Το πάρτι (του Σταύρου) τελείωσε

Και τώρα που έκαναν “ντα” τον Βασσάρα, για το πέτσινο πέναλτι στο γήπεδο της Τούμπας, καλό θα είναι να προχωρήσουν εκεί στα Σπάτα και στην επόμενη κίνηση. Στην ανάληψη των ευθυνών. Και ανάληψη των ευθυνών μπορεί να γίνει μόνον δια της παραίτησης των καρεκλοκένταυρων διοικούντων.

Οι 45 μέρες τελείωσαν, πάμε για τις πενήντα, στη γενική συνέλευση θα έχουν γίνει εξήντα, η ΑΕΚ δεν μπορεί να περιμένει πότε θα φιλοτιμηθεί ο Αδαμίδης να πράξει αυτό που όφειλε να κάνει από πέρσι. Να θέσει τους μετόχους ενώπιον των ευθυνών τους.

Στην Τούμπα γράφτηκε ουσιαστικά ο επίλογος της φετινής ΑΕΚ στο αγωνιστικό κομμάτι. Ό,τι ακολουθήσει από δω και πέρα, ελάχιστους θα συγκινήσει. Άντε να μπει η ομάδα στα πλέι οφ. Ε, και; Έχει καμία σημασία αν θα έρθει πρώτη, δεύτερη ή τελευταία στο μίνι πρωτάθλημα του Μαΐου, αν στο μεταξύ έχει αφανισθεί (εξαιτίας συσσωρευμένων χρεών) από τον ποδοσφαιρικό χάρτη; Ποιον ενδιαφέρει πλέον αυτή η ομάδα της ΑΕΚ, που ακόμα και θαύμα να γίνει και να μην χρεοκοπήσει, σχεδόν όλοι οι παίκτες θα έχουν φύγει (μέχρι) το καλοκαίρι – και η αλήθεια είναι πως δεν θα λείψουν σε κανέναν.

Είναι τόσο ζοφερή η κατάσταση που έχει να κάνει με την επιβίωση της ΑΕΚ, ώστε να καταντά ανιαρή πλέον οποιαδήποτε κουβέντα για το πως παίζει η ομάδα. Για το ανούσιο παιχνίδι απέναντι σε έναν (ακίνδυνο) ΠΑΟΚ. Κατοχή μπάλας είχε, αλλά αν δεν ξέρει τi να την κάνει την μπάλα, σε 90 λεπτά θα βγάλει μόνο μια φάση με το σουτ του Λυμπερόπουλου. Φτωχός απολογισμός για ομάδα που πάει να προκριθεί μέσα στην Τούμπα. Και δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτή η ανυπαρξία οφείλεται καθ’ ολοκληρία στην απληρωσιά.

Να κουβεντιάσουμε για τον Βάργκας που έμεινε έξω; Οφείλει ο προπονητής και σύντομα μια εξήγηση. Να κουβεντιάσουμε για τον Αραμπατζή και το πως δεν καθάρισε τη φάση του δεύτερου γκολ; Μα γιατί να ζητάμε ευθύνες από κάποιον που έγινε βασικός, μόνο και μόνο επειδή αποδείχθηκε χειρότερός του αυτός που αποκτήθηκε για να αντικαταστήσει έναν κανονικό τερματοφύλακα (Σάχα). Να κουβεντιάσουμε για τον αόρατο Λεονάρντο; Μήπως για τον Γκερέιρο, ο οποίος πιθανόν να πιστεύει ότι ο χρόνος στο ποδόσφαιρο σταμάτησε στη δεκαετία του ’70;

Να κουβεντιάσουμε για το πέναλτι; Εντάξει, σύμφωνοι, χωρίς αυτό πιθανόν να εξελισσόταν διαφορετικά η ιστορία στην Τούμπα. Ακόμα και στα πιο σκληρά χρόνια της “παράγκας” ένας Κασναφέρης μπορεί να μην το σφύριζε υπέρ του Αλεξανδρή. Ο Γιάχος καθ’ υπόδειξη του βοηθού το έδωσε. Αυτό ήταν! Το άλλοθι που έψαχνε στο τέλος ο Αδαμίδης για να τα χώσει μέσα σε 75 λέξεις στον Βασάρα και το …κύρος του. Μόνο που κανείς δεν τσιμπάει πλέον. Αν έχεις παρατήσει την ομάδα στο έλεος του Θεού, αν δεν έχεις φροντίσει να την θωρακίσεις (με ποιοτικά χαρακτηριστικά), αν έχεις διώξει με τις επιλογές σου τον κόσμο από το γήπεδο κι αν έχεις φτάσει στην κόψη του ξυραφιού και φλερτάρεις με την χρεωκοπία, τότε δεν σε παίρνει πλέον κανένας στα σοβαρά.

” Η ΑΕΚ περνάει δύσκολες στιγμές αλλά πάντα να θυμάσαι ότι παραμένει ΑΕΚ και σύντομα, τόσο εσύ όσο και τα αποπαίδια σου, θα την βρείτε μπροστά σας πιο δυνατή από ποτέ” αναφέρει στο πόνημά του ο Αδαμίδης. Ορθότατη η τοποθέτηση του. Χωρίς τη δική του παρουσία, η ΑΕΚ έχει πιθανότητες να ξαναγίνει “πιο δυνατή από ποτέ”. Με τη δική του, η ομάδα έπιασε πάτο.

Μπήκε μπροστά για να καθαρίσει την μπουγάδα των μετόχων, αλλά αφήνει λεκέδες. Μια ΑΕΚ που σε τρομάζει όταν την βλέπεις. Και εύχεσαι να τελειώσει όσο γίνεται πιο γρήγορα αυτός ο εφιάλτης. Δεν ήταν έτσι η ΑΕΚ που αγάπησαν όλοι, η ΑΕΚ που έβγαλε γενιές και γενιές φιλάθλων, η ΑΕΚ που πάνω απ’ όλα και ανεξαρτήτως έκβασης στη μάχη τίτλων, έπαιζε μπάλα.

Αυτό που θα παραδώσει ο Αδαμίδης, τώρα που του κουνάει μαντήλι και αυτός που του παρείχε προστασία επί δυο συναπτά έτη (Χατζηχρήστος), είναι “κάτι σαν ΑΕΚ”. Και το θέμα από δω και στο εξής είναι που θα το παραδώσει. Με την παραίτηση του, θα αναγκάσει τους μετόχους να βγουν από το καβούκι τους. Όχι τον Πέτρο Παππά. Αυτός πλέον σκάει μύτη κάθε τρεις μήνες μέσα από τα “Νέα” ζητώντας από τον κόσμο να τον αποθεώνει για τα εκατομμύρια που έβαλε. Ο Νίκος Νοτιάς θα πρέπει να αποφασίσει τι επιτέλους θέλει. Ο Κασνακίδης και η παρέα του, πέρα από “θεματοφύλακες των συμφερόντων της ΑΕΚ” ας θυμηθούν ότι είναι και μεγαλομέτοχοι και ότι υπάρχει ένας απλήρωτος λογαριασμός. Επίσης ας πει κάποιος του Κασνακίδη ότι είναι πιο εύκολο να βάλουν 10 λεφτάδες σαπόρτερς 300 χιλιάρικα έκαστος, από το να ζητάει διακοσάρια από 50.000 ΑΕΚτζήδες.

Ειλικρινά δεν βλέπω φως στο τούνελ αν δεν χρηματοδοτήσουν την ΑΕΚ (έστω και με τη μορφή δανείου, άτοκου βεβαίως) οι μέτοχοι της. Καμία αδειοδότηση δεν θα εξασφαλίσει η ΑΕΚ αν συνεχίσει να χρωστά όσα χρωστά. Σε παίκτες, σε πρώην παίκτες και προπονητές, σε ομάδες, σε πιστωτές. Αν οδηγηθεί σε λύση από το Πρωτοδικείο και πάλι θα χρειαστεί χρηματοδότηση.

Υπάρχει ωστόσο στα σκαριά και το σχέδιο του Χατζηχρήστου. Να μπει μπροστά ένας άφθαρτος παλαίμαχος παίκτης. Σημαία της ομάδας. Να συσπειρώσει τον κόσμο που θα ξαναγίνει ο αιμοδότης. Έχει κατά νου το εγχείρημα του 2004 ο Χατζηχρήστος. Μόνον που τότε την προσπάθεια Νικολαΐδη την στήριξε οικονομικά και το “παρεάκι”. Εν έτει 2012, με βάση το σχέδιο Χατζηχρήστου, έστω ότι ψήνεται να μπει μπροστά ο Θωμάς. Ο μοναδικός άφθαρτος στο χώρο της ΑΕΚ. Τα λεφτά ποιοι θα τα βάλουν; Ας περιμένουμε μέχρι τις 3 Φλεβάρη…

ΥΓ: 18 Ιανουαρίου 2010, Σταύρος Αδαμίδης: “Σε όλους αυτούς, έχω να πω τρεις λέξεις μόνο: Το πάρτι τελειώνει”. Πράγματι τελείωσε ακριβώς δυο χρόνια αργότερα…

YΓ 2: Άψογη η συνεργασία Σταύρου και Μήτσου αυτά τα δυο χρόνια. Τόσο άψογη που τα είχαν συμφωνήσει και υπογράψει όλα…