Το Contra.gr και ο Γιώργος Μπαρτζώκας κάνουν την μπασκετική ανασκόπηση του 2011

Κόουτς, τι γεύση σας αφήνει στο καθαρά μπασκετικό κομμάτι το 2011; Μήπως το ελληνικό μπάσκετ έκανε βήματα πίσω;

Βήματα πίσω; Δεν θα το έλεγα. Η Εθνική ομάδα, ας πούμε, πέτυχε τον κυρίως στόχο της στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας. Ο Παναθηναϊκός πήρε την Ευρωλίγκα. Νομίζω ότι το μπάσκετ, παρά τα προβλήματα, βρίσκει τον τρόπο να διατηρείται στον αφρό. Από εκεί και πέρα βέβαια, υπήρξαν και πισωγυρίσματα όπως σε όλη την ελληνική κοινωνία.

Τι ήταν αυτό που άλλαξε δραστικά;

Πλέον, η διαχείριση των ομάδων γίνεται με λιγότερα χρήματα και νέες μεθόδους. Το ελληνικό πρωτάθλημα εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολο με την έννοια ότι έχει πολύ δύσκολα παιχνίδια. Οι νοικοκυρεμένες ομάδες μπορούν σαφώς να φτιάξουν ποιοτικά ρόστερ. Και εκπλήξεις γίνονται ακόμα. Η Καβάλα νίκησε τον Παναθηναϊκό, ο Αρης λίγο έλειψε να νικήσει τον Ολυμπιακό. Εννοείται ότι υπάρχουν και μεγάλες αποκλίσεις αλλά αυτό είναι μάλλον λογικό.

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε την Ευρωλίγκα για 6η φορά στην ιστορία του. Δίκαια κατά τη γνώμη σας;

Για μένα δεν υπάρχει….μη δίκαια. Δεν καταλαβαίνω αυτή τη δήλωση όταν την κάνουν οι προπονητές. “Κερδίσαμε δίκαια”.Οποιος κερδίζει, κερδίζει δίκαια. Δεν καταλαβαίνω επίσης τι σημαίνει “χάσαμε άδικα”. Την περσινή Ευρωλίγκα την κατέκτησε η ομάδα που βρέθηκε στην καλύτερη κατάσταση την κατάλληλη στιγμή. Δεν μιλάω για το φάιναλ φορ. Εκεί ο Παναθηναϊκός είχε μάλλον εύκολο έργο. Μόνο από τη Σιένα πιέστηκε, κόντρα στην Μακάμπι δεν είχε προβλήματα. Εν πολλοίς, ο τίτλος κρίθηκε στα παιχνίδια των πλέι οφ με την Μπαρτσελόνα. Εκεί έγινε η υπέρβαση με τον Παναθηναϊκό να αποκλείει την πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Η Εθνική ομάδα κατετάγη 6η στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας. Ηταν επιτυχημένη η πορεία της;

Κατ’ αρχήν είμαι από αυτούς που δεν συνδέουν την εκάστοτε πορεία της Εθνικής ομάδας με εθνικές καταστροφές ή εθνικούς θριάμβους. Για μένα η Εθνική ομάδα ούτε καν εκπροσωπεί το ελληνικό μπάσκετ. Απλώς κάποιοι άνθρωποι κάνουν μία πολύ καλή δουλειά κάθε καλοκαίρι. Νομίζω ότι αυτό έγινε και φέτος. Αυτό που ήθελε η Εθνική ομάδα, δηλαδή την πρόκριση στο προολυμπιακό τουρνουά, το πέτυχε. Από εκεί και πέρα το ελληνικό πρωτάθλημα δεν έχει σχέση με την Εθνική ομάδα. Δεν σημαίνει ότι αν το πρωτάθλημά σου έχει αδυναμίες, δεν γίνεται να συγκροτήσεις μία καλή Εθνική. Ισχύει και το αντίθετο βέβαια. Οι Γερμανοί έχουν εξαιρετικό πρωτάθλημα αλλά η Εθνική τους ομάδα δεν έκανε κάτι σημαντικό φέτος.

Ο Παναθηναϊκός στέφθηκε και πρωταθλητής εντός συνόρων…

Για μένα το πρωτάθλημα το πήρε η καλύτερη ομάδα. Σε μία σειρά αγώνων δεν είναι δυνατόν να μην επικρατήσει το πιο ποιοτικό σύνολο. Ο Ολυμπιακός έκανε μία καταπληκτική κανονική περίοδο με 26-0 ενώ κατέκτησε και το Κύπελλο. Υπήρχαν όμως ανισορροπίες στο ρόστερ του και πρόβλημα στην αποδοχή των ρόλων. Στον Παναθηναϊκό όλα αυτά είναι ρυθμισμένα χρόνια τώρα.

Τελικώς, αποδεικνύεται ότι η έδρα δεν είναι το παν. Ετσι δεν είναι;

Η έδρα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο μόνο όταν υπάρχουν σημάδια εκφοβισμού, όταν η κατάσταση ξεφεύγει από το αθλητικό πλαίσιο και χάνει η ομάδα την αυτοσυγκέντρωσή της. Οι ακρότητες αποφεύχθησαν φέτος στους τελικούς αλλά χρειαστήκαμε το… δίχτυ ασφαλείας.

Στο ΝΒΑ η χρονιά ήταν περίεργη. Το λοκ-άουτ λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα τη σεζόν…

Οπου υπάρχει καλή διοίκηση και άφθονο χρήμα υπάρχει ευημερία αλλά και ανταγωνισμοί όπως αυτοί εκφράστηκαν μέσω του λοκ άουτ. Το ΝΒΑ, με πρωταθλητές τους Μάβερικς πλέον, μια χαρά τα πάει. Και παίκτες καλοί βγαίνουν και ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τακτικές των προπονητών. Είναι μύθος ότι δεν υπάρχουν καλές προπονητικές τακτικές στο ΝΒΑ, όπως μύθος είναι ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον στην κανονική περίοδο. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ πρέπει να πάρει από το αμερικανικό όλα τα θετικά του στοιχεία. Την άψογη οργάνωση, τον επαγγελματισμό στα προπονητικά τιμ τα οποία αποτελούνται από άτομα υψηλής ειδίκευσης και άλλα πολλά. Ακόμα και αυτό που λένε ότι στο ΝΒΑ δεν υπάρχει κάψα για τη νίκη, νομίζω ότι μπορεί να θεωρηθεί θετικό. Δεν είναι όλα νίκη ή ήττα.

Το 2011 ήταν μία επιτυχημένη χρονιά για τον Πανιώνιο;

Η περσινή στελέχωση της ομάδας ήταν λίγο περίεργη. Η δουλειά μας πέρυσι ήταν γενικά πιο δύσκολη. Φέτος τα πράγματα εξελίχθησαν πιο ομαλά, υπήρχε καλύτερη γνώση του ρόστερ. Ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει ακόμα μπελάδες από χρήσεις προηγούμενων διοικήσεων από τους οποίους πρέπει να απαλλαγεί. Σε κάθε περίπτωση πορευόμαστε με μεγάλη στήριξη στο ελληνικό στοιχείο κάτι που αποτελεί μονόδρομο. Το 2012 θα είμαστε ψηλά, δεν ξέρω πόσο ψηλά αλλά αυτό που κάνουμε δείχνει να έχει αποδοχή στον κόσμο του Πανιωνίου. Αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό.

Μία ευχή για το 2012;

Αυτό που πάνω απ’ όλα εύχομαι για το 2012 είναι ο καθένας να μπορεί να κάνει τη δουλειά του και να μην επεμβαίνει στη δουλειά του άλλου. Καθαρά μπασκετικά θα επιβιώσουν οι πιο σκληροί αρκεί οι άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι να χαρίσουν στους επαγγελματίες του μπάσκετ τη δυνατότητα να δουλέψουν έχοντας το μίνιμουμ των εγγυήσεων.