Κλαούντιο, τώρα ξέρεις τι ομάδα αναλαμβάνεις!

Ξέρω ότι πολλοί από εμάς δυσκολευτήκαμε να κλείσουμε μάτι το βράδυ της Κυριακής. Στο μυαλό μας ερχόταν ξανά και ξανά η εκτέλεση του Φάνη Γκέκα και όλοι μας φανταζόμασταν τη μπάλα να έχει πάει λίγα εκατοστά πιο ψηλά και να έχει τινάξει τα δίχτυα του Νάβας. Αυτή τη φορά, όμως, η πόρνη δεν μας έκατσε.

Την κυνηγήσαμε με λύσσα και μας έκανε τα χατίρια στο ματς με την Ιαπωνία, στην αναμέτρηση με την Ακτή, ακόμη και πριν λίγες ώρες όταν κατέληξε στο βάθος της εστίας των Κοσταρικανών με το πού ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση των καθυστερήσεων.

Όχι παράπονα, ούτε γκρίνια

Εδώ πού τα λέμε, δεν μπορούμε και δεν δικαιούμαστε να έχουμε μεγάλα παράπονα ούτε από την προσπάθεια των παικτών μας, ούτε από την τύχη. Όταν ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια στα γήπεδα της Βραζιλίας ελάχιστοι είχαν πιστέψει σε αυτή την ομάδα. Η συντριπτική πλειοψηφία είχε την αίσθηση, ίσως όχι άδικα σε σχέση με ό,τι είχαμε δει στο πρόσφατο παρελθόν, ότι θα είμαστε ένας από τους κομπάρσους της κορυφαίας ποδοσφαιρικής παράστασης του πλανήτη.

Η εμφάνιση και η ήττα με 3-0 στον αγώνα της πρεμιέρας με αντίπαλο την Κολομβία ενίσχυσε την παραπάνω άποψη. Ας μην κρυβόμαστε. Περισσότερο ασχοληθήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα με τα επεισόδια ανάμεσα σε Κατσουράνη και Τζαβέλλα με τον Μανιάτη, παρά με το τι θα δείξουμε ως ομάδα στη μεγάλη γιορτή της “στρογγυλής Θεάς”. Έλα, όμως, που αυτά τα παιδιά κι αυτός ο προπονητής είχαν άλλα σχέδια;

Μέσα από αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που ξεκίνησε από τον αγώνα κόντρα στην Ιαπωνία και ολοκληρώθηκε πριν λίγες ώρες, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα απέκτησε εκατομμύρια (νέους) οπαδούς! Όλοι όσοι είχαμε στήσει στο απόσπασμα (κι εγώ μαζί) την πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2004, καταλάβαμε πόσο πολύ την έχουμε αδικήσει.

Καθηλώσαμε τον μποξέρ

Είναι, βέβαιο, ότι αυτή η ομάδα τα έδωσε ΟΛΑ κι αυτό είναι που μετράει σε τελική ανάλυση. Με αποκορύφωμα την εμφάνιση κόντρα στην Κόστα Ρίκα, η οποία είχε κερδίσει Ιταλία και Ουρουγουάη, αλλά απέναντι σε μας έμοιαζε με μποξέρ που έχει καθηλωθεί στα σκοινιά και δέχεται σφυροκόπημα, η Εθνική Ελλάδας απέδειξε ότι όχι απλά έχει παρόν, αλλά και μέλλον.

Δεν ξέρω πόσοι προλάβαμε να το σκεφτούμε, αλλά στα γήπεδα της Βραζιλίας γαλουχήθηκε η επόμενη μπλε φουρνιά. Μπορεί για κάποιες από τις παλιοσειρές να έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, αλλά υπάρχει η ανάλογη συνέχεια, η οποία μάλιστα αναμένεται να είναι πιο ελκυστική, αφού όπως όλοι είδαμε, τελικά μπορούμε να παίξουμε και κάτι διαφορετικό από τον κλεφτοπόλεμο.

Και παιχνίδι κατοχής μπορούμε να κάνουμε και την τακτική μας μπορούμε να προσαρμόσουμε και ταλέντο διαθέτουμε και γκολ μπορούμε να πετύχουμε. Κι αν ο Καραγκούνης, ο Κατσουράνης, ο Γκέκας, ο Σαλπιγγίδης, ίσως και κάποιοι άλλοι, έφτασαν ή φτάνουν στο αντίο από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, λόγω ηλικίας, υπάρχουν από πίσω πολλά νεότερα παιδιά για να κρατήσουν γερά τη σκυτάλη και να τρέξουν ακόμη πιο πολύ, ακόμη πιο γρήγορα.

Υπάρχει και συνέχεια

Μανωλάς και Παπασταθόπουλος σχημάτισαν ένα από τα κορυφαία αμυντικά δίδυμα του πλανήτη. Τοροσίδης και Χολέμπας κατάπιαν χιλιόμετρα και… αντιπάλους σε άμυνα, αλλά και επίθεση. Μανιάτης, Κονέ, Σάμαρης, έδειξαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν έναν στιβαρό και πολύ λειτουργικό άξονα. Σαμαράς, Φετφατζίδης, Μήτρογλου και όλοι οι άλλοι έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν πολλά και για πολύ ακόμη…

Συμπέρασμα; Αυτή η Ελλάδα μπορεί. Μπορεί να πάει ακόμη πιο ψηλά στο μέλλον, μπορεί να παίξει ακόμη καλύτερα, μπορεί να έχει βάθος στον πάγκο της, μπορεί να γίνει ακόμη πιο σύγχρονη ως ομάδα έχοντας στον πάγκο έναν πολύ έμπειρο και έξυπνο προπονητή όπως ο Κλαούντιο Ρανιέρι, ο οποίος πέρα από τις παραστάσεις που έχει τόσα χρόνια στα γήπεδα, είναι και λάτρης της χώρας μας. Για όσους δεν το γνωρίζουν, εδώ και πολλά χρόνια κάθε καλοκαίρι κάνει διακοπές στα νησιά μας και λατρεύει την Ελλάδα, άρα έχει και αυξημένο κίνητρο για να παρουσιάσει κάτι ακόμη καλύτερο.

Η καλύτερη επιλογή

Ο Ιταλός κόουτς κατά την ταπεινή μου άποψη, ήταν η καλύτερη επιλογή απ’ όσα ονόματα υποψηφίων τεχνικών ακούστηκαν ή συζητήθηκαν στην ΕΠΟ. Από τη στιγμή που έχει στα χέρια του και μια πολύ καλή φουρνιά, η οποία “ψήθηκε” στις θερμοκρασίες του Μουντιάλ της Βραζιλίας, έχουμε κάθε δικαίωμα να πιστεύουμε ότι τα καλύτερα έρχονται.

Υ.Γ.1: Όχι, δεν θα ρίξω στην πυρά τον Φάνη Γκέκα. Απλά αναρωτιέμαι γιατί ήταν ένας από τους πέντε που επιλέχθηκαν για να εκτελέσουν από την άσπρη βούλα, καθώς όπως φάνηκε από το πρώτο παιχνίδι με αποκορύφωμα την κεφαλιά στο δοκάρι από τα τρία μέτρα στον αγώνα με την Κολομβία, ο έμπειρος στράικερ είναι ακραία ντεφορμέ. Ωστόσο, θα του βγάλω το καπέλο και επειδή είχε τα ψυχικά αποθέματα να πάρει την ευθύνη, αλλά κι επειδή παρά τη γκίνια του, έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε. Για να μην ξεχνιόμαστε από δική του προσπάθεια και σουτ προήλθε το γκολ της ισοφάρισης από τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, ο οποίος έκανε ό,τι μπορούσε για να… τρενάρει το γάμο του, αλλά τώρα δεν τη γλιτώνει. Θα… κρεμαστεί κανονικά με παπά και με κουμπάρο.

Υ.Γ.2: Μάγκες, σας ευχαριστούμε και γι’ αυτό το υπέροχο ταξίδι. Μας πλημμυρίσατε συναισθήματα και μας θυμίσατε το αυτονόητο: Όλοι μαζί μπορούμε! Να είστε καλά και καλές διακοπές! Τις δικαιούστε…

Διαβάστε ακόμη

Σχόλιο Δημήτρης Κριτής: Τώρα σηκώνουμε εμείς τα μανίκια

Σχόλιο Στέλιος Γρηγοριάδης: Από την… καρπαζιά, στην ελίτ

Σχόλιο Θέμης Καίσαρης: Μας πονάει, αλλά είναι απόδειξη μεγέθους

Σχόλιο Σταύρος Καραΐνδρος: Ακόμα και γι’ αυτό που ζήσαμε, σας ευχαριστώ

Σχόλιο Νίκος Γιαννόπουλος: Η Εθνική έπεσε, ζήτω η νέα Εθνική