφούζου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν περισσεύει η αισιοδοξία για ευόδωση του ενδιαφέροντος της αυτού Υψηλότητας για τον Παναθηναϊκό, αλλά παρ’ όλα αυτά κανείς δεν πιστεύει ότι θα γραφτεί σύντομα ο επίλογος αυτής της ιστορίας.
Καίτοι η διατύπωση της έγγραφης πρότασης προς τους νυν μετόχους θέτει (εκτός από όρους και) αυστηρά χρονικά τελεσίγραφα για την αποδοχή της, καίτοι οι εκπρόσωποί του χαρακτήρισαν αδιαπραγμάτευτη θέση την άμεση παραχώρηση του 67,5 % ως ελάχιστου αποδεκτού πλειοψηφικού ποσοστού, δύσκολα κάποιος θα στοιχημάτιζε έστω και ένα ευρώ ότι αρκεί μία αρνητική απάντηση για να τελειώσουν όλα.
Άλλωστε, ο Βλάσης Τσάκας άφησε δις ανοικτό το παράθυρο, τόσο στη διάρκεια, όσο και μετά το τέλος της συνέντευξης Τύπου. Συγκεκριμένα, σε ερώτηση σχετική με το ενδεχόμενο συμμετοχής του Φεϊζάλ στην προγραμματισμένη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, υποστήριξε ότι “θα το δούμε εκείνη την ώρα”, ενώ αργότερα σε πηγαδάκια υπογράμμιζε ότι όλα εξαρτώνται από το ύψος της αύξησης και την τιμή της μετοχής, ώστε να διασφαλίζεται η απόκτηση της επιθυμητής πλειοψηφίας.
Από την πλευρά του επίσημου Παναθηναϊκού, αναμένεται το πρωί της Πέμπτης η κοινή ανακοίνωση των μετόχων, ωστόσο παρ’ ότι οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο “πριγκιπικό ενδιαφέρον”, ώστε “να πάψει να σέρνεται μια ιστορία που μόνο κακό προκαλεί στον σύλλογο”, αναγνωρίζουν ότι δεν είναι αποκλειστικά στο χέρι τους και δεν κρατούν το κλειδί των εξελίξεων.
Ο καθορισμός του ποσοστού 67,5% ως ελάχιστου αποδεκτού πλειοψηφικού πακέτου, έχει να κάνει με το καταστατικό του Τριφυλλιού στην μετά πολυμετοχικότητας εποχή που προβλέπει το συγκεκριμένο νούμερο ως την απαραίτητη πλειοψηφία για τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που έχουν να κάνουν με οικονομικά, μετοχική σύνθεση κ.λ.π.
Αυτό όμως δεν απαντά από μόνο του την εύλογη απορία του “γιατί είναι απαγορευτικό ένα μικρότερο αλλά πλειοψηφικό (μεταξύ των μετόχων) ποσοστό, από τη στιγμή που θα μπορούσε να ζητήσει σε σύντομο χρόνο αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τέτοια, που η διαπιστωμένη αδυναμία ή απροθυμία των νυν μετόχων να ακολουθήσουν, θα εκτόξευε το ποσοστό του σε νούμερα μεγαλύτερα και από αυτό που ανακοινώθηκε ως ελάχιστο αποδεκτό.
Η απάντηση ότι ένα 40 ή 50 ή 55 τοις εκατό δεν μπορεί να επιβάλλει την προκήρυξη αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, έρχεται σε ρήξη με την μεθοδολογία που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, για έναν πολύ απλό λόγο. Όπως ακριβώς εκτιμά ότι η δημοσιοποίηση της πρότασής του πυροδοτεί την άσκηση πίεσης του κόσμου προς τους αμέτοχους μετόχους και καθιστά δυσκολότερο το έργο της απόρριψής της, το ίδιο ακριβώς θα ισχύσει και μάλιστα σε πολλαπλάσια ένταση όταν βρίσκεται ήδη στη μετοχική σύνθεση του συλλόγου.
Αν δηλαδή τώρα χρησιμοποιεί την δημοσιότητα για να κάνει ασφυκτική την πίεση στους νυν μετόχους για την πρότασή του και να περιθωριοποιήσει στις συνειδήσεις του κόσμου όσους την αρνηθούν χωρίς παράλληλα να συμμετάσχουν οικονομικά στην κάλυψη των αναγκών της, ποιος από αυτούς θα μπορούσε να του αρνηθεί Α.Μ.Κ όταν πλέον θα είναι και μέτοχος της εταιρίας και θα ζητάει να την ενισχύσει περαιτέρω;
Το γεγονός μάλιστα ότι το ελάχιστο αποδεκτό ποσοστό είναι κάτι που προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη όχι μόνο της Παναθηναϊκής Συμμαχίας, αλλά και τουλάχιστον ενός ακόμη μετόχου αν αυτός είναι ο Βγενόπουλος ή περισσότερων σε διαφορετική περίπτωση, πιο πολύ παραπέμπει σε αφορμή ρήξης και λιγότερο σε αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης.
Ωστόσο και πάλι σημειώνουμε, ότι κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Αν συνέβαινε εξάλλου, θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με την επιμονή που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα, αλλά και την ειλικρίνεια των προθέσεών του εφ’ όσον όλοι γνωρίζουν (και γνωρίζει) ότι σε σύντομο χρόνο (συντομότερο των 1-2 χρόνων που κάποτε εκτιμούσε ως αναγκαίο για την υποχώρηση Βαρδινογιάννη ο Βγενόπουλος -βλ. Πεντελικόν), θα έχει καταφέρει και να τους “τρυπήσει” και να επικρατήσει, με βάση της πιεστικές ανάγκες για άμεσο ρευστό στα ταμεία της ΠΑΕ.
Περιμένουμε λοιπόν την δράση (κοινή ανακοίνωση) των μετόχων και την αντίδραση του ενδιαφερόμενου, για να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές…
