Danke Pep!
Ο Νίκος Γιαννόπουλος ευχαριστεί τον Πεπ Γκουαρδιόλα, τον άνθρωπο που άνοιξε νέους ορίζοντες και έδωσε νέες δυνατότητες στο ποδόσφαιρο.
Ο δημιουργός της κατά γενική ομολογίας καλύτερης εθνικής ομάδας του κόσμου, της καταπληκτικής Γερμανίας, δεν βρισκόταν την Κυριακή στη Βραζιλία. Καθισμένος μπροστά από την τηλεόραση του ξενοδοχείου στο οποίο έχει καταλύσει η Μπάγερν για την προετοιμασία της, θα απόλαυσε ακόμη έναν προσωπικό θρίαμβο. Διότι, αν δεν το έχετε καταλάβει, ο ενορχηστρωτής αυτής της έξοχης γερμανικής προσπάθειας ήταν ο Πεπ Γκουαρδιόλα.
Για δεύτερο συνεχές Παγκόσμιο Κύπελλο οι ποδοσφαιρικές ιδέες του Καταλανού τεχνικού δικαιώθηκαν σε σχεδόν απόλυτο βαθμό πάνω στο χορτάρι. Οπως και στη Νότιο Αφρική πριν από τέσσερα χρόνια, έτσι και στη Βραζιλία εν έτει 2014, το τρόπαιο κατέληξε στα χέρια της ομάδας που υιοθέτησε, με μικρές παραλλαγές, το στιλ του Γκουαρδιόλα, το στιλ του ποδοσφαίρου κυριαρχίας με την άψογη κυκλοφορία της μπάλας σε μικρούς χώρους, τη νοοτροπία ότι “είμαι η καλύτερη ομάδα και θα σε νικήσω με την μπάλα στα πόδια όσο λυσσαλέα και αν αμυνθείς”.
Η Αργεντινή αμύνθηκε αποτελεσματικά για περίπου 113 λεπτά, θα έλεγε κανείς επίσης ότι στην κανονική διάρκεια του αγώνα είχε πιο καθαρές ευκαιρίες. Ομως η λειτουργία της γερμανικής μηχανής δεν επηρεάστηκε σε κανένα σημείο του αγώνα αφού οι παίκτες του Λεβ παρέμειναν πιστοί μέχρι τέλους στο αλά Μπαρτσελόνα στιλ τους. Τι απέφερε το στιλ αυτό; Σχεδόν 750 πάσες (736 για την ακρίβεια), 60% κατοχής της μπάλας, 10 τελικές προσπάθειες και εν τέλει 1 γκολ, 1 χρυσό γκολ που έστεψε τη Γερμανία πρωταθλήτρια κόσμου για 4η φορά στην ιστορία της.
Ο Γκουαρδιόλα σίγουρα θα νιώθει βαθιά ικανοποίηση μέσα του για το γεγονός ότι αυτό που είχε στο μυαλό του ως ποδοσφαιρική τελειότητα εφαρμόζεται με θρησκευτική ευλάβεια σε πολλά γήπεδα του κόσμου και στη χώρα που ο ίδιος εργάζεται. Με μόλις ένα χρόνο παρουσίας στην Μπάγερν, ο Ισπανός κατάφερε να εμφυσήσει τη φιλοσοφία του όχι μόνο στην ομάδα του, με την οποία δούλευε καθημερινά, αλλά και στην Εθνική της Γερμανίας που απαρτίζεται, μεταξύ άλλων, από αρκετούς παίκτες των Βαυαρών.
Κοπιάζοντας κάτω από τις οδηγίες του Πεπ επί εννιά και πλέον μήνες, ο Νοϊερ, ο Λαμ, ο Σβαϊνστάιγκερ, ο Κρόος, ο Μίλερ (άπαντες στη βασική ενδεκάδα του τελικού) και φυσικά ο χρυσός σκόρερ Γκέτσε (που μπήκε αλλαγή) έγιναν ποδοσφαιρικά σοφότεροι, έμαθαν να χρησιμοποιούν με περισσότερο μυαλό τις δυνάμεις τους και, το κυριότερο, ασκήθηκαν στο να φέρονται στην μπάλα όπως της αξίζει, με τρυφερότητα και στοργή.
Η Γερμανία στο σύνολο του τουρνουά είχε 4157 πάσες, 18 γκολ ενεργητικό και ακρίβεια στις μεταβιβάσεις 82% (η Ισπανία του 2010 ολοκλήρωσε με 3929 πάσες και 80%). Ηταν Μπαρτσελόνα ενός μήνα που προσάρμοσε τον τρόπο παιχνιδιού των “μπλαουγκράνα” στα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και συνδύασε τη γοητεία της επιθετικότητας, την αίσθηση της κυριαρχίας και τον κυνισμό του αποτελέσματος. Και όλα αυτά με τον Ρόις τραυματία και καθηλωμένο στη Γερμανία, τον Κεντίρα να τίθεται νοκ-άουτ πριν από τον τελικό, τον αντικαταστάτη του Κράμερ να τραυματίζεται κατά τη διάρκεια του ματς. Και εν τέλει τη διαφορά να την κάνουν οι δύο τελευταίες αλλαγές, ο Σίρλε με τον Γκέτσε. Λερναία Υδρα, όσα κεφάλια και αν έκοβε κανείς, φύτρωναν δύο!
Στο τέλος της ημέρας, θριάμβευσε, όπως και το 2010, η ομάδα που σεβάστηκε περισσότερο απ’ όλες το άθλημα και τους θεατές, το σύνολο που είχε πάντα στο μυαλό του τη δημιουργία και το γκολ, όχι την άμυνα και την καταστροφή του παιχνιδιού του αντιπάλου. Και αυτός δεν μπορεί να είναι παρά ένας θρίαμβος του ίδιου του αλά Γκουαρδιόλα ποδοσφαίρου στη χώρα στην οποία το άθλημα λατρεύεται περισσότερο από ότιδήποτε άλλο. Αρά, όσοι αγαπάμε την μπάλα, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον άνθρωπο που άνοιξε νέους ορίζοντες και έδωσε νέες δυνατότητες. Ας το πούμε κατά προτίμηση στη γερμανική. Danke Pep.
Διαβάστε ακόμη:
Τα φιλιά των Ποντόλσκι-Σβαϊνστάιγκερ και άλλες αντιδράσεις
Τα γερμανικά επινίκια (VIDEOS+PHOTOS)
Σχόλιο Σ. Καραΐνδρου: Πανηγυρίστε, μην απολογείστε
